ปฐพีไร้พ่าย เล่ม 2

ปฐพีไร้พ่าย #2

by Jiu Lu Fei Xiang, 九鹭非香, จิ่วลู่เฟยเซียง

สิงจื่อ... มหาเทพมังกรดำซึ่งหลับใหลอยู่นอกฝั่งฟ้า
ทรงอำนาจที่สุด ยุติธรรมที่สุด และเยือกเย็นที่สุด
เขาใช้บารมีของตนพยุงทุกภพเข้าด้วยกัน
เพื่อรักษาสมดุลระหว่างเทพ ผี ปีศาจและมนุษย์
เขาไม่เคยมีความรู้สึก ไม่มีรัก และไร้ญาติขาดมิตร
ตลอดอายุขัยของเขาช่างน่าเบื่อเหลือเกิน
จึงใช้เวลาว่างที่มีอย่างเหลือเฟืออวตารลงไปท่องเที่ยวยังโลกมนุษย์

เสิ่นหลี... หากเทียบกับเขาแล้ว ชีวิตของนางมีสีสันกว่ามาก
นางเป็นท่านอ๋องอันดับหนึ่งของแดนอสูร
ทั้งองอาจ กล้าหาญและไม่กลัวใคร

เพื่อให้สวรรค์และแดนอสูรเป็นพันธมิตรต่อกัน
ท่านอ๋องปี้ชางเสิ่นหลีจึงถูกจับแต่งงานกับเซียนหนุ่มแห่งแดนสวรรค์
ที่ทั้งเจ้าชู้หลายใจ และอ่อนแอราวกับสตรี
แล้วเหตุใดนางต้องยินยอม!

นางจึงแอบหนีออกจากแดนอสูร
ผ่านการจับกุมอยู่หลายครั้ง ถูกตีจนบาดเจ็บอ่อนแรงก็หลายหน
สุดท้ายก็ตกมายังโลกมนุษย์ในสภาพวิหคฟ้าตัวหนึ่ง
ทว่าผู้คนกลับคิดว่านางเป็นไก่เสียนี่
นางจึงถูกจับถอนขนแล้วใส่กรงรอขาย

และแล้วมนุษย์พิการขาเป๋ผู้หนึ่งก็ซื้อนางมา
เสิ่นหลีไม่รู้ว่าอนาคตของตนเองในเงื้อมมือเขาจะเป็นเช่นไร
รู้เพียงแต่ว่า หลังจากนี้ชีวิตของทั้งสองถูกผูกเข้าด้วยกันอย่างแนบแน่นเสียแล้ว!

Genres: China, Fantasy, Romance, Novels, Fiction

417 pages, Paperback

First published April 1, 2014

About the author

Associated Names:
* Jiu Lu Fei Xiang (English)
* 九鹭非香 (Chinese)
* จิ่วลู่เฟยเซียง (Thai)

Reviews

[nananatte · Rating 4 out of 5]

มิติใหม่มากค่ะเรื่องนี้ นางเอกเป็นไก่ พระเอกเป็นชายหนุ่มขี้โรค เขาไปซื้อไก่ตัวนี้มาเลี้ยงที่บ้าน ความสัมพันธ์ก็ถูกฟูมฟักมาอย่างเรียบง่ายสมถะในบ้านมุงฟาง ปลูกเถาองุ่น ใช้ชีวิต slow life กันไปริมบึง

แต่นางเอกจริงๆ แล้วไม่ใช่ไก่ นางคือ 'เสิ่นหลี' อ๋องอสูร แม่ทัพหญิงแห่งแดนวิญญาณ สู้ศึกไม่เคยพ่าย แต่ดันมาถูกจับแต่งงานการเมือง จะให้อสูรอย่างเธอไปแต่งงานกระชับมิตรกับเซียนแห่งแดนสวรรค์ เสิ่นหลีไม่ยอม จึงหลบหนีบาดเจ็บจนร่วงหล่นตกลงมายังแดนมนุษย์ แล้วก็เลยมีสภาพเป็นไก่ (เพราะพลังวิญญาณของนางคือวิหคไฟ แต่สภาพบาดเจ็บอ่อนปวกเปียก ก็เลยมีสภาพออกมาเหมือนไก่ป่า)

เสิ่นหลีเป็นเชื้อพระวงศ์ของแดนอสูร และปกติก็เป็นหัวหน้าเหล่าทัพไร้พ่าย ทุกคนในแดนอสูรคือสิ่งที่เธอต้องปกป้อง เธออยู่เหนือใครและรับผิดชอบชีวิตทหารและพสกนิกรมาตั้งแต่เล็ก แต่ไม่เคยมีใครปฏิบัติต่อเธอเหมือนชายขี้โรคคนนี้ ไม่ว่าจะคุยเล่น ทำกับข้าวให้กิน ขึ้นเสียงใส่ หรือแค่เธอกลับเข้าบ้านก็ชวนกินข้าว ความรู้สึกสบายใจนี้นับว่าตลอดชีวิตพันปีของเสิ่นหลี เธอไม่เคยสัมผัสจริงๆ

แต่เพราะพระเอกเป็นมนุษย์ จึงอ่อนแอเหลือเกิน เจอคนมารังแกหรือเจออสูรบุกจะมาชิงตัวเสิ่นหลีกลับแดนไปแต่งงาน ก็เป็นเสิ่นหลีต้องกางแขนปกป้องเขาเอาไว้ ถึงสุดท้ายจะต้องจากกัน และเธอมอบตบะ 500 ปีของตัวเองให้ไป สุดท้าย เจ้ามนุษย์นี่ก็ตายระหว่างเธอกลับไปรับโทษจองจำในแดนอสูร

(สปอยด์)

ที่ไหนได้ เจ้าหนุ่มขี้โรคนั่น แท้จริงก็ไม่ใช่หนุ่มขี้โรคธรรมดา แต่เป็นเทพบรรพกาลองค์สุดท้ายที่โลกเหลืออยู่ (อายุหลายหมื่นปีแล้ว ขนาดเง็กเซียนฮ่องเต้ยังก้มหัวให้) หมื่นปีที่ผ่านมาใช้ชีวิตตัวคนเดียว หลังเพื่อนเทพบรรพกาลองค์อื่นๆ จากไปหมดแล้ว เขาจึงอวตารไปเกิดในโลกมนุษย์แก้เบื่อเท่านั้น

อ่านไปก็จะ... ไม่เห็นหนทางเลยว่าพระเอกนางเอกจะไปรักกันได้ยังไง ไรท์ก็วาง conflict มาใหญ่เว่อร์มาก เพราะพระเอกเป็นเทพบรรพกาล มีความรู้สึกรัก โลภ โกรธ หลงไม่ได้ หากเขารักใคร 6 ภพภูมิจะพินาศเพราะตัวเองเป็นคนค้ำยำเสถียรภาพของสรรพสิ่ง WHAT!?

ไม่ใช่แค่เพราะนางเอกเป็นเผ่าอสูร เขาเป็นเผ่าเทพ (เหนือกว่าเซียน) แต่เพราะพระเอกมีหน้าที่ใหญ่หลวงที่ตัวเองแบกรับอยู่ จะไปมีใจให้นางเอกได้ยังไง

แต่เรื่องนี้ไรท์เล่าแบบอารมณ์ดีทีเดียว มีมุขขำๆ ให้สบายใจออกมาต้นจนจบเรื่อง คือถึงตัวเรื่องจะดราม่า แต่ก็ไม่ตับพัง เพราะนางเอกเป็นสายบู๊สุด คิดยังไงก็พูดออกมาตรงๆ แบบนั้น ส่วนพระเอกไม่พูดอะไรเลย เงียบอย่างเดียว เคมีก็เลยสลับกับเรื่องอื่นมาก

ถึงฉากต่อสู้ทีไร นางเอกลุกขึ้นปกป้องพระเอกจนเจียนตายตลอด เพราะลืมไปว่าเขาไม่ใช่มนุษย์ เขาเป็นเทพบรรพกาล พลังเยอะที่สุดในโลกนี้ก็หมอนี่เองล่ะ!

ดังนั้น พอถึงองค์ 3 ของเรื่องที่นางเอกสู้จนพลังหมดตกลงไปในทะเล แล้วพระเอกเสียสติ ไปแล้ว ตรงนั้นนี่คือ climax ของเรื่องละ ได้เห็นองค์เทพผู้สูงส่งเป็นไปได้ขนาดนี้ก็... อ่านแล้วก็สงสารนะ แต่เพราะ climax อยู่ตรงนี้แล้ว ช่วงคลี่คลายตอนหลังเราเลยอ่านแบบผ่านๆ ละ เพราะเห็นกราฟอารมณ์ตัวละครดึงขึ้นสูงสุดๆ ตรงช่วงนั้นไปแล้ว ช่วงหลังก็เลยอ่านแค่ให้จบๆ ไป

ตอนแถมพิเศษ 2 ตอนสนุกมาก!
ก็นึกว่าจะเป็นเรื่องสั้นอ่านเฉยๆ เหมือนเรื่องอื่น ที่ไหนได้น่ารัก+ตลกดี
ภูติงูทองก็เป็นตัวละครมีสีสันที่เราชอบมากค่ะ ^ ^

ที่หยิบเรื่องนี้มาอ่านเพราะสงสัยมากว่า ซีรีส์ยาวตั้ง 40 ตอน แต่นิยายมีแค่ 2 เล่มจบ คนทำละครจะขยายเรื่องอะไรมากมายขนาดนั้นค๊าาาา

[Monaliz Juang · Rating 5 out of 5]

มาถึงเล่มสองแอบเสียน้ำตาให้ทั้งพระนาง ซาบซึ้งในความรักทั้่งสองคนมากจริงๆ ต้องผ่านอะไรกันมามากมายกว่าจะได้ครองคู่กัน คนมากมายต่างหาผลประโยชน์จากพระเอกในฐานะมหาเทพ ทำให้ตัวเขาแม้อยากจะเลือกเพียงนางเอก แต่นางเอกก็คงไม่ยินยอมให้พระเอกทำ ชอบนิสัยนางเอกมากรักหน้าที่ของตัวเอง รักเมืองของตนเอง ส่วนตัวร้ายฆ่าตายยากตายเย็นมาก โดยรวมสนุกจนหน้าสุดท้ายค่ะ ขอรีวิวรวมๆ

ฉากที่ชอบมีหลายฉากมาก มีทั้งฉากนางเอกปกป้องป้ายวิญญาณให้พระเอก ฉากเจอกันอีกครั้งที่ทะเล ฉากต้องตายร่วมกัน (แต่ตายไหมต้องไปอ่านเอาค่ะ) มากมายหลายฉาก ถึงพระเอกจะเกรียน แต่สิ่งหนึ่งที่มีมาก คือ ความรักที่มีต่อนางเอก พอๆกับที่นางเอกมีต่อพระเอก ชอบมากกก แนะนำว่าห้ามพลาดค่ะ

[Ning · Rating 5 out of 5]

น้ำตาท่วมหนังสืออ่ะ
รักต้องห้าม แม้สุดท้ายจะสมหวัง
แต่กว่าจะไปถึงจุดนั้นได้นี่ เลือดตาแทบกระเด็น จริงๆ ก็ไม่แทบนะ

ชอบเล่มนี้มากค่ะ เน้นเฉพาะ พระ-นางเลยนะ
เป็นตัวละครที่น่าชื่นชมมาก
เนื้อเรื่องอื่นๆ เหมือนมาเสริมให้เรื่องนี้มันสมบูรณ์ขึ้น

ชอบความรักของทั้งคู่ที่ไม่ต้องบอกกันว่ารัก
แต่คนอ่านก็รับรู้ได้ เสียว่าตอนจบมันดูง่ายๆ ไปหน่อย
แต่พอมาอ่านตอนพิเศษก็เข้าใจมากขึ้น

สรุปว่าชอบมากค่ะเรื่องนี้

ปล. ดูท่าแล้ว น่าจะมีตอนต่อเยอะอยู่นะ
เพื่อนพระเอกมาแน่แล้ว
เซียนหม้ายขันหมากจะมามั้ย
พ่อแม่นางเอก จะได้กลับมาเจอกันอีกป่าว..
จอมอสูร ไม่น่ามี..
ตัวละครน่าสนใจทั้งนั้นเลย

ปล2. อยากเป็นฝูเซิง ตัดไตแล้วงอกใหม่ ตัดม้ามแล้วงอกใหม่...

[THEBEAM · Rating 5 out of 5]

เศร้าค่ะ แต่ตัวร้ายนี่มันตายง่ายไปมั้ย
สนุกนะ มีครบทุกรสจริงๆ
ชอบตอนส่งท้ายตอนที่สองอ่ะ ฮาพระเอก โถ่ๆ ท่านเทพเป็นไปได้ถึงเพียงนี้ ฮ่าๆๆ

[Kat Sira · Rating 5 out of 5]

จบดี คลายทุกปม แม้จะมีการบรรยายบางบทที่ยืดไปบ้าง แต่โดยรวมแล้วสนุกค่ะ

พระเอกคือสิ่งที่ดีที่สุดในเรื่องนะคะ นางเอกก็ดีงาม เหมาะสมกัน

[Biaza44 · Rating 5 out of 5]

ความสนุกทั้งหลายทั้งมวลมาอยู่ที่เล่ม 2 ฉากพระเอกวางแผนสละกายทิพย์ และเวลาที่สละกายทิพย์กินใจมาก เกิดมามีหน้าที่ หมดประโยชน์ก็ไม่จำเป็นต้องมีอยู่ เจ็บจริง แต่สุดท้ายก็ได้กลับมาครองคู่กัน

บทพิเศษทั้ง 2 อัน สนุกมาก สงสารพ่อนางเอกมาก สกิลโคตรอลังการ แต่บทน้อยมาก

[Or_O · Rating 4 out of 5]

ชอบนะคะ ดีงามเลยคือพระนาง นิสัยน่ารักมากทั้งคู่เลย ใครชอบพระนางนิสัยดี ไม่งี่เง่า เรื่องนี้ไม่ผิดหวังแน่นอน
โอชอบช่วงต้น ส่วนที่สำนักพิมพ์ลงตัวอย่างในเว็บไซต์มากที่สุดค่ะ สบายๆ น่ารัก และขำมาก ส่วนต่อจากนั้นจะเริ่มใส่ตัวแปรความเข้มข้นของเรื่องราวมากขึ้น ไม่ค่อยขำเหมือนช่วงแรกแล้ว มีความดราม่าบีบคั้นอารมณ์ ได้น้ำตาคลอบ้างบางช่วง
ชอบ ได้หยิบมาอ่านอีกแน่ๆ แต่โอรู้สึว่าขาดอะไรบางอย่างอยู่ หลักๆ เป็นความพิเศษในตัวเอง ความต่อเนื่องและส่งเรื่องราว บีบคั้นช่วงสำคัญยังทำไม่ถึง ส่วนช่วงที่ไม่สำคัญนักก็ใส่มามากเกินไป น้ำหนักยังไม่ค่อยพอดี และบางประเด็นในเรื่องเล่นซ้ำซากจนทำให้ขาดความตื่นเต้น ยังไงดีล่ะ อืม... ไม่รู้สึกโดนกระตุ้นให้อ่านต่อแบบถูกรุกไล่

4

อ่านเต็มๆ http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

[Srisurang · Rating 5 out of 5]

สนุก...เพลิดเพลินตลอดเรื่อง ทั้งมุขฮาแรกๆ และเนื้อเรื่องโดยรวม ทำให้รู้สึกว่าทั้งพระเอกนางเอกรักผูกพันรู้ใจกันมากโดยไม่จำเป็นต้องเอ่ยคำก็ได้ ชอบมากค่ะ

จุดที่ชอบที่สุดในเรื่องนี้ ก็คือความรักของทั้งคู่ แม้ว่าจะยากที่จะเป็นไปได้ แต่ทั้งสองก็รักอย่างมีสติ มีสมอง แม้ว่ารักกันมากกกแต่ก็ไม่ตามืดบอดแบบใครจะเป็นยังไงก็ช่างขอให้รักฉันสมหวัง ทั้งท่านเทพและท่านอ๋องต่างก็ไม่ทิ้งหน้าที่และสิ่งที่ตนต้องรับผิดชอบ เสิ่นหลีไม่ทิ้งความเป็นจอมทัพ ส่วนท่านมหาเทพสิงจื่อก็ยอมแลกชีวิตเพื่อปกป้องหกภพภูมิเอาไว้ เรียกว่ารักไม่เป็นบาป รักไม่มีพิษภัยต่อผู้อื่น น่ายกย่องนะคะ

บรรยากาศโดยรวม อ่านไปยิ้มไป หัวใจอบอุ่น มีตอนเสียน้ำตาบ้าง ฉากบู๊ฉากต่อสู้ก็ดีค่ะ จบด้วยความอิ่มใจ

[Lady_ich · Rating 4 out of 5]

รีวิวรวม 2 เล่ม
นางเอกเป็นจอมทัพแดนอสูร จับพลัดจับผลูไปเป็นไก่เลี้ยงของพระเอกในโลกมนุษย์ นั่น นู่น นี่ จนชีตกหลุมรักพระเอก ละค่อยมารู้ว่าพระเอกเป็นมหาเทพที่ห้ามมีรัก คนนึงรุก คนนึงถอย หลังจากทำคนอ่านน้ำตานองไปรอบนึงก็แฮปปี้เอนค่า อาชีพสุดอาภัพในนิยายจีน ชั้นยกให้เทพเซียนเลยอ่ะ

[Misspharaoh · Rating 5 out of 5]

ฮือ ๆ😭😭

ร้องไห้เกือบทั้งเรื่องมานซึ้งอ่า
หวาน ซึ้ง หน่วง เจ็บๆ ฟิน มาหมดทุกอารมณ์

[Boong · Rating 5 out of 5]

ชอบนางเอก ชอบพระเอกมาก อ่านของคนเขียนคนนี้มา 2 เรื่องแล้ว พระเอกนางเอกเป็นแนวนี้ทั้ง 2 เรื่องเลย

คิดว่า ถ้าพระเอกกับนางเอกไม่ใช่คนที่เห็นแก่หน้าที่ของตนเป็นหลักขนาดนั้น ก็คงไม่ชอบเรื่องนี้ขนาดนี้

นางเอกเท่มากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

เป็นเรื่องที่อ่านแล้วสบายใจ คือไม่ต้องมากังวลว่าคู่นี้จะเข้าใจผิดกันเรื่องเล็กๆน้อยๆน่ะ ฉลาดเท่าทันกันดี

อ่านแล้วครบรสจริงๆ

อยากอ่านเรื่องของเซียนฝูหยงง่ะ

ปล. เล่มจบ พอท่านเทพปลดล็อกปุ๊บนี่ รุกไม่ยั้งเลยจ้าาา

[mmm _md · Rating 5 out of 5]

แม่เอ๊ยยยยย สนุกเวอรรร์ อ่านยาวติดหนึบวางไม่ลง
กล้าพูดเลยว่านี่มันนิยายรักซึมลึกชัด ๆ 555555 พระนางรักกันมาก
แต่ด้วยความที่ต่างคนต่างมีภาระหน้าที่ของตัวเอง ทำให้กว่าจะรักกันได้นั้น
คนอ่านถึงขั้นกุมขมับ แต่ก็มีความตลกเฮฮาอยู่นะ มีความหวานมาเรื่อยๆ
ปนขมเฝื่อน ๆ บ้าง น้ำตาไหลบ้าง เออดีนะครบรส!

นางเอก ท่านอ๋องปี้ชางเสิ่นหลี จอมทัพแดนอสูรผู้ไม่เคยพ่ายแพ้ กับ สิงอวิ๋น หรือสิงจื่อ มหาเทพนอกฝั่งฟ้า เทพองค์สุดท้ายของแดนสวรรค์ที่ต้องแบกความสยบสุขของหกพิภพไว้ ทั้งสองต่างไม่เคยมีใครคอยห่วงใย และไม่เคยมีใครมาปกป้อง ล้วนแต่ต้องปกป้องผู้อื่นเสมอ พอมาเจอกันแล้วมันลงตัวเหมือนทั้งคู่ต่างเติมเต็มในส่วนที่ขาดหายไปของกันและกัน ติดที่นางเอกนั้นรักหน้าที่เกินไปแอบสงสารพระเอกเบา ๆ เหมือนทำดีแค่ไหนเขาก็เลือกหน้าที่อยู่ดี แต่จุดนี่แหละทำให้หลงรักนางเอก ซื่อตรง เด็ดเดี่ยว แข็งแกร่งและกล้าหาญมาก ถึงบทอึมครึมจะเยอะ แต่ไม่เศร้ามากนะ เพราะแปปเดียวนางก็คิดได้ ไม่มีบทงี่เง่าเข้าใจผิดอะไรให้ปวดหัว เรื่องนี้ไม่เอื่อยไม่ยืด ทุกอย่างผ่านไปไวเหมือนโกหก ดีงามมม

ตอนจบสั้นเกิ้นน ตอนพิเศษไปเล่าถึงเรื่องของพ่อแม่นางเอกอยู่ยาวพอสมควร เสียดายย กว่าพระนางจะสมหวังดั่งใจ กว่าจะผ่านอุปสรรคต่าง ๆ นา ๆ น่าจะเล่าถึงพระนางได้เต็มอิ่มกว่านี้สักหน่อย แต่ไม่หักเพราะสนุกตั้งแต่ต้นจนจบ มันเริ่ด

[M · Rating 5 out of 5]

ดีงามมากก
คือรักเรื่องนี้ หลงทั้งพระเอก นางเอก
อ่านยาวยันตีสามกว่า ตื่นมาตาเป็นแพนด้าเลยยยย

เรื่องราวของมหาเทพองค์สุดท้าย และอ๋องปี้ชางเสิ่นหลี (ชื่อยาวไปไหน) ดำเนินมาค่อนนึงแล้ว ให้เราตามลุ้นว่าเจ้าสองคนนี้จะลงเอยกันยังไง

แม้จะเป็นหนังสือเน้นเรื่องความรัก แต่กลับไม่เลี่ยนเลย ทั้งๆ ที่เค้าก็หวานใส่กันอยู่เสมอนะ แต่มันเป็นความรักที่เหมือนจะแอบรัก รักทั้งๆ ที่รู้ว่าไม่ควรรัก แต่ต่างคนก็ต่างอยากจะรัก เป็นหนังสือรักที่ไม่งี่เง่า ไม่มีการทะเลาะตบตีเพราะมือที่สาม เพราะลำพังแค่หน้าที่ของแต่ละฝ่ายก็ทำให้กระดิกกระเดี้ยวแทบไม่ได้ แต่ทั้งเรื่องเป็นการแสดงให้เห็นถึงความพยายามที่จะรัก จะปกป้องอีกฝ่าย แต่ก็ไม่มีทิฐิจนต้องเสียใจกันไปข้าง

เป็นหนังสือที่มีบาลานซ์ดีอ่ะ กุ๊กกิ๊ก แต่ไม่เลี่ยน อัดอั้นแต่ไม่หดหู่

[Polyj · Rating 5 out of 5]

เล่มสองนี่ชอบมากค่ะ

[Uminaka16 · Rating 5 out of 5]

ดีงามค่ะ อ่านเถอะ ไม่ผิดหวัง แม้จะจบง่ายไปหน่อย แต่เห็นแก่เส้นทางยากลำบากที่ทั้งสองต้องฝ่าฟันแล้ว จบง่ายๆ แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน รักท่านมหาเทพมาก

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 5 out of 5]

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-iC

[I'm not the moon · Rating 5 out of 5]

เราต้องเป็นแฟนคลับนักเขียนคนนี้เด่นนอนเพราะติดทุกเรื่องที่แปลไทยออกมา สนุก อ่านได้ลื่นไหล มีบางช่วงเศร้าแต่ไม่รุนแรงมาก ชอบ

[Miki · Rating 5 out of 5]

เป็นนิยายที่ครบรสจริงๆ มีทั้งกลิ่นอายวายทั้งชและญ รักหวานแหวว ดราม่า
ชอบพระเอกเกรียนๆ นางเอกเท่ๆ

[Allukah · Rating 5 out of 5]

รีวิวรวบยอดเล่ม 1-2 (ระวังสปอย)

เคยอ่านช่วงแรกๆ เมื่อหลายปีมาแล้วแต่ดองไว้ นางเอกยังไม่ทันได้โชว์ของเลยแต่กลายเป็นไก่ไร้ขนซะงั้นไป เพิ่งหยิบกลับมาอ่านอีกรอบก็เสียดายมากๆ ที่ตอนนั้นดองไป ส่วนที่ชอบของปฐพีไร้พ่าย ถ้าต้องบรรยายคงเก็บรายละเอียดไม่หมดเพราะเยอะมาก เริ่มจากตัวละครก่อนละกัน

ชอบนางเอกนิสัยแบบนี้ เข้มแข็งเด็ดเดี่ยว เป็นหญิงแกร่งยากจะหาพบในนิยาย มีความรับผิดชอบในหน้าที่ รักเผ่าพันธุ์ของตัวเอง ตรงไปตรงมา ตอนแรกรู้สึกหมั่นไส้พระเอกเหมือนนางเอกนะ ทั้งกวนทั้งขี้แกล้ง ยิ่งบทหึงหวงภาคแรกนี่เพลียนิดนึง อาจเพราะพระเอกยังไม่ยอมรับความรู้สึกตัวเองด้วย อ่านแล้วนึกถึงพระเอกสามชาติสามภพ ลิขิตเหนือเขนย กับ ฮวาเชียนกู่ เรื่องแรกมีความคล้ายคลึงตรงที่เป็นมหาเทพเหมือนกัน แต่เราชอบสิงจื่อมากกว่าตงหัว เพราะคนเขียนบรรยายความรู้สึกพระเอกเยอะ ทำให้เราเข้าถึงตัวละครตัวนี้ได้จริงๆ ไม่แข็งทื่อเป็นสาก หรือบทจะมีความรักก็หลุดคาแรกเตอร์ไปเลยเหมือนอีกเรื่อง ส่วนที่คล้ายกับฮวาเชียนกู่ คือพระเอกมีภาระหน้าที่ต่อหกภพภูมิ ซึ่งเรื่องนั้นบทสรุปเศร้าขมขื่นกว่ามาก

แรกเริ่มที่อ่านคิดว่าสิงจื่อจะเป็นพระเอกแนวนิ่งๆ เงียบขรึมดูจากคำโปรย แต่เรากลับมองเหมือนเสิ่นหลี อาจเพราะนางเอกเป็นคนดำเนินเรื่องด้วย เห็นสิงจื่อเป็นมหาเทพขี้แกล้ง ทำอาหารเก่ง เหมือนจะยิ้มนิดๆ อยู่ตลอดเวลา มีมุมอ่อนโยน น่ารักอบอุ่นอยู่ในตัว ปกติไม่ค่อยชอบพระเอกกวนแต่เรื่องนี้เป็นข้อยกเว้นจริงๆ ยิ่งตอนยอมรับตรงๆ ว่ารักนางเอกแล้วนี่เอาใจไปเลย พอแง้มอดีตพระเอกจึงรู้ว่าเมื่อก่อนสิงจื่อก็ไม่ได้เย็นชาอะไรหรอก แค่ผ่านเรื่องราวมาเยอะ เป็นเทพองค์สุดท้ายจึงรู้สึกอ้างว้างเดียวดาย ล่อหลอมให้เหมือนเป็นคนไร้ใจเท่านั้น

ผู้เขียนเกลี่ยบทตัวละครอื่นได้ดี มีความแตกต่างเฉพาะตัว นิสัยไม่เหมือนกัน อ่านแล้วจำได้ทั้งหมด ตอนแรกแอบรำคาญคู่หมั้นของนางเอก งงว่าทำไมสิงจื่อถึงเสนอแผนแต่งงานนี้ แต่พอเฉลยออกมาก็เข้าใจทุกอย่าง เซียนฝูหยงมีการพัฒนาการขึ้นด้วย อยากให้ลงเอยกับโม่ฟางไปเลย น่าเสียดาย... ส่วนพวกเซียนบนสวรรค์ก็ห่วยแตกเสมอต้นเสมอปลายจริงๆ แก้ปัญหาอะไรเองไม่ได้ ถึงต้องพึ่งพาพระเอกอยู่ตลอดเวลา ตอนแรกคิดว่าจะนางเอกจะมีศัตรูหัวใจ แต่ดีที่กลับลำทัน ไม่งั้นคงจะน้ำเน่าน่าดู

ช่วงแรกแอบอืดไปหน่อย แต่เข้าใจว่าเพราะเป็นตอนที่พระนางได้ค่อยๆ ทำความรู้จักกัน จากนั้นก็บู๊ล้างผลาญเกือบทั้งเรื่อง ฉากต่อสู้อลังการจัดเต็ม ปีศาจต่างๆ บรรยายละเอียดยิบแต่ไม่ยืด นึกภาพออกตลอด พอเข้าเล่ม 2 ก็เล่นเราติดงอมแงมล่ะ อ่านยันตี 1-2 ตื่นมาแต่เช้าตรู่มาต่อจนจบอีก อยากรู้ว่าปมมหาเทพนอกฝั่งฟ้าจะคลี่คลายลงยังไง มีความหักมุมตรงตัวร้ายนิดนึง ผู้เขียนผูกโครงเรื่องได้ดี ตอนเฉลยต้นกำเนิดของนางเอกยิ่งสนุก

ชอบความสัมพันธ์ของพระนางเรื่องนี้ มีความค่อยๆ พัฒนา ผลัดกันปกป้องกันไปกันมา แต่ด้วยความที่นางเอกเป็นนักรบน่ะนะ เลยมักจะออกโรงแบบไม่รักตัวกลัวตายเสมอ ทำให้พระเอกใจหายใจคว่ำบ่อยๆ มีหลายฉากที่ทำให้เราประทับใจ ตอนที่นางเอกเผยความเป็นวิหคไฟเต็มตัว ตอนที่เจ็บหนักแล้วมีพระเอกคอยดูแลในกระท่อมริมทะเล ตอนที่ตกลงไปในถ้ำของภูตงูทอง (ฮา) และก็ทุกฉากที่สิงจื่อบอกว่าจะปกป้องนางเอก จำได้แม่นเลยคือตอนจูงมือกัน ที่บอกว่าตัวเองต้องอยู่ข้างหน้า จึงจะปกป้องนางเอกได้ พระเอกสไตล์แบบนี้หายากอ่ะ เสียดายที่ตอนจบรวบรัดไปหน่อย ยังดีมีตอนพิเศษมาให้อ่านพอหอมปากหอมคอ ไม่งั้นจะให้ 4 ดาวจริงๆ ด้วย แต่เพราะเราชอบคู่เสิ่นหลี - สิงจื่อมาก น้อยครั้งที่อ่านนิยายเรื่องไหนแล้วจะเชียร์คู่พระนาง เลยจัดให้ 5 ดาวเต็ม

เอาเป็นว่าเรื่องนี้มีครบทุกรส ทั้งฮา โรแมนติก ซึ้ง โศก เจือขมขื่นนิดนึงแต่ไม่ได้เจ็บกระดองใจหรือหดหู่เกินไป ทุกอย่างกลมกล่อมเข้ากันหมด แอบเสียน้ำตาให้บางฉาก อ่านแล้วชอบมาก (โดยเฉพาะเล่ม 2) จัดขึ้นหิ้งได้ !

[A’ n h Kate ྀི]

Anh trai nuôi gà thành người rồi khiến con gà à không đúng hơn là một “chiến thần “ say mê anh luôn. Sau đó vì anh mà theo thuộc hạ trở về Ma Tộc thì lại dính phải cuộc hôn nhân…

Mà người sắp đặt là HÀNH CHỈ ối dồi ôi anh trai nuôi gà chứ còn ai vô đây nữa có khi đi lịch kiếp không biết thế nào lại vớ được vợ. Nhưng mà mệt nhất là chính ông anh này là người ban hôn sự sau đó cũng tự huỷ hôn sự luôn, sao vậy anh ??? Anh yêu rồi hả ??? Anh nhớ ra rồi hả ???

Sắp tới có phim rồi hóngggg 🤩

“ Vì không yêu nên không muốn đối phương vì mình mà bị vướng bận. Cũng phải, lúc còn là Hành Vân hắn cũng chưa từng nói là sẽ đón nhận Thẩm Ly, sau khi trở về vị trí lại càng không thể nào. So với việc nhận nhau, chi bằng giả vờ xa lạ hơn không… Thẩm Ly cụp mắt, ý của hắn là vậy đó. Thần Thượng cổ không thể nào đáp lại tình cảm nàng nảy sinh với Hành Vân, bởi vậy thôi cứ giả vờ không quen nàng, để nàng khỏi tiếp tục gởi tình cảm với Hành Vân cho hắn.

Muốn cắt đứt hết tất cả nhớ thương của nàng sao? “

Ngài là Hành Chỉ thần quân là một người phúc hắc nhưng lại rất đỗi dịu dàng với Thẩm Ly, ngài là một thần thượng cổ không thể có một đoạn tình duyên, ngài từng là một con người sống rồi chết đi. Ngài có tình cảm với nàng ấy nhưng lại không thổ lộ.

Trong lòng nàng ấy vốn từ trước đến giờ vẫn còn hình bóng của Hành Vân chứ không phải ngài….

Luân hồi chuyển kiếp ta lại gặp nhau chỉ là bóng hình ấy chẳng còn như trước nữa. Kiếp trước Duệ Vương nợ một người kiếp này trả lại rồi mới rời đi

Kiếp này thần độ kiếp vào người Cảnh Ngôn cũng là vì động lòng yêu một người mà bị chịu phạt đẩy xuống thiên giới. Thiên Đế đã nhắc nhở Hành Chỉ không được động lòng….nhưng ngài không biết được thần quân sẽ làm nhiều chuyện để không phải hối tiếc…..

“ Hành Chỉ hiểu rõ hơn ai hết, ký ức sẽ không tồn tại quá lâu, nhưng thường đến thăm chắc chắn sẽ nhớ lâu hơn một chút, nếu nàng quên hắn sớm quá…Vậy thì…hắn sẽ cô đơn biết mấy. “

[Hình bóng ấy nhớ đến tim vẫn đau
Dù đã rất lâu chưa một lần gặp lại
Người ghé qua đời, rồi xa ta mãi mãi…!
Để lại nơi này nỗi khắc khoải không nguôi..] - Trích thơ Ninh Quế Anh

Vốn biết là không thể cố chấp yêu nàng nhưng ta lại không thể kiềm chế được mà quyến rũ nàng. Người có tình ta có ý…vốn là duyên trời định, nhưng ta là trời, coi như nàng giúp ta lần này…🥺

“ Trước đó cứ tránh cứ né nhưng cuối cùng vẫn không tránh được, nếu sớm biết có ngày hôm nay, lúc đầu hắn nên đối xử với Thẩm Ly tốt một chút, tốt hơn một chút nữa, ít nhất cũng bảo vệ nàng đừng bị thương nặng như vậy…

Hắn thực sự đã…đã yêu nàng mất rồi.

Chỉ tiếc là không thể nào nói ra được nữa, Thẩm Ly cũng không thể nào nghe thấy nữa. “

…

“ Trên người Hành Chỉ có quá nhiều trách nhiệm, hắn không thể mất đi sự đạm bạc đó, nếu không Tam Giới sẽ bi thảm, hắn cũng không thể có chút rung động nào, đó là thái độ thần minh nên có. “

Mặc Phương ngươi phản bội nàng, nhưng vì yêu mà chấp niệm vì yêu mà thả nàng đi để một ngư dân đánh cá cứu nàng lần này Hành Chỉ quyết không nữa. Hắn hoá thân thành một ngư dân để chăm sóc nàng, lại một lần nữa hắn lại khiến nàng nhìn thấy dáng vẻ tiên nhân của hắn.

“ Ta sẽ bảo vệ nàng…”

Hắn nói…vì ta hắn yêu nàng…hắn thật sự động tâm rồi…

“ Trước đó nghe nói Mặc Phương chết, hắn đau lòng tuyệt vọng, hình như tuyệt thực hai ba ngày, sau đó lại nghe nói Mặc Phương là phản tướng gian tế, hắn còn càng thương tổn hơn, suýt nữa thì khóc. “

Tội Phất Dung quân dã man yêu nhầm người để rồi người ta phản bội hắn suýt khóc ngất 😭

Kim Nương Tử aaa thích chị này quá đi đáng yêu dã man luôn ấy nếu là mình thì cũng sẽ chọn người như chị này ôiii nhân vật phụ của lòng tôi đây rồi. Chờ anh nam phụ của chị Xà Yêu xuất hiện hihi 🤩

Ôi phim tới rồi chờ mãi full hết đọc xong truyện là vừa muốn ngắm chị xà yêu quá 🙊

Cuối cùng hai anh chị này cũng yêu nhau rồi lâu dã man luôn mãi mới chịu cắn câu. Hành Chỉ thần quân vất vả nhiều lắm mới tán được chị nhà haizzzz.

“ 𝓓𝓮̣̂ 𝓭𝓮̣̂ 𝓴𝓱𝓸̂𝓷𝓰 𝓻𝓪 𝓰𝓲̀ 𝓬𝓾̉𝓪 𝓽𝓪 𝓽𝓾̛̀ 𝓷𝓱𝓸̉ 𝓭𝓪̃ 𝓴𝓱𝓸̂𝓷𝓰 𝓵𝓪̀𝓶 𝓭𝓾̛𝓸̛̣𝓬 𝓬𝓱𝓾𝔂𝓮̣̂𝓷 𝓰𝓲̀ 𝓭𝓮̂̉ 𝓷𝓰𝓾̛𝓸̛̀𝓲 𝓷𝓱𝓪̀ 𝓴𝓲𝓮̂𝓾 𝓷𝓰𝓪̣𝓸.

𝓚𝓱𝓲 𝓫𝓲𝓮̂́𝓽 𝓜𝓪̣̆𝓬 𝓟𝓱𝓾̛𝓸̛𝓷𝓰 𝓽𝓾̛𝓸̛́𝓷𝓰 𝓺𝓾𝓪̂𝓷 𝓬𝓱𝓮̂́𝓽 𝓱𝓪̆́𝓷 𝓷𝓱𝓾̛ 𝓹𝓱𝓪́𝓽 𝓭𝓲𝓮̂𝓷 𝓿𝓪̣̂𝔂, 𝓵𝓲𝓷𝓱 𝓴𝓱𝓲́ 𝓽𝓻𝓸𝓷𝓰 𝓷𝓰𝓾̛𝓸̛̀𝓲 𝓬𝓾̛̣𝓬 𝓽𝓱𝓾𝓪̂̀𝓷 𝓽𝓱𝓪𝓷𝓱 𝓽𝓪̂̉𝔂 𝓱𝓮̂́𝓽 𝓱𝓸𝓪 𝓬𝓸̉. 𝓢𝓪𝓾 𝓭𝓸́ 𝓱𝓸̂𝓷 𝓶𝓮̂ 𝓻𝓪̂́𝓽 𝓵𝓪̂𝓾.

𝓡𝓪̂́𝓽 𝓵𝓪̂𝓾 𝓼𝓪𝓾 𝓴𝓱𝓲 𝓫𝓲𝓮̂́𝓽 𝓽𝓲𝓷 𝓜𝓪̣̆𝓬 𝓟𝓱𝓾̛𝓸̛𝓷𝓰 𝓹𝓱𝓪̉𝓷 𝓫𝓸̣̂𝓲, 𝓬𝓸𝓷 𝓷𝓰𝓾̛𝓸̛̀𝓲 𝓽𝓻𝓪̂̀𝓶 𝓶𝓪̣̆𝓬 𝓭𝓲 𝓱𝓪̆̉𝓷, 𝓬𝓾̃𝓷𝓰 𝓴𝓱𝓸̂𝓷𝓰 𝓬𝓱𝓸 𝓪𝓲 𝓭𝓸̣𝓷 𝓭𝓮̣𝓹, 𝓫𝓸̛̉𝓲 𝓿𝓪̣̂𝔂 𝓶𝓸̛́𝓲 𝓬𝓸́ 𝓫𝓸̣̂ 𝓭𝓪̣𝓷𝓰 𝓽𝓪̉ 𝓽𝓸̛𝓲 𝓪̂́𝔂. “

Một người như vậy nhưng tình cảm lại rất dạt dào, trải qua hết các cung bậc cảm xúc. Chắc đó là lần đầu Phất Dung yêu một người sâu đậm…

[Ple Suthasinee · Rating 4 out of 5]

ปฐพีไร้พ่าย
โดย จิ่วลู่เฟยเซียง
(มือสอง)
สปอยล์

อ่านเทพเซียนอย่างต่อเนื่อง เรื่องนี้พระเอกเป็นเทพบรรพกาล ค้ำจุน 6 ดินแดน เดิมทีต้องมีไม่อารมณ์ รัก โลภ โกรธ หลง ฯลฯ แต่ว่างมากก็เลยลงมาใช้ชีวิตบนโลกมนุษย์ชิลๆ เลี้ยง ปลา ปลูกองุ่น นั่งอาบแดด ชีวิตมาเริ่มมีสีสัน ตอนเจอนางเอกนี่แหละ

พระเอกเป็นเทพขี้แกล้ง จอมยียวน ที่แสนจะดีกับนางเอก จนทำให้นางเอกหลงรักเพราะความดี บวกหน้าตาดีด้วย😌😌

ช่วงแรก ก็เหมือนไม่มีอะไรมาก ปราบปีศาจไปตามเรื่องตามราว นางเอกหนีงานแต่งงาน สุดท้ายเหมือนจะยอมรับชะตากรรม แต่งก็แต่ง แต่ก็ดันมีเรื่องวุ่นวายอยู่ตลอด

พระเอกตามมาแดนอสูร ก็เหมือนจะมาตามตอแยนางเอก ที่จริงก็มาแอบดูแลห่วงใยนั่นแหละ นางเอกก็โกรธไปก่อนเรื่อย จะตัดใจตัดใจ ท่านเทพก็อ่อยไปเรื่อยไม่รู้ตัว

ใจความสำคัญ เอาจริง แดนสวรรค์นี่ไม่ค่อยได้เรื่องตลอด(เท่าที่อ่านมาหลายเรื่อง ตัวก่อปัญหาซะส่วนมาก) จริงๆหลักๆ เรื่องนี้มันการเมืองภายแดนอสูร ตัวก่อกวนนี่ก็เหมือนพวกนิยายกบฎชิงบัลลังก์ แค่เปลี่ยนจากฮ่องเต้โลกมนุษย์ เปลี่ยนเป็นจะชิงตำแหน่งจอมมารแดนอสูรแทน ประมาณนั้น

เรื่องนี้พระเอกเป็นเทพ แต่ก็เสียพลังบ่อยอยู่ ส่วนนางเอกเป็นอ๋องแดนอสูร สู้จนเจ็บหนักปางตายตลอด มีปมรอเฉลยเรื่องพ่อแม่นางเอก

อ่านมา 2 เล่ม จบแฮปปี้ ตอนพิเศษยิ่งน่ารัก

ปล. ไม่เครียด อ่านไปเรื่อยๆ ขำบ้างนิดหน่อย

ปล. ปล. สงสารพระรองที่แสนดีด้วยหน่อยนึง

ปล. ปล. ปล. ยังมี stock จิ่วลู่ ไหนๆก็ไหน เก็บรวดไปเลยละกัน😌😌

[Esther · Rating 4 out of 5]

-จบบริบูรณ์-

อ่านจบสองเล่มแล้วก็ขอชูป้ายFCท่านอ๋องเช่นเดิม ตรงไปตรงมา เก่ง เข้มแข็งเช่นเดิม แถมตัวละครใหม่อย่างเพื่อนพระเอกก็สร้างสีสันได้ดีจริงๆ อ่านแล้วอมยิ้มตามไปเลย 5555555 เล่มนี้ส่วนใหญ่ก็เน้นๆความรักของพระนางมากขึ้น พระเอกเปิดเผยความรู้สึกมากขึ้น แจกความฟินไปในเล่มนี้

แต่รู้สึกเรื่องนนี้ใช้ตัวละครบางตัวไม่คุ้มเลย ยิ่งฝั่งตัวร้ายนี่....ตายได้กากมากกกกกกกกกก แบบปูมาซะดูเก่ง จุดจบแบบ.ห๊ะ?!
และยังงงๆอยู่นิดนึงตรงฝูหยงตกลงชอบโม่ฟางใช่มั้ย?? หรือชอบแบบเพื่อนเฉยๆ แบบตอนรู้เรื่องโม่ฟางรีแอคใหญ่มาก และเสียดายโม่ฟางอ่ะแบบสายพระรองที่โลกทั้งใบจะยังไงก็ช่าง แต่จะขอปกป้องเธอคนเดียว...ฮรือออ เสียดายๆไม่น่าอยู่ฝั่งร้ายเลย

ป.ล. ตอนอ่านเรื่องนี้มีจุดที่หงุดหงดมาตลอดตั้งแต่แรกๆจนจบเลย ก็พวกชาวสวรรค์ พวกเซียนทั้งหลายเนี้ย โคตรรำคาญ ไม่ได้เรื่องเลยแต่ดันปากดี ทำตัวสูงส่ง คือไม่มีจุดไหนเลยที่พวกเซียนจะมาช่วยพวกอสูร และตอนอ่านก็แอบหวังว่าตอนท้ายๆพวกเซียนน่าตระหนักได้สักหน่อยว่าตัวเองมันไร้ประโยชน์จริงๆ อารมณ์เหมือนตัวร้ายเลยตอนนี้5555555 ที่ขัดหูขัดตาพวกเซียนพวกสวรรค์ ถึงพวกสวรรค์จะไม่ได้ทำไรผิดแต่ก็ไร้ประโยชน์

[Gigi W · Rating 5 out of 5]

คนที่ตอนแรกคิดว่าเป็นตัวร้ายกลับไม่ได้ร้ายอย่างที่คิดแหะ นึกว่าจะมีพลิกล็อคอะไรเสียอีก แต่จริงบอกตรงๆ ว่าไม่ได้แคร์ว่าใครจะร้ายยังไง แต่สนใจพระเอกนางเอกมากกว่า เคมีของสองคนนี้คือดีมากจริงๆ ดีงามจนเรามองข้ามจุดที่ไม่เข้าใจ ไม่เคลียร์เล็กๆ น้อยๆ ไปได้

บางตัวละครที่รู้สึกว่าเทน้ำหนักบทให้น้อยไปหน่อย แบบมาแป๊บๆ ไปละ หรืออะไรหลายอย่างที่เหมือนแบบ เอ๊ะ นี่จะมีอะไรแอบแฝงไหม พลิกไหม แต่ก็ไม่ ทำให้รู้สึกว่า เอ๊ะ ไม่ต้องมีก็ได้นะไดอะล็อคหรือการบรรยายลักษณะนี้

แต่เอาจริงๆ คือช่างมันเถอะค่ะ มันเล็กน้อยมาก แนะนำให้อ่าน ไม่เสียใจเพราะมันฟินมากจริงๆ ซึ้งและก็ฟินแบบพอเหมาะ ชอบตอนพิเศษปีศาจงูเหลือมทองตอนท้ายมาก เพราะชอบเจ๊งูเหลือมด้วย และเหมือนได้เห็นชีวิตหลังจากนั้นของตัวเอก พอจบแล้วก็ใจหาย อยากให้มีตอนพิเศษเยอะๆ อยากรู้บทสรุปของคนอื่นๆ เช่น ฝูหยง หรืออยากให้เอ่ยถึงโม่ฟางอีกเล็กน้อยอะไรงี้

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – ปฐพีไร้พ่าย (與鳳行)
ผู้แต่ง – จิ่วลู่เฟยเซียง (九鹭非香) เขียน เปรมสินี หยู,ธันย์ วชิรณรงค์,ธนู รุ่งโรจน์เรืองฉาย,วณิดา คารวะคุณ แปล

ตัวละคร
ท่านอ๋องปี้ชางเสิ่นหลี
สิงอวิ๋น, มหาเทพสิงจื่อ

เล่ม 2

หลังจากหมั่นไส้จนเกือบจะเข้าไปกระโดดตบสิงจื่อแล้ว 555+ มาในเล่มนี้ ขอบอกเลยว่า เราตกหลุมรักสิงจื่อแบบโงหัวไม่ขึ้นเลย โอ๊ยยย น่ารักมากมาย เป็นปู้จายในสังกัดคนล่าสุดของเราเลยงานนี้ อิอิ

เล่มนี้มันมากเลยค่ะ ทั้งบู๊ ทั้งรัก ยิ่งฉากรัก โอ๊ยยยยยยยย เลือดลมไหลเวียนดีจริงๆ เลย อ่านไปแล้วแอบคิดว่าตัวเองเป็นเสิ่นหลี 555+ (จำได้แม่นเลยว่าในบทที่ชื่อว่า “รสรัก”) รู้สึกเลยว่าไม่ได้อ่าน 18+ ที่ชวนฟินแบบนี้มานานแระ หลังๆ อ่านแล้วมักจะตายด้าน แต่สำหรับเรื่องนี้ ข้าพเจ้าฟินจิกหมอนเลยค่ะ ฮาาาา

เรื่องนี้ครบรสเลยนะ ทั้งบู๊ทั้งรัก จัดเต็มจริงๆ หลายๆ ฉากอ่านไปเนี่ย แทบลืมหายใจอ่ะ มันลุ้นสุดๆ บีบคั้นสุดๆ ด้วย คือเราอ่ะอยากจะค่อยๆ อ่านนะ เพราะมันสนุกมาก แต่ก็อยากรู้ว่าเรื่องมันจะจบยังไงเนี่ย เลยทำให้อ่านจบไวไปหน่อย 555+ คิดไม่ตกจริงๆ นะว่า จะมีหนทางใดที่ท่านอ๋องจากแดนอสูร จะสามารถครองรักกับท่านมหาเทพสิงจื่อที่เป็นเทพองค์สุดท้าย ที่เป็นผู้รักษาทุกสิ่งในหกภพได้ยังไง สิงจื่อไม่สามารถมีรักได้ สองคนนี้จะลงเอยกันได้ยังไงอ่ะ ก็ลุ้นกันจนเกือบหยดสุดท้ายของเล่ม (เว้นตอนพิเศษไว้ 2 ตอนนะ 555+)

ชอบเสิ่นหลี เป็นนางเอกที่ตรงไปตรงมา ซื่อตรงกับความรู้สึกตัวเอง รักในหน้าที่ของตัวเอง และไม่ทำให้คนอื่นเดือดร้อน ส่วนสิงจื่อเองนั้น เราก็ชอบมากอ่ะ คือเขารักกันในทางที่ฉลาดอ่ะ ทั้งๆ ที่เป็นไปไม่ได้ ต้องเห็นแก่ส่วนรวม ก็พร้อมและยินยอมที่จะตัดใจจากกันและกัน ถ้าไม่มีเหตุการณ์ที่เสิ่นหลีบาดเจ็บหนัก ทั้งสองคงจะไม่ได้ใกล้ชิดกันแบบนี้อีก���น่ๆ อ่ะ (เพราะยอมรับว่ารัก แล้วก็ยอมที่จะตัดใจจริงๆ)

สิงจื่อเป็นเทพชอบแกล้ง 555+ ขี้แกล้งจนแอบขำเวลาที่เสิ่นหลีโมโหอ่ะ เป็นเทพเกรียนจริงๆ นะ มีแค่เสิ่นหลีที่เข้ากับสิงจื่อได้ดีที่สุดเลย

การที่พระนางได้เจอกันเนี่ย ช่างเป็นชะตาลิขิตที่ไม่อยากจะเชื่อ แต่ก็ต้องเชื่อ การได้พบเจอ ได้รักกัน ได้ผจญภัยด้วยกัน ได้ฝ่าฟันอุปสรรคด้วยกันนั้น อ่านแล้วซาบซึ้งตรึงใจจริงๆ อ่ะ สิงจื่อจำต้องเสียสละมากมาย คน (เซียน) รอบข้าง ก็หวังพึ่งแต่พลังอำนาจของสิงจื่อ น่าสงสารเทพขี้เหงาท่านนี้จริงๆ เลยอ่ะ

อยากมีสิงจื่อไว้ข้างกาย 555+ ทำอาหารเก่งมากๆ ทำเอาอยากชิมเลยว่าจะอร่อยขนาดไหน เพราะขนาดเสิ่นหลียังติดใจตั้งแต่อยู่ในร่างของไก่ ขนาดหมั่นโถวธรรมดายังอร่อยเลยอ่ะ ไม่รู้ว่าจะหาสิงจื่อสักคนได้ที่ไหนคะ อยากได้มาเป็นแฟนค่ะ ฮ่าๆ

เกือบจะหักคะแนนเล่มนี้ซะแล้ว ที่จบรวบรัดไปหน่อยนะฮะ ไอ้เราลุ้นมาแทบตาย ทำไมตอนจบมันสั้นงี้เนี่ย ถ้าไม่มีตอนพิเศษต่อนะ เราคงหักดาวจริงๆ แต่ความน่ารักของสิงจื่อกับเสิ่นหลี ก็ทำให้เราหักดาวไม่ลงนะ 555+ แบบชอบมากๆๆๆ

ตอนอ่านชุดโฉมงามบรรณาการ (เราชอบเรียกว่าชุดเพชรยอด 555+) สนุกก็จริง แต่ก็ยังไม่อินกับเรื่องเท่าเรื่องนี้อ่ะ เรื่องนี้สนุกสมคำร่ำลือจริงๆ นะ ใครยังไม่ได้อ่าน ก็หามาอ่านโดยด่วนค่ะ ไม่งั้นคุณพลาดของดีไปแน่ๆ ค่ะ

มาอ่านเรื่องนี้กันเถอะ แล้วคุณๆ จะรักทั้งเสิ่นหลีและสิงจื่อ พระนางที่น่ารักที่สุดในโลกเลย 555+

[สปอยล์]

จริงๆ เราขำตอนที่สิงจื่อเห็นซวีซวี นกของเสิ่นหลี แล้วพบว่ามันไร้ขน เป็นเพราะว่าเสิ่นหลีนึกถึงตัวเองตอนเป็นไก่ไร้ขน แล้วสิงจื่อก็พูดออกมาว่าเป็นตัวการทำให้ซวีซวีไร้ขน แถมยังใช้มนตร์ไม่ให้นกพูดออกมาให้เสิ่นหลีรู้อีก 555+ ร้ายกาจอ่ะ

เรื่องของโม่ฟาง เราพอเดาได้ว่าฮีอยู่ฝ่ายร้าย เพราะอะไรก็ไม่รู้ แต่เราคิดว่างั้น ถึงจะแอบน่าสงสาร เพราะใจเขาก็รักเสิ่นหลีจริงๆ แหละ แต่ตอนที่ทำใจไม่ค่อยได้ว่าเสิ่นหลีไม่ได้รักอ่ะ เรากลับเฉยๆ กับโม่ฟาง แล้วก็โมโหสิงจื่อว่า ปากบอกว่ารักไม่ได้ แล้วหึงใส่ทำไมยะ 555+

ชื่อบทที่จี๊ดใจมากคือ “ไม่อาจรัก” ทำให้นึกถึงเพลง “不可说” (ไม่อาจพูด) ที่เฮียฮั่วที่รักร้องคู่กับจ้าวลี่อิ่งประกอบละครฮวาเชียนกู่ ตำนานรักเหนือภพ คือแค่เห็นชื่อบทก็บีบคั้นหัวใจล่ะ เศร้าแค่แรกเห็น ยิ่งอ่านก็ยิ่งเศร้า เพราะสิงจื่อสารภาพรัก แต่ก็บอกว่าไม่อาจรักได้เพราะหกภพภูมิ (เราประทับใจตรงนี้นะ ยอมรับตรงๆ ว่ารัก แต่ไม่อาจรักได้จริงๆ ไม่งั้นจะเดือดร้อนกันไปหมด ต่างกับซือฝุในฮวาเชียนกู่ ที่ไม่ยอมรับจนน่าตบ เพราะฉะนั้นในประเด็นนี้ สิงจื่อชนะขาดค่ะ เรารักสิงจื่อค่ะ 555+)

ส่วนฉาก 18+ อ่านแล้วเลือดลมพุ่งจริงๆ นะ แบบว่าเสิ่นหลีรุกก่อนอีกแล้ว เหมือนตอนจุ๊บแรกที่จุ๊บสิงอวิ๋น 555+

อ่านแล้วแอบสยดสยองกับอาการบาดเจ็บของเสิ่นหลี คือไม่เคยเจ็บแบบปกติเลย ครั้งแรกที่สิงจื่อช่วยไว้ก็มือซ้ายขาดไป ครั้งต่อๆ มา สัมผัสทั้งห้าก็ผลัดกันมาผลัดกันหาย อ่านไปก็โอ๊ยยยย สงสารอ่ะ ยิ่งวันที่ไม่รู้สึกอะไรเลย (มองก็ไม่เห็น ไม่ได้ยิน ไม่สามารถรับสัมผัสได้ ไม่ได้กลิ่น) อ่านไปก็คิดในใจว่า มันทรมานน่าดูเลยจริงๆ

เสิ่นหลีเป็นลูกของปีศาจที่ถูกสร้างขึ้นมา กับศิษย์น้องของจอมอสูร ตอนอ่านครั้งแรกนึกว่าเสิ่นหลีจริงๆ แล้วเป็นเทพที่ถูกจับคู่กับสิงจื่อ (มโนชัดๆ 555+) สิงจื่อรู้มาตลอด แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกไป นอกจากบอกให้ระวังจอมอสูร (จริงๆ จอมอสูรดีมากๆ แต่แค่ปิดบังที่มาของเสิ่นหลีเอาไว้เฉยๆ)

อ่านจบยังคิดอยู่เลยว่าจะมีภาคต่อไหม พี่อ้อมก็ส่งมาบอกว่ามี ทั้งเรื่องของชิงเย่ เพื่อนสนิทของสิงจื่อกับแม่นางเสี่ยวเหอ (ดอกบัวน้อยๆ) ไหนจะมังกรไฟ น้องชายของสิงจื่อด้วย (เราก็เพิ่งรู้ว่าสิงจื่อมีน้องชาย 555+) ก็รออ่านนะฮะ จริงๆ อยากให้มีรุ่นลูกของสิงจื่อกับเสิ่นหลีจังเลยอ่ะ

ชอบภูตงู เพื่อนของสิงจื่ออ่ะ ฮาและน่ารักมากๆ เลยอ่ะ อย่างน้อยก็เป็นเหมือนแม่สื่อที่ทำให้สิงจื่อกับเสิ่นหลีได้สวีทกัน ฮาาา ตอนพิเศษเป็นเรื่องของภูตงู เราเลยไม่ว่ากัน อ่านไปก็ขำไป

ตอนพิเศษมี 2 ตอน คือตอนของเฟิ่งหลาย พ่อของเสิ่นหลี แล้วก็ตอน “แต่งงาน” ไอ้เราก็นึกว่าฉากแต่งงานของเสิ่นหลีกับสิงจื่อ ที่ไหนได้เป็นการแต่งงานของภูตงู ที่เสิ่นหลีกับสิงจื่อวางแผนช่วยกันเล่นละคร (มีสลับเพศกันด้วยนะ ฮามากๆๆ) ทำให้ว่าที่สามีของภูตงูตบะแตก หึงหวงขั้นรุนแรง จนยอมแต่งงานด้วยความรักจริงๆ ฮามากจริงๆ นะ มันขำตรงที่สิงจื่อโผล่มาเป็นดอกเหมยแดง 555+ ไหนจะตอนดัดเสียงเป็นผู้หญิงอีก กร๊ากมากๆ




GoodReads: https://www.facebook.com/iLeeJa/posts... https://www.facebook.com/iLeeJa/posts...
Facebook: https://www.facebook.com/photo.php?fb...

Start 2.02 น. Mon 18 Jan 2016
End 23.22 น. Tue 19 Jan 2016
Review Date 15.31 น. Wed 20 Jan 2016

[Nancy · Rating 4 out of 5]

ไม่ต้องพูดอะไรมากกับงานของจิ่วลู่ ทุกอย่างยังคงเป็นไปตามมาตรฐานของจิ่วลู่ อาจเพราะอ่านงานประเภทเรื่องสั้นของนักเขียนคนนี้มาพอสมควร เรื่องนี้จึงเหมือนการขยายเรื่องสั้นของจิ่วลู่ และเสน่ห์ของผู้เขียนคนนี้คือการเขย่ารวมความแฟนตาซี โรแมนติก คอมมาดี้ และดราม่าชนิดน้ำตาซึม เรื่องราวของอ๋องอสูร และมหาเทพหกภพภูมิจึงกลมกล่อม สนุกสนานเพลิดเพลิน และข้อเสีย ของจิ่วลู่ก็ยังคงเหมือนเดิมคือจบค่อนข้างห้วน แต่ก็นั่นล่ะ เพราะอย่างนี้คนอ่านจึงต้องบ่นเสมอ ว่าขอต่ออีกนิด อย่าพึ่งจบเลย กำลังสนุก 555

[Wan · Rating 3 out of 5]

รู้สึกว่าเรื่องนี้เฉยๆ ไม่ค่อยสนุก ทั้งที่เรื่องอื่นๆ ผู้เขียนในอีกสนพ สนุกกว่า ทั้งที่เป็นจักรวาลเดียวกัน เป็นไปได้ว่าสำนวนของสนพนี้ไม่ตรงรสนิยมเรา (จริงๆ อาจจะไม่ตรงตั้งแต่การเลือกเรื่องแล้ว เพราะนิยายสนพ นี้ นางเอกส่วนใหญ่จะเก่งมากจนเวอร์ บางคนก็แมรี่ซูไปเลย)

[Wita Thawita · Rating 5 out of 5]

ชอบฉากต่อสู้นะคะ คิดภาพตามถ้าได้ชมเป็นหนังต้องสนุกมากแน่ ใจเต้นตุบตับๆกับการบรรยายฉากบู้มากค่ะ สงสารโม่ฟาง สงสารจนอยากแทนที่ตัวเองไปดามใจเขา ฮ่าๆๆ เป็นเรื่องที่เพลินๆเรื่องหนึ่ง เหมือนอ่านการ์ตูนอยู่ ผ่อนคลายจิตใจได้ดีค่ะ

[Natcha Sittichaikan · Rating 5 out of 5]

สนุกมากกกกกก มันดีจริงๆ ไม่เสียใจเลยที่ซื้อมา ประทับใจความรักของพระนางมาก ค่อนข้างผูกปมเรื่องได้ดี ฉากเศร้าก็ทำเราร้องไห้น้ำตาบวมกันเลยทีเดียว ชอบท่านอ๋องไก่ นางเท่มาก เราร้องไห้ตามเลยตอนที่นางสู้จนบาดเจ็บแล้วบอกว่าเจ็บจังเลย จบดีนะคะเรื่องนี้ พระเอกกวนมากก

[Rintea W · Rating 5 out of 5]

ท่านเทพมีความเท่มากมาย ในที่สุดท่านก็ออกโรงแล้ว
ท่านแม่ทัพก็ตรงไปตรงมาดี รักก็รัก แต่ความรับผิดชอบต้องมา
สงสารทั้งคู่
ผู้เขียนและคนแปลเลือกใช้คำในการบรรยายความรู้สึกได้ดี ไม่ต้องบอกตรงๆว่ารัก แต่เขารักกันมาก
จบได้แฮบปี้มีความสุข

[Margaret · Rating 5 out of 5]

ไม่ผิดหวังที่อ่านเลยค่ะ ชอบมากกมีครบทุกอารมณ์เปิดมาด้วยเล่ม1ที่ขำนางเอกเป็นถึงหงส์ไฟแต่ถูกพระเอกเรียกเป็นไก่ เล่ม2น้ำตาไหลพรากถึงจะรักกันแต่ก็อยู่ด้วยกันไม่ได้ ร้องไห้หนักตรงสิงจื่อสละร่างทิพย์เลย😢 แอบเสียดายตอนพิเศษอยากอ่านตอนลูกๆของนาง