Ένα φιλόδοξο βιβλίο που καταπιάνεται με πάρα πολλά θέματα σχετικά με τους εφήβους και ίσως αυτό είναι και ένας βασικός λόγος που δεν μπορεί να καλύψει επαρκώς κανένα από αυτά. Είναι μάλλον σαν "ορεκτικό" σχετικά με το τι μπορεί να αντιμετωπίζει ένας έφηβος και τι (γενικά, χωρίς λεπτομέρειες) μπορεί να τον βοηθήσει κατά περίπτωση. Αν αυτό είναι που ζητάτε από ένα βιβλίο για τα προβλήματα των εφήβων, τότε πιθανώς να σας αρέσει η συγκεκριμένη προσέγγιση.
Το στυλ του βιβλίου είναι αρκετά θεωρητικό με ελάχιστα παραδείγματα και το ύφος μάλλον ακαδημαΐκό. Σε κάποιους ίσως αρέσει, σ' εμένα όχι και τόσο.
Μου άρεσε που έχει αρκετά στατιστικά στοιχεία, τα οποία δίνουν μία αντικειμενική εικόνα των προβλημάτων, ιδίως για τους γονείς που νομίζουν ότι αυτά δεν αφορούν το δικό τους παιδί.
Δεν μου άρεσε η πλήρης σχεδόν παράλειψη αναφοράς της επίδρασης της σχέσης γονέα-παιδιού στην ιδιοσυγκρασία και τη συμπεριφορά του εφήβου, καθότι 90% των προβλημάτων πηγάζει από εκεί, παρόλο που θέλουμε να θεωρούμε τους εφήβους αρκετά ανεξάρτητους από τους γονείς (όμως στην Ελλάδα ζούμε, όχι στη Σουηδία και οι έφηβοι είναι στενά δεμένοι με τους γονείς, ακόμα και όταν δεν το θέλουν). Αυτό είναι για μένα και η μεγαλύτερη έλλειψη του βιβλίου. Θα προτιμούσα να απουσιάζουν πολύ εξειδικευμένες πληροφορίες που αφορούν ελάχιστους, π.χ. ολόκληρο το κεφάλαιο για το ντόπινγκ στους εφήβους, και αντί αυτού να υπήρχε περισσότερο υλικό για την επίδραση και το ρόλο των γονέων, τα λάθη τους και πώς διορθώνονται.