พิษรักรสเด็ด

สืบเสน่หา #4

by อัญชรีย์

การเติบโตมาโดยไม่มีพ่อนั้นไม่ได้เป็นปัญหาชีวิตที่ใหญ่โตนักสำหรับรสรมัย
โดยเฉพาะเมื่อเธอพบเพื่อนที่ดีจากความบังเอิญ
ในการเข้าหาพ่อซึ่งไม่เคยรู้ว่ามีลูกสาวอย่างเธออยู่
เธอก็ยิ่งรู้สึกว่าการปล่อยให้เรื่องนี้เป็นความลับตลอดไปน่าจะดีที่สุดสำหรับทุกคน...
จนกระทั่งเพื่อนของเธอเสียชีวิตอย่างมีเงื่อนงำ!

ด้วยความรู้สึกผิดที่มีต่อเพื่อน
ทำให้รสรมัยต้องทบทวนเรื่องของพ่ออีกครั้ง
และตัดสินใจพยายามเข้าหาพ่อทุกวิถีทาง
เพราะพ่อของเธอคือคนหนึ่งที่สามารถให้ความกระจ่างกับการเสียชีวิตของเพื่อนเธอได้
ติดอยู่เรื่องเดียว พี่ชายของเพื่อนเธอ... ‘ภราเดช’
ที่มองการพยายามเข้าหาพ่อของรสรมัยไปในแง่ร้ายเหลือเกิน
เขาทั้งกดดันเธอด้วยเรื่องงาน เรื่องส่วนตัว และเรื่องหัวใจ...
ทำเอารสรมัยสับสนไปหมด

นี่เธอควรจะเกลียดภราเดชให้มากเท่าที่หวั่นไหวไปกับความเซ็กซี่เหลือร้ายของเขาดีไหมนะ!

328 pages, Paperback

First published October 1, 2015

Reviews

[My-diary · Rating 1 out of 5]

ไม่ชอบนางเอกเลยค่ะ รำคาญมาก คืออยู่มาโดยไม่มีพ่อตั้งนาน พอตอนนี้อยากมีพ่อขึ้นมาทันที คือดูวุ่นวาย ไม่ชอบค่ะ แต่ก็เข้าใจว่าถ้านางไม่มาหาพ่อ เนื้อเรื่องก็จะไม่เดิน แต่ก็ไม่ชอบอยู่ดี

[Polyj · Rating 4 out of 5]

ภราเดช คุณเด็ด(มาก) vs รสรมัย

ชอบชื่อเรื่องกับชื่อพระเอกนางเอกนะ เก๋ดี

เรื่องนี้ในแง่ความเป็นนิยายสืบสวนนี่ไม่ค่อยชัดเจน และดูไม่เน้นประเด็นสืบเท่าไหร่ค่ะ ทำให้พล็อตส่วนของการตามหาความจริงเบื้องหลังการตายกับส่วนอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องค่อนข้างเบาและไม่ชัดเจน เรียกว่าไม่สะใจขาโหดอย่างเราเท่าไหร่

แต่ในแง่นิยายรักนี่ดีเชียว พระเอกกินเด็ก ... อร๊ายยยย คุณเด็ดพระเอกของเรื่องยังคงความปากร้ายสไตล์พระเอกอัญชรีย์ อันนี้น่าปาหินใส่หัวมาก แถมด้วยความหื่นที่ต้องห้ามใจ ฮ่าๆ แอบสมน้ำหน้า

ส่วนนางเอกเป็นเด็กสาวที่ดูเหมือนแบ๊วๆ แต่จริงๆ สู้ชีวิตและเป็นคนมีความคิดดี ที่สำคัญเอาอยู่เวลาเจอพระเอกรวน

นางเอกเรื่องนี้ทำอะไรได้หลายอย่าง ที่ทำได้ดีและเก่งคืองานศิลป์ เช่นแต่งและเพ้นท์คิ้ว งานเมคอัพอาร์ทติส แล้วก็ยังเขียนนิยาย เราติดใจตรงตอนท้ายที่บอกว่าเธออยากเป็นนักเขียน เลยเลือกจะเรียนและทำงานเขียน ถึงแม้ว่ามันจะเป็นสิ่งที่เธอทำได้แย่ที่สุดในบรรดาความสามารถต่างๆ ของเธอก็ตาม ... จริงๆ คนเราต่างก็มีความฝัน และการพยายามทำตามฝันให้ได้มันก็เป็นความสุขอย่างนึงนะ แม้ว่าสุดท้ายแล้วมันจะไม่ได้สำเร็จสวยงามแต่การได้ลองพยายามเต็มที่ก็ทำให้เราไม่มานึกเสียใจทีหลังนะ

[Misspharaoh · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้ คุณเด็ด (มาก) สนุกดีค่ะ อ่านได้เรื่อยๆ แอบรำคาญพ่อนางเอกอะไรจะหวงขนาดนั้น

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง – พิษรักรสเด็ด ชุดสืบเสน่หา
ผู้แต่ง – อัญชรีย์


ตัวละคร
รสรมัย (รมัย, มัย) อายุ 20 ปี นามปากกา รักละไม
ภราเดช ชยากร (เด็ด) อายุ 30 ปี


รีวิวหลังอ่าน

ชอบชื่อเรื่องจัง ชื่อเรื่องมีทั้งชื่อพระนางเลย ฮ่าๆ นางเอกชื่อรสรมัย พระเอกชื่อเด็ด 555+

เป็นเรื่องที่ 2 ของชุดนี้ที่ได้อ่าน เราไม่ได้อ่านตามลำดับอะไรเลย ฮ่าๆ ความสัมพันธ์ของเรื่องนี้กับเรื่องอื่น เหมือนจะไม่มีแฮะ หรือมีแต่เราลืมหว่า เอาเป็นว่าในเรื่องจะมีนักเขียนสำนักพิมพ์ซีทรู 3 คน คือภัทรมน นามปากกา ต้องมนต์ แล้วก็ภริดา เอ๊ะ หรือนามปากกา ภริดา คือลืม ฮ่าๆ แล้วก็นางเอกของเรื่องนามปากกา รักละไม

เราว่าเรื่องนี้สืบก็ไม่ค่อยได้สืบ สำนักพิมพ์ก็ไม่ค่อยได้เอ่ยถึง พระนางรักกันตอนไหนเราก็งงๆ เหมือนจะเข้าใจผิด พูดจาร้ายๆ ใส่กันตลอด ไหนจะการกระทำแย่ๆ ของคุณเด็ดที่ทำกับรมัยอีก ไม่เข้าใจว่ารักกันได้ยังไงหว่า

บางช่วงเรื่องก็ตัดไปอย่างรวดเร็ว แบบแปบๆ ก็ผ่านไปเป็นปีล่ะไรงี้ การเล่าเรื่องไม่ค่อยปะติดปะต่อกันสักเท่าไร เราคิดว่าคงอีกนานกว่านางเอกจะบอกชัชพงศ์ว่าเธอเป็นลูกของเขา จู่ๆ ก็จู่โจมบอกจนคนอ่านอย่างเราตั้งตัวไม่ทัน ทีพระเอกสงสัยหนักจนเข้าใจว่าเป็นเมียน้อย แล้วควรจะบอกบ้าง ดีกว่าปล่อยให้เขาตามราวีแบบนี้ ก็ดันปิดปากเงียบ ก็อยากจะถามนางเอกว่า ตอนพูดก็พูดไม่ถูกเวลา ตอนเงียบก็เงียบไม่ถูกเวลาอีก

บางครั้งนางเอกก็ดูสตรองแข็งแกร่งเกินอายุไปมาก แต่หลายๆ ครั้งนางเอกก็ดูเหมือนเด็กน้อยที่ทำอะไรไม่ค่อยได้คิดถึงผลกระทบของสิ่งที่ตัวเองทำเลย สำหรับพ่อนางเอกเองนั้น ก่อนหน้าจะรู้ว่าเป็นลูก ก็รังเกียจเธอเหลือเกิน แต่พอรู้ก็หวงลูกสาวจนเวอร์มาก เวอร์จนแบบว่าไหนเคยสนิทกับพระเอก ไหนเคยคุยกันถูกคอ แต่กะอีแค่พระเอกชอบลูกสาวฮี ถึงได้หวงจนแบบไม่เกรงใจเมียตัวเองเลย แถมแทนที่จะพยายามง้อเมียตัวเองให้มากกว่านี้ กลายเป็นคนอื่นต้องพยายามเข้ามาช่วยกันประคองไม่ให้ครอบครัวนี้แตกแยกกันไปไรงี้

ความสมเหตุสมผลของเรื่องเลยดูเหมือนจะขาดหายไป ไหนจะปมของคดีที่เหมือนจะไขปมได้ชวนเศร้านะ แต่ก็ไม่ค่อยเศร้าเท่าไร ออกแนวคิดว่าพี่น้องบ้านนี้รักกันจริงไหมเนี่ย ทำไมพี่น้องกันได้เป็นนักเขียนกันทั้งคู่ แทนที่จะรักใคร่กลมเกลียวกัน กลับอิจฉาอีกฝ่ายที่ดีกว่า จนพอเขาไม่อยู่ ก็แย่งเอาผลงานของอีกฝ่ายมาเป็นของตัวเอง มันไม่ควรป่ะ เหมือนตรรกะความคิดของดา น้องสาวของเด็ดเนี่ย ไม่ค่อยโอเคเลย เป็นน้องที่เอาแต่ใจตัวเอง เป็นพี่สาวที่เอาเปรียบน้อง

เรื่องนี้เลยอ่านไปได้เรื่อยๆ ค่ะ แต่ก็ผิดจากเรื่องอื่นของพี่แอนที่พระนางแต่งงานกันตอนท้ายๆ ล่ะ 555+ ไม่ได้มีเหตุจำเป็นที่จะต้องแต่งกันเพราะอะไรก็แล้วแต่ แต่เป็นเพราะพระเอกอยากกินเด็ก เลยจะรีบแต่ง ฮ่าๆ

พระเอกน่าตบนะ คือแบบว่าใช้สิทธิ์อะไรในการเข้ามาทำอะไรก็ได้กับนางเอก ไหนจะเกือบจะปล้ำเธอสำเร็จ ไหนจะขังนางเอกไว้ในบ้านตัวเอง อ่านไปก็เง่อออออ มีวุฒิภาวะความเป็นผู้ใหญ่ไหมคะคุณเด็ด

อีกเรื่องที่ขอแซวคือ ไม่มีเรื่องไหนของพี่แอนที่จะไม่มีชุดว่ายน้ำกับฉากเล่นน้ำ 555+ เห็นเกือบทุกเรื่องเลย แต่เรื่องนี้ไม่มีฉากพระนางนะ มีแต่ฉากพระเอกกับผู้หญิงที่ดาพามาเพื่อให้พระเอกสนใจ

ถ้าจะขำสุดก็คือตอน 18+ ที่คุณเด็ดจะบอกให้รสรมัยพูดออกมาว่า “คุณเด็ดมาก” 555+ ห้ามเรียก “คุณเด็ด” เฉยๆ ต้อง “เด็ดมาก” เท่านั้น 555+ เป็นมุกที่ขำที่สุดล่ะ ฮาอีตานี่จริงๆ เลย อะไรจะหื่นขนาดนี้หว่า

ก็อ่านเพลินๆ ค่ะ พระเอกน่าตบ นางเอกงี่เง่า เป็นคู่ที่เหมาะสมกันดี 555+ เราคิดว่าถ้าเน้นสืบๆ หรือเอ่ยถึงสำนักพิมพ์ซีทรูที่เป็นตัวชูโรงของเรื่องมากกว่านี้หน่อย น่าจะสนุกนะคะ


[สปอยล์]

เสียดายนะที่ภัทรมนตายไวไปหน่อย แอบรู้สึกว่าหลายๆ อย่างในชีวิตนางเอกขับเคลื่อนไปได้เพราะมีมนคอยให้ความช่วยเหลือ จริงๆ มีแต่นางเอกที่คอยนึกถึงแต่มน ส่วนพระเอกนั้น เราสัมผัสไม่ค่อยได้แฮะว่าฮีคิดถึงน้องสาวฮีบ้างไหม

แล้วสรุปว่ามนตายเพราะตกน้ำตายไปเอง??? หรือเปล่าอ่ะ มีแค่เอ่ยถึงวีดีโอที่ดาถ่ายไว้ แล้วก็รู้สึกผิดที่ถ่ายไว้เพื่อใส่ร้ายน้องสาวตัวเอง แต่สุดท้ายน้องสาวเองกลับตายในน้ำโดยที่ไม่มีใครรู้เลย


Start 7.09 น. Thu 12 May 2016
End 18.01 น. Sat 14 May 2016
Review Date 14.57 น. Mon 16 May 2016

[Fish Lapass · Rating 3 out of 5]

#ภราเดช คุณเด็ด หนุ่มนักธุรกิจแห่ง #เอ็กซ์พีเรียนซ์ทาวเวอร์ วัยเฉียดสามสิบ เจ้าชู้เล็กน้อย เปลี่ยนคู่ควงบ้างเป็นบางเวลา นิยมสาวสวยสมบูรณ์แบบ (หรา???)
.
#รสรมัย สาวใสๆ ซื่อๆ หน้าจืดๆ แต่งตัวปอนๆ วัยแตะๆ ยี่สิบ
.
#ชีวิตวัยรุ่นของคนสองคน ความอ่อนต่อโลกในช่วงวัยรุ่นของผู้ที่ได้ชื่อว่าพ่อและแม่ ก่อให้เกิดสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ขึ้นมาโดยไม่ตั้งใจ หากคิดว่านั่นคือความผิดบาปแล้ว ความผิดบาปที่แท้จริงคือ...คนที่ได้ชื่อว่าพ่อ...สนับสนุนให้แม่ทำแท้ง!!!
.
#จะเป็นอย่างไรหากวันหนึ่งได้พบพ่อ เมื่อมีโอกาสที่จะได้พบหน้าผู้ที่ได้ชื่อว่าพ่อ สิ่งที่เขาเลือกกำจัดคุณในวันนั้น คุณจะยังเลือกที่จะพบหน้าเขาหรือไม่??? หลายคนอาจบอกว่า #ไม่ แต่ไม่ใช่กับเธอ #รสรมัย เธอเลือกที่จะพบเจอคนๆ นั้น และโอกาสก็เยือนเธอ #ภัทรมน นักเขียนนามปากกา #ต้องมนต์ คือบุคคลที่จะทำให้เธอได้พบกับพ่อ
.
#บ้านชยากร หนึ่งหนุ่มกับสาวสาว สี่พี่น้องแห่งตระกูลชยากร ถึงแม้ใครๆ ต่างคิดว่าเป็นบ้านที่มีความอบอุ่น แต่ไม่ใช่กับ ภริดาและภัทรมน เมื่อต้องมาเดินเส้นทางอาชีพเดียวกัน คงหลีกเลี่ยงไม่พ้นคำว่า #เปรียบเทียบผลงาน ความเครียดเข้าครอบคลุมภริดา ทำให้เธอกลายเป็นคนเก็บตัว ต่างกับภัทรมนที่นับวันเส้นทางนักเขียนของเธอกลับก้าวหน้ามากกว่าพี่สาว แต่...ทุกอย่างก็จบลงเมื่อคนหนึ่งต้องเปลี่ยนเส้นทาง...เส้นทางสู่ความตาย
.
#ชวนเล่าหลังอ่าน
ยังคงรับพิษอย่างต่อเนื่องเป็นเล่มที่สี่ คิดว่าพร้อมแล้วที่จะรับพิษขั้นรุนแรงจาก #คุณณยศ และ #คุณไตร พิษรักรส(รมัย)เด็ด(มาก) เล่มนี้พิษน้อยยยยยยยย แต่เด็ด....มาก เนื้อเรื่องชวนให้อึดอัดทั้งเรื่องของการเจอพ่อของนางเอก ทั้งเรื่องของพระนางที่พบกัน ทั้งความผิดปกติของการตาย แถมยังต้องอึดอัดบทเข้าพระเข้านางอี๊กกกก แต่ขอชมนางเอกเรื่องนี้นะ นางมีความคิดที่น่าชื่นชมจริงๆ ถึงแม้ช่วงแรกจะน่ารำคาญไปสักหน่อย ส่วนกว่าจะได้ไปเยือนฟินแลนด์นี่แทบตกเครื่องค่ะ มีอุปสรรคตลอด แต่พอได้ไปเยือน...โอ้ว...คุณเด็ด...มาก!!!

[Zaygo Mullika · Rating 3 out of 5]

รู้สึกเรื่องของอัญชรีย์ ซ้ำๆเดิมๆ

คือพระเอกนางเอกไม่ได้รักกันหรือไม่ชอบหน้ากันมาตั้งแต่แรก และมักจะมีตัวละครที่คอยเชียร์พระเอกนางเอกให้รักกันจนออกนอกหน้าเกินพอดี

นางเอกน่ารำคาญมาก แม่สั่งไว้ก็ไม่ทำตาม ทำให้ครอบครัวคนอื่นแตกแยกก็ดูไม่ค่อยเดือดร้อนเท่าไหร่

พ่อนางเอกอยู่ๆก็รักนางเอกขึ้นมาเฉยๆ พอมีปัญหากับเมียในเรื่องพูดว่าเป็นฝ่ายตามง้อเมีย แต่..เกือบทุกฉากเห็นแต่พ่อนางเอกหลุดโมโหพระเอก(ซึ่งเป็นน้องเมีย)ตอนคุยกับเมียทุกครั้งที่เจอกันเหมือนไม่ไว้หน้าเมีย ซึ่งน่าจะทำให้ความสัมพันธ์ของสามีภรรยาแย่ลงไปอีกด้วยซ้ำแต่ในเรื่องกลับบรรยายว่าพยายามง้อเมีย ? ในเรื่องแทบไม่พูดถึงเลยว่าง้อยังไง แล้วก็เห็นแต่เมียพ่อพระเอกชวนนางเอกไปทำงาน ชวนไปนั่นนี่ คือไม่สมเหตุสมผลมาก

ตอนสุดท้ายที่ง้อาำเร็จเพราะนางเอกไปช่วยงานเมียพ่อ ดูเหมือนจะไม่เกี่ยว และไม่มีเหตุผลที่สุด ไปช่วยงานเพื่อให้เห็นความตั้งใจจริงเลยให้โอกาสพ่อพระเอก?

รู้สึกเรื่องนี้เฉยๆมาก ก่านจบแล้วไม่มีการจดจำใดใด

[Thirds · Rating 5 out of 5]

สนุกมากค่ะ ชอบมาก อ่านจบอย่างรวดเร็ว

ด้วยโปรยปกหลังนี่ดูจะแนวเดิม ๆ
คือ พระเอก ปากร้าย ใจร้อน เข้าใจนางเอกผิด ๆ


แต่กับเรื่องนี้อ่านแล้ว
มันมีเหตุผลที่ make sense พอที่ทำให้พระเอกเข้าใจนางเอกผิด
ไม่ได้คิดเองเออเองเหมือนอิคุณก้องแห่งกังวาน ฯ เล่ม 1


แล้วถึงพระเอกจะร้าย แต่ก็ยังรู้สึกว่าร้ายแบบมีสติ
ร้ายด้วยความรู้สึกห่วงครอบครัวพี่สาว หยุดได้เมื่อควรหยุด
ความชัดเจน ความสุภาพ ความน่ารักครึ่งเล่มหลัง
กลบความผิดครึ่งเล่มแรกได้หมดเลยค่ะ


ส่วนที่ชอบที่สุดคือเรื่องนี้
ไม่มีนางร้ายพระรองมาเกาะแกะพระเอกนางเอกเลย
(มีโผล่มาแวบ ๆ แต่พระเอกนางเอกหนักแน่นดีค่ะ)


อ่าน ๆ ไปแล้วก็ได้ยินเสียง เคร๊งงงง ...
เสียงหมอปั๊ปตกกระป๋อง ฮ่า ๆ
ตอนนี้นิยายอัญชรีย์ให้คุณเด็ดเป็นอันดับ 1 เลยค่ะ

รมัยไม่พูดไม่เป็นไรค่ะ เราพูดให้เอง
ว่า คุณเด็ดมากกกก > . <

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

เรื่องบนสนทนาคุณอัญชรีย์นี่ชอบอยู่แล้ว สนุกเวลาตัวละครคุยกัน แต่เรื่องนี้ก็มาแนวแบบเดิมคือไม่ถูกกันแต่แรกแล้วมารักกัน เนื้อเรื่องสนุกแต่รำคาญนางเอก เพราะเรื่องที่ควรพูดเธอก็ไม่พูดไม่รู้จะเก็บงำไว้ทำไม ทำให้เกิดเรื่องมากมาย แต่อย่างว่าถ้านางพูดก็คงไม่เกิดเป็นเนื้อเรื่อง โดยรวมอ่านเพลินๆค่ะ แค่รู้สึกรำคาญนางเอกและตัวละครอย่างตัวที่กระทำแย่ๆไม่ค่อยรู้สึกว่าสำนึกจริงๆเท่าไหร่นะ แม้จะพูดว่ารู้สึกแย่ แต่การกระทำมีความสุขแล้วก็ยังขโมยของคนอื่นดูยังไงก็ไม่เหมือนคนรู้สึกผิดเหมือนตอนพูดแม้แต่น้อย เลยติดตรงจุดนี้ นอกนั้นเพลิดเพลินค่ะ

[Miki · Rating 3 out of 5]

อ่านช่วงแรกๆรำคาญนางเอกมากค่ะ ที่ควรจะพูดไม่พูด ที่ไม่ควรจะพูดนี่พูดจังเลย
ทั้งๆที่ดูเหมือนจะมีความคิดดูโตกว่าอายุ บางทีรู้สึกเหมือนนางเอกไม่ใช่คนอายุยี่สิบต้นๆ
ทั้งๆที่ดูไม่ประสาเรื่องความรัก แต่กลับไม่ได้รู้สึกแบบนั้น
งนี้ทั้งนั้นอาจเป็นเพราะอิจฉานางเอกค่ะพูดเลยยย 555+

[Artanya · Rating 3 out of 5]

ความชอบอยู่กลางๆ แต่ความหมั่นไส้คุณเด็ด(มาก)อยู่ในระดับสูง // ชอบโมเมนต์จิกกัดของ "รม้วย" และ "สถุ.." ฮา ทำให้นึกถึง พี่นิน&เพื่อนตั๋ง

[What I Read Today · Rating 3 out of 5]

รู้สึกรวบรัดตัดฉับมาก บางส่วนก็ไม่มีมิติ ไม่มีอารมณ์ร่วม
แต่โดยรวมก็น่ารักนะ