隔壁那个饭桶

by Jiu Xiao Qi, 酒小七

Pub 2015-10-01 320 Anhui People's Publishing House Joe wind still single. was unable to overcome the problem there are First. handsome. two. too rich. three. IQ is too high. When all science professor Joe Pa must worship want to talk about a love. that have come to Cengfan eater. I asked you afraid ...... legend Joe wind with a very perverted IQ detection test paper. wanted his girlfriend people at least to 60 points. but the blue shirts took ten minutes. successfully dodge all the right answers. got a 0. the wind turned into Joe's girlfriend ...... that in the end what? ! The first chapter is not the enemy does not gather head Chapter Hello! The third chapter next door would only Mentally you do not want Cengfan chapter please do not tell Hello genius than IQ chapter ex-boyfriend. this is my current sixth ...

Genres: Romance, Contemporary Romance

320 pages, Paperback

Published October 1, 2015

About the author

Associated Names:
* 酒小七 (Chinese)
* Jiu Xiao Qi (English)
* จิ๋วเสี่ยวชี (Thai)

Reviews

[Pratyasha Pokhrel · Rating 4 out of 5]

Very sweet, and funny too! I usually do not read modern chinese novels, so I was not expecting this one to be as funny as I realised it is until I started reading it. The male lead's character change when they get together surprised me though! P.s. this cover is so cute!!!!

[Joyce · Rating 4 out of 5]

俩人就这样出了门。乔风一路帅得飞沙走石天地变色，走进报告厅时，不出蓝衫意料地，惊艳了全场。有些女生实在忍不住，捂着嘴巴低声尖叫，还有人举着手机拍照。 乔风用食指轻轻点话筒，确定声音打开了，他对着话筒，经验老道地说，“拍照可以，但请不要上传到网上。”

The thing I like the most about this novel is how it takes the stereotypes and twists them around. You have:

- Mr.高富帅: 乔风 (note: in case you’ve vaguely heard of 金庸’s 名著, and are thinking that that name sounds familiar, you’re thinking of 乔峰from 天龙八部)
- A slightly oblivious, slightly struggling woman who (in this case) is also staggeringly pretty: 蓝衫
- Assorted family and friends: 路人甲乙丙丁

A fairly unoriginal cast, at first glance. Except it’s not.

乔风 is 高富帅, yes, but he is not an alpha male in any way. I can’t tell you how refreshing it is to finally read a Chinese novel where the guy is willing to tolerate some slights instead of flying into a rage every time someone insults something (or someone) he perceives to be ‘his’.

The hug scene is an example. Picture this: the girl is angry, and the guy grabs her in a hug. If you wrote this scene for another book, no doubt this would have been a very domineering scene. Something like this:



But with this book, you get something like this instead:

他突然张开双臂，将她拥入怀中。

蓝衫吓了一跳，“你你你，你干嘛呀！放手！”一边说着，一边奋力挣扎。

乔风固执地抱着她，答道，“我记得你转过过一条微博，说女孩子发脾气时，她需要的只是一个拥抱。”

蓝衫突然安静了。

Same with蓝衫. Yes, she’s pretty. Yes, she relies on her looks for her job (she sells cars). But. She’s very aware of her predicament. She’s very aware that her looks are not forever. She’s also very aware that she can’t rely on a guy to pay for her life because beauty fades. But what I admire about her the most if how she’s able to put that from her mind. Yes, it’s a pressing matter. Yes, it worries her. But it’s not consuming her life. She is able to accept it, try to find a solution for it, and enjoy her life in the meantime.

“我想打斯诺克。”

“为什么呀？”

“斯诺克长得像彩虹糖。”

……这是什么狗屁理由啊！蓝衫黑线，一扯嘴角，“不行！”她斯诺克打得一点也不好，如果打斯诺克他们一点赢面都没有好不好！

接下来俩人进入了复读机模式。

乔风：“我要打斯诺克。”

蓝衫：“不许打。”

乔风：“我要打斯诺克。”

蓝衫：“不许打！”

乔风：“我要打斯诺克。”

蓝衫：“不许打不许打不许打！”

乔风：“我要打斯诺克。”

蓝衫：“……打吧打吧打吧！”

And you know what else? 乔风’s family. They’re awesome. Well, 蓝衫’s family is awesome, too, but 乔风’s family occupy a larger portion of the book, so 乔风’s family is the one I’m going to talk about in my review.

First, they’re not homophobic.

好吧, 这至少算个好消息。吴文忍不住搓了一把下巴,“我求求你了,你就谈一场恋爱吧，整天这么宅下去，别再憋出病来。”

乔风低头没说话。

吴文又道，“要是觉得女人不合适，你找男人也不是不可以。我已经问过咱爸跟咱妈的意思了，他们都表示绝对尊重你——”

Second, I love that they don’t exist solely in relation to 乔风. (Okay, that’s more thanks to the author than the characters themselves, but you get the idea.)

吴文又问了，“那你干嘛这么着急走呢？怎么不跟着他们蹭顿饭吃？”

老吴瞪他一眼，“我是那么没眼色的人吗？本来就突然，又赖着不走，把姑娘吓坏了怎么办？”

“你就是怕我妈知道了骂你。”吴文一语道破真相。

老吴气呼呼地哼了一声，鼻孔朝天，很是不屑。吴文非要跟他爹较劲，他把车停在路边，在家庭群里发了条微信。

吴文：最新情况，我爸很可能要跟着蓝衫去吃饭。

小乔：呵呵。

大吴：老婆，我没有！

小乔：等我回去。

大吴：嗯！

吴文收起手机，看了他爸一眼，“爸，你真的特别特别有出息。”

And third, they’re just awesome, okay??!!!1!1!!

小乔：儿子，你为什么有黑眼圈呀？

此话一出，整个微信群又沉默了。乔风没说话是因为不好意思说实话，但另外两个男人没说话，就比较奇怪了。接着，家庭成员们开始用单独聊天的方式轰炸他。

吴文：恭喜脱处！

吴文：从今天开始你再也不是魔法师了！

吴文：不过说实话，你的战斗力太渣了！鄙视！

乔风还没来得急回复他，消息提示音又响，是他爸。

大吴：从今天起你是一个真正的男人了。

大吴：吾家有儿初长成啊。感慨~

大吴：不过你也悠着点，虽然年轻，但不能过度，知道吗？

紧接着是他妈妈。

小乔：乔风，补补身体吧……

And finally, HE RESPECTS HER!!!1!!11! Or, more correctly, he respects her right to work. I know I belabour this point a lot, and I know you probably don’t care, but EVERY TIME I SEE SOMETHING LIKE THIS I FEEL LIKE JUMPING FOR JOY. No thanks to *cough*杉杉来吃*cough*.

乔风很不希望蓝衫上班——不管上什么班。当然了，他也知道，无论两人多亲密，他也不能代替蓝衫去决定她自己的人生。所以他只好默默地在心中幽怨着。

I mean, to each their own. Although I still find it slightly odd, I can respect your desire to keep you S.O. at home if you can respect her wish to work. As he says, it’s her life after all.

In conclusion, read it.

(PS. If you’re deliberating between this and 名草有主, I can tell you with all confidence that this one is better.)

[รำพึง ลำพัง · Rating 4 out of 5]

"ถังข้าวข้างบ้าน" 酒小七 เขียน Cloud Manor แปล


"นี่ คุณถังข้าวข้างบ้าน คุณกินข้าวบ้านผมมากแบบนี้ คุณจะตอบแทนผมยังไง?”

"เงิน? ผมไม่ได้ต้องการเงิน ผมต้องการเพียงคนเท่านั้น"

饭桶 -ฟ่านถ่ง- [ถังข้าว]: –หมายถึงคนที่กิน(ข้าว)จุ บางครั้งคำนี้แสดงในความหมายเชิงลบ เมื่อต้องการสื่อว่า คนๆ นี้ คือคนที่ใช้การไม่ได้ ไม่ได้เรื่องไม่ได้ราว หรือ ไม่เป็นโล้เป็นพาย

/////////////////////////////////////////////////////////////////////////////////

เรื่องเริ่มด้วยความเข้าใจผิดของสองสาว(โสด)ที่ไปเที่ยวงาน adult exhibition (ในงานไม่ได้มีแต่เซ็กซ์ทอยนะ มีเรื่องที่น่าสนใจอย่างพวก เคล็ดลับสุขภาพ แค่กๆ) ระหว่างที่เดินไปในส่วนของตุ๊กตายางที่ทำให้พองได้ ในระหว่างที่หลันซานรู้สึกประหลาดใจไปกับความเสมือนของจริง เสี่ยวโหยวไช่ดันไปเจอตุ๊กตาที่เหมือนของจริงจัด และพยายามจะตรวจสอบดูว่าเป็นตุ๊กตาเพศไหนด้วยการพยายามถอดกางเกง แต่การกลับกลายเป็นว่า 'ตุ๊กตา' ที่หน้าตาสวย ผิวสัมผัสอุ่นๆ เหมือนของจริง มีขนตาเรียวยาวนั้นคือ...!!!!

จากนั้นก็มีเรื่องความเข้าใจผิดแบบตลกๆ เข้ามาเรื่อยๆ แต่สุดท้ายคนไม่ขำไม่ออกคือเสี่ยวเฟิง เฟิง หลังจากทำสาวโกรธวิธีง้อนี่โคตรจี้อะ 555 ภาพประกอบ

เล่าไม่เก่งอะ เอาเป็นว่าแนะนำให้อ่านละกัน เป็นนิยายฟีลกู๊ด น่ารัก อ่านไปอมยิ้มไป
ตั้งแต่เริ่มได้อ่านนี่เอางานไปทำวันสุดท้ายกว่าจะบังคับตัวเองให้พักอ่านก่อนได้ ;p

ค่อนข้างชอบทัศนคติของนางเอกนะ ทัศนคติประจำตัวคือ "ขายรถไม่ขายตัว"
เห็นว่าอิงจากคำโบราณที่ว่า "ขายศิลป์ ไม่ขายตัว" --a จำประโยคไม่ค่อยได้

พระเอกนิยายจีนไม่ว่าจะเป็น อี้เซี่ยวไน่ พระเอกซานๆ คัมทูอีส พระเอกคดีร้ายฯ พระเอกฉันไม่อยากเป็นนางซินฯ ชิดซ้ายออกนอกแกนกลางโลก(ของเรา)ไปเลย นี่ไม่ใช่การกล่าวเกินจริง
จริงๆ นะ เราค่อนข้างเฉยๆ กับเหล่าบรรดาพระเอกที่ยกมาข้างบนมากเลย
(เฉิงเจียงอี้ ในลิขิตรักด้ายแดง อาจเป็นเพราะเราชอบอาเจ๋อมากกว่าน่ะ ถึงจะบอกว่าเป็นคนๆ เดียวกันก็เถอะ)
.
เฉียวเฟิง มิสเตอร์ สตอล์คเกอร์ 555 พระเอกเรื่องนี้ให้ 4 เต็ม 5 นางน่ารักดี ในหลายๆ แง่มุม ตอนที่แรกรู้สึกน่าเตะ ตอนหลังรู้สึกน่าหยิก ยิ่งตอนใส่หูแมว >//////<
.
และจากคู่หลัก ก็จะเป็นเรื่องของคู่รอง
ความรักข้างเดียว 12 ปี นั้นจะสมหวังหรือไม่ ควรจะจบลงตรงนี้เพื่อเริ่มรักครั้งใหม่ดีกว่ามั้ย ?
เสียแต่สั้นไปหน่อย น่าจะมีมากกว่านี้
.
ที่ขาดไม่ได้คือครอบครัวทางฝั่งพระเอก น่ารักกันทั้งบ้าน ตั้งแต่พ่อแม่และพี่ชาย อู่เหวิน
เป็นพ่อแม่ที่เลี้ยงได้ดีมาก * *b
คงไม่ใช่ผู้ชายทุกคนหรอกใช่มั้ยที่ถูกเลี้ยงดูแบบผู้หญิงแล้วโตขึ้นมาชอบผู้หญิงแก่กว่า สงสัย
.
สนุกตั้งแต่คู่หลักยันคู่รอง (อ่านไปหิวไป แต่จะให้ทำกับข้าวกินตอนหลังเที่ยงคืนก็กระไรอยู่ 55)
อยากให้แจ่ม เน้น ว่าแจ่มใส เอานิยายแบบนี้มาแปลบ้าง คือมันสนุก ไม่เบาสมองเกินไป
นิยายจีนปัจจุบันที่มีคนซื้อลิขสิทธิ์แปลในไทยทำเอาเราผิดหวังแล้วผิดหวังอีก พออ่านเรื่องนี้ก็เลยมีความรู้สึกอยากอ่านนิยา��ปัจจุบันเรื่องอื่นๆ บ้าง
.
จิ่วเสี่่ยวชีคนนี้คือคนแต่งเดียวกับจักรพรรดินีผู้ไร้คุณธรรม ตอนแรกตกใจอยู่เหมือนกัน
เพราะนิยายย้อนยุคที่เขาเขียนเราอ่านแล้วไม่รอด เหอะๆ
มีนิยายปจบเขาเรื่องหนึ่งที่ได้ทำเป็นซีรีส์ด้วยนะ น่าอ่าน
.
พยายามหาซื้อในเถาเป่าไม่รู้จริงๆ ว่าจะเอาร้านไหน ;^; ครั้งนี้กระชั้นชิดไปหน่อย คราวหน้าจะสอย flash marriage มาให้ได้
.
มาถึงสิ่งที่ไม่ชอบบ้าง
เรื่องของผู้รับบทตัวร้าย ทั้งฝ่ายหญิงฝ่ายชาย เราคิดว่ามันมีอะไรให้เล่นมากกว่านี้
แต่เรื่องนี้ก็ไม่ได้เขียนให้รู้สึกว่ายัดเยียดจนเกินไป
SZC สิ่งที่ทำลงไปจนถึงสุดท้าย หวังว่าเขาจะได้บทเรียนและปรับปรุงตัวเองนะ
ส่วน SL คนแบบนี้กู่ไม่กลับจริงๆ
.
แล้วก็เรื่องของการเยินยอลุงเหมา

นึกอะไรออกค่อยมาเพิ่มทีหลังดีกว่า ตอนนี้สมองตัน

[Kathy Chung · Rating 5 out of 5]

I read the English translation of this book and enjoyed it very much. Lan Shan work in car sales line. On one occasion, Lan Shan and her bestie, Xiao You Chai nearly "molested" Qiao Feng who is a genius but have very low EQ. There after, Lan Shan and Qiao Feng kept bumping into each other and from enemy turns to friends. And throught a series of comical misunderstanding, their relationship turns into love.

I love this story as the plot though is simple but it map out the growth in their relationship. Also what i like is that there are not many super evil characters.

Love the stories of the secondary characters, Wu Wen and Xiao You Cai too.

Overall, this book is a keper and will reread again in future

[AdeNike · Rating 3 out of 5]

*3.5*

The '.5' is strictly for Qiao Feng's family, they are the BESTEST!

The Rice Pot Next Door offers - wackos as lead female characters, the male lead characters aren't different either lol! An amazing fabulous cook for the lead male character, and one of the BEST family.

[Katrina · Rating 3 out of 5]

This is a short and sweet read. Good character development. Very light. English translation can be found at cloudmanor.wordpress.com

[Celia · Rating 1 out of 5]

Aburrido

[รำพึง ลำพัง]

1. หลังจากตามหาทั่วเถาเป่า หนังสือOOS ที่มีขายคือแพง(เราเกือบซื้อแล้ว ดีที่นขตอบมาก่อน)
นักเขียนบอกว่าจะมีรีปรินท์ภายในสองปีนี้ เย้ 🙆‍♀️ รวมทั้งเรื่อง flash marriage ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด

2. มีสนพ. ไทยได้ลขเรื่องนี้มาแปล สองเล่มจบ แต่หลังจากที่เราอ่านคำโปรย ก็ขอเซย์บาย ทำไมต้องเขียนคำโปรยที่ก่อให้เกิดความเข้าใจผิดด้วยล่ะ ตัวนิยายเองก็สนุกอยู่แล้วแท้ๆ
ความจริงเราก็มากเรื่องไปงั้นแหละ ไม่ใช่อะไรหรอก แค่นึกถึงวีรกรรม เอ้ย เราแค่จน เงินทองมีน้อย ใช้สอยอย่างประหยัด

[Lulu L · Rating 4 out of 5]

Maniiiiiis

[article_ONE · Rating 5 out of 5]

บันเทิงดีค่ะ ขำๆ เบาสบาย เย็นสบาย อ่านเพลินไปได้เรื่อยๆ หนังสือแนวนี้ถ้าเขียนไม่หลุดธีมเรื่องจะดีมากจริงๆ แบบเรื่องนี้

[Nuna Imruetai · Rating 5 out of 5]

ภาษาไม่สละสลวยมาก แต่อ่านเพลิน

[Melissa · Rating 3 out of 5]

3.5 stars