ชอบหนังสือของบองเต่า เพราะไม่ใช่แค่สนุก แต่ภาษาและฝีมือการเล่าเรื่องราวกับนักเขียนมือเก่า ไม่ใช่นักเขียนมือใหม่ สำนวน การเลือกใช้คำ มันโดนอะ มีมุกตลอด มีเรื่องราวที่วางเค้าโครงไว้ดี ว่าแต่ละบทกล่าวถึงอะไร มีเริ่มมีจบ มีจุดสำคัญ มีสาระเล็กๆ แทรกอย่างกลมกลืนมากับบันเทิง มันเป็นอะไรที่กลมกล่อมดีอะ
เล่มนี้เป็นการเล่าเรื่องประสบการณ์การทำงานที่เขมร มีไปเที่ยวเวียตนาม(ดาลัต) หน่อยนึงและพาลูกค้ามาทริปเที่ยวเมืองไทยเล็กน้อย เป็นภาคต้นของ บอง ออง ฟรองซ์ คือไปทำงานที่เขมรก่อนไปเรียนต่อที่ฝรั่งเศส แต่คิดว่า อ่านทีหลังดีกว่า คงเพราะเขียนทีหลังด้วย ให้อารมณ์เหมือนย้อนอดีตไปนั่นเอง