The Course of Love

by Alain de Botton

In Edinburgh, a couple, Rabih and Kirsten, fall in love. They get married, they have children -- but no relationship is as simple as "happily ever after." The Course of Love is a novel that explores what happens after the birth of love, what it takes to maintain love, and what happens to our original ideals under the pressures of an average existence. With philosophical insight and psychological acumen, Alain de Botton shows that our Romantic dreams may do us a grave disservice -- and explores what the alternatives might be. The conclusion, as the characters gradually discover, is that love is not "an enthusiasm," but rather a "skill" that must be slowly and often painfully learnt.
     This is a Romantic novel in the true sense, one interested in exploring how love can survive and thrive in the long term.

Genres: Fiction, Philosophy, Romance, Psychology, Relationships, Love, Self Help

225 pages, Hardcover

First published March 1, 2016

About the author

Alain de Botton is a writer and television producer who lives in London and aims to make philosophy relevant to everyday life. He can be contacted by email directly via www.alaindebotton.com

He is a writer of essayistic books, which refer both to his own experiences and ideas- and those of artists, philosophers and thinkers. It's a style of writing that has been termed a 'philosophy of everyday life.'

His first book, Essays in Love [titled On Love in the US], minutely analysed the process of falling in and out of love. The style of the book was unusual, because it mixed elements of a novel together with reflections and analyses normally found in a piece of non-fiction. It's a book of which many readers are still fondest.

Bibliography:
* Essays In Love (1993)
* The Romantic Movement (1994)
* Kiss and Tell (1995)
* How Proust Can Change Your Life (1997)
* The Consolations of Philosophy (2000)
* The Art of Travel (2002)
* Status Anxiety (2004)
* The Architecture of Happiness (2006)
* The Pleasures and Sorrows of Work (2009)

Reviews

[Elyse Walters · Rating 5 out of 5]

Update: This is a $1.99 Kindle special right now. Personally... I think all young couples would find value in this book. I have the download too ... I still wish to own a physical copy. I've seen the hardcopy. It's beautiful.



Wonderful! Wonderful! *Extraordinary*!!!!!

I sooooo want a copy of this PHYSICAL BOOK!!

I have the hardest time writing reviews for books I love the most.

There are literally dozens and dozens and dozens of passages I want to highlight...but realized that wouldn't be possible. However, ANYBODY WHO VALUES LONG TERM LOVE - LOVE TERM FRIENDSHIPS -
LONG TERM RELATIONSHIPS OF ANY KIND...is serious about exploring how love survives and thrives, plus enjoys a little romance...( physically, psychologically, intellectually, and spirituality), .....should grab this book. Read it once - twice - then a few more times after that! Share it with your lover or even with a close friend that you value.

I'm married 37 years... HAPPY in my marriage. Reading this book allowed me to
re-visit stages of my own journey. I found it insightful - wise - and I'm grateful to be able to say...this book was 'validating'!
I had fun recalling memories from my past.
A little personal story: I had recently given birth to our first child. Since I was breastfeeding, and not working...we decided I'd get up in the middle of the night when our daughter cried. Paul, had to work the next day. Well, after many months of my lack of sleep--and 'my' working during the day, also, I was exhausted and becoming resentful. I wished Paul had the milk supply.
By early morning -- right when Katy and I would fall back to sleep, I'd hear Paul's coffee beans grinding -LOUD-in the coffee grinder. Not only did it wake me up...but every morning when I came up stairs, ( Paul had already left for work), I found little sprinkles of coffee grinds all over the kitchen counter. Day after day...I grew a little more 'pissy' about his damn coffee messy sprinkles. One day Paul walks in the door after work..."honey, I'm home",...all happy and cheery. I was in a foul mood... ( ready to attack....having forgotten what a full nights sleep was). I can't remember what I first started barking about...but at some point - ( in tears)- I said...."AND CAN'T YOU AT LEAST HAVE THE COURTESY TO CLEAN UP YOUR COFFEE GRINDS EACH MORNING".
Paul said....."BUT.....I'M LEAVING LITTLE DRIBLETS OF LOVE FOR YOU EACH MORNING"..... ( haha). To this day...37 years later...we both still smile at this story. Paul taught me a lesson that morning. ( yes, he was a sly guy)...but I liked it... and it worked. He enrolled me in LOVE! He was determined to teach me that all his actions come from love! He wanted me to know I could trust him -- that no matter how much I ever 'bitch-bitch-bitch'....he wasn't going anywhere. He wasn't going to leave me...
( just because my dad died when I was 4 years old).
We bring our history to relationships. The unconscious draws a connection between minor things in the present with things from our past. I married a smart guy. So....I don't bitch any longer. I enjoy the love!

In this story we follow Rabih and Kirsten through their marriage. Looking closely at this fictional married couple is a humbling experience. It makes since that dirty laundry and abandonment have much in common.
Ordinary situations are explored, children, limits of love, the need for reassurance and acceptance, fear of insecurity at all ages ( and the VALUE of feeling insecure), teaching and learning from your lover, fear of failing..(such as unemployment), betrayal, lies, shame, sex, the erotic individual mind, universal blame, ( how the world upsets us, disappoints, frustrates, hurts, delays us, and even rejects our creative endeavors), distortions, eccentric impulses which are hard to explain, chaos, adultery labels, secrets, attachments, forgiveness, choosing a person to marry, ...( EVERYONE IS RADICALLY IMPERFECT), maturity, "GIDDY LOYALTY", etc. etc. etc.
"LOVERS MAKE NO PARTICULAR SENSE"!!!!!

Alan de Botton's work is illuminated with compassion and of his
stunning prose.

Thank You Simon & Schuster, Netgalley, and Alan de Botton

[Esil · Rating 3 out of 5]

I know what I think about The Course of Love, but I'm not sure how I feel about it. I do know that I feel like an outlier because clearly de Botton is loved by many and already many GR friends have responded very positively to this book. The Course of Love focuses on the relationship between Rabih and Kristen from the time they meet to 13 years or so into their marriage. There are two narrative strings. The first is told from Rabih and Kristen's perspective, and takes us through a gamut of events and emotions as their relationship evolves. The second strand is interspersed throughout Rabih and Kristen's story and is in the nature of an italicized commentary about love and relationships -- as though Rabih and Kristen are a case study. I recognize that de Botton is clever and even very insightful -- much of what he says about romance, love, having children, and the wear and tear of daily life and lengthy relationships is bang on and very recognizable. But it felt like a clever intellectual exercise that somehow left me feeling unengaged -- shrugging my shoulders -- like I had been lectured at without an opportunity to participate in the conversation -- "so what" I felt at the end. But don't trust my cranky review -- this is definitely a very clever book and I expect will be appreciated by many. I've been married for 28 years -- maybe I'm past the point where rationalizing or intellectualizing what makes things work feels interesting -- I just feel blessed to have great life partner -- warts and all... Thank you to Netgalley and the publisher for an opportunity to read an advance copy.

[Mohamed Shady · Rating 5 out of 5]

لو كان لي أن أرشح كتابًا واحدًا عن الحب فهو هذا الكتاب.
يلتقي رابح وكريستين بالصدفة في مشروع عمل مشترك، يقعان في الحب سريعًا وينتهي بهما الأمر لبدء علاقة ستستمر حتى آخر العمر. غالبًا ما تكون البدايات ساحرة: هناك شخص نرغب في التعرف عليه، نُظهر اهتمامنا غير المشروط، نسأل ونجيب ويصبح أقل الأشياء حدث يستحق أن نقضي ليلتنا في الحديث عنه.
لكن الحياة الواقعية سريعًا ما تفرض نفسها، يتحوّل هذا الحب العاصف إلى شيء آخر، حب هو الآخر، لكنه أكثر هدوءًا. تستيقظ الخيبات أحيانًا، نظن أننا قد عرفنا ما يكفي عن الآخر، ننشغل بأشخاص آخرين أصبحوا شركاء في العلاقة وتزداد روتينية الحياة بصورة مستمرة.
هذه قصة حب تقليدية، يلتقي شخصان ويقعان في الحب، يأتي الزواج ثم الأطفال، يشيخان معًا وما زال كل منهما يحاول فهم الآخر.
وعبر هذه القصة التقليدية، يقدّم دو بوتون رؤيته للحب، وهو في هذا يشبه الراوي العليم، شخص يراقب الأحداث بدقة، يقف في ركن قريب ليتلصص على الحبيبين، يقاطع أحداث حياتهما ليحدّثنا عن رؤيته وأفكاره بخصوص كل حدث، ماذا قال الفلاسفة وعلماء النفس، كيف نتجاوز هذه المشكلة، وكيف نتعرف على أنفسنا من خلال معرفة الآخر.
كتاب جميل والترجمة ممتازة.

مراجعة مرئية للكتاب:

https://youtu.be/f0tiDXdSdo4

[Perry · Rating 5 out of 5]

C'est tellement simple, l'amour. Jacques Prévert

Profound Truths of Marriage (and Human Nature)

Through a Scottish couple, Rabih and Kirsten, de Botton dissects love and marriage. From the seeds of love planted when we are teens to dating to wedding to kids then through adultery and counseling for anxious and avoidant attachment arising from childhoods in which each lost a parent young, de Botton tells their story which he mixes with profound truths about human nature and the mountainous terrain each of us face in a marriage.

This book hit close to home (probably too close) on so many things I recognize. The novel made me appreciate even more the appreciate the sacrifices made and pains endured by those passing the 15-20 year anniversary, often after having undergone counseling and/or worked through problems suffered by spouses in virtually all marriages.

If I shared all the quotes I highlighted while reading this book (at least half the book), I'd violate the "fair use" exceptions to copyright laws. Plus, I'd bore you. Thus I've pared it down to the very best of the bunch.

Notions of Marriage: Past and Present; Explosion of Divorces
"For most of recorded history, people stayed married because they were keen to fit in with the expectations of society, had a few assets to protect, and wanted to maintain the unity of their families. Then gradually another, very different standard took hold: couples were to remain together, ran the thought, only so long as certain feelings still obtained between them—feelings of authentic enthusiasm, desire, and fulfillment. In this new Romantic order, spouses could be justified in parting ways if the marital routine had become deadening, if the children were getting on their nerves, if sex was no longer enticing, or if either party had lately been feeling a little unhappy every now and then."

We Don't Really Need to Always be Fully Understood
"Love begins with the experience of being understood in highly supportive and uncommon ways. They grasp the lonely parts of us; we don’t have to explain why we find a particular joke so funny; we hate the same people; we both want to try that rather specialized sexual scenario. It cannot continue. When we run up against the reasonable limits of our lovers’ capacities for understanding, we mustn’t blame them for dereliction. They were not tragically inept. They couldn’t fully fathom who we were—and we did likewise. Which is normal. No one properly gets, or can fully sympathize with, anyone else."

Love; Being Loved will usually Follow
"We speak of 'love' as if it were a single, undifferentiated thing, but it comprises two very different modes: being loved and loving. We should marry when we are ready to do the latter and have become aware of our unnatural—and dangerous—fixation on the former. We start out knowing only about 'being loved.' It comes to seem, quite wrongly, the norm. To the child, it feels as if the parent were just spontaneously on hand to comfort, guide, entertain, feed, and clear up while remaining almost constantly warm and cheerful. We take this idea of love with us into adulthood. Grown up, we hope for a re-creation of what it felt like to be ministered to and indulged. In a secret corner of our mind, we picture a lover who will anticipate our needs, read our hearts, act selflessly, and make everything better. It sounds 'romantic,' yet it is a blueprint for disaster."

Compatibility in Marriage is an Achievement, Not a Precondition
"The Romantic vision of marriage stresses the importance of finding the 'right' person, which is taken to mean someone in sympathy with the raft of our interests and values. There is no such person over the long term. We are too varied and peculiar. There cannot be lasting congruence. The partner truly best suited to us is not the one who miraculously happens to share every taste but the one who can negotiate differences in taste with intelligence and good grace."

"Rather than some notional idea of perfect complementarity, it is the capacity to tolerate dissimilarity that is the true marker of the 'right' person. Compatibility is an achievement of love; it shouldn’t be its precondition."


Real Life Ain't a Hollywood Love Story [probably the most simple truth in the book about the human condition under the strains of matrimony, one so often and easily forgotten in the day to day of life]

"By the standards of most love stories, our own real relationships are almost all damaged and unsatisfactory. No wonder separation and divorce so often appear inevitable. But we should be careful not to judge our relationships by the expectations imposed on us by a frequently misleading aesthetic medium."

"The only people who can still strike us as normal are those we don’t yet know very well. The best cure for love [in the movie or film sense] is to get to know them better."

[Jill · Rating 4 out of 5]

Once, early on in my marriage, my husband and I had a particularly intense fight over a ridiculously trivial matter. I barely remember the topic – something about where to hang some artwork – but I vividly recall that frightening feeling that I had made a ghastly mistake in joining our futures together.

Enter Alain De Botton. I wish I could advise my younger self to have read his book. De Botton employs an everyman and everywoman – in this case, Rahib, a non-religious budding architect from Beirut and Kirsten, a woman who had been abandoned early on in life by her father. Sparks fly and we follow the two of them through the course of love – infatuation, wedding, children, disillusionment, adultery, and finally, maturity.

Rahib and Kirsten are just foils for the author’s theme: falling in love is easy but maintaining that love is the real challenge. No one, after all, is perfect. “Rather than split up,” the author writes, “We may need to tell ourselves more accurate stories – stories that don’t dwell so much on the beginning, that don’t promise us complete understanding, that strive to normalize our troubles and show us a melancholy yet hopeful path through the course of love.” Each step of Rahib and Kirsten’s relationship is met with an evaluation – even an analysis – of what, precisely, is going on in their heads. The primal needs of this everyman and everywoman still demand attention as they reach adulthood and parenthood and much of their disillusionment stems from a desire to have the partner magically understand what those needs are…without appearing too vulnerable.

There is a problem with presenting the course of love through the eyes of surrogates. This reading experience is bound to be intensely personal, and when it deviates too much from the reader’s own experience, there is a waning interest. My husband, and I, for example, never had kids together, and I found myself not all that interested in Rahib and Kirsten’s parenthood experiences.

Yet the conclusions – that Romantic ideas of love are a recipe for disaster and that one can only be in love when one has given up on perfection – is compelling. “Rather than notional idea of perfect complementarity, it is the capacity to tolerate dissimilarity that is the true marker of the “right” person.” My husband and I are still going strong after reaching that conclusion. To my mind, this book should be de rigueur reading for every couple contemplating marriage and every couple who wonders why their own marriage isn’t 100% perfect all the time (which is the vast majority of us!)

[محمد خالد شريف · Rating 5 out of 5]

سيدخل كتاب "دروس الحُب" قائمة أهم الكُتب التي قرأتها في حياتي بلا شك، سأعيد قراءته مراراً وتكراراً وفي مراحل حياتي المُختلفة.
لأنه لم يكسر فقط الطريقة النمطية في الحديث عن الحُب ولكنه تطرق إلى ما بعد البدايات السعيدة؛ ما بعدها بكثير حتى أصبح نموذجاً ليس من الضروري أن يرشدك وتمشي عليه بحذافيره، ولكنه بكل تأكيد سيعرض لك بعض النقاط والتفاصيل التي ستجعلك تصرخ قائلاً: كيف عرف الكاتب بهذا؟ وكيف يستطيع أن يربط المواقف بأخرى شديدة الخصوصية؟ ويُفسر بطريقة فلسفية مُبسطة شكل الحُب؛ الحقيقي؛ المُعاصر؛ والذي يختلف تماماً عما تقرأ عنه، وتشاهد أفلام ومسلسلات "تجارية" عن الحُب المزيف وشكله الذي لا بُد أن يكون له شكلاً معيناً وإلا فهذا ليس حُباً!

من خلال حكاية رابح وكريستين وعلاقتهما وبدايتها، يُسلط "دو بوتون" الضوء على العديد من المشاكل المُعقدة والبسيطة التي تواجه أي مُتحابين، من البداية وجمالها حتى تتوالى الأحداث، وتكبر العلاقة، وتأخذ شكل الزواج وما بعده.. حتى الإنجاب وتبعاته؛ ظروف عمل كُل طرف، والخيانة الزوجية وشكلها -ورُبما هنا نقطة اختلافي الوحيدة مع الكاتب ولكنها مُبررة بشكل مُقنع ولكن غير أخلاقي- وحتى الجنس وأشكاله المُختلفة -من وجهة نظره بالطبع- ووجدت في الجنس آراء سوية لم أقرأ مثلها لغربي من قبل! وهذا كان سبباً كافي لأرى أن "دو بوتون" بفلسفته هو واحد من أهم الكتاب المُعتدلين السويين؛ إلى ما تلى ذلك من أبسط المشاكل التي لا نعرف سببها؛ ولكن يُقدم "دو بوتون" آراء منطقية أحياناً وفلسفية أحياناً عن أسباب تلك المشاكل وحلها، والتي تندرج جميعها تحت نطاق الحُب.

هذا الكتاب من أهم الكتب التي قرأتها في حياتي، هناك بعض المواقف وجدت نفسي أقول: من فضلك يا دو بوتون أترك لي بعضاً مما في بالي، لأستر به نفسي بعدما عريتني أمام نفسي وكأني أنظر إلى مرآة ولست أقرأ كتاب!
كتاب واقعي، صادم، وهام.

وبكل تأكيد يُنصح به.
للأبد.

[Holly Bourne · Rating 5 out of 5]

This book should be compulsory reading before ANYONE gets married. I adored it. The last two chapters in particular were just astounding and beautiful and poignant and WISE. I wasn't a huge fan of 'Essays' - although it was still a remarkable achievement for a twenty-something's debut. But in The Course Of Love, Alain's life experience and wisdom really shines through. It's perfect.

The perfect antidote to what we're told Love *is* from the movies. And yet, never cynical. Truly remarkable.

[Narges Salmanizadeh · Rating 4 out of 5]

دیدگاه رمانتیک نسبت به ازدواج، بر اهمیتِ یافتن شخص ”مناسب و درست” پافشاری می کند، که یعنی شخصی همدل با علایق و ارزش های فراوان ما. چنین شخصی اصلا وجود نخواهد داشت. ما بیش از حد متفاوت و منحصر به فردیم. تناسب و همخوانی همیشگی غیر ممکن است. شخص مناسب کسیست که بتواند با فراست و کلام خوش راجع به اختلاف سلایق گفت و گو کند
•
خوب من بعد از خوندن این کتاب فهمیدم که پروسه ی ازدواج خیلی پیچیده تر از اونی هست که دارم دور و اطرافم می بینم.. و اصلا اینجوری که راحت و بدون شناخت عاقلانه و درک درست از زندگی مشترک مردم دارن تن به ازدواج می دن یه بازی خطرناکِ که به بهای جوانیِ غیر قابل برگشت تموم می شه
•
شریک زندگی چوب جادوییِ براورده کردن آرزوهای مارو نداره.. ما هم اونقدری که فکر می کنم میفهمیم و همه چی حالیمون می شه کامل نیستیم حقیقتا.. تموم شد و رفت

[Asmaa Elhelw · Rating 5 out of 5]

عندما يهزني كتاب ما ، أتمني لو أستطيع وضعه في جيب كل من أعرف..

"التوافق أمر ينجزه الحب ،وليس شرطًا يسبقه..."إن الحب مهارة لا فيض حماسة وعاطفة "

"الزواج مقامرة سخية ،كلها أمل .هو مغامرة لطيفة لطفًا لا حد له يُقدم عليها شخصان لا يعرفان بعد من يكونان، او لا يعرف الواحد منهما بعد من يكون ، او لا يعرف بعد من يكونه الشخص الآخر ،
فيربطان نفسيهما بمستقبل لا يستطيعان فهمه ، بمستقبل حرصا كل الحرص علي تفادي تحريه."

"لذا علينا ان نتلمس سبلاً لجعل أنفسنا نتلاءم،
بألطف وأرق طريقة ممكنة ، مع الحقائق الواقعية الصعبة الناجمة عن العيش مع شخص ناقص- مثلنا .
لا يمكن أبدا لأي زواج أن يكون اكثر من زواج جيد."

[Laura Spira · Rating 2 out of 5]

The idea behind this book - to invent a pair of characters and to consider the nature of love by tracing their experience from first meeting through the first sixteen years of their marriage - is an interesting conceit. De Botton conducts a forensic analysis of their relationship, principally through the eyes of the husband, interjecting further thoughts on the nature of love at frequent points in the narrative (I found that the authorial voice became very irritating by the middle of the book.)

I found the book intriguing but disappointing. Ultimately the analysis of love became elusive and the story was about sex and marriage. The two characters were unengaging and, indeed, boring. Their relationships with others - their children, their parents and their friends - remained relatively unexplored but, in my view, those ongoing relationships, and the love generated within them, are as important to a marriage as the relationship between the spouses. I found it interesting that, although de Botton had created these characters, he was in the end unable to penetrate their real feelings about love in a meaningful way: it seems that we can know very little of what really goes on in other people's marriages, even if we have invented them.

The missing element was laughter. Although the characters occasionally indulged in little jokes - unfunny to read - they took themselves awfully seriously and showed no sense of the ridiculousness of daily life. For me, love and laughter go hand in hand and I finished the book feeling rather sorry for the characters.

(I received an ARC from Netgalley.)

[Ali Karimnejad · Rating 3 out of 5]

" ... و به خوبی و خوشی با هم زندگی کردند - پایان"

بزرگترین دروغی که تا حالا شنیدید احتمالا همین جمله آخر اکثر قصه‌هایی هست که توی بچگی‌تون بهتون گفتن. عزیزان من، بیاید با هم بشاشیم توی این تصویر زیبا و رمانتیک! :)))

واقعیت ازدواج چیز دیگه‌ایه و این کتاب کمابیش در نشون دادن این مساله موفق بوده. اگر نظر شما در مورد ازدواج به اون تصویر رمانتیک نزدیکه، توصیه می‌کنم این کتاب رو حتما بخونید. اما اگر نه، باید بگم کتاب بجز در هم شکستن این تصویر رمانتیک، کار بخصوص دیگه‌ای انجام نمی‌ده و بعد از خوندنش چیز چندان زیادی بهتون اضافه نمی‌شه. مشکل اصلی من با این کتاب اینه که صرفا داره به ذکر مشکلات می‌پردازه و نه ارائه راه حلی برای اونها. کتاب بیشتر از این جهت خوبه که باعث می‌شه اگر به مشکل خوردید شوکه نشید یا فکر نکنید "فقط زندگی منه که اینطوریه!". اما از نظر من آلن دوباتن داره به وضوح از سوالات واقعی پرهیز می‌کنه. "اصلا چرا ازدواج کنیم اگر ازدواج اینطوریه؟"، " با چه کسی ازدواج کنیم؟"، "ازدواج خوب چطوریه و ازدوج بد چطوریه؟"، "تا کجا باید تحمل کرد؟" و خیلی سوالای دیگه. کتاب به شما اعتماد بنفس کاذبی می‌ده که فکر می‌کنید آماده زندگی شدید. اما اصلا اینطوری نیست. از این جهت من در ادامه صرفا به ارائه افکار مشعشع(!) خودم که از خوندن این کتاب برانگیخته شد می‌پردازم فلذا می‌تونید دیگه ادامه ندید 😅🤨

ببینید، راحت بهتون بگم، "ازدواج یعنی اینکه تصمیم بگیری با چه کسی می‌خوای باقی زندگیت رو دعوا کنی!" تو لب رفتن و هم‌آغوشی‌های آتشین و این حرفا نه تنها قشنگه بلکه هر آدمی که تو زندگیش اینها رو تجربه نکنه خیلی تباهه و یک روز یقه‌اش رو میگیره! پس فکر نکنید خوشگلی اصلا مهم نیست. ولی باید بدونید بالاخره تکراری می‌شه. و وقتی تکراری شد، دیگه مغزتون بهش پاداش نمی‌ده. دست شما نیست. بدنتون اینطوری تکامل پیدا کرده. ازدواج از همینجاست که شروع می‌شه، یا بهتر بگیم، برای خیلی‌ها تموم می‌شه.

حالا ممکنه بگید "صورت زیبای ظاهر هیچ نیست، ای برادر سیرت زیبا بیار" خیلی شاعرانه است. نه؟ ولی باید به شاعر عزیز گفت، شعر نگو برادر😅. سیرت زیبا یعنی چی؟ بیاید من بهتون آدم‌های زیباسیرتی نشون بدم که زندگی مشترکشون برای جفتشون جهنمه. جفتشون آدم خوب، محترم، مهربون، سر براه و متدین. نه عزیزان. سیرت زیبا اصلا کافی نیست. ببینید، هر کسی تو زندگی راهی رو انتخاب می‌کنه. اون ازدواجی دووم میاره و موفق تلقی میشه که راه زن و مردش هم‌سو با هم باشه. این چیزیه که برای ازدواج باید ملاک و معیار قرار بگیره. و از این جهت خیلی عقلانیت نیاز داره.

اگر یکی زندگی رو در ساده‌زیستی ببینه و دیگری آدم پُر کار و بلند پروازی باشه، اینا با هم به مشکل می‌خورن. چون کم کاری اولی برای دومی تنبلی تعبیر می‌شه و کار شبانه‌روزی دومی برای اولی سگ‌دو زدن و بی‌محلی به خانواده. ول�� باز اگر هر دو بلند پرواز باشن، اما یکی بخواد نویسنده بشه و یکی بخواد کارگاه بزنه و تولیدی داشته باشه، باز نمی‌شه. چون کارهای خسته‌کننده خونه‌ و زندگی روی زمین می‌مونه. چون هزینه دست کشیدن از کار و پرداختن به کارهای خونه برای هر دو نفر خیلی بالاست و از طرف دیگه هیچ کدوم قادر نیست مشغله دیگری رو درک کنه. می‌بینید؟ سخته! ازدواج کردن نیاز به عقلانیت خشک و حساب دو دوتا چهارتا داره.

این چیزا رو به ما نگفتن. فرهنگ جامعه ما در مورد ازدواج چند شقه است. یکی تصور سنتی که میگه "بچه‌ جون زودتر ازدواج کن و بذار توش تا آرامش پیدا کنی!"{می‌بخشید البته ولی سطح ادراک در همین حده 😑} دومی که تصور رمانتیکه و به دنبال "نیمه گمشده" می‌گرده تا رمانتیک‌ترین لحظات عاشقانه که تو فیلم‌ها دیدن رو با هم تجربه کنن. یک شق سومی هم هست در نتیجه مشاهده شکست مکرر ازدواج‌های دو گروه اول شکل گرفته و می‌گه "اصلا چرا ازدواج کنم؟ یک مدت با این می‌خوابم، یک مدت با اون یکی – راحت!"

خوب که دقیق بشیم می‌بینیم که هر سه گروه، شدیدا در پس‌زمینه گفتمانشون، درگیر پاسخ به "نیازهای جنسی‌شون" هستن و ازدواج رو شکلی از اغنای جنسی می‌بینن. و این باعث صدمه دیدن "ازدواج" می‌شه. فکر می‌کنم گفتمان هنجارشکنانه‌ای نیازه تا این دو مقوله رو از هم جدا کنه. "ازدواج" مقوله‌ای راجع به یاد گیری مسئولیت‌پذیری، فداکاری، داشتن منافع مشترک با هم، و در یک کلام، کمک به همدیگه برای رسیدن به هدف‌های زندگی هست. تعهدی برای اینکه برای رسیدن به هدفت، همراه زندگیت رو قربانی نکنی و هر قدم رو با هم بردارید. عقلانی نیست انسان خودش رو از داشتن یک هم‌مسیر توی زندگی محروم کنه.

اما چه چیزی از کل بحث‌های ما جا مونده؟ بله. مقوله پیچیده و حساس "انحصار در اغنای جنسی". زندگی‌های زیادی داره سر این قضیه می‌پاشه، اما نه به اندازه زندگی‌های مشترک زیادی که داره بخاطر دادن پاسخ به نیازهای جنسی شکل می‌گیره. سهم تنش‌های جنسی در نارضایتی‌ از زندگی یک مساله غیر قابل انکاره. هیچ جلسه مشاوره خانواده‌ای نیست که بخش قابل توجهی از اون به نارضایتی‌های جنسی اختصاص پیدا نکنه. اما نه این کتاب، و نه خیلی‌های دیگه حاضر نیست زیر بار این مقوله بره که آیا این "انحصار" واقعا در خدمت ازدواجه؟ چه هزینه‌هایی که یک خانواده برای حفظ این "انحصار" نمی‌پردازه. سوال اینه که آیا هنوز میخوایم روی مساله خاک بپاشیم یا بالاخره یک روز گفتمانی در این زمینه شکل می‌گیره.

[Eylül Görmüş · Rating 5 out of 5]

"Aşkın ancak insan onun baştaki ayartıcı ihtiraslarına vefasızlık ederse baki kalacağına, ilişkilerin yürümesi için ta en başta kendisini bu ilişkilere gark eden duygulardan vazgeçmesi gerekeceğine kanaat getirecek. Aşkın heves değil beceri olduğunu öğrenmesi gerekecek."

Allahım, nasıl çok sevdim, öpmek istiyorum kitabı! Bu kadar sevmemin sebebi kitabı tam da ihtiyacım olan bir anda okumuş olmam olabilir; aşka, uzun ilişkinin tuzaklarına, sadakate, güvenlik duygusuna dair delice kafa yorduğum bir dönemde ilaç gibi, su gibi geldi bana. De Botton'un 23 yaşında yazdığı Aşk Üzerine'den 20 sene sonra yayımladığı Aşk Dersleri romanı, yazarın 20 senede heybesinde biriktirdiklerini görmemizi sağlıyor. Besbelli çok tecrübe edinmiş, çok akıl yürütmüş, pişmiş, olmuş. Aşk Üzerine'yi de epey sevmiştim ama bu bambaşka güzel.

Birbirlerine aşık olup evlenen Rabih ve Kirsten'in ilişkisi üzerinden uzun ilişkilerin dinamiklerini didikliyor De Botton. Tuzakları, zorlukları, tökezlemeleri... Bunalımlar, sırlar, sabırsızlıklar, tahammülsüzlükler... İkilinin öyküsünü anlatırken bazı bazı araya girip birkaç nasihat da iliştiriyor: buralarda en iyi bildiği işi yapıyor, felsefenin gündelik problemleri çözümlememize nasıl yardımcı olabileceğinin uygulamasını gösteriyor. Tek başına bu kısımlardan ibaret olsa belki ortalama bir psikoloji (hatta neredeyse kişisel gelişim!) kitabı olabilecek metin, kurgunun omzunda öyle bir yükseliyor, bu iki kısım birbirini öyle bir bütünlüyor ki, üf. Acayip lezzetli bir şey çıkıyor ortaya.

Bu kitabı iyi ki evlilik konulu podcast bölümümüzü çekmeden evvel okumamışım zira sanırım bölüm boyunca sadece bu kitaptan bahsederdim; kendisi sürekli dönüp dolaşıp geri geleceğim, kafam karıştıkça, kayboldukça başvuracağım bir kaynak olacak. Altını çizdiğim yerlerin sonu yok ama şu çok sevdiğim cümleyi de buraya alıp bitireyim. Bu kitabı aşka ve ilişkilere dair kafa yoran herkesin (yani aslında tüm insanların!) okumasını fena halde tavsiye ediyorum.

"Bir sürü insanın çocuklara iyi davrandığı bir dünyada yaşamak harika bir şey. Birbirimizin çocukça taraflarına biraz daha anlayışla yaklaştığımız bir dünyada yaşamaksa daha da harika olurdu."

[Bianca · Rating 4 out of 5]

How can a book be enlightening and, at the same time, irritating? That must be a feat in itself, so I guess that's something.

I've been aware of Alain de Botton for years. I've watched most of his documentaries, TED talks, I even follow him on Twitter. So when I saw that there was a new book, a novel, I immediately requested it.

This book is definitely different. It's penned as a fiction novel, but is it really? The fiction part, the story of Rabih and Kirsten, was more of a conduit for the author's thoughts on love, relationships, sex and marriage. And those thoughts, for the most part, were absolutely spot on. I've highlighted many of them. I sort of want my husband to read it, actually, I want everybody to read it. Because so many bits are enlightening.

As even de Botton says "the start receives such disproportionate attention because it isn't deemed to be just one phase among many; for the Romantic, it contains in a concentrated form everything significant about love as a whole. Which is why, in so many love stories, there is simply nothing else for the narrator to do with a couple after they have triumphed over a range of initial obstacles other than to consign them to an ill-defined contented future - or kill them off. What we typically call love is only the start of love."
You can't argue with that. Just look at the movies and most novels, especially the romance ones, the majority of them focus on the beginning of a relationship. I guess, in some ways we know it goes downhill from there. But that's the thing that I liked about this "novel". It explains why in a very matter-of-fact, logical way (I love logical anything). As the saying goes - familiarity breeds contempt. Learning to navigate that is not easy, as we all know.

I liked the having children chapter, how children have no use and yet we love them so much, which teaches us about loving without expecting something back. "A well-loved child is set a challenging precedent. In its very nature, parental love works to conceal the effort which went into generating it. It shields the recipient from the donor's complexity and sadness - and from an awareness of how many other interests, friends and concerns the parent has sacrificed in the name of love." Of course, there's much more than that, as the kids grow up, and more challenges ensue.

Look, most of it is relevant and pretty much spot on. It's just that it is so didactic, it was as if I was attending a lecture. Our hands are held throughout the novel, and at times, I wanted to yell: I get it, you don't have to explain everything to me! It felt as if I were in lab, hidden behind a one-way mirror, analysing, comparing, contrasting and taking notes.

While I could relate with the protagonists in many ways, I didn't feel connected, if it makes any sense? I think the tone had something to do with it.

Had it been just a book of essays, thoughts on love, marriage, sex, parenthood, relationships, it would have been much more satisfying.

As I said in the beginning, despite irritating me at times, I think it's well worth reading and that everyone could take something out of it - be it useful, enlightening, compelling or just reassuring.

I've received this book via NetGalley. Many thanks to the publishers, Simon & Schuster, for the opportunity to read and review The Course of Love.
3.5 stars

Cover: 5 stars

[Rahma.Mrk · Rating 5 out of 5]

عشت في بيئة جعلني أدرك منذ سن العشرينات أو حتى قبل مدى صعوبات الزواج أو لنقل بعبارة أدق الزواج الفاشل كيف يكون،وتنوعت أمامي أسباب الفشل ،لذلك كنت أكثر شخص يخشى الزواج،لكن رويدًا رويدًا بدأت أنتزع هذه الفكرة من خلال حل ناجع _كنت أظن أنه كذلك_هو حسن إختيار و إختيار شخص يتناسب مع عدد من معايير ،التي تغيرت وتطورت وحُذف منها وتم وضع خطوط حمراء على بعض منها وخضراء على أخرى. كنت أدرك في قرارتي ذاتي أنني سأعيش صعوبات في الزواج لكن تلك المعايير ستجنبني البعض منها. ولاكون صريحة كنت فتاة وردية عاطفية 🌸😁.وبعد هذه المقدمة الطويلة التي تتناسب مع جملة قالتها كريستين لزوحها رابح:لديك صفة تحلية كلام بالسكر .وتتناسب مع تأخيري لقراءة هذا الكتاب .الذي هو ثالث كتاب أقرأه له.
🖊ما قصة الكتاب ؟
من خلال الثنائي: رابح و كريستبن ينقلك لك تجربة حياة ابتداء من الاعجاب إلى الزواج وكل ما يتخلله من مناوشات ،خيبات،خيانة توقعات،خيانة،محبة،الاطفال،علاقة حميمية وزيارة معالجة عاطفية.
في شكل فصول ومع كل فصل تجد رؤيته لامر.
🖊ما انطباعي على الكتاب؟
من أجمل ماقرأت .رغم أنه اتعبني وجعلني أخوض أعنف نقاشات
لكنه قدم لي إجابات وتأكيدات لبعض أفكاري و تصوارت عن عدة أفكار كانت تخامرني .سأتحدث عن الفصل متعلق بتقسيم الادوار في البيت والتعاون بين الزوجين.
هذا مثلا لم أقرأ عنه في أي كتاب او مقال رغم أنه أكثر شكوى أسمعها من الزوجة التي لا يساعدها الزوج ،والزوجة التي تجاهد لجعل زوجها يخرج سلة قمامة والحل الذي يقدم دوما أن تقاسم مهام و إعتماد الحجج حسب الثنائي دينبة أحيانا و منطقية احيانا أخرى .ليأتي سيد" alain"و يقول لك :
حتى لو تم "partage les taches"
و انضباط بجدول لن يحول دون نشوب مشاكل حول جزئية دورك لا دوري. حينها تدرك أن الحل هو فيما عبر عنه بتقدير الخدمات في الحب والامتنان حينها تذكرت معنى الحديث خيركم خيركم لاهله الامر ليس تقسيم ادوار أو مساعدات بل الخيرية التي تعني التقدير و قول كلام الخير.
هذا فصل واحد من عدة فصول تستحق القراءة .
يكفي أن هذا الكتاب حطم صنم الحب الرومانسي كما تقدمه الروايات .وحطم الوهم الذي يتم تدواله : تزوجي شخص يقبل هيك ولايسعى لتغييرك لتدرك أن: ذلك مهم لكن ذلك اسمه قبول العام "كما قال صديقي أو " المعدل العام "
لذي يسمح لك بدخول الجامعة كما قالت صديقتي وزميلتي في العمل لكن للنجاح ستحتاج لتبذل جهد للمحافظة على ذلك القبول و تنمية مهارات .
أي بصياغة أخرى قبول مع الوعي بشرط التعلم و التعليم
الذي هو فصل متميز في الكتاب.
🖊ماذا أضاف لك الكتاب؟
جعلني أتأكد من فكرة أن الجهد سبذل دوما في الزواج مثل جهد في أي علاقة إنسانية تود المحافظة عليها.
و أن إختيار الشخص المناسب ليس ضمانة للتحقيق نجاح الزواج هو يجعلك تبذل الجهد بمحبة و إخلاص مش واجب واجراء حسابات أنت أبذل و انت متى لكن الجهد من طرفين .
و أن الحب والزواج مهارة مش فيض حماسة كماقال.
مهارات ستتعلمها مع الوقت و الصبر والكثير من التسامح و الحب.
وأن الاستعداد للزواج مسألة محورية .ليس الاستعداد المادي أو السن بل كما قال :تكون مستعد للزواح لما تتعلم ان تُحب لا ان تُحَب فقط .
في أخير أتصح برشا بقراءة هذا الكتاب لكن لايقرأ وحده🖊
لان هناك عدة لفتات لم يدقق فيها. فلولا قرائتي أخرى لما انتبهت لاهميتها ولها .
الكتب التي اقترح ان تقراه معه او قبله : صحة العلاقات ،فهم الخزي،فن الحب،ولغات الحب الخم��.

🖊أصبحت أدرك الان أن الزواج علاقة ورحلة تحتمل النجاح و الفشل وكلاهما متساوي .الشخص المناسب هو الشخص الذي تتوسم فيه أنه سيساهم معك في انجاح هذه الرحلة لانك ارتكزت على عدد من صفات و معايير التي تختلف بالاحتلاف نظرة و انتظار كل شخص للزواج
الزواج ليس مضمون النجاح وليس صك التعيم لكن اختر الشخص وكنت انت الشخص الذي يضمن أنك تبذل الجهد لانجاحه .
لانك تستحق ذلك.

25/5/2021

[Azar Dokht · Rating 5 out of 5]

فقط یه توصیه کوتاه :"اگه بالای بیست سال سن دارید، بخونیدش. نه یک بار، چند بار قبل ازدواج ، حین ازدواج و بعد ازدواج! که به شدت راست میگه این آلن دوباتن :)"
قبل تر کتاب جستارهایی در باب عشقش رو خونده بودم که کار ضعیفی بود نسبت به این. خب منطقیه آلن این کتابش رو سالها بعد از جستارهایی درباب عشق نوشته. پختگی در عقاید و قلمش پیداست :)

[Diba Tano · Rating 1 out of 5]

This book was so bad I didn't even want to mark it on goodreads but I want to keep track of everything so here we go.
It wasn't the *worst* book I've ever read, but it was the most disgusting thing I've ever laid eyes upon... and I used to read smut on wattpad.
The writer went around Wikipedia and Google looking for some random food or plant names which was painfully obvious. It made the process of reading more difficult and the story way more boring without any reason or pay off.
The book does go through some realistic scenarios and situations but the main character is so unrelatable and out of touch that it didn't make a difference from all the unrealistic so-called "useless" love stories the book mentions so many times that "do it wrong".
It is as biased as a book can be (worst of all in the therapy sessions) and romanticizes lying, bullying, and hurting your partner, and most of all STAYING with a partner that bullies, hurts, and lies to you just because "awww they were scared :((" Well tough! Everyone's scared. Life is scary. That doesn't justify this behaviour. And the average rating of this book is so alarming to me. For the love of god people don't listen to this book. Don't stay with someone who doesn't respect you because "there isn't going to be a better choice". Yes there could be. Sure, maybe no-one is 100% compatible with you but that doesn't mean you have to tolerate someone who is different from you in every aspect of life. Being alone is better that that. If you made a mistake, a wrong choice, that's sad but alright; admit to it and move on. Don't stay in an F-ed up marriage just because separation or divorce isn't aesthetically pleasing.
Being from the Middle East is, as ever in the modern western world, played as a political agenda, "oh nu he experienced war :("but then that same character can't handle the smallest inconvenience... Racist much?
And don't even get me started on the sexism. At first it was just internalized sexism and I thought the writer just didn't know (doesn't make it any better but it can at least be tolerated.) I don't want to go around quoting all the things I despised about this book (if I were to do that I'd have to type out the entire book and nag about it.) But this one just broke me: «...her knowledge of what might be going on under a car bonnet (the sorts of things which women let down by their fathers at a young age seem to be particularly good at).»
So remember kids, the next time a woman has a general idea of how cars work, you can go ahead and assume she has daddy issues. God forbid a woman having traditionally un-feminine knowledge without it surrounding men!
The main character is a self-righteous hypocrite who treats people nicely only in aspects that he needs people to be nice to him as well. The book calls this a character development of him becoming a "good" person. That's not the case. If you're good to another person because you are in need of their goodness, or as the book puts it: «He is readier to be generous, too, from a sense of how much he needs the charity.» Then you are not a good person. It's pretty simple. Let me quote our lord and saviour, Steven Moffat, from my favorite TV show, Doctor Who, to explain this: "Only in darkness are we revealed. Goodness is not goodness that seeks advantage. Good is good in the final hour, in the deepest pit, without hope, without witness, without reward. Virtue is only virtue in extremis."
And looking at it from the other way, it's still wrong. The book constantly keeps mentioning that you have to be hurt to know not to hurt others. Again, bullshit. Do you have to have your arm chopped off to know that chopping off people's arms is wrong and hurtful?
Furthermore, it says that normal life is as cool as epic stories which... okay this one isn't as fundamentally wrong as the previous points I mentioned but comparing ancient mythology to buying groceries just doesn't sit right with me.
Anyway, I want to be fair so I'll say that the text of the book had some smart and subtle word-plays that I liked. Plus there were a couple of philosophies mentioned that I agreed with, to an extent, but the way they were unfolded in the story just made me hate my own stance.
I'm not even gonna rate this out of ten. Just sitting here waiting for the day goodreads makes zero stars a thing.

[Nazanin Moshiri · Rating 5 out of 5]

(...و آن دو سال های سال به خوبی و خوشی و عاشقانه در کنار هم زندگی کردند...)
این جمله ، پایان آشنای اکثر قصه ها و افسانه های عاشقانه ست. این که دو نفر بعد از کشمکش های فراوان در نهایت به هم رسیدند و همه چیز ختم به خیر شد. ولی آیا واقعا این ختم ماجراست که به خیر انجامید؟به نظر من (و البته نویسنده ی محترم)، این تازه آغاز ماجراست.
این که آن زوج چطور تونستن تا سال های سال زندگی عاشقانه و شادی داشته باشند ؟  چطور گرفتار روزمرگی نشدند و یا این که لحظه ای فکر نکردند انتخابشان اشتباه بوده و باید به گزینه دیگری فکر می کردند؟ ، سوالهایی ست که اکثرا در داستان ها بی جواب می ماند ولی در زندگی های حقیقی با این آمار بالای جدایی ،پررنگ و مهم می شوند.
این کتاب توانسته با تحلیل زندگی یک زوج پس از آشنایی و ازدواج تا حدودی ما را با جنبه ی مبهم زندگی زناشویی آشنا کند.
بسیار بسیار خوشحالم که خواندمش و قطعا دوباره هم خواهم خواند.
به نظرم برای هر شخصی چه در آستانه ی ازدواج ، چه با تجربه ی سال ها زندگی مشترک و یا حتی مجرد ، خواندن این کتاب لازم است. علاوه بر نکات خیلی خوبی که در متن به آنها اشاره شده ، داستانی روان و قابل قبول با قلمی جذاب را دنبال خواهید کرد.
در بین انبوهی از جملات قابل تامل کتاب که مربوط به سیر عشق بودند، جمله ای توجهم را جلب کرد که درباره ی کتاب های مهم است:

(کتاب های مهم باید آنهایی باشند که باعث شوند ما در کمال آرامش و رضایت خاطر ، متحیر شویم از این که چگونه ممکن است نویسنده این قدر خوب درباره ی زندگی ما بداند...)

امیدوارم در طول عمر کتاب خوانیتان ، حیرت زدگی هایی این چنین را تجربه کنید😊

[Amin Dorosti · Rating 5 out of 5]

کتاب فوق‌العاده‌ای بود، واقعا خوندن این کتاب پیش از ازدواج یا شروع رابطه احساسی از نان‌شب واجب‌تره! نویسنده با نگاهی دقیق و نکته‌سنج ابعاد مختلف یک رابطه احساسی و طرفین رابطه را بررسی کرده و حقایق بسیار مهم و البته فراموش‌شده‌ای را به ما یادآوری می‌کند؛ حقایقی که چه‌بسا برای ما چندان هم تازه و شگفت‌انگیز نباشند، اما به‌واقع «فراموش‌شده» هستند و باید بارها و بارها آن‌ها را به خودمان و همسر یا پارتنرمان یادآوری کنیم. مهم‌ترین چیزی که این کتاب به من یادآوری کرد خیلی ساده است، هرچند که به‌سادگی بازهم در کشاکش زندگی فراموش می‌شود:
دیدگاه رمانتیک نسبت به ازدواج، بر اهمیتِ یافتن شخص «مناسب و درست» پافشاری می‌کند، که یعنی شخصی همدل با علایق و ارزش‌های فراوان ما. چنین شخصی اصلاً وجود نخواهد داشت. ما بیش از حد متفاوت و منحصربه‌فردیم. تناسب و همخوانی همیشگی غیرممکن است. شخصی که واقعاً و کاملاً متناسب با ماست کسی نیست که به‌طور معجزه‌آسایی همهٔ سلایقش با ما یکی باشد، بلکه کسی است که بتواند با فراست و کلام خوش راجع به اختلاف سلایق گفت‌وگو کند.
به‌جای اندیشهٔ موهوم مکمل تام یکدیگر بودن، این توانایی تحمل تفاوت‌هاست که نشانهٔ حقیقی شخص «درست و مناسب» است. مکمل یکدیگر بودن دستاورد عشق است؛ نباید به‌عنوان پیش‌شرط آن در نظر گرفته شود. ص ۲۲۴

[سـارا · Rating 4 out of 5]

سیر عشق شباهت زیادی به کتاب قبلی آلن دوباتن، «جستارهایی در باب عشق» داره، منتهی تحلیل ها و موشکافی ها بیشترند و در کل بعد روانشناسی داستان وسیع تره.
تو این کتاب شروع یک رابطه از ابتدا تا سال ها پس از ازدواج دو شخصیت اصلی داستان بررسی میشه. من تمامی بخش ها جز "بی وفایی" رو دوست داشتم و بنظرم میشه به نکاتش برگردیم و ازشون تو رابطه‌هامون استفاده کنیم، و البته درک کنیم عشق واقعی چیزی فراتر از اونیه که هنر به ما معرفی کرده... پر چالش تر، رنج آورتر و دوست داشتنی تر...
.
بخشی از فصل اول کتاب:
«هنوز اول راه است، ربیع و کرستن باهم ازدواج خواهند کرد، رنج خواهند کشید، اغلب دغدغه مالی خواهند داشت، بچه‌ی اولشان دختر خواهد بود، بعد پسردار می‌ شوند، گاهی دچار ملال می شوند، گاهی میخواهند یکدیگر را بکشند و گاهی خودشان را. این است داستان عاشقانه‌ی حقیقی..»

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

«Ο έρωτας φτάνει σε μια κορύφωση στις στιγμές που ο αγαπημένος μας καταλήγει να κατανοεί, πιο καθαρά από όσο μπόρεσαν ποτέ οι άλλοι και ίσως καλύτερα και από εμάς τους ίδιους, τα χαοτικά, αμήχανα και ενοχικά κομμάτια του εαυτού μας. Το γεγονός ότι κάποιος άλλος καταλαβαίνει ποιοι είμαστε, συμπάσχει μαζί μας και ταυτόχρονα μας συγχωρεί για όσα βλέπει, ενισχύει συνολικά την ικανότητα μας να εμπιστευόμαστε και να προσφέρουμε. Ο έρωτας είναι ένα δώρο ευγνωμοσύνης για την οξυδέρκεια του ερωτικού μας συντρόφου αναφορικά με το μπερδεμένο και βασανισμένο ψυχισμό μας».

Εξαιρετικά ενδιαφέρον βιβλίο. Μου πήρε μόνο μια μέρα να το διαβάσω. Πανέξυπνος ο τρόπος που διαχειρίστηκε ο συγγραφέας το θέμα. Ένα βιβλίο που αφορά τόσο τον άντρα όσο και τη γυναίκα του σήμερα κυρίως αυτή και το κυνήγι αυτού που λέμε έρωτα. Είναι από κείνα τα βιβλία που σε βάζει να σκεφτείς είτε έχεις βρεις τον έρωτα είτε είσαι παντρεμένος είτε ένας ελεύθερος άνθρωπος που ακόμα τον αναζητάς. Δε θεωρώ ότι μου μίλησε αυτό το βιβλίο επειδή διάβασα πράγματα που δεν είχαν περάσει ποτέ από το μυαλό μου δεδομένου ότι από αθεράπευτη ρομαντική ψυχή έχω κατέβει εδώ και χρόνια από το ροζ συννεφάκι μου και ο έρωτας πλέον για μένα έχει μια τελείως διαφορετική εικόνα απ’ ότι είχε στο παρελθόν όμως ήταν πραγματικά συγκλονιστικό να βλέπεις καταγεγραμμένες σε μια σειρά σκέψεις και ιδέες που έχουν περάσει και από το δικό σου μυαλό ή τελοσπάντων με την ανάλυση του συγγραφέα περνάνε σε μια ακόμα μεγαλύτερη διάσταση με τη μορφή μιας απλής ρομαντικής ιστορίας πρωταγωνιστής της οποίας μπορούσε να ήταν ο καθένας από μας. Δύσκολο πάντως σπορ ο έρωτας, πολύ δύσκολο
Εχω ξεχωρίσει ένα σωρό αποσπάσματα που τα βρήκα so to the point για να μη σας κουράζω όμως μοιράζομαι μερικά από αυτά.

«Έχουμε τόσες απαιτήσεις από τους συντρόφους μας και γινόμαστε τόσο παράλογοι μαζί τους, επειδή πιστεύουμε πως, αφού κατανοούν τις κρυφές πτυχές του ευατού μας, αφού η παρουσία τους απαλύνει πολλά από τα βάσανα μας, μπορούν με κάποιο τρόπο να διορθώσουν τα πάντα στη ζωή μας. Υπερβάλλουμε ως προς τις δυνάμεις τους με τον ίδιο περίεργο τρόπο που μας ακολουθεί εδώ και δεκαετίες στην ενήλικη ζωή μας. Υπερβάλλουμε ως προς τις δυνάμεις τους με τον ίδιο περίεργο τρόπο που μας ακολουθεί εδώ και δεκαετίες στην ενήλικη ζωή μας με τον οποίο ένα παιδί αισθάνεται δέος μπροστά στις φαινομενικά θαυματουργές ικανότητες των γονιών του».

« Και μόνο η ιδέα ότι προσπαθούμε να διδάξουμε κάποια πράγματα στο σύντροφο μας μοιάζει συγκαταβατική, άτοπη και ξεκάθαρα μοχθηρή. Αν αγαπάμε πραγματικά τον άλλον, ούτε που θα σκεφτόμασταν ότι θέλουμε να τον αλλάξουμε. Ο ρομαντισμός είναι ξεκάθαρος ως προς αυτό: Ο αληθινός έρωτας ισοδυναμεί με τη συνολική αποδοχή του συντρόφου μας. Αυτή η θεμελιώδης αφοσίωση στη συμπόνια και την καλοσύνη καθιστά τους πρώτους μήνες ενός έρωτα τόσο συγκινητικούς. Στη νέα σχέση, τα ευάλωτα χαρακτηριστικά μας αντιμετωπίζονται με γενναιοδωρία. Η ντροπαλοσύνη, η αδεξιότητα και η σύγχυση μας γοητεύουν αντί να προκαλούν σαρκασμό ή παράπονα, οι προβληματικές πλευρές του εαυτού μας περνάνε αποκλειστικά μέσα από το φίλτρο της συμπόνιας. Από κείνες τις στιγμές αναπτύσσεται μια όμορφη αν και προκλητική, ως και παράτολμη, πεποίθηση: για να σε αγαπάει κάποιος, σημαίνει οπωσδήποτε ότι σε αποδέχεται όπως ακριβώς είσαι.

[Nastaran · Rating 4 out of 5]

سیر عشق من رو از روابط عاطفی و ازدواج تا حدی ترسوند.
موضوع اینه که ازدواج، پایان خوش داستان نیست؛ بلکه شروع مسئولیت هاست و عشق میتونه ترسناک، خسته کننده و ملال آور و یا مأیوس کننده بشه.
بحث ها و اختلافات کوچیک هم اهمیت پیدا میکنن. سوءتعبیرها و بی وفایی ها زندگی مشترک رو تهدید میکنن؛ و بچه ها میتونن تبدیل به بزرگ ترین مخرب عشق بین زن و مرد بشن.
نمیدونم دوباتن این کتاب رو برای کمک به متأهل ها نوشته یا ترسوندن مجرد ها.
ولی یاد گرفتم هر رابطه ی عاطفی، نیازمند صحبت، تلاش برای رفع مشکلات و جست و جوی ذهن ناخودآگاه طرف مقابله.
اگر یاد بگیریم چطور معلم خوبی باشیم و صبر و حوصله به خرج بدیم؛ می‌تونیم مطمئن باشیم که ویژگی های منفی طرف مقابل رو بهش یادآوری کنیم؛ بدون این که اون رو به فردی لجباز و عصبانی تبدیل کنیم.
روابط عاشقانه بر این پایه بنا میشن که شخصی زو با تمام ویژگی هاش بپذیریم و ستایش کنیم؛ ولی فلسفه ی یونان میگه هدف رابطه بهبود و کمال هرکدوم از ماست. اگر نقص ها و ضعف های عزیزترین فرد زندگی مون رو بهش یادآوری نکنیم؛ در حقیقت خیانت بزدلانه ای به هدف اصلی رابطه کردیم.
سیر عشق به ما میگه هیچ وقت قرار نیست رابطه ای فوق العاده و بی نقص داشته باشیم. هیچ فردی کاملا مناسب ما نیست! هرفردی، در رابطه ی صمیمانه ویژگی هایی خواهد داشت که مارو تا حد جنون عصبانی خواهند کرد.

کتاب آموزنده ای بود. از اون دسته کتاب های روانشناسی که حوصله سر بر نیستن و میشه ساعت ها درباره شون فکر کرد. ایده ی کتاب جسورانه و دیدگاهاش منطقی بود.
تلفیق رمان و کتاب روانشناسی باعث کشش بیشتر این کتاب شده بود و مثال های کتاب در زندگی کریستن و ربیع فوق العاده به جا بودن.
تنها انتقادم به این کتاب، عدم ارائه ی راه حل های بیشتر برای رفع این مشکلات بود.

[°°°·.°·..·°¯°·._.· ʜᴇʟᴇɴ Ροζουλί Εωσφόρος ·._.·°¯°·.·° .·°°° ★·.·´¯`·.·★ Ⓥⓔⓡⓝⓤⓢ Ⓟⓞⓡⓣⓘⓣⓞⓡ Ⓐⓡⓒⓐⓝⓤⓢ Ταμετούρο Αμ · Rating 3 out of 5]

«Πολλές φορές ενεργούμε βάσει σεναρίων προερχόμενων απο κρίσεις πολύ παλιές που, συνειδητά, τις έχουμε λησμονήσει. Συμπεριφερόμαστε σύμφωνα
με μια αρχαϊκή λογική που τώρα μας διαφεύγει, ακολουθώντας ένα νόημα που δεν μπορούμε να αναλύσουμε διεξοδικώς σε όσους μας είναι περισσότερο απαραίτητοι. Ίσως δυσκολευόμαστε να κατανοήσουμε σε ποια περίοδο της ζωής μας βρισκόμαστε πραγματικά, ποιον αντιμετωπίζουμε στην πραγματικότητα και τι είδους συμπεριφορά αξίζει δικαιωματικά στο άτομο που έχουμε μπροστά μας. Τελικά, ίσως είναι δύσκολο να βρίσκεται κάποιος δίπλα μας».

•Η αγάπη που χάθηκε στη σκόνη των αντικειμενότροπων σχέσεων μέσω των κοινωνικών θεσμών•.

Το εγχειρίδιο χρηστικών λειτουργιών απο ορμονικές εκκρίσεις και εγκεφαλικές απολήξεις κυτταρικών ουσιωδών συμπλεγμάτων, μας εξιστορεί με πονηριά
και μια πανδαισία αυτοβοήθειας κρυμμένης πίσω απο τη μυθιστοριογραφία, την πραγματική έννοια ουσιαστικά και μεταφορικά, του ρομαντικού έρωτα
και του διαφωτισμού της της σεξουαλικής οικειότητας.

Όταν οι φαντασιώσεις της εκρηκτικής ηδονής παύουν να σέβονται τα αρχέγονα ένστικτα σωματικής πανοργασμικής λαγνείας και χαρακτηρίζονται
ως διαστροφές ή αιτίες αγχώδους κτητικής ζήλειας ανάμεσα στους ήδη παραφορτωμένους με συμβάσεις πάσης φύσεως εραστές. Κάπου εκεί, χωροχρονικά δημιουργείται και απαξιώνεται η εξανθρωπιστική ασυμβίβαστη αλληλεπίδραση ρομαντικής και πρακτικής αγάπης.

Απο αυτό το σπιράλ της φθίνουσας εμπιστοσύνης
με τις σχέσεις, τις πιέσεις και τους κινδύνους που εμπεριέχει μια μέση ύπαρξη μπαίνοντας στην θεατρική παράσταση του γάμου ώστε ανενδοίαστα να προσάπτει στην αγάπη τον χαρακτηρισμό της ουσίας του θέματος που ταιριάζει απόλυτα στο εμμονικό αξίωμα της ιδεοληψίας.

Τι συμβαίνει στα αρχικά μας ιδανικά, στις χιμαιρικές ελπίδες μας, στις μεθόδους εμπειριών και μηχανισμών άμυνας για την αποτροπή του φόβου μέσα σε μια σχέση χαράς και δυστυχίας παράλληλα, τότε που
εκ πεποιθήσεως εξαγνιστικού καταναγκασμού
και εκούσιου αταβιστικού τρόμου πρωτεύει η σιγουριά του αιώνιου πάθους και της ακλόνητης πίστης και αφοσίωσης σε ένα, μοναδικό και αναντικατάστατο άτομο με το οποίο θέλουμε να μοιραστούμε την ακατανόητη υπαρξιακή μας ταυτότητα που μετά κόπων και βασάνων δεν αυτοκτονεί στο βωμό της ψυχαναγκαστικά προαπαιτούμενης μονογαμικής αγάπης.

Ο Alain De Botton σκιαγραφεί ένα φωτεινό, ευμετάβλητο πορτραίτο που αλλάζει δομή και υπόσταση τεχνοτροπίας ανάλογα με τις φωτοσκιάσεις στα ψυχογραφήματα δυο ατόμων που επιλέγουν να γίνουν ζευγάρι, ξεκινώντας απο τη σπίθα της πρώτης ταχυκαρδίας που σηματοδοτεί έλξη και πόθο, εξελίσσεται σε οικογενειακό θεσμό γαμήλιων όρκων και απαιτήσεων μέσω των παιδιών, της καριέρας, της πλήξης, της απιστίας, της απογοήτευσης, των καταναγκαστικών αναγκών και απαιτήσεων που πρέπει να τηρηθούν και δηλητηριάζουν την ατομική βούληση μέσω της αναγκαστικής γνωριμίας με το άλλο μισό.

Το οργανικό κομμάτι ενός πλάσματος που επέλεξες να κουμπώσεις πάνω του τη ζωή σου. Και ξυπνάς απο εφιάλτη όταν αντιλαμβάνεσαι στην απόλυτη ησυχία
μιας κυριακάτικης νύχτας ή μετά απο έναν απολίτιστο καυγά στολισμένο με τα ωραιότερα κοσμητικά επίθετα του γλωσσικού οχετού πως πήρες λάθος κομμάτι τελικά. Αταίριαστο. Ετερόκλητο. Απροσάρμοστο. Ξένο. Πραγματικό και κυρίως, χωρίς κάρτα αλλαγής.

Η βαρκάρισσα της χίμαιρας σε μια απέλπιδα προσπάθεια αναπτέρωσης κάθε ηθικού και ανήθικου δισταγμού σου δείχνει το ταξίδι προς τον φάρο του διαζυγίου.
Μα δεν θέλεις να μπεις σε αυτή τη βάρκα , καταρχάς, διότι μπορείς πολύ εύκολα να το κάνεις οπότε το αφήνεις για μετά και κατά δεύτερον διότι ίσως, και να έχεις ξαναταξιδέψει μαζί της, ως παιδάκι, με πικρές αναμνήσεις, κρατώντας το χέρι της μαμάς ή του μπαμπά, και των δυο αποκλείεται, δεν θα χωρούσαν στη βάρκα. Δυστυχώς θυμάσαι.
Και μετά ξέρεις πως δεν σου αξίζει μια υποχρεωτική ταπεινωμένη καθημερινότητα αλλά όλη σου η απογοήτευση απο το πρώμο οικογενειακό περιβάλλον έχουν αναπτύξει διαφορετικές αντιδράσεις αποτροπής φόβου, εγκατάλειψης ή απόρριψης.

Σύμφωνα με αυτή την ψυχολογικά κληρονομιά υιοθετείς μία εξαρτημένη και ελεγχόμενη συμπεριφορά που χαρακτηρίζεται ως αγχώδη προσκόλληση ή παλεύεις με κάθε άμυνα και υποχωρητικό ελιγμό που αποκαλείται αποφεύγουσα προσκόλληση. Οι αντικειμενικές εξηγήσεις δεν είναι διαθέσιμες.

Οι περιστάσεις που θα αντιμετωπιστούν, η συνήθεια, η προσαρμογή, η επιδείνωση της ψυχικής ισορροπίας απο τον έναν σύντροφο στον άλλον μέσω των μεταβαλλόμενων σταδίων που βρίθουν συναισθημάτων, φιλοδοξιών, ανασφαλειών και πλήρους δυσαρέσκειας θα επιφέρουν μια τάση αυτοβοήθειας και αυτοσυντήρησης των ατομικών δεξιοτήτων με την βαθύτερη έννοια του όρου.

( Proust, Θεέ, πάρε την ΠΑΕ και άλλαξε τη ζωή μας. Διότι απλά μπορείς).

Εν κατακλείδι πρόκειται για έναν αναζωογονητικό διαλογισμό, λογοτεχνικής ιστορίας και φιλοσοφίας, περισσότερο διδακτικό απο όσο θα έπρεπε και λιγότερο κατάλληλο για όσους έχουν εμπειρικά βιώματα σχετικά με την πραγματικότητα της αγάπης που έγινε δίκοπο μαχαίρι.

“Θα χρειαστεί πολλά χρόνια και ο Ραμπί ερωτευμένος για να καταλήξουμε σε μερικά διαφορετικά συμπεράσματα, για να αναγνωρίσουμε ότι τα ίδια τα πράγματα που κάποτε θεωρούσε ρομαντικά - διαφωνίες χωρίς λέξεις, στιγμιαίες επιθυμίες, εμπιστοσύνη στους συντρόφους ψυχής - είναι αυτό που εμποδίζει να μάθουμε πώς να είμαι με κάποιον. Θα υποθέσει ότι η αγάπη μπορεί να αντέξει μόνο όταν κάποιος είναι άπιστος στις απατηλές φιλοδοξίες ανοίγματος και ότι, για να λειτουργήσει η σχέση του, θα πρέπει να εγκαταλείψει τα συναισθήματα που τον βασάνιζαν αρχικά. Θα πρέπει να μάθει ότι η αγάπη είναι μια δεξιότητα και όχι ένας ενθουσιασμόs».

🤘🏻🤘🏻🤘🏻
Καλή ανάγνωση.
Πολλούς ασπασμούς.

[Henk · Rating 3 out of 5]

Dispassionate, like a wildlife documentary on human love and relationships but very spot on and relatable as well - 3.5 stars
...love is a skill, not just an enthusiasm.

The premise of The Course of Love starts of that where most love stories end, with happily ever after, is where real love starts. It's like an inversion of the idea Italo Calvino had in If on a Winter's Night a Traveller, not focussing on starting but on how a relation needs to be nurtured further to be successful. I am rather sure that Margaret Atwood in one of her books had the saying Love is a verb, which seamlessly fits with this thought.

To explore the topic the author uses two average people, who feel less as real persons than as a way of cleverly investigating the theme. We follow them from falling in love to the first arguments (We should add that it is a privilege to be the recipient of a sulk: it means the other person respects and trusts us enough to think we should understand their unspoken hurt. It is one of the odder gifts of love. & Small arguments are big one's who never got the attention they'd deserve) and their responses on live's struggles, including the thought that most domestic appliances give you more of a manual than what you get with a baby.

Quite refreshing to see a normal live being taken so serious, being looked at almost as if we are seeing a wild life documentary. There are a lot of poignant observations, like: We don't need to be constantly reasonable in order to have good relationships; all we need to have mastered is the occasional capacity to acknowledge with good grace that we may, in one or two areas, be somewhat insane.
Sometimes the omniscient voiceover by Alain de Botton gives me the feeling he looks down on the subjects of this story (e.g. normal people). Like Jarvis from the Marvel universe he picks the actions and motivations of his characters apart. The way how every quirk or behaviour is analyzed back to a historical cause or a trauma from childhood strikes me as a bit to easy and deterministic.

But he also rightfully says Cynics are merely idealists with unusually high standards and in the end the eerily recognisability of a lot of what's described in this book shows real insight in humanity.

By the standards of most love stories, our own, real relationships are almost all damaged and unsatisfactory. No wonder separation and divorce so often appear inevitable. But we should be careful not to judge our relationships by the expectations imposed on us by a frequently misleading aesthetic medium. The fault lies with art, not life.
Rather than split up, we may need to tell ourselves more accurate stories - stories that don't dwell so much on the beginning, that don't promise us complete understanding, that strive to normalize our troubles and show us a melancholy yet hopeful path trough the course of love.

[Vicky "phenkos" · Rating 3 out of 5]

At around 30%, I'm not sure whether to DNF the book or keep going. It's not that the book is badly written, or that it has no intrinsic interest. On the contrary, de Botton touches on an issue that I think is under-estimated and worth talking more about: what happens to love when a couple moves from the heady days of falling in love and wanting to spend more time together -- in fact, to spend their whole lives together -- to actually doing just that, i.e. navigating a closeness that shoves them apart as much as it brings them together. I think it's laudable that de Botton raises these questions because, as he puts it in the book:

"The ordinary challenging relationship remains a strangely and unhelpfully neglected topic. it's the extremes that repeatedly grab the spotlight -- the entirely blissful partnerships or the murderous catastrophes -- and so it is hard to know what we should make of, and how lonely we should feel about, such things as immature rages, late-night threats of divorce, sullen silences, slammed doors and everyday acts of thoughtlessness and cruelty."

So, it's not the content or the choice of topic that failed to win me over. It's rather the form de Botton has opted for that I find odd and slightly unappealing. The reader follows the story of Rabih and Kirsten, two people who meet through work, and fall in love as they get to spend more time together. This story is interrupted by the author's musings about the nature of love, mutual insecurities, spousal rows, etc. I guess Rabih and Kirsten are not "real" characters but are intended by the author as foils - universal archetypes on which we, the readers, project ourselves. For me, however, this didn't work very well. The universality of a character, in my view, lies not so much in that character's generic-ness, but on the contrary, in its uniqueness. Paradoxically, the more a character is unique and well developed, the more we see ourselves reflected in that character's thoughts and deeds. Obviously, this book is not fiction, and therefore Rabih and Kirsten are not meant to be read as fictional characters. I can appreciate that. However, I'm not sure whether this hybrid type of character development (neither entirely fictional nor auto-biographical or journalistic) works well. My star rating reflects this ambivalence in me: the book didn't win me over but I can see its merits in a kind of cool, detached way.

[صان · Rating 4 out of 5]

کتاب خوبی بود. این مشخصه.
اما به نسبت حجمی که داشت، انتظار مطالب مفیدتری داشتم. یعنی اگر بخوایم چگالیِ مفید بودن را محاسبه کنیم طبق فرمول زیر
مطالب خوب و مفید تفسیم بر تعداد صفحات، این کتاب چگالی کمتری نسبت به کتاب‌های دیگه ای که ازش خوندم داشت. این به این معنی نیست که مطالب خوبی نداشت، حرف من اینه که مطالب خوب بیشتری باید می‌داشت بر اساس انتظاراتم از آلن دو باتن.

مورد بعدی اینه که اول این کتاب نوشته شده که کتاب جستارهایی در باب عشق رو ایشون توی ۲۳ سالگی نوشته. حالا بیایم مقایسه کنیم لاو لایفمونو توی ۲۳ سالگی با ایشون :))

فرم کتاب به این شکله که رمانی داریم از یک زوج و تمام مسائل اساسی یک رابطه از ابتدا تا خیلی جلوتر توصیف می‌شه و بین توصیفات، تحلیل می‌شه. قسمتای تحلیلی به صورت ایتالیک نوشته شده.
خوندنش مفیده و پیشنهاد می‌کنمش! دلیل ۵ ستاره نشدن هم فقط همون چگالی ای هست که حرف‌ش رو زده‌م. همین.

[الزهراء الصلاحي · Rating 4 out of 5]

من الكتب صعبة التصنيف.
فهو ليس رواية بالمعنى المتعارف عليه.
ولا هو كتاب تنمية ذاتية يتحدث عن الحب والعلاقات.
ببساطة هو خليط من هذا وذاك!

قصة حب بين رجل وامرأة يتتبع فيها بوتون قصة حياتهما منذ الطفولة مروراً ببداية التعارف وتطور العلاقة بكل مراحلها وجوانبها من خلال بعض المواقف التي تحدث بينهما والأحداث التي يمرا بها ومشاعر كلاً منهما مع وجود تعقيب وتحليل بواسطة بوتون على هذه المواقف والمشاعر.

فكرة الكتاب مميزة.
أحببت طريقة العرض والتحليل.
كان صوت الرجل "رابح" أوضح بكثير من صوت المرأة "كريستين" أو بمعنى أصح يكاد يكون صوتها غير موجود وهذا المأخذ على الكتاب بالنسبة لي أما دون ذلك فالكتاب ممتاز وأنصح به.

تم
٢٦ سبتمبر ٢٠٢١

[Haniye_Mirkamali · Rating 5 out of 5]

یجوری این کتاب خفن بود که فکر نکنم، حالاحالاها براش ریویو بنویسم..
باز هم باید مطالعه‌اش کنم.
باز هم باید نوت بردارم..
تا شاید یک روزی در موردش نوشتم..

اتمام..
۹ شهریور ۱۴۰۰
ساعت ۲۱:۰۰

[zahra]

*Ladies, if you meet a guy anything like the protagonist of this story, run for the hills.*

[Théo d'Or]

Love reaches its peak when it is proved that the loved one understands, more clearly than others have ever been able to, maybe even ourselves - those parts of us that are chaotic, embarrasing and shameful.

"The Course of Love " - is a stenic book, which proposes a detached and not at all conventional contemplation of love.
One question that is most often asked is " how did they get to know each other ? " - a question that dissatisfies with the exaggerated importance given to the beginning.
The start receives such disproportionate attention, because it isn't deemed to be just one phase among many, for an romantic - it contains in a concentrated form everything significant about love as a whole. Which is why, in so many love stories, there is simply nothing else for the narrator to do with a couple after they have triumphed over a range of initial obstacles, other than to consign them to an ill-defined contented future, or kill them off.

The key would be how they resisted together, what happened to them, and how they faced difficult situations.
The book can also be seen as a text-book of love, and here are certain passages that incite some intrigues :
" Is love a habit rather than an enthusiasm ? "

We each enter into a relationship, believing in our possibility of quick and total understanding and empathy between two beings, and in the chance to put an end to loneliness once and for all, with the feeling of having discovered a part of one's own self. But even though we face romantic challenges, the road is long, and all the events that take place along it - will be the true love story.
Botton favors not the intrigue itself, but the emotions and behaviors of the characters created by ordinary circumstances.
"We don't need to be constantly reasonable, in order to have good relationships; all we need to have mastered is the occasional capacity to acknowledge, with good grace, that we may, in one or two areas - be somewhat insane."

[Mohy_p · Rating 5 out of 5]

توی تمام بی سوادیم در سواد رابطه این کتاب و خوندم و به شدت لذت بردم از روایت داستانی همراه با صحبت های آلن دوباتن
با کمی چشم پوشی پنج ستاره تمام .

از کتاب هایی بود که افسوس خوردم ای کاش همزمان برا دوست صمیمیم میخریدم و مجبورش میکردم به خوندنش باهام تا هی براش عکس نفرستم از کتاب و سر نظرات آلن دوباتن باهم حرف بزنیم : )))

اولای کتاب که بودم متوجه شدم کتاب سانسور داره (به لطف سه نقطه های مترجم ) و همزمان کتاب زبان اصلیشم با گوشیم چک میکردم واقعا مترجم تا جایی که دستش باز بوده و یا حتی بیشتر ترجمه کرده بود و اون قسمت های سانسور شده هم مشخص شده بود به شعور ادم کمتر توهین میشد
شخصی که واقعا و کاملا متناسب با ماست کسی نیست که به طور معجزه آسایی همه سلایقش با ما یکی باشد بلکه کسی است که بتواند با فراست و کلام خوش راجع به اختلاف سلایق گفت و گو کند