Η Αθήνα του 1961. Το κέντρο της, οι συνοικίες της, και ο Πειραιάς. Καμπαρέ, στριπτηζάδικα, εμπόριο λευκής σαρκός και ναρκωτικά, πολυτελή διαμερίσματα, προσφυγικά χαμόσπιτα, γκαρσονιέρες. Αξιοπρεπείς μεγαλοαστοί και υπόκοσμος και εκβιαστές. Ο κόσμος του θρυλικού αστυνόμου Μπέκα. Ένα άγνωστο μυθιστόρημα του Γιάννη Μαρή που δημοσιεύτηκε σε 100 συνέχειες στην Απογευματινή το 1961 – 1962 και κυκλοφορεί για πρώτη φορά σε βιβλίο με τις πρωτότυπες εικόνες του Μ. Γάλλια.
Λοιπόν, το συγκεκριμένο μυθιστόρημα του Μαρή αποτελεί 'ιδιαίτερη περίπτωση' στη συγγραφική του πορεία: είναι το πιο 'νουάρ' από όλα τα βιβλία του, και θυμίζει έντονα τα φιλμ 'νουάρ' της δεκαετίας του '40 και του '50 με τον Χάμφρυ Μπόγκαρτ. Το συστήνω ανεπιφύλακτα στους λάτρεις του είδους, γιατί ο Μαρής φαίνεται, εδώ, να έχει εμπνευστεί από τον Τσάντλερ, τον Χάμετ ή τον Μπερνέτ.
Μια από τις ακυκλοφόρητες ιστορίες του Μαρή με τον αστυνόμο Μπέκα (που δεν εμφανίζεται πάρα στο τελευταίο τρίτο του βιβλίου!), η οποία δημοσιεύτηκε σε συνέχειες στην εφημερίδα Απογευματινή και δημοσιεύτηκε για πρώτη φορά από τις εκδόσεις Άγρα σε πρόλογο του κυρίου Αποστολίδη.
Γρήγορη δράση, απουσία μακροσκελών περιγραφών και γενικότερης ατμόσφαιρας, ένα όμορφο αστυνομικό με έντονα στοιχεία αμερικανικού Νουάρ. Μια ιστορία που εκτυλίσσεται στην Αθήνα του '60 και περιλαμβάνει μπάρμαν-κακοποιους, στριπτιζέζ, πειραιωτες μάγκες του υποκοσμου και κάθε καρυδιάς, λούμπεν καρύδι που θα συναντούσαμε σε κάποια αμερικανική ταινία δράσης με φόντο το Σικάγο ή τη Νέα Υόρκη του περασμένου αιώνα.
Λογοτεχνικά αδιάφορο βιβλίο με χιλιοειπωμένη αστυνομική ιστορία που γίνεται κάπως καλύτερη από τη μέση και μετά. Αξίζει μόνο σαν παρακαταθήκη ενός είδους που πλέον δεν υπάρχει πια (βιβλία σε συνέχειες σε περιοδικά) και ως απεικόνιση της τότε κοινωνίας.
Απόλυτο highlight σελίδα 107: "...Και έτσι άκουσα να γίνεται λόγος για τη χορεύτρια και τη μικρή ιστορία της. Είχε κάνει μια απόπειρα αυτοκτονίας, από αυτές τις ΑΘΩΕΣ και ΑΚΙΝΔΥΝΕΣ απόπειρες που ενθουσιάζουν τους διαφημιστές των καλλιτεχνών..."
Τρέλανε μας Γιάννη Μαρή.
Υ.Γ. κανονικά 3,5 αστεράκια λόγω φωτογραφίας με Jane Mansfield.
J’ai pas du tout accroché. Les personnages étaient stupides, si j’étais le protagoniste, le livre aurait duré 100 pages. Les 20 premières pages étaient intrigantes mais ça n’a pas duré. Je recommande vivement les autres romans de Yannis Maris !
Κλασικός αγαπημένος Γιάννης Μαρής! Πολύ ωραία ιστορία με τη συμπλοκή του αστυνόμου Μπέκα. Οι εκδόσεις Άγρα έχουν κάνει εξαιρετική δουλειά στο έργο του.