Προσπαθώντας να ανακουφίσει τους πόνους του ή απλώς να μεταβάλλει τη διάθεσή του, ο άνθρωπος πειραματίζεται με τη χρήση βοτάνων από την αυγή, σχεδόν, της ιστορίας του. Συγκρίνοντας και ταξινομώντας τα πάμπολλα φυτά που βρίσκονται σε αφθονία στο περιβάλλον του ή κατορθώνοντας να τα καλλιεργεί συστηματικά ο ίδιος, ξεχώρισε -και, όχι σπάνια, τίμησε ιδιαίτερα- όλα εκείνα που του χάριζαν παροδική ευεξία, ευθυμία, ψυχική διέγερση ή και, μεταξύ όλων των άλλων, καταληψία και ασαφή όνειρα: μια εμπειρική, ενορατική επαφή με το "θείο". Σήμερα, μετά από χιλιετίες αδιάκοπης χρήσης και κατάχρησης ψυχοτρόπων ουσιών, η υπόθεση των ναρκωτικών απασχολεί τους πάντες, καθώς πιστεύεται ότι όλο και περισσότερα άτομα διαφόρων κοινωνικών στρωμάτων τείνουν να έρχονται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε επαφή μαζί τους. Το παρόν βιβλίο φιλοδοξεί να παρουσιάσει με τρόπο επιστημονικό και σαφή όλες τις σημερινές γνώσεις για τα ναρκωτικά, εξετάζοντάς τα μάλιστα μέσα στα δεδομένα του σύγχρονου πολιτισμού. Εντασσόμενο στον τομέα της Κοινωνικής Φαρμακολογίας, αντιμετωπίζει νηφάλια και ορθολογικά το πρόβλημα των εξαρτησιογόνων ουσιών, τοποθετώντας σε ορθή και υγιή βάση τον προβληματισμό που τις αφορά. Απευθύνεται τόσο στους φοιτητές των οικείων Τμημάτων των ιατρικών Σχολών, όσο και σε κάθε αναγνώστη που επιθυμεί να ξεφύγει από τη σύγχυση που επιβάλλει η διαρκώς αυξανόμενη παραπληροφόρηση σχετικά με το θέμα.
Ο Μάριος Μαρσέλος έλαβε το πτυχίο της Ιατρικής από το Πανεπιστήμιο Αθηνών το 1971. Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στη Φιλανδία (1972-77), όπου εξειδικεύθηκε στη Γενική Φαρμακολογία και Τοξικολογία. Το 1979 εξελέγη τακτικός καθηγητής στην έδρα Φαρμακολογίας της Ιατρικής Σχολής Ιωαννίνων, όπου διδάσκει μέχρι σήμερα. Έχει διατελέσει Αναπληρωτής Πρόεδρος της Ιατρικής Σχολής και Αντιπρύτανης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, εθνικός εκπρόσωπος της Ελλάδας στον Ευρωπαϊκό Οργανισμό Φαρμάκων, μέλος της Επιτροπής Ναρκωτικών του Υπουργείου Υγείας, μέλος της Επιτροπής Ερευνών του ΙΚΑΝΑ και Πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων. Έχει πολλές δημοσιεύσεις σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά και έχει συγγράψει κατόπιν προσκλήσεως Κεφάλαια σε πανεπιστημιακά συγγράμματα του εσωτερικού και του εξωτερικού. Στα κύρια ερευνητικά του ενδιαφέροντα συμπεριλαμβάνεται η μελέτη διαφόρων ουσιών κατάχρησης, όπως η αιθυλική αλκοόλη, η νικοτίνη και η κάνναβη. Πολλές από τις πρώιμες εργασίες του για την επιδημιολογία της χρήσης «ναρκωτικών» μεταξύ των νέων αποτελούν σημείο αναφοράς στην ελληνική και τη διεθνή βιβλιογραφία. Από τις εκδόσεις τυπωθήτω-Γιώργος Δαρδανός κυκλοφορεί επίσης το βιβλίο του Εξαρτησιογόνες Ουσίες.