Μέχρι το άπειρο κι ακόμα παραπέρα

by Άννα Κοντολέων

Στέκοµαι µπροστά στον καθρέφτη. Κοιτώ το είδωλό µου στα µάτια. Προσπαθώ να διακρίνω πίσω από τη σκούρα τους ίριδα. Να απαριθµήσω αυτά που ήξερα για µένα, να θυµηθώ ποιος ήµουν, να επιβεβαιώσω ότι αυτός που ήµουν είµαι ακόµα. Ήµουν απαθής και αδιάφορος µε όσους δεν ανήκαν στην κλίκα µας. Εγωιστής και αλαζόνας. Μισούσα οτιδήποτε ξένο, διαφορετικό. Χλωµιάζω. Τα χείλια µου τρέµουν. Έρχοµαι αντιµέτωπος µε µια δύσκολη συνειδητοποίηση. Με µια άσχηµη αλήθεια. Πώς έγινα έτσι; Ήµουν τόσα πράγµατα και τίποτα απ’ όλ’ αυτά δεν ήµουν πραγµατικά εγώ. Τίποτε απ’ όλ’ αυτά δεν είµαι πια. Και τότε, ποιος ήµουν; Ποιος είµαι στ’ αλήθεια;

352 pages, Paperback

Published February 26, 2015

About the author

Η Άννα Κοντολέων γεννήθηκε στην Αθήνα, σπούδασε θεατρολογία και υποκριτική, εργάστηκε για πολλά χρόνια ως θεατρολόγος στην εκπαίδευση και σήμερα είναι υπεύθυνη εκπαιδευτικών δράσεων του ΑΡΧΕΛΩΝ. Έχει σχεδιάσει και συντονίσει εκπαιδευτικά προγράμματα φιλαναγνωσίας, επιμορφώσεις εκπαιδευτικών και παραδίδει μαθήματα δημιουργικής γραφής. Από το 1993 ασχολείται με τη συγγραφή και τη μετάφραση λογοτεχνικών βιβλίων. Έχει εκδώσει παραμύθια και μυθιστορήματα για παιδιά και εφήβους και έχει μεταφράσει βιβλία από τα αγγλικά και τα γαλλικά. Για έργα και μεταφράσεις της έχει τιμηθεί από το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Οργάνωσης Βιβλίων για τη Νεότητα (ΙΒΒΥ) - Κύκλος του Ελληνικού Παιδικού Βιβλίου και την Ελληνική Εταιρεία Μεταφραστών Λογοτεχνίας, ενώ βιβλία της έχουν συμπεριληφθεί σε διεθνείς τιμητικούς πίνακες και λίστες.

(Πηγή: Εκδόσεις Διόπτρα)

Reviews

[Μαρία Ηλιάδου · Rating 5 out of 5]

Ένα εξαιρετικό εφηβικό μυθιστόρημα που αξίζει να διαβαστεί και από ενήλικες. Η οικογενειακή ζωή, το σχολείο, οι αναπληρωτές που ξεριζώνονται για μια θέση σε σχολείο, οι άνεργοι που μετακομίζουν για να βρουν δουλειά, ξένοι σε άλλα μέρη, οι σχέσεις μέσα στην οικογένεια, η φιλία και πάρα πολλές άλλες πτυχές της ζωής αποδίδονται εύστοχα και διδακτικά. Ένα άρτιο βιβλίο που θα θυμάμαι.

[Athena_Ζ · Rating 3 out of 5]

Η ιστορία ενός αγοριού δεκατριών-δεκατεσσάρων χρονών που από αντιδραστικός και δυστυχισμένος βρίσκει ένα δρόμο που τον οδηγεί στην εσωτερική του γαλήνη και ευτυχία.
Τα προτερήματα του βιβλίου αρκετά: στρωτή γραφή, γλυφυρό ύφος, ενασχόληση με τα σύγχρονα προβλήματα της κοινωνίας μας (ρατσισμός, bullying, μετανάστευση, οικονομική ανέχεια, παραβατικότητα, οικογενειακές σχέσεις, η προσωπική μας ευθύνη για τις επιλογές μας, το σύγχρονο σχολείο και οι εκπαιδευτικοί), εναλλαγές συναισθημάτων και ανατροπές.
Ωστόσο, έχω κάποιους ενδοιασμούς σε σχέση με τον ήρωα, ο οποίος μου φάνηκε μικρομέγαλος. Δεν σκεφτόταν και δεν μιλούσε σαν δεκατριάχρονος. Επίσης, πώς ένα παιδί που μιλούσε και σκεφτόταν έτσι ήταν κακός μαθητής; Το ταξίδι που έκανε μόνος του μου φάνηκε επίσης υπερβολικό. Μου φαίνεται ότι θα ήταν καλύτερα να ήταν λίγο πιο μεγάλος, ίσως δεκαπέντε.
Τέλος, βρήκα κάπως ενοχλητικά κάποια επαναλαμβανόμενα μοτίβα: "ορθή επανάληψη" και η αναφορά στους ορισμούς εννοιών.