A venturosa história do usbeque mudo

by Luis Sepúlveda

É sabido que a juventude é o tempo dos grandes ideais, das grandes lutas, mas também do pensamento positivo, das noitadas de copos com os amigos e da inquietação sentimental. Os jovens sul-americanos da década de 1970 não foram exceção. Nestas histórias romanceadas, Luis Sepúlveda relata o passado e os sonhos de uma geração, mas através da lente do amor e dos afetos, assim diluindo as tensões e trazendo a lume, intactas, as paixões avassaladoras e o entusiasmo de uma juventude militante. 
Com um misto de divertimento e nostalgia, estas páginas farão reviver «o belo sonho de sermos jovens, sem ter de pedir licença».

Genres: Short Stories, Literature, Fiction

128 pages, Paperback

First published April 2, 2015

About the author

(Ovalle, Chile, 1949 – Oviedo, España, 2020) Luis Sepúlveda was a Chilean writer, film director, journalist and political activist. Exiled during the Pinochet regime, most of his work was written in Germany and Spain, where he lived until his death.

Author of more than thirty books, translated into more than fifty languages, highlighting An Old Man Who Read Love Stories (Tusquets Ed., 2019) and The Story of a Seagull and the Cat Who Taught Him to Fly (Tusquets Ed., 1996). Among his numerous awards are the Gabriela Mistral Poetry Award (Chile), the Primavera Novel Award (Spain) and the Chiara Award for Literary Career (Italy). Knight of the Order of Arts and Letters of France, and doctor honoris causa by the universities of Toulon (France) and Urbino (Italy).

In a direct, quick-to-read language, full of anecdotes, his books denounce the ecological disaster affecting the world and criticize selfish human behavior, but they also show and exalt the most wonderful manifestations of nature.

Reviews

[Arax Miltiadous · Rating 4 out of 5]

Ευαίσθητες κωμικοτραγικες ιστορίες βγαλμένες από την ζωή (?) του συγγραφέα η ίσως την ζωή που θα μπορούσε να είχε ζήσει. Και ενώ θες να γελας με όλα τα κωμικά που περιγράφει νιώθεις ταυτόχρονα και εκείνο το τσιμπήμα μέσα σου για όλα αυτά που αποτελούσαν την πραγματικότητα των Χιλιανων για 50 τόσα χρόνια..Μου αρέσει ο Σεπουλβεδα. Η γραφή και οι ιστορίες του είναι σαν βέλη που διαγραφούν ψηλές καμπύλες μα πάντα βρίσκουν τον στόχο τους και αυτός είναι η καρδιά σου.

[George K. · Rating 4 out of 5]

Πέμπτο βιβλίο του Λουίς Σεπούλβεδα που διαβάζω, πρόκειται για μια πολύ ωραία και ενδιαφέρουσα συλλογή εννιά κωμικοτραγικών ιστοριών, οι περισσότερες εκ των οποίων πιθανότατα είναι βγαλμένες από τη ζωή ανθρώπων που γνώρισε ο συγγραφέας. Οι ιστορίες περιέχουν όλα αυτά τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τον συγγραφέα: Από τη μια είναι αρκετά πολιτικοποιημένες και δίνουν στον αναγνώστη να καταλάβει στο περίπου πως ήταν τα πράγματα στη Χιλή των περασμένων δεκαετιών, από την άλλη όμως είναι γεμάτες μαύρο χιούμορ, τρελές σκηνές και ακόμα πιο τρελούς χαρακτήρες, που κάνουν τον αναγνώστη να γελάσει σε αρκετά σημεία, έστω και με ενοχές. Η γραφή είναι, φυσικά, πολύ καλή και άκρως ευκολοδιάβαστη, με μπόλικο κυνισμό.

[Panagiotis · Rating 4 out of 5]

Τα εννέα διηγήματα του βιβλίου είναι ένας αποχαιρετισμός στα όνειρα της νιότης: της δεκαετίας του ’60 για τον συγγραφέα. (Αν και η νιότη είναι ίδια σε όλες τις δεκαετίες, τότε που όλοι είμαστε απόλυτοι, που όλα είναι άσπρο μαύρο, που θα αλλάξουμε τα πάντα, που η αδικία του κόσμου είναι προσωπικό μας άχθος). Δεν είναι γραμμένα με νοσταλγία, αυτή μόλις που αχνοφαίνεται μέσα από τις αράδες, είναι γραμμένα με ένα χιούμορ που φτάνει στα όρια της φάρσας. Κι όλα αυτά απλωμένα στο φρικτό σεντόνι μιας δικτατορίας.

Η αφέλεια των επαναστατημένων νέων, ο τρόπος που μιλάνε και οι αστείοι τρόποι που βρίσκουν να εκφράσουν την αντίθεσή τους στον πόλεμο του Βιετνάμ, αλλά παράλληλα και οι δυσκολίες του ραντεβού με την ωραία Χενοβέβα στο «Ο στρατιώτης Τσαπάγιεφ στο Σαντιάγο της Χιλής». Η καντάδα προς τους πελάτες της τράπεζας που ληστεύουν για να χρηματοδοτήσουν έναν καταυλισμό αστέγων οι νεαροί στο «Blue Velvet». Ένα καλοστημένο χτύπημα εναντίον του συστήματος, για να βρεθεί γάλα σκόνη και δύο πιπίλες για ένα μωρό στη «Θαυμαστή επιχείρηση». Η ιλαρή λύση αλά Ιντιάνα Τζόουνς στη μονομαχία ενός Βορειοκορεάτη και ενός Χιλιανού, σε μια μονομαχία τάε κβον ντο στο «Έτος 59 Τζούτσε». Και προπάντων οι περιπέτειες ενός Λατινοαμερικάνου φοιτητή στη Μόσχα, ίσως και ελαφρώς αυτοβιογραφικό, στον «Μουγκό Ουζμπέκο». Όλα τους είναι γραμμένα με τη σοβαρότητα και την ηρεμία μιας καλά ενορχηστρωμένης αργής ρούμπας, πράγμα που έχει σαν αποτέλεσμα να παρατάς το βιβλίο και να γελάς τρανταχτά.

Όμως ο Σεπούλδεβα δεν είναι τυχαίος συγγραφέας . Ξέρει το μέτρο και ξέρει καλά πού να σταματήσει αυτήν τη ρούμπα, βγάζοντας όλη την ευαισθησία του και ίσως ένα κρυφό δάκρυ για τα πράγματα που χάθηκαν, βάζοντας ένα νοσταλγικό μάμπο ανάμεσα στον κυκεώνα του λατινοαμερικάνικου μπουλβάρ που μας παρουσιάζει. Το «Ζουζουνάκι» είναι μαχαιριά στην καρδιά, όπως και η «Τελευταία μάχη του Πέπε Σοντερτέλγιε», ένα διήγημα που δεν μπορεί να αφήσει ασυγκίνητο κάποιον που έχει υπάρξει πατέρας ή γιος.

Από μια τέτοια συλλογή, αφιερωμένη ουσιαστικά στις χαμένες επαναστάσεις και τα όνειρα του ’60, δεν θα μπορούσε να λείπει η πλέον εμβληματική μορφή εκείνων των χρόνων. Η λιτότητα του ελεγειακού «Λιποτάκτη», όπου βάζει έναν κυβερνητικό στρατιώτη, γιο ανθρακωρύχων, να διηγηθεί την σύλληψη και την εκτέλεση του Τσε, και η τελευταία παράγραφος στο ιλαροτραγικό «Ο άλλος θάνατος του Τσε», δείχνουν τι εκφράζει ο Γκεβάρα —ακόμα— στη Λατινική Αμερική.

Αυτό το βιβλίο είναι ένα ταξίδι πίσω στον εαυτό μας όπως ήταν. Θα μας κάνει να γελάσουμε, να κλάψουμε, να ντραπούμε για αυτά που χάθηκαν και να υπερηφανευτούμε για αυτά που καταφέραμε να διατηρήσουμε. Και, στο τέλος, θα μας σκεπάσει τρυφερά για καληνύχτα με την ευχή για όνειρα γλυκά.

[Maria Quintinha · Rating 3 out of 5]

Gostei deste conjunto de contos. Fez-me retroceder no tempo até à década de 70, ao golpe militar de 73 no Chile, um outro 11 de Setembro, impressionante mesmo que tivessemos na altura uma imprensa sujeita ao risco azul (viva o "Républica"), e Allende passou a herói, pelo menos para mim. O Usbeque mudo lembra-me as bolsas de estudo em Moscovo e de uma colega que foi admitida e que me escrevia a contar que lhe tinham dado à chegada dinheiro para comprar um casaco de peles (apesar de estranho pareceu-me lógico para enfrentar o inverno moscovita). Lembrei-me de um ex-namorado que me tentava convencer a ir para a Nicarágua com umas novas brigadas internacionais - eu não fui e penso que ele também não.
" Somos a nossa memória, somos esse quimérico museu de formas inconstantes, esse montão de espelhos partidos" - Jorge Luis Borges

[Comfortably · Rating 5 out of 5]

o Οσκαρ Ουαιλντ έγραφε "ένας παγκόσμιος χάρτης που δεν περιλαμβάνει την ουτοπία δεν αξίζει ούτε ματιά, καθώς παραλείπει τη μόνη χώρα όπου η Ανθρωπότητα αποβιβάζεται πάντα. Και τότε ατενίζει και, διακρίνοντας μία καλύτερη χώρα, ανοίγει πανιά". Αυτή τη χώρα συνάντησα σε τούτο το βιβλίο. Τη χώρα εκείνη όπου οι νέοι " μπορούν να είναι νέοι χωρίς να παίρνουν την άδεια κανενός".

[Marta · Rating 4 out of 5]

"Lui non lottava per la libertà, ma per non dimenticare che era un uomo libero, non lottava per la giustizia, ma per non dimenticare che era un uomo giusto."

[Book2chance · Rating 3 out of 5]

Το βιβλίο Ο μουγκός Ουζμπέκος του Λουίς Σεπούλβεδα, που κυκλοφορεί από τις @ekdoseisopera είναι μια συλλογή εννέα κωμικοτραγικών διηγημάτων που μας ταξιδεύουν στη Λατινική Αμερική ,μια ήπειρο γεμάτη αντιθέσεις, πάθη, πολιτικές αναταράξεις, αλλά και βαθιά ανθρώπινες ιστορίες.

Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου ένιωσα πως περπατώ σε σκονισμένους δρόμους, πως κάθομαι σε μικρά καφενεία γεμάτα καπνό κ ιστορίες, πως ακούω φωνές ανθρώπων που παλεύουν με τη μοίρα τους, άλλοτε με χιούμορ κι άλλοτε με μια σιωπηλή αξιοπρέπεια. Ο Σεπούλβεδα καταφέρνει να ισορροπεί μοναδικά ανάμεσα στο κωμικό κ το τραγικό σε κάνει να χαμογελάς κ λίγες γραμμές πιο κάτω, να σφίγγεται η καρδιά σου.

Οι ήρωές του δεν είναι υπερήρωες. Είναι άνθρωποι απλοί, συχνά πληγωμένοι, πεισματάρηδες, με μια βαθιά ανάγκη για ελευθερία κ δικαιοσύνη. Μέσα από τις ιστορίες τους αναδύονται θέματα όπως η εξορία, η πολιτική καταπίεση, η φιλία, η πίστη στα ιδανικά, αλλά κ η τρυφερότητα που επιμένει να ανθίζει ακόμη κ στα πιο δύσκολα περιβάλλοντα.

Από τα διηγήματα ξεχώρισα ιδιαίτερα το “Blue Velvet”,μια ιστορία για την αλληλεγγύη, για τη σιωπηλή εξέγερση απέναντι στην αδιαφορία ,υπάρχει κάτι βαθιά ανθρώπινο σε αυτή την αφήγηση, κάτι που μένει μαζί σου και μετά το τέλος της.
Εξίσου δυνατή ήταν για μένα και “Η τελευταία μάχη του Πέπε Σόντερτελγιε”μια ιστορία με έντονο πολιτικό υπόβαθρο, αλλά και με μια συγκλονιστική δόση ειρωνείας και τρυφερότητας. Μέσα από τον αγώνα του ήρωα ένιωσα τον παλμό μιας ολόκληρης εποχής, Ο Σεπούλβεδα δεν ηρωοποιεί επιφανειακά,αντίθετα δείχνει την ανθρώπινη πλευρά του αγωνιστή, με τις αδυναμίες, τις απογοητεύσεις αλλά και την ακλόνητη πίστη του σε έναν πιο δίκαιο κόσμο.

Αυτή ήταν η πρώτη μου επαφή με τον Λουίς Σεπούλβεδα και ομολογώ πως με κέρδισε.Ο τρόπος γραφής του είναι άμεσος, ζωντανός, γεμάτος εικόνες κ συναισθήματα, χωρίς περιττές φλυαρίες. Νιώθω πως αυτό το βιβλίο ήταν μόνο μια μικρή γεύση από τον κόσμο του,έναν κόσμο βαθιά πολιτικό αλλά ταυτόχρονα βαθιά ανθρώπινο.

[Piotr · Rating 4 out of 5]

(Co to za postać! Jaki życiorys!!)
Trochę przewrotne rozliczenie starego rewolucjonisty-internacjonała z własną młodością.
Książeczka wzięta dla podreperowania statystyk - a tu spora niespodzianka!
Bardzo ciekawe historie, świetnie spisane, od razu zabrałem się za kolejną.
I na pewno przyjdą następne.

[leni_hermanni · Rating 5 out of 5]

Everything Sepulveda has written is a work of art... the story of young, Chilean people and their ideologies which were supposed to lead everyone to a better future. A mixture of history and fiction and yet another pleasant read by this magnificent author.

[Marcopesta · Rating 5 out of 5]

Quanto è bello leggere sepulveda

[Doros Grigoropoulos · Rating 5 out of 5]

Εννέα τρυφερές, ευαίσθητες, νοσταλγικές ιστορίες, εννέα υπέροχα ταξίδια πίσω στα ρομαντικά χρόνια των αγώνων της νεολαίας για έναν καλύτερο κόσμο. Ο εξαιρετικός Λουίς Σεπούλβεδα μας ταξιδεύει στη Χιλή, τη Βολιβία & τη Λατινική Αμερική, όμως για κάποιους από εμάς μέσα από αυτές τις εννέα ιστορίες ξαναζούμε κομμάτια μας. Άλλοτε συγκινητικά, άλλοτε χιουμοριστικά, άλλοτε αγχωτικά και άλλοτε ευχάριστα. Μα πάντα αληθινά.

[ΠανωςΚ · Rating 3 out of 5]

Εχει γράψει πολύ καλύτερα ο Σεπούλβεδα. Παραμένει αξιοθαύμαστος και απολαυστικός ο ανάλαφρος τρόπος με τον οποίο προσεγγίζει, θυμάται και επινοεί ιστορίες μέσα από τα συγκλονιστικά γεγονότα της πολυτάραχης ζωής του.

[Νίκος Μ · Rating 3 out of 5]

Πρώτη επαφή με τον Σεπούλβεδα,ωραίο βιβλιαράκι με μικρές ιστορίες που με κράτησαν.Θα διαβάσω σίγουρα κι άλλο δικό του

[Raquel Santos · Rating 5 out of 5]

Excelente!

[Antonio Costa · Rating 4 out of 5]

Comecei de motorizada em Santiago do Chile, antes de uma ida ao cinema que não aconteceu, viajei de comboio de Moscovo a Tashkent, ida e volta, com frio de rachar ao lado de um usbeque mudo, fugi de citroen 2 cavalos ao som de blue velvet, a pé com um punhado de dólares, fui à farmácia comprar leite em pó, visitei a embaixada da República Popular Democrática da Coreia para uma aula de Taekwondo, para depois, sem contar e à queima roupa, ver morrer o grande herói Che, das asas de um Condor, no pico dos Andes, onde com falta de ar desmaiei e só acordei, desfeito, na Suécia, ou talvez na Nicarágua, nem sei bem, ao lado de pugilista chileno que lutava, não pela liberdade, mas não se esquecer que é um homem livre. Parecia que ia ser uma viagem simples e rápida, mas foi tão intensa que não acaba assim facilmente, mesmo que se feche com força a última página do livro.

[Cristiana]

"Che planava, levado pelas correntes de ar, no silêncio solene do céu, o seu voo era a essência da América Latina, a liberdade sem limites nem fronteiras, o desafio de um continente que quer voar sem outra força que não a coragem de o fazer."

"Che, o condor chileno, cubano e argentino foi assassinado a 20 de agosto de 2002. É verdade que no céu resta um enorme vazio, que alguma coisa nos falta e nos fere, mas o seu voo não se detém, continua a planar nas alturas como o vigia soberbo do destino latino-americano, porque um ser chamado Che pode cair milhares de vezes, mas volta sempre a levantar-se outras mil, e voa, sempre, sempre, sempre."

" ... ; lutava não pela liberdade, mas para não se esquecer de que era um homem livre; lutava não pela justiça, mas para não se esquecer de que era um homem justo."

[Fiorella · Rating 3 out of 5]

LUIS SEPULVEDA "L'AVVENTUROSA STORIA DELL'UZBEKO MUTO"
Nove racconti in cui Sepulveda racconta il passato e i sogni della sua generazione. In particolare ho apprezzato BLUE VELVET, L'OPERAZIONE MERAVIGLIOSA, L'ULTIMO COMBATTIMENTO DI PEPE SODERTALJE.

[Tassos · Rating 3 out of 5]

3,5/5

[Soraia Reis · Rating 3 out of 5]

São várias breves histórias que abordam atos revolucionários e a vida à margem do politicamente correto.

[marcelo · Rating 4 out of 5]

Liga-me este gajo às veias caralho

[Chiara Milani · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️

[Mielou!! · Rating 3 out of 5]

👍👍

[Daniela Gilioli · Rating 3 out of 5]

0

[Eliso · Rating 3 out of 5]

Interesting book with stories from the South America revolutions

[Tiago Correia · Rating 3 out of 5]

Não sendo muito o meu estilo, fui desafiado a ler. A maioria dos contos são bastante interessantes e com histórias cativantes do início ao fim.
"Ano Juche 59" foi o meu conto preferido.

[Sarah Corsi · Rating 5 out of 5]

Mi ha fatto scoppiare il cuore.
Sopratutto l'ultimo racconto.

[Wojtek Konieczny · Rating 4 out of 5]

7/10

[Sabrina · Rating 3 out of 5]

It was not that long ago that there was more hope that a better world is possible

[Daphne · Rating 4 out of 5]

#readathon17 Ένα βιβλίο που δανειστήκατε

[Cristina · Rating 4 out of 5]

Tra tragedia e commedia. A volte anche nello stesso racconto.
Breve antologia di racconti in cui si mescolano parti decisamente drammatiche (Disertore e Bichito) a storie più leggere. In quasi tutti i racconti malinconia e ironia si fondono con piacevolezza, e dove si è riso può pure scappare una lacrima.
Lo stile di scrittura mi piace molto, e i personaggi sono ben caratterizzati.
Purtroppo so molto ma molto poco della storia del Chile, quindi buona metà dei riferimenti me li perdo.
Dopo la lettura di questo libro mi chiedo come fosse Sepulveda prima di rifugiarsi nelle fiabe educative che scrive ora che sono tanto carine, ma mi lasciano molto poco.