What do you think?
Rate this book
De trapchauffeur
Antoine Guldentops is trapchauffeur op een luchthaven. Als men hem vraagt wat hij doet en hij zegt dat, dan zegt men u bedoelt tram. Antoine antwoordt nee, trap. Met treden. En met een p.
Het leven van Antoine Guldentops is niet veel soeps. Mogelijk is hij nog maagd. Hij bezoekt om de paar dagen zijn moeder, die in een tehuis voor dementerenden woont. Hij eet in de Ali Baba, bij Hussein, en in de Frit Corner, bij Freddy. In de weekends helpt hij zijn kameraad Norbert met het rondbrengen van De Wachttoren en luistert hij naar zijn singles, vooral jarenzestig- en vroege-jarenzeventigspul. Hij is een fan van The Shadows en van Hank B. Marvin.
Ach, het gaat niet goed met Antoine Guldentops – en het wordt er niet beter op als Hussein zijn zus Soraja aan hem opdringt, en hij vervolgens de lelijke, dikke Enguerrand van zich af moet slaan die hij heeft leren kennen op de Golden Years in Aken.
Antoine bedoelt het allemaal goed, maar het leidt tot niks. Eenzaamheid, zinloosheid, sociaal isolement, hij staat er tot aan zijn heupen in.
Het leven van Antoine Guldentops is niet veel soeps. Mogelijk is hij nog maagd. Hij bezoekt om de paar dagen zijn moeder, die in een tehuis voor dementerenden woont. Hij eet in de Ali Baba, bij Hussein, en in de Frit Corner, bij Freddy. In de weekends helpt hij zijn kameraad Norbert met het rondbrengen van De Wachttoren en luistert hij naar zijn singles, vooral jarenzestig- en vroege-jarenzeventigspul. Hij is een fan van The Shadows en van Hank B. Marvin.
Ach, het gaat niet goed met Antoine Guldentops – en het wordt er niet beter op als Hussein zijn zus Soraja aan hem opdringt, en hij vervolgens de lelijke, dikke Enguerrand van zich af moet slaan die hij heeft leren kennen op de Golden Years in Aken.
Antoine bedoelt het allemaal goed, maar het leidt tot niks. Eenzaamheid, zinloosheid, sociaal isolement, hij staat er tot aan zijn heupen in.
- GenresRoman
142 pages, Kindle Edition
First published March 1, 2015
71 people want to read
About the author
Marnix Peeters
20 books217 followersNa een carrière bij de radio (Studio Brussel), in de rockjournalistiek (Humo, Oor) en als interviewer en reportagemaker (Het Laatste Nieuws, De Morgen) trok Marnix Peeters (°1965) zich in 2010 terug op een berg in de zuidelijke Oostkantons, waar hij aan het schrijven ging.
De eerste resultaten zagen in 2012 het daglicht: onder auspiciën van Robbert Ammerlaan verscheen toen bij De Bezige Bij zijn debuutroman, De dag dat we Andy zijn arm afzaagden. Het boek verscheen ook in het Italiaans (Il giorno che segammo il braccio a Andy).
Een jaar later volgde Natte dozen — een gemene, ophefmakende roman, die in de iTunes-store werd gecensureerd (N***e dozen) en die wekenlang in de top 10 stond.
Na zijn overstap naar Prometheus (2014) verscheen bij dit Amsterdamse uitgeefhuis De tenondergang en de ongelooflijke wederopstanding van Eddy Vangelis. Peeters werd in dat jaar gevraagd om deel te nemen aan De Slimste Mens Ter Wereld.
Volgden: de novelle De Trapchauffeur (2015, een uitstapje naar het Hollands Diep van ontdekker Ammerlaan), Niemand hield van Billie Vuist (2015, Prometheus) en de sequel op Natte dozen, Kijk niet zo, konijntje (2016, Prometheus).
De columns die Peeters wekelijks voor De Morgen schrijft, werden gebundeld in Zei mijn vrouw, het eerste boek bij Pottwal Publishers, een uitgeefinitiatief van de auteur zelf.
Bij hetzelfde huis verscheen in het najaar van 2017 de roman In elke vrouw schuilt haar moeder, een road novel. Ik heb aids van Johnny Diamond volgde in 2018.
Na haar dood in 2018 verwerkte de auteur zijn herinneringen aan zijn moeder — haar leven en lijden — in Zo donker buiten. Afscheid van een moeder met alzheimer. De met linnen beklede hardcover verscheen begin 2019 bij Borgerhoff&Lamberigts. Nog in dat jaar maakte Peeters samen met zijn vrouw Jana Elza Wuyts een reeks historische citytrips door België: met de Guide Michelin van 1939 in de hand (de laatste voor WOII) reisde het duo naar verschillende toeristische bestemmingen in het land. Het reisverslag verscheen in reeksvorm in de krant Het Nieuwsblad en vervolgens, uitgewerkt en aangevuld met twee e-boeken, als boek (De zomer van 1939, Standaard Uitgeverij & Pottwal Publishers).
Ook van Peeters’ hand zijn het reportageboek over volksdevotie God in Vlaanderen (2011, Van Halewyck) en de bibliofiele uitgaven Der Pottwal (2016, De Carbolineum Pers) en Femke en Lobke gaan veldrijden (2019, De Carbolineum Pers) , beiden geïllustreerd door de auteur.
In het najaar van 2020 verschijnt de roman Oogje. Het kleine meisje uit de Lange Tafelstraat bij Het Getij, de nieuwe uitgeefcel van Robbert Ammerlaan bij De Arbeiderspers.
De eerste resultaten zagen in 2012 het daglicht: onder auspiciën van Robbert Ammerlaan verscheen toen bij De Bezige Bij zijn debuutroman, De dag dat we Andy zijn arm afzaagden. Het boek verscheen ook in het Italiaans (Il giorno che segammo il braccio a Andy).
Een jaar later volgde Natte dozen — een gemene, ophefmakende roman, die in de iTunes-store werd gecensureerd (N***e dozen) en die wekenlang in de top 10 stond.
Na zijn overstap naar Prometheus (2014) verscheen bij dit Amsterdamse uitgeefhuis De tenondergang en de ongelooflijke wederopstanding van Eddy Vangelis. Peeters werd in dat jaar gevraagd om deel te nemen aan De Slimste Mens Ter Wereld.
Volgden: de novelle De Trapchauffeur (2015, een uitstapje naar het Hollands Diep van ontdekker Ammerlaan), Niemand hield van Billie Vuist (2015, Prometheus) en de sequel op Natte dozen, Kijk niet zo, konijntje (2016, Prometheus).
De columns die Peeters wekelijks voor De Morgen schrijft, werden gebundeld in Zei mijn vrouw, het eerste boek bij Pottwal Publishers, een uitgeefinitiatief van de auteur zelf.
Bij hetzelfde huis verscheen in het najaar van 2017 de roman In elke vrouw schuilt haar moeder, een road novel. Ik heb aids van Johnny Diamond volgde in 2018.
Na haar dood in 2018 verwerkte de auteur zijn herinneringen aan zijn moeder — haar leven en lijden — in Zo donker buiten. Afscheid van een moeder met alzheimer. De met linnen beklede hardcover verscheen begin 2019 bij Borgerhoff&Lamberigts. Nog in dat jaar maakte Peeters samen met zijn vrouw Jana Elza Wuyts een reeks historische citytrips door België: met de Guide Michelin van 1939 in de hand (de laatste voor WOII) reisde het duo naar verschillende toeristische bestemmingen in het land. Het reisverslag verscheen in reeksvorm in de krant Het Nieuwsblad en vervolgens, uitgewerkt en aangevuld met twee e-boeken, als boek (De zomer van 1939, Standaard Uitgeverij & Pottwal Publishers).
Ook van Peeters’ hand zijn het reportageboek over volksdevotie God in Vlaanderen (2011, Van Halewyck) en de bibliofiele uitgaven Der Pottwal (2016, De Carbolineum Pers) en Femke en Lobke gaan veldrijden (2019, De Carbolineum Pers) , beiden geïllustreerd door de auteur.
In het najaar van 2020 verschijnt de roman Oogje. Het kleine meisje uit de Lange Tafelstraat bij Het Getij, de nieuwe uitgeefcel van Robbert Ammerlaan bij De Arbeiderspers.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 25 of 25 reviews
March 11, 2015
Peeters doet wat hij goed kan: marginale outcasts verheffen tot een potsierlijk heldendom, zich verkneukelen in de eindeloze ellende van de verdrukten van deze aardkloot en de pagina's laten voortsjezen aan honderd baardige moppen per minuut. Uitlachliteratuur van de onderste plank! Een vat vol vadsigheden: onderbroekenlol, niveau 2. Gelachen dat we hebben.
October 1, 2018
Ik lees hem wel graag Marnix Peeters. Er gaat iets punk vanuit. No nonsens. Ik hou daar wel van. Korte, samengebalde hoofdstukken zeer vlot leesbaar. Mijn favoriet blijft 'de dag dat we andy zijn arm afzaagden' maar ik kan me best voorstellen dat ik dit boek binnen een paar jaar nog eens vastneem en het gewoon nog eens lees.
October 6, 2015
Ik lees dit genre erg graag. De anti-held die op het eerste zicht niets meemaakt maar stiekem toch vanalles meemaakt is een intrigerend begrip.
May 3, 2022
Bij deze heb ik alle boeken van Marnix Peeters gelezen.
De trapchauffeur is niet zijn laatste, ik had hem gewoon nog niet in mijn bezit.
Ik vond het een heel leuk, grappig en soms ook best ontroerend boek. Vooral Antoine die zijn moeder stilaan ziet wegglijden zorgt voor de ontroering. De ontmoeting bij hem thuis met vooral Enguerrand is hilarisch.
Een aanrader dus, maar dat zijn al zijn boeken.
De trapchauffeur is niet zijn laatste, ik had hem gewoon nog niet in mijn bezit.
Ik vond het een heel leuk, grappig en soms ook best ontroerend boek. Vooral Antoine die zijn moeder stilaan ziet wegglijden zorgt voor de ontroering. De ontmoeting bij hem thuis met vooral Enguerrand is hilarisch.
Een aanrader dus, maar dat zijn al zijn boeken.
September 10, 2018
Zeer verfrissend.
January 25, 2025
Het wedervaren van Antoine (Toine) Guldentops, die smakelijk vertelt over zijn aftakelende moeder, Hussein de pitaman, Norbert de getuige van Jehova en nog enkele andere figuren. Met toepasselijke muziek.
Geglimlacht bij zo goed als elke pagina.
Uitstekend boekje voor « tussendoor ».
Geglimlacht bij zo goed als elke pagina.
Uitstekend boekje voor « tussendoor ».
April 15, 2016
Dit deed het niet voor mij. Er is een tijd dat ik van Herman Brusselmans hield, en er is een tijd van volwassen worden. Het feit dat laatstgenoemde dit boek aanprijst had eigenlijk al genoeg info moeten zijn. De achterflap heeft me meer geïntrigeerd dan het hele boek, dat overigens even snel leest als een bierviltje. Het thema zou iets kunnen worden, maar dan moet er toch iets meer geschreven staan.
June 29, 2019
9/10
Wat hou ik van de stijl van Marnix Peeters. Een vlot leesbaar boekje op het eerste gezicht (ik las het vandaag tussen de zwembeurten door aan het strand), maar met zoveel gelaagdheden. Leuke twists en "toevalligheden" en dan die humor. Heerlijk!
Wat hou ik van de stijl van Marnix Peeters. Een vlot leesbaar boekje op het eerste gezicht (ik las het vandaag tussen de zwembeurten door aan het strand), maar met zoveel gelaagdheden. Leuke twists en "toevalligheden" en dan die humor. Heerlijk!
April 5, 2015
Literaire ontspanning.Grappig.
December 21, 2019
De dagelijkse sleur van een eenzame man bijzonder geestig verteld
October 9, 2017
Ik vind het een mooi beeld. Dat van een trapchauffeur die achter het stuur van zijn rijdende vliegtuigtrap telkens opnieuw ‘Kili-Watch’ afspeelt op cassette, en daarbij neurotisch in een boekje bijhoudt hoeveel mensen exact op dat moment in of uit het vliegtuig stappen via zijn trap op wieltjes.
Geen slecht uitgangspunt om vanuit dat perspectief de tristesse van het dagelijkse leven te beschrijven. Zo komen we in aanraking met zijn hoogbejaarde moeder die eenzaam wegkwijnt in een steeds duurder wordend rusthuis, met marginale pita- of frietkraamuitbaters vol optimisme tot de dag dat ze failliet worden verklaard, met wereldvreemde Jehova-getuigen die enkel denken in Bijbelverzen, met pedante muziekfreaks die zich steeds opnieuw blijven opdringen, en op seks beluste walvissen van vrouwen...
Marnix Peeters heeft al meermaals bewezen dat hij heerlijk kan schrijven. Ook dit boekje leest heel vlot. Alleen jammer dat hij opnieuw vergeet wat meer inhoud in zijn boeken te steken en (alweer) blijft steken op de wat dommige clichés. Wat een mooi theaterstuk had kunnen zijn, neigt eerder naar een wat platte deurenkomedie. Jammer. Maar als pretentieloos boekje tussendoor heeft het geen seconde verveeld.
Geen slecht uitgangspunt om vanuit dat perspectief de tristesse van het dagelijkse leven te beschrijven. Zo komen we in aanraking met zijn hoogbejaarde moeder die eenzaam wegkwijnt in een steeds duurder wordend rusthuis, met marginale pita- of frietkraamuitbaters vol optimisme tot de dag dat ze failliet worden verklaard, met wereldvreemde Jehova-getuigen die enkel denken in Bijbelverzen, met pedante muziekfreaks die zich steeds opnieuw blijven opdringen, en op seks beluste walvissen van vrouwen...
Marnix Peeters heeft al meermaals bewezen dat hij heerlijk kan schrijven. Ook dit boekje leest heel vlot. Alleen jammer dat hij opnieuw vergeet wat meer inhoud in zijn boeken te steken en (alweer) blijft steken op de wat dommige clichés. Wat een mooi theaterstuk had kunnen zijn, neigt eerder naar een wat platte deurenkomedie. Jammer. Maar als pretentieloos boekje tussendoor heeft het geen seconde verveeld.
November 20, 2017
Sorry Marnix ;-)
April 25, 2018
Peeters is top: scherp, grappig, maar ook gelaagd.
June 21, 2020
Een verhaal zoals een verhaal kan zijn. Niet meer en niet minder.
December 15, 2020
Kort boekje over een vliegtuigtrapchauffeur, in één dag gelezen.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 28, 2022
Vlot geschreven/ grappig
August 9, 2023
Wat een meesterwerk hahahaha. Ik lach me suf om dit boek, de Vlaamse dialogen klinken voegen humor toe en het leest vlot. Echt een auteur waar ik meer boeken van wil lezen!
November 28, 2023
Op en top Marnix Peeters. Hilarische situaties die men zich levendig kan voorstellen.
January 7, 2024
Kant-en-klaarmaaltijden van de Carrefour 😍
November 26, 2016
Niet echt mijn ding.
September 12, 2023
Op en top Vlaamse marginaliteit, classic Marnix Peeters
March 14, 2017
Zeer luchtig en vlot leesbaar boekje. Valt niet zoveel over te vertellen, want het verhaal komt bij mij nogal 'gewoontjes' over met weinig spannende plotwendingen. Gewoon een boekje om tussendoor te lezen als echte ontspanning.
July 23, 2015
Een klein boekje, met korte hoofdstukken en veel witruimte/blanco halve pagina's. Ideaal om in een paar uurtjes (of minder) uit te lezen. Het verhaal is grappig, al doet het je dikwijls ook wel wat 'groen lachen'. Mooi in zijn eenvoud.
September 2, 2015
"Besser frei wie ein Vogel zu leben, als im goldenen Käfig zu sein."
February 26, 2016
Aangenaam leesvoer, waarin een gewone man met al zijn tegenslagen vol mededogen ten tonele gevoerd wordt
Displaying 1 - 25 of 25 reviews