Dit is geen boek. Het is een plek ver weg, zo ver dat je hem in je achtertuin kunt vinden. Daar staat een reusachtige boom die praat, maar alleen wanneer hij iets te zeggen heeft. Er is een jongen van yoghurt en een meisje van vanille. Er zijn monsters die woorden verslinden in plaats van kinderen. En twee kinderen die verdwalen in de wondere verhalenwereld van Opa Eik …
Eerste deel van de fantasierijke en meeslepende trilogie, vol betoverende woorden en magische tekeningen. Voor verhalenliefhebbers vanaf 10 jaar.
De cover en flaptekst spraken mij in de bibliotheek sterk aan. Overigens beviel het boek mij niet. Naar mijn gevoel is het veel te complex, zowel qua verhaal als taal, voor kinderen van +10/jonge tieners. De woordkeuze past vaak ook niet bij de doelgroep: ofwel te jong, ofwel te oud. Het verhaal hangt niet aan elkaar en lijkt een samenraapsel van losse elementen. De schrijfstijl zorgt ook voor een 'tot hier en niet verder'-vibe. Het is niet verbindend. Daarnaast gaat het voor mij niet meer over 'fantasie'. Sommige elementen waren zo willekeurig dat het leek op hallucinaties tijdens een bad trip. Ik denk niet dat kinderen van een jaar of elf zich hierin kunnen vinden/begrijpen hoe of wat. Aangezien ik zelf niet helemaal begreep waar het verhaal nu precies over ging. De plot is namelijk niet duidelijk en lijkt nergens naartoe te gaan. De vormgeving was overigens wel zeer mooi gedaan.
Helaas geen boek voor mij... Maar smaken verschillen dus wie weet vind jij of jouw kind, dit boek fantastisch.