What do you think?
Rate this book
Chłopcy #4
Chłopcy 4. Największa z przygód
Epicki finał bestsellerowej serii Chłopcy!
Po traumatycznych wydarzeniach z części trzeciej Cień i Piotruś wreszcie stawiają na swoim – oto w realnym świecie trwa wielka, nieprzerwana zabawa. Sporą rolę w ich planie mają odegrać Chłopcy, wciąż pozbawieni pamięci i tkwiący w zwyczajnym, nudnym życiu. Czy Dzwoneczek jest w stanie jeszcze coś zmienić, czy tylko mimowolnie realizuje kolejne założenia Cienia?
Droga wzywa, a największa z przygód – ta, z której nie da się wyjść cało, ale i której nie sposób uniknąć, czeka! Dzwoneczek i Chłopcy jeszcze nigdy nie byli tak blisko niej… Kiedy trzeba, bawi wyszukanymi żartami i ciętymi bon motami. Innym razem wyciska łzy i zmusza do refleksji. Wspaniałe zakończenie wspaniałej serii.
Po traumatycznych wydarzeniach z części trzeciej Cień i Piotruś wreszcie stawiają na swoim – oto w realnym świecie trwa wielka, nieprzerwana zabawa. Sporą rolę w ich planie mają odegrać Chłopcy, wciąż pozbawieni pamięci i tkwiący w zwyczajnym, nudnym życiu. Czy Dzwoneczek jest w stanie jeszcze coś zmienić, czy tylko mimowolnie realizuje kolejne założenia Cienia?
Droga wzywa, a największa z przygód – ta, z której nie da się wyjść cało, ale i której nie sposób uniknąć, czeka! Dzwoneczek i Chłopcy jeszcze nigdy nie byli tak blisko niej… Kiedy trzeba, bawi wyszukanymi żartami i ciętymi bon motami. Innym razem wyciska łzy i zmusza do refleksji. Wspaniałe zakończenie wspaniałej serii.
400 pages, Paperback
First published November 4, 2015
139 people want to read
About the author
Jakub Ćwiek
95 books265 followersCzłowiek, który nie potrafi usiedzieć w miejscu. Pisarz, komik stand-upowy, publicysta, podróżnik. Autor ponad dwudziestu książek, a także licznych opowiadań, słuchowisk, artykułów, sztuk teatralnych i scenariuszy.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 21 of 21 reviews
January 16, 2021
Nie będę się jakoś bardzo rozwodzić nad fabułą, tym razem chcę żebyście głównie zrozumieli moje odczucia wobec całej serii. W pierwszym tomie poznajemy świat, bohaterów oraz ich background story, czyli jak to się stało że trafili do naszego świata i stali się gangiem motocyklistów. Pierwszy tom podoba mi się najbardziej, być może dlatego że jest najlżejszy ze wszystkich. Urzekł mnie postaci dorosłych chłopców, którzy bezgranicznie kochają swoją matkę i respektują każde jej słowo. No i genialne dziecko też jest urocze #😊 Tom 1 (6,5/10⭐) W drugim tomie mamy pełno krwi, przemocy więcej seksu oraz więcej przygód w alternatywnym świecie. To troszeczkę mój entuzjazm opadł gdyż dla mnie było trochę aż za dużo brutalności, mimo że uważam się za osobę wrażliwa na fikcyjną przemoc.Tom 2 (6/10⭐) Tom trzeci troszeczkę przebraniu mnie o ból głowy i zdezorientowanie, gdyż za sprawą cienia Piotrusia Pana dzwoneczek i wszyscy chłopcy zostają drugie życie jako prawdziwe osoby a nie postaci wyjęte z bajki. zaczęłam wątpić w pewnym momencie czy przypadkiem wszyscy wokół nie mają racji i Dzwoneczek naprawdę jest po prostu osobą chorą, a ja głupio uwierzyłam w jej bełkot. Najbardziej zaskoczyło mnie to tak jak wiele potrafi poświęcić matka by ochronić swoją rodzinę przed złem. To dopiero zaczęłam lubić postać kota w krawacie. Tom 3 (5,2/10⭐)Ostatni tom, czyli część w której dominuje motyw śmierci. To już mój mózg nie wytrzymał, było to stanowczo zbyt dużo psychodelicznym rzeczy i niestety z przykrością muszę stwierdzić że ten tam podobało mi się najmniej.(5/10⭐) Podsumowując pokochałam tom pierwszy. Postać Dzwoneczka jako matki gangu motocyklowego zapadnie mi w pamięci na długo w pozytywnym kontekście. Tym razem mogę przyznać rację fanom tego autora że naprawdę umie on pisać. Mam nadzieję że to nie będzie ostatnia seria od niego którą czytałam w jakiś sposób z przyjemnością. Innymi słowy polecam jest to seria warta uwagi. Ciekawostkę jeżeli się przyjrzycie na jednym ze zdjęć mam paragon fiskalny na którym mam autograf autora 😂 Mam nadzieję że kiedyś będą mam go z dumą wkleić do niej książki Ćwieka
May 5, 2016
Zdecydowanie lepszy niż poprzedni tom, ale i tak rozczarowanie. Sytuację ratował pan Proper, jedyny inteligentny i ogarnięty bohater. Recenzja będzie.
May 12, 2019
Opinia:
Wszystko co dobre, kiedyś się kończy...
Pisząc opinię o pierwszych 2 tomach pozwoliłem sobie porównać cykl "Chłopcy" z inną znaną serią Pana Ćwieka - "Kłamca". Chodziło mi oczywiście o pewne wyraźnie podobieństwo w strukturze prowadzenia fabuły, czyli pierwsze dwa tomy są zbiorami opowiadań, wprowadzające nas w świat i pozwalające wczuć się w klimat, po to by 2 następne opowiedziały tą główną historię. W wypadku "Kłamcy" w moim odczuciu wyszło to średnio. Odczuwałem stałą tendencje spadkową - od bardzo przyjemnych opowiadań po mało wciągające (chociaż mające duży potencjał) zwieńczenie. Stąd też zwykle gdy rozmawiam ze znajomymi o przygodach Lokiego, to polecam tylko te krótkie minihistorie.
Chłopcy wyszli wyraźnie lepiej, chociaż niestety nie idealnie. Pierwsze dwa tomy czytało mi się bardzo przyjemnie, po to by nieźle przysypiać w tomie 3. On bowiem stracił ten charakterystyczny humor i wyraźnie było czuć, że to zaledwie wprowadzenie do tomu 4. O ile pierwszy zarzut mogę odpuścić (sam Ćwiek zaznaczał, że to zabieg celowy i w powiązaniu z "Największą z przygód" ma sens), o tyle tego drugiego nie. Wydaje mi się, że dużo przyjemniej by wyszło, gdyby połączyć tom 3 i 4, skracając 3 o jakieś 30%.
Biorąc powyższe pod uwagę, sięgając po ostatnią książkę z cyklu odczucia miałem wyraźnie mieszane i oczekiwania niewielkie. Tym bardziej miłym było zaskoczenie, że źle nie jest. Chłopcy 4 to naprawdę dobre zakończenie całej historii, przy którym bawiłem się świetnie. Wraca dobry humor z cyklu opowiadań, przy jednoczesnym cięższym klimacie. Historia porusza się sprawnie do przodu i czytelnik naprawdę jest ciekaw jak to się wszystko skończy. Jakub Ćwiek w tej książce prawie całkowicie zaciera u mnie ten drobny niesmak po części trzeciej. Możliwe, że troszkę na wyrost, ale dostaje u mnie 8.
Cały zaś cykl mogę warunkowo polecić. Jeśli masz, drogi czytelniku, ochotę odprężyć się przy krwawej, wulgarnej, często durnej - ale jednocześnie naprawdę przyjemnej serii i gotów jesteś przełknąć jeden słabszy tom, nie pożałujesz czasu spędzonego przy książkach. 6+/10 jako całość
Wszystko co dobre, kiedyś się kończy...
Pisząc opinię o pierwszych 2 tomach pozwoliłem sobie porównać cykl "Chłopcy" z inną znaną serią Pana Ćwieka - "Kłamca". Chodziło mi oczywiście o pewne wyraźnie podobieństwo w strukturze prowadzenia fabuły, czyli pierwsze dwa tomy są zbiorami opowiadań, wprowadzające nas w świat i pozwalające wczuć się w klimat, po to by 2 następne opowiedziały tą główną historię. W wypadku "Kłamcy" w moim odczuciu wyszło to średnio. Odczuwałem stałą tendencje spadkową - od bardzo przyjemnych opowiadań po mało wciągające (chociaż mające duży potencjał) zwieńczenie. Stąd też zwykle gdy rozmawiam ze znajomymi o przygodach Lokiego, to polecam tylko te krótkie minihistorie.
Chłopcy wyszli wyraźnie lepiej, chociaż niestety nie idealnie. Pierwsze dwa tomy czytało mi się bardzo przyjemnie, po to by nieźle przysypiać w tomie 3. On bowiem stracił ten charakterystyczny humor i wyraźnie było czuć, że to zaledwie wprowadzenie do tomu 4. O ile pierwszy zarzut mogę odpuścić (sam Ćwiek zaznaczał, że to zabieg celowy i w powiązaniu z "Największą z przygód" ma sens), o tyle tego drugiego nie. Wydaje mi się, że dużo przyjemniej by wyszło, gdyby połączyć tom 3 i 4, skracając 3 o jakieś 30%.
Biorąc powyższe pod uwagę, sięgając po ostatnią książkę z cyklu odczucia miałem wyraźnie mieszane i oczekiwania niewielkie. Tym bardziej miłym było zaskoczenie, że źle nie jest. Chłopcy 4 to naprawdę dobre zakończenie całej historii, przy którym bawiłem się świetnie. Wraca dobry humor z cyklu opowiadań, przy jednoczesnym cięższym klimacie. Historia porusza się sprawnie do przodu i czytelnik naprawdę jest ciekaw jak to się wszystko skończy. Jakub Ćwiek w tej książce prawie całkowicie zaciera u mnie ten drobny niesmak po części trzeciej. Możliwe, że troszkę na wyrost, ale dostaje u mnie 8.
Cały zaś cykl mogę warunkowo polecić. Jeśli masz, drogi czytelniku, ochotę odprężyć się przy krwawej, wulgarnej, często durnej - ale jednocześnie naprawdę przyjemnej serii i gotów jesteś przełknąć jeden słabszy tom, nie pożałujesz czasu spędzonego przy książkach. 6+/10 jako całość
October 31, 2019
Bardzo dobra książka, super pociągnięty wątek chłopców dokładnie od momentu końca trzeciego tomu i całego Nibylandia Original :) Dzwoneczek w formie, a chłopcy... cóż - doroślejsi, bardziej świadomi rzeczywistości, powagi sytuacji. Wracają, ale jakby na chwilę, dokończyć przygodę, sprawę z "Piotrusiem Panem", który też już dorasta.
Jakub Ćwiek kończąc "Kłamcę", pisząc 4 tom zrobił mu krzywdę niewypowiedzianą. Natomiast tutaj, pisząc 4 tom Chłopców - o największej z przygód - zrobił mi Czytelnikowi i całej serii bardzo dobrze. Świetnie się bawiłem przy poczuciu humoru postaci, sytuacjach w jakich się znaleźli, temu jak sobie radzili, jak rozmawiali i jak dojrzale (!) podchodzą do życia. Przy ty wszystkim już trochę zmęczona Dzwoneczek, która chce Chłopców odzyskać i dopełnić to co ma/musi być zrobione.
Zakończenie takie trochę "hmm niby koniec niby nie", ale raczej koniec który sprawia, że się uśmiechasz.
Polecam tę książkę przede wszystkim - wszystkim Dorosłym.
Jakub Ćwiek kończąc "Kłamcę", pisząc 4 tom zrobił mu krzywdę niewypowiedzianą. Natomiast tutaj, pisząc 4 tom Chłopców - o największej z przygód - zrobił mi Czytelnikowi i całej serii bardzo dobrze. Świetnie się bawiłem przy poczuciu humoru postaci, sytuacjach w jakich się znaleźli, temu jak sobie radzili, jak rozmawiali i jak dojrzale (!) podchodzą do życia. Przy ty wszystkim już trochę zmęczona Dzwoneczek, która chce Chłopców odzyskać i dopełnić to co ma/musi być zrobione.
Zakończenie takie trochę "hmm niby koniec niby nie", ale raczej koniec który sprawia, że się uśmiechasz.
Polecam tę książkę przede wszystkim - wszystkim Dorosłym.
March 18, 2022
Pierwsze dwa tomy to czysta zabawa; brutalna, wulgarna i perwersyjna, ale wciąż zabawa (acz tylko dla tych, których to nie bulwersuje). Część trzecia do wspomnianego trio dodaje szczyptę umysłowego wariactwa, co stanowi lekki powiew świeżości. Ostatnia pozycja serii to z kolei taka składanka "The best of...". Wyszło całkiem, całkiem. I byłoby BANGA*****RANG, gdy nie sam finał, który jest... no... taki... eeee... no właśnie.... Wygląda, jakby autor sam nie do końca wiedział, czego chce: zakończyć opowieść o Chłopcach, czy może jednak zostawić sobie furtkę na ewentualną kontynuację gdzieś w przyszłości. Może w tym przypadku ostatni rozdział lepiej pominąć i zakończenie ułożyć po swojemu?
August 17, 2017
"Największa z przygód" jest bardzo dobrym zakończeniem cyklu o Zagubionych Chłopcach.
W tej części przyjdzie się nam pożegnać z Dzwoneczkiem, Chłopcami i resztą towarzystwa,
w końcu żadna zabawa nie może trwać wiecznie ....
Najlepiej całość podsumował Kędzior
"Kędzior podrapał się po głowie
-Znaczy to koniec, tak? Całe to zamieszanie, akcja, człowiek czuje się jak w filmie, a tu dup i pass, uszło powietrze? To już wszystko, Dzwoneczku?
Wróżka wzruszyła ramionami.
-Wygląda na to..."
W tej części przyjdzie się nam pożegnać z Dzwoneczkiem, Chłopcami i resztą towarzystwa,
w końcu żadna zabawa nie może trwać wiecznie ....
Najlepiej całość podsumował Kędzior
"Kędzior podrapał się po głowie
-Znaczy to koniec, tak? Całe to zamieszanie, akcja, człowiek czuje się jak w filmie, a tu dup i pass, uszło powietrze? To już wszystko, Dzwoneczku?
Wróżka wzruszyła ramionami.
-Wygląda na to..."
June 18, 2020
Wzięłam się za rereading tej serii, ponieważ dostałam w prezencie czwartą część, a o poprzednich miałam mgliste pojęcie. Pierwszą część czytałam jako młoda dziewczyna lekko po dwudziestce i bardzo mi się podobała. Ogólny koncept Zagubionych Chłopców Piotrusia Pana, którzy musieli dojrzeć w naszym świecie jest bardzo ciekawy, ale wykonanie... Te książki są pełne seksizmu, wulgaryzmów (które kiedyś mnie bawiły, a teraz żenują) i plot twistów robionych na siłę.
October 12, 2020
Godne zakończenie przygód Dzwoneczka i Chłopców. Trochę zaskakujące, trochę... rozczarowujące? (nie w znaczeniu lektury bo ta nie zawiodła ale tak jakoś życiowe, z planami które nie zawsze wypalają - nawet te najlepsze. Trudno cokolwiek bez spojlerów napisać więc powiem tylko że cieszę się że sięgnąłem po tą serię.
May 28, 2023
Wspaniała seria pełna zwrotów akcji, przygód, świetnego humoru i cudownych bohaterów.
August 8, 2025
Pierwsze tomy albo pojedyncze powieści Ćwieka są w punkt. Ale kontynuacje mi się rozmywają
November 25, 2015
Recenzja oryginalnie umieszczona na blogu: http://pozeracz.pl/chlopcy-4-najwieks...
Jakub Ćwiek i jego Chłopcy przejechali razem ładny kawałek drogi. Pierwsza część była zbiorem opowiadań, w którym dominował rubaszny humor, lecz w tle nie brakowało poważniejszych wątków. Im dalej w trasę, tym bardziej odwracały się proporcje. Nie brakowało akcji, wulgaryzmów i niewybrednych żartów, lecz ton książkom nadawały coraz intensywniej te dorosło motywy. Rzec można, że seria dojrzewała. Dziś zaś zobaczymy, jak wypadł ostatni etap tej trasy.
Pewien pruski generał rzekł kiedyś, że "Żaden plan kampanii nie przetrwa pierwszego kontaktu z wrogiem". Co prawda misterny plan Cienia działał świetnie z początku, to nie przetrwał próby czasu, a w zasadzie próby Dzwoneczka. Wróżka wyrwała się z fałszywej codzienności i teraz zamierza odzyskać swoich Chłopców. Zdesperowana i bezwzględna nie cofnie się przed niczym. Ale czy to wystarczy? Wszystkich czeka wielka przygoda, lecz nie z tych dla dzieci, i dla wielu może okazać się tą największą, ostatnią.
O ile pomiędzy częścią drugą a trzecią nastąpił przeskok nie tylko w nastroju, ale i formie, to część czwarta jest bezpośrednim przedłużeniem poprzedniej. I tym razem mamy do czynienia z prezentowaną z dwóch głównych perspektyw powieścią. Akcję obserwujemy co prawda z punktu widzenia różnych postaci, ale tak w zasadzie liczy się podział na Chłopców i ekipę Cienia. Poprzednie tomy pozwoliły czytelnikom całkiem nieźle poznać Kędziora, Milczka i resztę, ale Piotruś, Wendy i Cień dopiero od Zguby pojawili się na scenie. Ta trójka i relacje pomiędzy nimi to jeden z ciekawszych aspektów książki. Kto kim manipuluje? Kto jest mistrzem pozorów? Jaki właściwie jest Wieczny Chłopiec? Zresztą ten wątek jest zdecydowanie bogatszy w zaskoczenia.
Wspomniany podział uwypukla też dorosłość książki. Jest tak dzięki rozmyciu podziału na dobrych i na złych. Wydaje się, że większość czytelników będzie nadal kibicować tytułowym bohaterom, ale pewne ich poczyniania budzą spore wątpliwości. Nadal można sobie zadawać pytania o to, czy cel uświęca środki, oraz wybierać pomiędzy fałszywym szczęściem a brutalną prawdą. Tak w zasadzie na koniec nikt nie pozostaje tu bez winy. Jednym z większych plusów całej serii jest właśnie to, w jaki sposób Jakub Ćwiek skorzystał z materiału źródłowego. Autor nie poszedł bowiem na łatwiznę i przekształcił nie tylko świat stworzony przez Barriego, ale też poruszane przez niego problemy. Pod rubasznością, wulgaryzmami i rykiem silników czytelnik odkryje materiał na przemyślenia o dorastaniu, odpowiedzialności i rodzinie.
Jedynym zarzutem, który można wysunąć wobec Chłopców 4, jest obniżka formy w zakresie akcji. Problem w tym, że nie mogę precyzyjnie określić, dlaczego w tej części akcja nie dostarczyła mi aż tyle rozrywki. Pozornie wszystko jest na miejscu - są bójki, efektowne wygłupy i ucieczki. Jedynym konkretem jest niezbyt satysfakcjonujące zakończenie. Od trzeciego tomu czytelnik był szykowany na wielkie starcie z Piotrusiem, lecz ono nie następuje. Wątek ten jest zakończony w sposób bardzo ciekawy, ale raczej mało wybuchowy. Jeśli zaś chodzi o te dużo bardziej subiektywne odczucia, to nieco męczący był dla mnie motyw coraz bardziej pokiereszowanych Chłopców jakimś cudem po raz kolejny wychodzących z opresji. Ale i w tym zakresie są niespodzianki, jest i Pan Proper. Możliwe, że zabrakło mi po prostu jakieś iskry, czegoś nieuchwytnego, czego jako recenzent nie potrafię ująć w słowa.
Nie dajcie się jednak zmylić mojemu czepialstwu, Chłopcy 4. Największa z Przygód to dobre zwieńczenie serii. Nadal dobrze sprawdza się mieszanka powagi i rubaszności, nadal jest chemia między postaciami, a większość wątków zostaje satysfakcjonująco zamknięta. Radość z lektury obniża nieco brak epickiego finału oraz jakby nieco przytłumione BANGARANG. Reasumując - jeśli podobała Wam się poprzednia część, ta też się spodoba, a jeśli nie znacie poprzednich, to pędźcie kupić pierwszy tom, by zacząć przygodę z Dzwoneczkiem i ekipą.
Jakub Ćwiek i jego Chłopcy przejechali razem ładny kawałek drogi. Pierwsza część była zbiorem opowiadań, w którym dominował rubaszny humor, lecz w tle nie brakowało poważniejszych wątków. Im dalej w trasę, tym bardziej odwracały się proporcje. Nie brakowało akcji, wulgaryzmów i niewybrednych żartów, lecz ton książkom nadawały coraz intensywniej te dorosło motywy. Rzec można, że seria dojrzewała. Dziś zaś zobaczymy, jak wypadł ostatni etap tej trasy.
Pewien pruski generał rzekł kiedyś, że "Żaden plan kampanii nie przetrwa pierwszego kontaktu z wrogiem". Co prawda misterny plan Cienia działał świetnie z początku, to nie przetrwał próby czasu, a w zasadzie próby Dzwoneczka. Wróżka wyrwała się z fałszywej codzienności i teraz zamierza odzyskać swoich Chłopców. Zdesperowana i bezwzględna nie cofnie się przed niczym. Ale czy to wystarczy? Wszystkich czeka wielka przygoda, lecz nie z tych dla dzieci, i dla wielu może okazać się tą największą, ostatnią.
O ile pomiędzy częścią drugą a trzecią nastąpił przeskok nie tylko w nastroju, ale i formie, to część czwarta jest bezpośrednim przedłużeniem poprzedniej. I tym razem mamy do czynienia z prezentowaną z dwóch głównych perspektyw powieścią. Akcję obserwujemy co prawda z punktu widzenia różnych postaci, ale tak w zasadzie liczy się podział na Chłopców i ekipę Cienia. Poprzednie tomy pozwoliły czytelnikom całkiem nieźle poznać Kędziora, Milczka i resztę, ale Piotruś, Wendy i Cień dopiero od Zguby pojawili się na scenie. Ta trójka i relacje pomiędzy nimi to jeden z ciekawszych aspektów książki. Kto kim manipuluje? Kto jest mistrzem pozorów? Jaki właściwie jest Wieczny Chłopiec? Zresztą ten wątek jest zdecydowanie bogatszy w zaskoczenia.
Wspomniany podział uwypukla też dorosłość książki. Jest tak dzięki rozmyciu podziału na dobrych i na złych. Wydaje się, że większość czytelników będzie nadal kibicować tytułowym bohaterom, ale pewne ich poczyniania budzą spore wątpliwości. Nadal można sobie zadawać pytania o to, czy cel uświęca środki, oraz wybierać pomiędzy fałszywym szczęściem a brutalną prawdą. Tak w zasadzie na koniec nikt nie pozostaje tu bez winy. Jednym z większych plusów całej serii jest właśnie to, w jaki sposób Jakub Ćwiek skorzystał z materiału źródłowego. Autor nie poszedł bowiem na łatwiznę i przekształcił nie tylko świat stworzony przez Barriego, ale też poruszane przez niego problemy. Pod rubasznością, wulgaryzmami i rykiem silników czytelnik odkryje materiał na przemyślenia o dorastaniu, odpowiedzialności i rodzinie.
Jedynym zarzutem, który można wysunąć wobec Chłopców 4, jest obniżka formy w zakresie akcji. Problem w tym, że nie mogę precyzyjnie określić, dlaczego w tej części akcja nie dostarczyła mi aż tyle rozrywki. Pozornie wszystko jest na miejscu - są bójki, efektowne wygłupy i ucieczki. Jedynym konkretem jest niezbyt satysfakcjonujące zakończenie. Od trzeciego tomu czytelnik był szykowany na wielkie starcie z Piotrusiem, lecz ono nie następuje. Wątek ten jest zakończony w sposób bardzo ciekawy, ale raczej mało wybuchowy. Jeśli zaś chodzi o te dużo bardziej subiektywne odczucia, to nieco męczący był dla mnie motyw coraz bardziej pokiereszowanych Chłopców jakimś cudem po raz kolejny wychodzących z opresji. Ale i w tym zakresie są niespodzianki, jest i Pan Proper. Możliwe, że zabrakło mi po prostu jakieś iskry, czegoś nieuchwytnego, czego jako recenzent nie potrafię ująć w słowa.
Nie dajcie się jednak zmylić mojemu czepialstwu, Chłopcy 4. Największa z Przygód to dobre zwieńczenie serii. Nadal dobrze sprawdza się mieszanka powagi i rubaszności, nadal jest chemia między postaciami, a większość wątków zostaje satysfakcjonująco zamknięta. Radość z lektury obniża nieco brak epickiego finału oraz jakby nieco przytłumione BANGARANG. Reasumując - jeśli podobała Wam się poprzednia część, ta też się spodoba, a jeśli nie znacie poprzednich, to pędźcie kupić pierwszy tom, by zacząć przygodę z Dzwoneczkiem i ekipą.
March 23, 2019
Ostatni tom serii z Dzwoneczkiem i Chłopcami. Lepszy niż dwa poprzednie (zwłaszcza drugi tom serii), ale czegoś brakowało.
June 20, 2017
http://krytyk.com.pl/literatura/recen...
(...)
Największa z przygód” zadaje te same pytania, które zadawał tom trzeci. Tym razem są one jednak bardziej dosadne i bezpośrednie. Czy zmiany wprowadzone w życiorysy Chłopców naprawdę im coś odebrały, czy może jednak o coś wzbogaciły? Czy niekończące się dzieciństwo to faktycznie ziszczenie marzeń? A może każda zabawa kiedyś się nudzi i zwyczajnie przestaje wystarczać? Czy życie codzienne też może być przygodą? Czy zrobienie kolejnego kroku, to wyrzeczenie się poprzednich? Zdecydowanie daje się też wyczuć w aurze „Największej z przygód” zamyślenie o charakterze egzystencjalnym i bolesne, ale jednak wyraźne pożegnanie.
(...)
Nie wiem, co „Chłopcy” obudzą w Was, ale mnie wzywa Droga i… oferty „motocykl sprzedam”.
(...)
Największa z przygód” zadaje te same pytania, które zadawał tom trzeci. Tym razem są one jednak bardziej dosadne i bezpośrednie. Czy zmiany wprowadzone w życiorysy Chłopców naprawdę im coś odebrały, czy może jednak o coś wzbogaciły? Czy niekończące się dzieciństwo to faktycznie ziszczenie marzeń? A może każda zabawa kiedyś się nudzi i zwyczajnie przestaje wystarczać? Czy życie codzienne też może być przygodą? Czy zrobienie kolejnego kroku, to wyrzeczenie się poprzednich? Zdecydowanie daje się też wyczuć w aurze „Największej z przygód” zamyślenie o charakterze egzystencjalnym i bolesne, ale jednak wyraźne pożegnanie.
(...)
Nie wiem, co „Chłopcy” obudzą w Was, ale mnie wzywa Droga i… oferty „motocykl sprzedam”.
November 18, 2016
Zakończenie "Największej z przygód" pozostawia po sobie słodko-gorzki posmak. Czy czegoś takiego oczekiwałam? Nie wiem, choć im dłużej się nad tym zastanawiam, tym bardziej skłaniam się ku odpowiedzi, że jednak jest ono najlepsze z możliwych. Że inne rozwiązanie nie przypadłoby mi do gustu. Finał opowieści ma jednak jedną niepodważalną zaletę: jest otwarty, co oznacza – taką mam nadzieję! – że Jakub Ćwiek jeszcze do "Chłopców" powróci. Że kiedyś, oby niedługo, będę miała okazję na nowo wkroczyć do świata Dzwoneczka i jej wyrośniętych dzieci. Bo to "prawdziwe, nudne życie jest największą z przygód".
Więcej na: http://wiedzma-czyta.blogspot.com/201...
Więcej na: http://wiedzma-czyta.blogspot.com/201...
December 8, 2016
Cóż, to już czwarty tom osadzony w tym genialnym świecie. Bohaterów już lubię, mechanikę też, więc jak to zwykle bywa - z przyjemnością sięgnąłem po kolejną dawkę historii.
Niestety...nam problem z oceną. Po trzecim tomie oczekiwałem od czwartego chyba zbyt wiele.
Ostatecznie dobry + (no wiem, trochę naciągane)
No cóż...przynajmniej są perspektywy na kontynuacje lub coś pośrodku ;]
Niestety...nam problem z oceną. Po trzecim tomie oczekiwałem od czwartego chyba zbyt wiele.
Ostatecznie dobry + (no wiem, trochę naciągane)
No cóż...przynajmniej są perspektywy na kontynuacje lub coś pośrodku ;]
April 26, 2016
The last book of the series was a bit strange. I enjoyed the first two books, where every chapter was like a little story on it's own, and the idea of the Peter Pan's crew was somehow not so explicit. The last two books, and especially this one, were too mesy (after the previous ones), and I am not entirely sure if i'am ok with Peter Pan and his shadow being the characters here.
August 6, 2016
Ćwiek jak zwykle dostarcza po prostu dobrej rozrywki. Całkiem satysfakcjonujący koniec serii.
February 21, 2016
meh. końcówka słaba :(
September 29, 2016
If its the end it will be a good book.
January 31, 2017
Jak dla mnie słabe zakończenie serii...
August 26, 2016
-1 gwiazdka za zakończenie!
Displaying 1 - 21 of 21 reviews