Margje

by Jan Siebelink

Ruben Sievez, de zoon uit Knielen op een bed violen, is in Margje een oudere man die gedurende een lange oudejaarsnacht terugkijkt op zijn leven, al dwalend door de leegstaande villa van zijn oom Anton. Daar, in de kelder, vond hij, een jongen nog, op een dag een album met daarin een foto van de oom met een jonge vrouw. In haar herkende Ruben onmiddellijk zijn moeder Margje, die op datzelfde moment boven thee dronk. Zijn leven lang zal Ruben over deze vrouw een onmogelijke droom koesteren. Hield zij immers niet meer van zijn jongere broer Thomas, die rebelleerde tegen zijn door de godsdienst bezeten vader? Hoe graag had Ruben niet de plek van zijn broer ingenomen. In Margje keren we terug naar het gezin Sievez. Maar ditmaal verschuift de blik van vader Hans naar de andere gezinsleden. In een betoverende stijl schetst Siebelink taferelen uit de bewogen geschiedenis van dit gezin - een gezin waar iedereen probeert iemand anders te worden.

Genres: Roman

284 pages, Hardcover

First published November 1, 2015

Reviews

[Joyce · Rating 3 out of 5]

Dit was mijn eerste kennismaking met Siebelink, gek genoeg. De eerste helft, of zelfs 3/4e, van het boek bevielen me prima: niet te hoogdravend, heldere taal, mooi verhaal over een gezin en hun gezamenlijke geschiedenis. Maar tegen het einde gaat Siebelink dan ineens allerlei (voor mijn gevoel) grote metaforen introduceren, ik gok ook beelden uit de Bijbel (dat boek is mij verder niet heel bekend) en dan verlies ik mijn aandacht. Ook omdat ik wel denk te herkennen dat alles overdrachtelijk bedoeld is, maar ik het niet echt goed kan begrijpen of verstaan, en me daardoor niet meer betrokken voel bij het verhaal. Ik voelde de interesse wegglippen in elk geval, en dat is jammer.

[Hetty · Rating 3 out of 5]

Dankzij een val van de trap heb ik eindelijk weer eens een boek kunnen lezen…..
Jammer dat het wat tegenviel.
Misschien te hoge verwachtingen als gezegd wordt dat er sprake is van een vervolg op Knielen op een bed violen.
Het begin van het boek ging nog wel maar op een gegeven moment zakte het als een pudding in…...

[Ema · Rating 2 out of 5]

Mijmeren over je jeugd... een heel boek lang. Niet slecht geschreven, zeker niet, maar ook niet direct super-boeiend.

[Marlies Kluck · Rating 2 out of 5]

Na het lezen van De overkant van de rivier (dat ik in 1994 op school al las) en onlangs Knielen op een bed violen had ik hoge verwachtingen van dit boek. Ik dacht dat dit verhaal zou gaan over het perspectief van Margje (de vrouw van Hans Sievez uit laatstgenoemd boek), maar dit is geenszins het geval. Het perspectief is dit keer niet alwetend/wisselend maar vanuit Ruben, met sporadisch (en onprettig aandoende) passages in ik-vorm. De eerste helft van het boek wilde mij nog wel meenemen. Het was mooi om helemaal terug in de tijd te gaan naar de vroege jaren van Margje, en het soort gezin waar zij vandaan kwam.

In deze passages kan je niet werkelijk door de blik van Ruben kijken, die was daar natuurlijk nog niet. Het overgrote deel van het boek heeft wél dat perspectief, we kijken terug *soms* naar Margje vanuit een reflecterende 70-jarige Ruben. Je wisselt dan tussen het "heden" en andere momenten in de tijd, maar het is lang niet altijd duidelijk waar en "wanneer" je bent, en raakt al snel vooral verwikkeld in de relatie tussen Ruben en broer Thomas. Margje overlijdt ergens op 7/8ste van het boek - voor iemand die zelf aan het sterfbed van haar moeder zat een aangrijpende en moeilijk te lezen passage. Het boek had voor mij beter kunnen stoppen daarna, óf minder omwonden moeten verhalen over de mysterieuze foto van Margje en oom Anton.

Misschien is het vooral de keuze van het perspectief dat mij hindert - het is te eenzijdig om recht te doen aan de positie van de jongere broer in het gezin, en zeker om de geschiedenis van Margje volledig te begrijpen. Ook kloppen er volgens mij een aantal details niet: de moeder van Johanna zou overleden zijn, terwijl in Knielen op een bed violen de ouders beiden leven.

Ik was zeker benieuwd naar het volledige verhaal van Margje, maar ik heb dat in dit boek niet gevonden.

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : Die beide broers. Uitbundiger dan ooit. Ze hielden van elkaar, maar nu was er nog iets extra's leek het, een coup de foudre in het broer - zijn en in het man- zijn, die beide dingen tegelijk, elkaar versterkend. Hun samenzijn was direct, primitief.
Review : De blik is in Margje gericht op drie gezinsleden: moeder Margje, oudste zoon Ruben en jongste Thomas. Nu en dan schrijft Siebelink vanuit het perspectief van Margje, maar het grootste deel van deze roman schrijft hij vanuit het perspectief van Ruben. De oudste zoon die op een oudjaar het graf van zijn ouders bezoekt en zijn leven overziet. Hij wacht in de sneeuw op zijn broer Thomas die ondanks hun afspraak niet komt opdagen. Ruben hunkerde heel zijn leven naar erkenning door zijn moeder. Zelfs op haar sterfbed oogst hij slechts afwijzing. De relatie met broer Thomas was al even moeizaam. Thomas die het hart van moeder had. Thomas, de man van de wereld, van drank, vrouwen en joie de vivre.

Thomas die zijn leven lang een moeizame relatie had met vader en diens begrafenis in de war stuurde. Thomas, met wie Ruben, hoe tweeslachtig, een liefdevolle relatie probeert te onderhouden, maar die hem tot op hoge leeftijd ontwijkt. Fragmenten uit het gezinsleven komen voorbij. Losjes weeft de auteur herinneringen aan elkaar, tot een familieboek, waarin alle familieleden tevergeefs naar elkaar hunkeren. Tragedie en catastrofe zijn troef maar toch weet Siebelink het catastrofale telkens op zo’n natuurlijke en evenwichtige manier weet in te brengen en zo een ongezond melodrama te vermijden. Margje is heel vakkundig geschreven en blijft zeker door het slot heel lang beklijven.

[Alexandra · Rating 2 out of 5]

Wat een warrig verhaal. Flarden van het verleden van hoofdpersonage Ruben komen ongecontroleerd voorbij, de details kloppen soms niet met ‘Knielen op een bed violen’, wat frustrerend kan zijn. ‘Margje’ doorbreekt eigenlijk de magie van zijn voorganger, waardoor ik nu wil dat ik het nooit had gelezen. Dat kan toch niet de bedoeling zijn van een boek, of toch?

[Hendrik Dejonckheere · Rating 2 out of 5]

Dit is het eerste boek dat ik van Siebelink las, ik ben er niet van onder de indruk. Ik weet niet wat me het meest stoort, het kunstmatige sfeerbejag de keuze voor doorlopende fragmentatie of het ongeloofwaardige van het verhaal. Een vlot geschreven niemendalletje tussendoor, voortbouwend op figuren die hij reeds in zijn vorige roman eigen had gemaakt.

[Irene · Rating 3 out of 5]

Na het lezen vroeg ik me af of de personages in dit boek gelukkig zijn geweest. Het is een verzameling herinneringen, die vrijwel allemaal een sombere ondertoon hebben. Stuk voor stuk lijken de gezinsleden iemand anders te willen zijn.

[Paul Saanen · Rating 3 out of 5]

Een apart boek niet zozeer door het verhaal maar met name door de opbouw van het verhaal; erg verwarrende stijl door het voortdurend heen en weer switchen van verleden naar heden en vice versa vermengd met herinneringen aan de gebeurtenissen thuis. Verhaal verdient vier sterren.

[Sarah · Rating 3 out of 5]

Sequel to “Knielen...” but so very different! It took me the entire first quarter to let go of trying to make connections. The first person character in this book reminds me strongly of the I-figure in another Dutch book, “Muidhond”.

[Linda Bestebreur · Rating 2 out of 5]

Waar ik 'knielen op een bed violen' één van de prachtigste boeken vind die ik ooit las, kwam in hier maar moeizaam doorheen. Jammer! Ik vond soms de schrijfstijl wel erg mooi, maar ik vond het verhaal vaag en verwarrend. Het einde kwam ook nogal plotseling.

[Rob Bijeman · Rating 3 out of 5]

Bidden op een bed violen is een van mijn lievelingsboeken. Met vlagen herken je de stijl van Jan Siebelink in Margje. Maar het haalt het niet. In het tweede deel is het hard werken om erin te blijven en het plot is dunnetjes en er zit geen einde aan het boek.

[Lisanne · Rating 3 out of 5]

Ik vind de schrijfstijl prettig en ik houd ervan als een boek een beetje melancholisch is. De persoonlijkheid van Ruben vind ik herkenbaar en wordt goed uitgewerkt. Het einde vond ik echter erg cryptisch en begreep ik niet helemaal. Ik had na Knielen op een bed violen meer van dit boek verwacht.

[Sanne · Rating 4 out of 5]

Eerste 3/4 van het boek vond ik prachtig, daarna sloeg het om en vond ik het niets meer.

[Henewie · Rating 3 out of 5]

Gaat vooral over de broers. Herkenbaar, maar ga niet denken dat je nu leest over de moeder

[Robert van Hees · Rating 4 out of 5]

mooi vervolg op 'Knielen ...'. Leest prettig, vele malen beter dan Siebelinks vroegere romans.

[Lianne · Rating 3 out of 5]

Warrig verhaal, warrig verteld. Ik heb voor mezelf niet kunne vaststellen wat de toegevoegde waarde van deze vertelling is.

[Elke · Rating 4 out of 5]

Goed te lezen direct na knielen op een bed violen. Verhaal over zorgen voor, aan staan, goed proberen te doen maar jezelf kwijt raken. Einde is om over na te denken.

[Tjanne · Rating 1 out of 5]

Geen boek waar ik iets mee heb. Leest makkelijk en ik was er zo doorheen, maar het verhaal greep me eigenlijk totaal niet. Jammer!

[Ericteur · Rating 1 out of 5]

Well. I almost stopped reading. Incoherent story. Dark. Weird. The only thing I liked is that it git familiar parts after just finished ‘Knielen’.

[Nancy · Rating 4 out of 5]

Margje vertelt het verhaal van een zoon over zijn moeder (net als Ik kom terug, Ma, Magdalena, Mama Tandoori...). Margje heeft dat beklemmende dat je ook terugziet in Knielen op een bed violen, maar is toch anders (meer over de relatie tussen moeder en zoon, nauwelijks over de vader en godsdienstwaanzin).

[Marieke · Rating 3 out of 5]

Vreemd boek, het lijkt een vervolg op 'Knielen op een bed violen', maar dat is het niet.
Hoofdpersoon is de moeder uit genoemd boek, haar leven wordt in flarden, vanuit het perspectief van de oudste zoon beschreven.
Het verhaal springt heen en weer in de tijd, daardoor weinig samenhang.
Ik vond het niet een heel goed boek, het verhaal bleef voor mijn gevoel een beetje steken.

[Nikki Spoelstra · Rating 3 out of 5]

Siebelink heeft de kwaliteit van Knielen op een bed niet kunnen behouden in het 'vervolg' Margje. De hoofdstukken (herinneringen van Ruben) vloeien niet altijd mooi in elkaar over. Wel fijn om nog even langer te kunnen genieten van de familie Sievez.

[Heide Warncke · Rating 3 out of 5]

Zelfde sfeer als in 'Knielen op een bed violen' - de troosteloosheid is heel goed weergegeven. Bijna onverdraaglijk om te zien hoe de twee zoons vechten om de liefde van hun ouders. Een heel goed geschreven boek, wel erg somber.

[Arie Kok · Rating 4 out of 5]

Sfeervolle en associatieve roman over de hoofdpersonen uit Knielen op een bed violen. Margje werpt nieuw licht op de moederfiguur en werkt de (ingewikkelde) familierelaties verder uit. De toon is licht, maar verval en onherstelbaarheid van geschonden relaties zetten de toon.

[Mirjam · Rating 3 out of 5]

'Knielen op een bed violen' nog een keertje lezen en daarna nogmaals 'Margje'.

[Thirza · Rating 3 out of 5]

Net zo beklemmend als Knielen op een bed violen!

[Frans Van Der Zanden · Rating 3 out of 5]

Uiterst zwak vervolg op 'Knielen op een bed violen'. Geen moment de beklemming gevoeld. Siebelink vervalt een beetje in mooischrijverij. Niet relevante detaillering.

[Maya Lanters-denneman · Rating 3 out of 5]

Mooi boek, alleen aan het eind wel erg veel herhaling.

[Erika Beumer · Rating 3 out of 5]

Na een indrukwekkend " knielen op een bed violen" viel deze mij erg tegen. De beklemmende sfeer uit het eerste boek is er nog enigszins , maar verder vond ik het verhaal matig.