สาปหฤหรรษ์

by สุชาคริยา

เสียงเล่าลือกล่าวขานถึงนางในตำนานผู้แสนเหี้ยมโหดชั่วร้ายเกินใคร แต่อำนาจทั้งหมดก็ขึ้นอยู่กับนางเช่นกัน ชายรูปงามสูงศักดิ์มากมายต่างยอมมอบกายถวายชีวัน แลกความอยู่รอดของแผ่นดินด้วยการเป็นสามีของนาง

‘ชนเหล่าใดมีกิเลสเป็นที่ตั้ง สุดท้ายย่อมวินาศ ไร้สุข ไร้สงบ’

'เสียงเล่าลือกล่าวขานถึงนางในตำนานผู้แสนเหี้ยมโหดชั่วร้ายเกินใคร แต่อำนาจบันดาลได้ทุกสิ่งที่นางมี เย้ายวนให้คนปรารถนา ยอมแลกชีวิตเพื่อให้ได้มา ปรารถนาอำนาจสูงส่งจากนาง

ชายใดรูปงามหรือนางพึงใจ ว่ากันว่าคนผู้นั้นประสงค์สิ่งใดมักได้สิ่งนั้นตามต้องการ ข้อแลกเปลี่ยนเดียวคือการเป็นสามี ปรนนิบัตินางให้สำราญใจ ผู้คนมากมายใคร่ได้อำนาจนี้นัก แต่ก็เกรงกลัว ทว่าบางคนกลับยอมเอาชีวิตเอาดวงจิตเข้าแลกผลเพื่อประโยชน์ของตนเช่นกัน ทั้งที่จุดจบแท้จริงของผู้แลกเปลี่ยนคือ ‘ความตาย’ นางสูบวิญญาณชายเหล่านั้นเพื่อเป็นอมตะ’

Genres: Fantasy

446 pages, Paperback

First published October 1, 2015

Reviews

[Monaliz Juang · Rating 3 out of 5]

เรื่องพลอตคงไม่ต้องห่วงชอบมากค่ะ แต่ประเด็นที่ไม่ชอบคือความเพ้อของนางเอก ถ้าลดความเพ้อลงไปคงจะสนุกขึ้นอีกไม่น้อย เพราะเธอเพ้อกับตัวเองเยอะมากจนบางทีต้องเปิดข้ามตรงนี้ไป ในส่วนของเนื้อเรื่องมีงงอยู่หลายช่วงเพราะมันเป็นการหลอกไปมา ไม่ใช่แค่นางเอกที่งงคนอ่านก็งงด้วย จนเฉลยถึงจะเข้าใจแล้วก็ทึ่งเล็กน้อยนับว่านางเอกในชาติก่อนฉลาด ให้คะแนนล้วนๆเพราะพลอตที่แปลกแหวกแนว

มีคนสงสัยว่าใครเป็นพระเอก ไม่ขอเฉลยแล้วกันค่ะ แต่รับรองนางเอกเราไม่ได้หลายใจแน่นอน หนุ่มหล่อในเรื่องเยอะมาก ซึ่งก็ไม่ได้มีผลอะไร เพราะเจอพระเอกไปคนเดียวก็จอดแล้ว ตัวรองในเล่มสองนั้นมีบทบาทมากกว่าพระเอกซะด้วยซ้ำ และน่าสงสารมากจริงๆ ในส่วนเรื่องดูดวิญญาณคล้ายกับแฮร์รี่พอตเตอร์ ฮา ตอนอ่านไปดันนึกถึง ภูตดูดวิญญาณไรแบบนั้น

ในส่วนของตัวพวกปริศนามีงงอยู่บ้าง ถึงจะมีบางช่วงตัวละครอธิบายแต่ยังไม่เข้าใจ คงต้องไปอ่านเก็บอีกทีดาวอาจจะเพิ่มหรือลดขออ่านรอบสองก่อนค่ะ นอกจากนี้ขอไม่รีวิวเพราะถ้ารีวิวก็จะเฉลยเรื่องในเรื่องหมดนั่นเอง ใครที่เคยอ่านอาจจะชอบนะคะ แต่ยังไงก็ยังให้พักตร์อสูรเป็นเล่มที่ชอบมากกว่าค่ะ

[Dew · Rating 4 out of 5]

เป็นนิยายแฟนตาซีที่สนุกผิดคาด เพราะปกติฉันไม่ค่อยนิยมแนวนี้ แล้วเลยทำให้อยากตามอ่านงานเรื่องอื่นๆ ของนักเขียนคนนี้ด้วย

(แต่ตอนหยิบมาอ่านรอบสองแอบแปลกใจตัวเองนิดหน่อยว่ารอบแรกอ่านแล้วไม่งงได้ไงเพราะนักเขียนตัดสลับลำดับเวลาไปมาพอสมควร อ่านแล้วต้องตั้งสติดีๆ นิดหนึ่งว่านั่นคือช่วงเวลาไหนของเส้นเรื่อง)