พิษทิวา ทัณฑ์ราตรี

สืบเสน่หา #6

by tiara

บางครั้งคนเราก็ตกลงสู่หลุมพรางแห่งรักและภยันตรายไปพร้อมๆ กันอย่างไม่ทันตั้งตัว!

คุณเคยมีประสบการณ์เช่นนี้ไหม? เหมือนถูกลอตเตอรี่รางวัลที่หนึ่งโดยไม่ทันตั้งตัว จากนั้นก็พบว่าทำมันหายไป!

นั่นแหละ ยิหวากำลังรู้สึกเช่นนั้น... ความปีติยินดีที่ชนะเลิศการประกวดรางวัลนักเขียนหน้าใหม่พลันหม่นหมองเมื่อได้รับเงื่อนไขว่าถ้าไม่ยอมแก้ไขงานให้ดีขึ้น งานของเธอก็จะไม่ได้รับการตีพิมพ์ออกไป เธอจึงต้องวางแผนชีวิต (ที่โดนทำร้าย) อย่างรอบคอบด้วยการเปิดร้าน ‘หวันยิหวา’ เพื่อหมุนเงินไปพร้อมๆ กับการแก้ไขงาน โดยที่เธอไม่รู้เลยว่าร้านเล็กๆ ที่แสนจะอบอุ่นของเธอนั้นมีใครบางคนร่วมชายคาอยู่...

ชายหนุ่มที่ลึกลับเต็มไปด้วยปริศนาประหนึ่งราตรีอันมืดมน ผู้ใช้ชีวิตอยู่กับอันตรายจนชาชิน กับหญิงสาวผู้อ่อนเดียงสาต่อโลกและการใช้ชีวิต ทว่าสว่างไสวดุจทิวากระจ่างแจ้ง ธรรมชาติที่ต่างกันสุดขั้วของเขาและเธอนั้นจะเป็นดังพิษร้ายที่ประหัตประหารกัน หรือจะเติมเต็มซึ่งกันและกันผสานทิวาและราตรีจนสมบูรณ์

320 pages, Paperback

First published October 1, 2015

Reviews

[Fish Lapass · Rating 3 out of 5]

98/2558
Date…7/11/58
เรื่อง...พิษทิวา ทัณฑ์ราตรี
By…tiara
สนพ.แจ่มใส (LOVE)
ปีทีพิมพ์ : ตุลาคม 2558
จำนวน 314 หน้า / ราคา 219.- บาท
*************************
(วาโย กัณภัทร + ยิหวา)
*************************
#วาโย หนุ่มผู้รักความสงบ โลกส่วนตัวสูง ใช้ชีวิตอยู่ในแต่โลกที่มีแต่ความมืด เกลียดการถูกสัมผัสทุกรูปแบบ คุณสมบัติเหล่านี้ทำให้เขาเลือกที่จะมีอาชีพ...นักสืบ
.
#ยิหวา สาววัย 29 ที่ใช้ชีวิตอันแสนเรียบง่ายที่โชคดีได้รับรางวัลนักเขียนหน้าใหม่ แต่โชคยังไม่ดีสุดๆ เพราะเจ้าแม่ความเป๊ะของสำนักพิมพ์ซีทรูอย่าง JC ยื่นข้อให้แก้ไขผลงานถ้าต้องการให้ตีพิมพ์!
.
#ความหลังฝังใจ เด็กกำพร้าคนหนึ่งที่ต้องผ่านเรื่องราวมากมายเพื่อให้ชีวิตอยู่รอด พบเจอทั้งความสุข ความทุกข์ ความเลวร้าย ทุกสิ่งที่เขาต้องเผชิญเพียงลำพัง ผลักให้เขาเข้าสู่โลก...โลกที่มีเพียงแค่...เขา เหตุการณ์เลวร้ายถูกฝังลงในส่วนลึกของจิตใจ เปลี่ยนให้เขากลายเป็นคนที่เกลียดการถูกสัมผัสจากบุคคลอื่น ปิดกั้นตัวเองจากคนอื่น ใช้ชีวิตอย่างโดดเดี่ยวอย่างไร้ตัวตน การใช้ชีวิตในแบบที่ไม่เหมือนใครนี้ทำให้เขากลายเป็นนักสืบฝีมือดีให้กับนายตำรวจอย่าง #สิงขร
.
#ร้านหวันยิหวา สถานที่ที่เต็มไปด้วยแรงดึงดูด โชคชะตาพาให้เขาผู้แสนโดดเดียวยามค่ำคืนมาพบกับเธอผู้แสนเรียบง่ายที่ใช้ชีวิตในเวลากลางวัน เมื่อราตรีที่มืดมิดได้รับแสงสว่างจากทิวา ก็พาให้ความมืดมิดยามค่ำคืนค่อยๆ สว่างขึ้น แสงสว่างทำให้มองเห็นอะไรในมุมมองใหม่ๆ ได้ชัดเจน หากไม่เพียงแต่ความมืดเท่านั้นที่ได้ประโยชน์ กลางวันก็เช่นกัน...ทำให้เธอรู้ว่าโลกที่มีแสงสว่างก็ยังมีความมืดซ่อนอยู่ด้วยเช่นกัน
.
#ชวนเล่าหลังอ่าน
พามารับพิษเป็นเล่มที่สามค่ะ เล่มนี้ลุ้นระทึกไปกับเนื้อเรื่องที่เข้มข้น กับพล็อตที่เป็นเอกลักษณ์ของ tiara อ่านแล้วชวนติดตามแซมด้วยความหวานของคุณวาโยกับหนูยิหวา ที่มีมาเพียงน้อยนิดตีคู่เท่าๆ กันกับคุณปราณกับหนูกันตา จาก #พิษพรางรัก ของพี่อัง #พิมลพัทธ์ เรียกน้ำตาปริ่มๆ กับฉากของ #อาม่าผู้ใจเด็ด ยิ่งฉากการตามล่านี่อินเลยค่ะ เหมือนตัวเองกำลังอยู่ในเหตุการณ์นั้นจริงๆ ลุ้นทั้งไฟ...ลุ้นทั้งคน ส่วนฉากหวานของคุณวาโยนี่ช่วงแรกแทบจะหาน้ำตาลในเลือดไม่เจอเลยค่ะ โดนสาวทั้งรุก ทั้งทอดสะพาน พี่แกกลับลนลาน เหงื่อแตกซิก หือ...เสียเชิงชายหม๊ด แต่พอได้โดน #ฝักบัววิเศษ เท่านั้นแหละค่ะ อ๊ากกกกกน้ำตาลขึ้นตา
.
“กลับมาทำไม...มารับมรดกงั้นสิ”
“เปล่า...มาหาเมีย”
“มีอะไรกันแค่วันเดียวแล้วโดนทิ้ง ไม่เรียกว่าเป็นผัวเมีย...เรียกว่า พลาด! เข้าใจมั้ย”
“เข้าใจ...งั้นคืนนี้ก็มาพลาดกันอีกสักคืนแล้วกัน”
.
โธ่...พ่อคุณง้อเมียได้น่ารักน่าชังจริงๆ เลย
ติดเรท 17+ เป็นเพื่อนคุณปราณ #พิษพรางรักนะจ๊ะ

[Patrawan Dear]

#พิษทิวา ทัณฑ์ราตรี / tiara

เป็นเรื่องรักแนวสืบสวนที่พล็อตเรื่องน่าสนใจค่ะ ผู้หญิงที่ใช้ชีวิตกลางวันท่ามกลางแสงสว่าง กับผู้ชายที่ใช้ชีวิตกลางคืนภายใต้เงามืด กับปมบางอย่างของชีวิต แต่ทั้งคู่กลับเรียนรู้ซึ่งกันและกัน ขยับเข้ามาใกล้กัน จนโลกที่แตกต่างกันสองใบมาแตะกันได้

เราชอบความสัมพันธ์ของพระนางนะคะ ดูเก๋ดี เหมือนต่างขั้วมาพบกันเลยเกิดความตื่นเต้น สนใจและดึงดูด แต่ในส่วนของปมสืบสวนนั้น เราว่าเข้มข้นน้อยไปนิด จบง่ายไปหน่อย จุดที่ทำให้คนร้ายหาตัวพระเอกได้นี่ ถือว่าพระเอกเป็นปลาตายน้ำตื้นกันเลยทีเดียว

อีกเรื่องคือข้อเสียของการเป็นหนังสือชุดค่ะ คือเมื่อมันเป็นชุด ผู้เขียนก็มักจะพยายามเขียนให้มีเหตุการณ์เชื่อมโยงกับเรื่องอื่น อย่างในเรื่องนี้ก็มีแทรกเข้ามาตอนต้นเรื่อง แล้วก็หายไปเสียเฉยๆ แม้ไม่เสียหายอะไร แต่ก็สะดุดใจอยู่

โดยรวมแล้ว เรื่องไม่ได้ตื่นเต้นหวือหวา แต่ว่าอ่านได้สนุกตามมาตรฐานงานผู้เขียนนะคะ :)

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

เนื้อเรื่องพลอตในช่วงตอนแรกน่าสนใจมาก น่าสนใจในความเป็นมาของพระเอก แต่พอเฉลยแล้วแอบเฟลนิดนึงว่าพระเอกไปทำอะไรแบบร้ายแรงมา แต่เนื้อก็สนุกน่าติดตามค่ะ เพียงแต่มันยังสุดเท่านั้นเอง ส่วนความสัมพันธ์พระนางดูไว้วางใจกันเร็วมาก และใกล้ชิดกันเร็วเลยไม่ค่อยอินตรงจุดนี้ คิดถึงผลงานเก่าๆแล้วชอบมากกว่าค่ะ

[arabica jay · Rating 4 out of 5]

ด้วยความที่เราเป็นแฟนนิยายแนวสืบสวนของtiara เลยหยิบเล่มนี้มาอ่านเป็นเล่มแรกของเซ็ต ทั้งๆ ที่ถ้าเรียงตามลำดับแล้วต้องเป็นเล่มสุดท้าย 5555+
.
เนื้อเรื่องโดยรวมยังคงเอาไว้ซึ่งสไตล์ของtiara อย่างชัดเจน ส่วนตัวชอบความซับซ้อนของคดี และครั้งนี้พระเอกมาในแนวสายลับของตำรวจ ไม่ใช่ตำรวจเหมือนอย่างเรื่องอื่นๆ ขั้นตอนการทำงานของเขาเลยค่อนข้างต่างออกไปจากนิยายเรื่องอื่นๆ ของนักเขียนท่านนี้ คาแรกเตอร์ของวาโยชัดเจนพอสมควร ปมในใจก็สมเหตุสมผลดีค่ะ ชอบ เป็นผู้ชายที่ข้างนอกแข็งกระด้างแต่ข้างในอ่อนโยน แบบที่ผู้หญิงตกหลุมรักได้ไม่ยาก ส่วนนางเอกของเรื่อง ตอนแรกยอมรับว่ารำคาญบ้าง 5555 จริงๆ มาตอนหลังก็ยังรำคาญเป็นพักๆ แต่ก็ไม่ได้มากอะไร แอบขัดนิดๆ ที่ความสัมพันธ์ของพระนาง (ก่อนจะต้องหนีไปด้วยกัน) นั้นรู้สึกว่าเร็วไปนิด มันเลยมีความรู้สึกก้ำกึ่งนิดๆ ว่าพระเอกต้องการแค่สัมพันธ์ข้ามคืนรึเปล่า
.
ในเรื่องมีคดีของปราณนต์ที่แทรกเข้า ส่วนตัวรู้สึกว่านักเขียนให้ดีเทลตรงจุดนั้นมากเกินไป จนคิดว่าเป็นพล็อตย่อยหรืออาจจะมีส่วนเกี่ยวข้องกับคดี ซึ่งพอมาหลังๆ เรื่องของปราณนต์ก็หายไปเลย จบไปแบบดื้อๆ งงๆ เหมือนอยากมาก็มา อยากไปก็ไป แต่พอได้มาอ่านในรีวิวของคนอื่นแล้วถึงรู้ว่าจริงๆ เรื่องของปราณนต์อยู่ในเรื่องพิษพรางรัก ซึ่งเป็นอีกเล่มหนึ่งที่แยกออกไป ส่วนตัวเลยรู้สึกว่าไม่ควรจะใส่ดีเทลของเรื่องนั้นมาเยอะขนาดนี้ แค่เอ่ยถึงบ้างเล็กน้อยอย่างเรื่องของจันทร์กระจ่างฟ้า น่าจะโอเคกว่า
.
ในตอนท้ายเรื่อง ไม่ค่อยชอบที่นักเขียนให้ตัวร้ายของเรื่องจบชีวิตด้วยการฆ่าตัวตาย เราเดาตั้งแต่เริ่มรู้ว่าท่านอรรถเป็นตัวร้าย ว่าสุดท้ายคงต้องฆ่าตัวตาย ซึ่งก็จริง มันเป็นแบบนี้หลายเรื่องแล้วอยากให้เปลี่ยนการฆ่าตัวตายเป็นการดำเนินคดีตามกฎห���ายหรืออะไรทำนองนี้ น่าจะโอเคกว่าค่ะ
.
โดยรวมแล้วไม่ผิดหวังค่ะ ฉากหวานอาจจะน้อยไปนิด แต่ก็ค่อนข้างหวานแบบเข้มๆ สไตล์วาโยนั่นแหละค่ะ

[Natt · Rating 4 out of 5]

นักสืบในเงาของตำรวจ กับว่าที่นักเขียนนิยายแนวสืบสวน สองคนที่มีบางอย่างคล้ายกัน เธอต้องการความสมจริง ส่วนเขาก็ต้องการใครสักคนที่มาช่วยคล้ายปมชีวิต และแน่นอน ความรักจะเยียวยาทุกสิ่ง

[Lily 百合花 · Rating 4 out of 5]

ชื่อเรื่อง – พิษทิวา ทัณฑ์ราตรี ชุดสืบเสน่หา
ผู้แต่ง – tiara

ตัวละคร
ยิหวา (หวา) อายุ 29 ปี นามปากกาตอนแรกคือหทัยรัตน์ แต่ JC บอกให้ใช้ชื่อจริงว่า “ยิหวา” และเป็นเจ้าของร้าน “หวันยิหวา”
วาโย กัณภัทร (โย)


รีวิวหลังอ่าน

ตอนแรกก็ว่าชื่อวาโยคุ้นๆ 555+ ลืมกันไปได้ยังไงหว่า วาโยคือเพื่อนสมัยประถมของพี่ปราณเรื่อง “พิษพรางรัก” ที่พ่อของพี่ปราณได้อุปการะให้ทุนการศึกษากับวาโยมาตลอด และวาโยได้ช่วยพี่ปราณสืบคดีเกี่ยวกับยาที่หายไปในโรงพยาบาลของพ่อกันตาภาด้วย ก็เรียกได้ว่าทั้งสองมีฉากร่วมกันให้เห็นชัดๆ ก็สองฉากได้

พบว่าแนวสืบสวนคือทางของพี่แหม่ม tiara จริงๆ ค่ะ อ่านไปก็ลุ้นไปว่าแล้วยังไงต่อ คนร้ายทำไปเพื่ออะไร แล้วจะทำยังไงถึงจะจับคนร้ายได้ ลุ้นและตื่นเต้นมากมาย

ส่วนพระนางนั้น กว่าจะได้เจอกันจริงๆ ก็ปาไปครึ่งเล่ม จริงๆ รู้สึกว่าพระนางรักกันไวไปด้วยซ้ำ จริงๆ ยังไม่ทันจะรู้จักอะไรกันมากมาย ทำไมนางเอกถึงได้ยอมพระเอก เพื่อรักษาโรคกลัวสัมผัส? มันก็ไม่น่าจะยอมเปิดใจได้ไวขนาดนั้นไหมหว่า

ยิหวากับกันตานิสัยคล้ายกันเลย บอกห้ามไม่ให้ทำไม่ให้ยุ่ง ชีทำตรงข้ามเลยจ้า ทั้งรื้อทั้งหาทั้งตามสืบ ยิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ ตัวเองทำกับอีกฝ่ายได้ แต่พออีกฝ่ายจะทำกลับบ้าง ก็โวยวายไปฟ้องอาม่า อ่านแล้วอยากเตะนางเอกเบาๆ ค่ะ 555+

และเพราะการสืบสวนนั้นเป็นจุดแข็งของเรื่อง พอพระนางรักกันไวไป จนเราไม่ค่อยอินเท่าไร เราก็มองข้ามมันไป มามันกับการวิ่งหนีคนร้ายดีกว่า อิอิ ท่านสิงขรนี่เท่เชียว หวังว่าจะมีเรื่องของท่านสิงขรบ้าง (คนแก่เราก็ยังจะอยากอ่าน 555+)

แต่จริงๆ ก็ไม่ได้เรียกว่าสืบทั้งเรื่องนะ มันเป็นสืบแบบกึ่งๆ พอรู้ว่าใครเป็นคนร้าย แค่ลุ้นว่าแล้วสุดท้ายวาโยจะแก้ไขปัญหานี้ไปได้ยังไงอ่ะ

เราคิดว่าเรื่องนี้มีส่วนเอ่ยถึงสำนักพิมพ์ซีทรูเยอะอยู่ ช่วงต้นก็เปิดเรื่องมาว่ายิหวาได้รับเงินรางวัลประกวด แต่ได้เวลา 1 ปี ในการแก้งาน แล้วก็จะมีเลขาของเจ๊มาโทรตามเป็นระยะๆ สุดท้ายงานของชีก็ประสบผลสำเร็จ บก.ให้การสนับสนุนทุกด้าน เลิศค่ะ

อาม่าเป็นตัวละครที่น่ารักนะ ชอบมากที่สุดในเรื่องนี้เลย ส่วนแพรพร เพื่อนสนิทของยิหวา ก็เป็นเพื่อนที่ดี แต่จริงๆ พอถึงเวลาแล้ว ก็คงไม่สามารถอยู่ด้วยกันได้ตลอดหรอก เพราะมีอยู่ครั้งยิหวาจะกลับห้อง ก็พบว่าเพื่อนพาแฟนมานอนด้วย เธอก็ไร้ที่นอนเลยไรงี้

ชอบชื่อเรื่องค่ะ ชื่อเพราะนะ แถมสื่อว่านางเอกใช้ชีวิตกลางวัน พระเอกใช้ชีวิตกลางคืน เวลาไม่เคยตรงกันไรงี้ พระเอกเป็นสายให้ตำรวจ เพราะฉะนั้นสังคมแทบจะไม่มีเลย ทำตัวเหมือนไร้ตัวตนมาโดยตลอด อ่านไปก็สงสารชีวิตของวาโยนะ

สุดท้ายก็รู้สึกว่าเรื่องตัดจบเร็วไปหน่อย น่าจะมีเพิ่มอีกสักบท คงจะกำลังดีอ่ะค่ะ

จริงๆ ไม่รู้เพราะเราคาดหวังกับชุดนี้มากไปหรือเปล่าหว่า อ่านมาแล้ว 3 เรื่อง ยังไม่เจอเรื่องที่ชอบแบบสุดๆ อ่ะ มันเหมือนขาดอะไรไป มันเหมือนไม่สุดสำหรับเราอ่ะ แต่ยังไงมาได้ครึ่งทางแล้ว ก็ตามอ่านต่อแน่นอนค่ะ ^^

[สปอยล์]

ปมอดีตของวาโยน่าสงสารมากเลยอ่ะ เพราะเห็นเพื่อนที่ชื่อเพชรผูกคอตาย เนื่องจากโดนอาจารย์พละลวนลาม แถมเขาก็ยังเคยเกือบโดนด้วย พอเห็นเพื่อนตาย ฮีเลยซ้อมอีตาครูเลวเนี่ยจนน่วม แต่ไม่ยอมบอกอะไรใคร เลยทำให้ถูกไล่ออก ดีว่าเจอท่านสิงขรช่วยเหลือดูแล เลยทำให้วาโยได้มีงานทำ ได้กลายเป็นสายที่ดีที่สุดของท่านสิงขรเลย สุดท้ายก็กำลังจะสมัครเป็นตำรวจ ถือว่าเป็นก้าวแรกที่ดีของวาโยเลย

เมื่อวาโยสามารถก้าวผ่านอดีตที่เลวร้ายได้ อาการปวดหัวก็หายไปเพราะมีอะไรกับนางเอก 555+ นางเอกก็เป็นเหมือนแสงสว่างของพระเอกจริงๆ แหละ

จริงๆ อ่านแล้วตาลุกวาวกับห้องหนังสือของพระเอกอ่ะ อยากมีห้องใส่หนังสือได้เยอะๆ บ้างจังเลย ไหนจะบ้านต้นไม้ ไหนจะทางลับของฮีอีก

เสียดายอาม่าที่สุดอ่ะ เป็นตัวละครที่ยอมตายเพราะวาโยเลย เสียดายว่าสุดท้ายอดเห็นผู้เช่าห้องชั้นบนกับชั้นล่างต่างก็รักกัน แต่คงเป็นเพราะอาม่ารักวาโยมาก เลยยกมรดกให้วาโยจัดการ เราก็เสียดายนะว่าอาม่าอดใช้ชีวิตที่เหลือเพื่อมีความสุขกับสองหนุ่มสาวนี้จังเลย อุตส่าห์เป็นแม่สื่อแท้ๆ เลย คล้ายเรื่องก่อนที่มนเป็นแม่สื่อให้กับเด็ดและรส แต่ก็ไม่มีโอกาสได้เห็น

คนร้ายที่แท้จริงคือท่านอรรถ เราว่าฮีหาทางออกง่ายไปนะ คือยิงเมียและตัวเองตาย เพื่อหนีความผิด หนีความอับอาย แล้วตอนทำล่ะ ทำไมไม่คิด ทำเอาคนตายคนเดือดร้อนกันเป็นวงกว้างเลย


Start 18.37 น. Sat 14 May 2016
End 0.57 น. Mon 16 May 2016
Review Date 15.31 น. Mon 16 May 2016

[Polyj · Rating 4 out of 5]

วาโย - หนุ่มนักสืบลับฝ่ายตำรวจดี
ยิหวา - สาวนักเขียนทุนน้อยที่กำลังต้องแก้งานครั้งใหญ่เพื่อให้ได้ตีพิมพ์แบบดังเปรี้ยงปร้าง



หยิบเล่มนี้มาอ่านเป็นเล่มที่ 3 ของชุดสืบเสน่หาค่ะ ... มันอ่านแยกกันได้และไม่จำเป็นต้องเรียงลำดับ มันไม่ได้เกี่ยงข้องอะไรกันนัก มีแค่สาวๆ ในแต่ละเรื่องเขาได้ติดต่อกับสำนักพิมพ์ซีทรูเท่านั้นค่ะ

เล่มม่วงนี้ (คือชื่อเรื่องยาว ขอเรียกย่อๆ ว่าม่วงตามสีปก 555) มีนางเอกเป็นนักเขียนที่เริ่มเขียนนิยายสืบสวน มีพระเอกเป็นนักสืบ นิยายของเธอพล็อตเข้าท่า แต่เนื้อในถูกวิจารณ์ว่ายังไม่ดึงดูด พระเอกไม่มีเสน่ห์ บทรักจืดชืด และความคมคาย ความคิดต่างๆ ของตัวละครมันยังไม่น่าสนใจ ยังไม่มีชีวิต ... โอ้โห นี่เลยเป็นงานหนักให้เธอมาแก้งานให้ได้ในเวลา 1 ปี
ระหว่างนี้ก็อาจจะไม่มีอะไรกิน
เธอเลยไปเปิดร้านกาแฟ ขายงานแฮนด์เมด
แล้วจับพลัดจับผลู ไอ้ห้องเช่าที่ไปทำร้านกาแฟนั่น ชั้นล่างเธอเช่า แต่ชั้นบนน่ะ ปิดตายห้ามเธอยุ่ง
นั่นแหละ คนเรายิ่งห้ามเหมือนยิ่งยุ คุณนางเอกเลยหาเรื่องขึ้นไปจนได้ จนเจอดี??

ฝ่ายพระเอก ชีวิตวัยเด็กช่างรันทดมีปมใหญ่ฝังใจจนเป็นคนกลัวการสัมผัสคนอื่น เก็บตัว ไม่ชอบยุ่งกับใคร นิ��ัยนี่เหมาะเลย เขาเลยได้เป็นสายสืบมือดีของตำรวจ มีผลงานมากมายแต่ก็ต้องหลบซ่อนตัว
แต่ความลับใดๆ ในโลกล้วนไม่มี ... เมื่อวันหนึ่งตัวตนของเขาเปิดเผย อันตรายก็เริ่มคืบคลานเข้ามา

...... พออ่านจบ อยากบอกว่า พระเอกนางเอกเจอกันช้าไปหน่อยไหม เสียดายช่วงที่ได้อยู่ด้วยกันมันดูน้อย ... จริงๆ เวลาในเรื่องน่าจะไม่น้อย แต่เขียนออกมาน้อย เลยไม่ค่อยมีฉากหวาน ๆ
ส่วนเลิฟซีนก็ฮ็อตพอสมควร

เรื่องปมอดีตพระเอก ปมคดี คนร้ายต่างๆ นี่ถือว่าทำได้ดีตามมาตรฐานของนักเขียนนะคะ เราชอบเรื่องราวในส่วนนี้มากค่ะ

... ตอนนี้นึกขึ้นได้ว่า มันมีคดีที่พระเอกไปช่วยสืบแล้วค้างสรุปผลอยู่นะ ที่โรงพยาบาลน่ะ คิดว่าน่าจะมีเฉลยในเล่มอื่นๆ ของชุดนี้นะคะ

[Hamuaelex Li · Rating 5 out of 5]

อ่านเป็นเล่มสุดท้ายของเซ็ท แต่เป็นเล่มแรกของปี แล้วก็ไม่ผิดหวัง!