Pinokyo'nun Rüyası

Kayıp Şehir #2

by Selvi Atıcı

Gecenin karanlığı üzerine en derin koyuluğuyla çöktüğünde Gazel, bir binanın en üst katındaydı. Ve o binadan canlı çıkması imkânsızdı. Hayatta tek bir kez bile olsa, geleceğiyle ilgili bir kararı kendisi verebilmek istedi. Nasıl öleceğini seçebilmek istedi. Onu kovalayan adamlar çoktan o binaya girmiş ve merdivenleri çıkmaya başlamışlardı. Birazdan yakalanacaktı. Ve yine, birilerinin onun adına verdiği kararları uygulamak zorunda kalacaktı. Başkalarının elinde oyuncak olmaktansa, ölmeyi tercih etti. Ve kendini boşluğa bıraktı.


Aynı gece, Ömer’in üzerine de kopkoyu bir karanlıkla çökmüştü. Bütün gün hastalarıyla ilgilenmiş ve ameliyattan ameliyata koşturmuştu. Trafikten kurtulmak için girdiği ara yolda ilerlerken aklından geçen karmakarışık düşünceler, büyük bir gürültü ve sarsıntıyla bölündü.

Pat!

Arabasının üzerine bir şey düşmüştü. İlk anda ne olduğunu anlayamadı ama birkaç saniye sonra ön camına doğru uzanan bir kadın eliyle karşı karşıya kaldı. O el Ömer’e, ‘beni tut’ diye yalvarıyor gibiydi.

O eli tuttuğu anda, artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı. Ne Ömer için; ne de Gazel için…

Genres: Romance

464 pages, Paperback

Published November 1, 2015

About the author

Selvi Atıcı, 1984 Yılında Ordu'da doğdu. Eğitim hayatını İstanbul'da sürdürürken hayatının aşkıyla karşılaştı ve eğitimini tamamlar tamamlamaz evlendi. İki kız ve bir erkek çocuğu annesi olan yazar, 2008 yılından bu yana yazdıklarını sosyal paylaşım platformlarında ve forumlarda paylaşmaya başladı.

İlk kitabı Kimliksiz'le yayın hayatına başladı.

Reviews

[trestitia ⵊⵊⵊ deamorski · Rating 5 out of 5]

18. okuyuş. Bişi diyim mi ezberlemişim, EZBERLEMİŞİM kitabı, ama hâla aynı tad, yaraları sarış, kucaklayış,,,

17. okuyuş. Tekrar okuma niyetim yoktu, iyi gelir deyip ufak ufak okurken felaketin başında yetişmiş oldu.

16. okuyuş.
çok kötüydüm, öyle iyi geldi ki...

15. okuyuş.
covid oldum kurtarılmadım.

14. okuyuş.
reread yapmadan geçtiğim bir dönem yok biliyosunuz.

13. okuyuş.
ZİBİDİ GONZALEZİM DOKTOR ÖMER TARAFINDAN KURTARILMAYA İHTİYACIM VAR :(

hani covid-19 falan :(

12. okuyuşum. unutmuşum eklemeyi. corona yüzünden vahşiyi alamıyorum, kitap zaten okuyamıyorum çünkü her boka burun kıvırır oldum. ve bir selvi kitabına koştum çünkü selvim

10. Okuyuş kutlu hayırlı uğurlu olsun

selvi atıcı kitabı üstüne diyecek laf olmaz.
diyemezsiniz.

defalarca, defalarca ve defalarca (diğer kitaplarında olduğu gibi) okuduğum romanı. hiç bilmeyip yeni okusam, yine böyle severdim kitabı. çünkü ne sıkıcı sahnesi var, ne karakterler gerizekalı.

okumadığım (yayınladığı sürece) kitabı yok bu hatunun. ve işte yavaş yavaş bunlar basılmaya başlandıkça içimdeki o ağlak mutluluk var ya... nys...

ay okuyun bu kitabı!

ZİBİDİ GONZALEZ ve ölümsüzlük dövmesi
xoxo
iko

[Hulya Kara Yuksel · Rating 5 out of 5]

Selvi Atici beni yine hayal kirikligina ugratmadi. Mukemmeldi. :)

Ve bundan sonra her cikolata yedigimde sevgili Omer seni hatirlayacagim... :)

Genc adam, "Sen."dedi. Sanki aciklamayi yapmak zor geliyormus gibi kuruyan dudaklarini yaladi. "Sen orada, oylece duruyorsun. Hicbir caba harcamiyorsun. Sadece bana bakiyorsun ve ben sanki ringde bir boksor tarafindan mideme sayisiz yumruk yemis gibi hissediyorum. Sanki bedenimi karincalar istila etmis gibi her yanim karincalaniyor."
Uzanip burnunu burnuna surttu.
"Bedenim seninle bir olma, bana dokunman icin ihtiyac icinde yaniyor. Kendimi taniyamiyorum. Ve sen bunlari oylece durup, bana bakarak yapiyorsun."

[Tuba Özkat · Rating 5 out of 5]

MÜ-KEM-MEL!

Kurgusu, karakterleri, esprileri, dili... Cidden çok iyi. Tavsiye ediyorum.

[Öznur (kendimizeaitbiroda) · Rating 4 out of 5]

Bir Selvi Atıcı kitabının sonuna yine “neden bitti ya?” diyerek geldim. Selvi Atıcı kalemini, kurgularını ve elbette karakterlerini çok ama çok seviyorum. Pinokyo’nun Rüyası da yine çok güzeldi.❤ ❤

Zibidi Gonzales Ömer’i gerçekten çok sevdim. Evet, Gazel’den uzak durmaya çalışmalarıyla, kendisini babasının izinden gideceğine inandırmasıyla sinirlenmeme sebep olsa da "Çikolatan çekmecede..." deyişleriyle de eritti. Ah! Çok güzeldi! Telaşlanmış, kıskanmış halleriyle bile güzeldi! ❤



Genç adam, "Sen," dedi. Sanki açıklamayı yapmak zor geliyormuş gibi kuruyan dudaklarını yaladı. "Sen orada, öylece duruyorsun. Hiçbir çaba harcamıyorsun. Sadece bana bakıyorsun ve ben sanki ringde bir boksör tarafından mideme sayısız yumruk yemiş gibi hissediyorum. Sanki bedenimi karıncalar istila etmiş gibi her yanım karıncalanıyor." Uzanıp burnunu burnuna sürttü. "Bedenim teninle bir olma, bana dokunman ihtiyacı içinde yanıyor. Kendimi tanıyamıyorum. Ve sen bunları öylece durup, bana bakarak yapıyorsun."

Ve sen Ömer, orada öylece durup, bu söylediklerinle beni eritiyorsun!


"Çünkü ev sen olmayınca çok boş geliyor. Çünkü önüme gelen herkesle kavga etmeye başladım. Çünkü günlerdir senin yatağında yatıyorum. Çünkü manyak gibi senin tişörtünü koklayıp duruyorum. Çünkü dakikada üç kez telefonumdaki resmine bakıyorum. Çünkü bombok durumdayım. Çünkü seni acayip özledim."

Sanıyorum kitapta tek sevmediğim kısım sonuydu. Eksik kaldı bana göre biraz. Yani, her şey sonlandığında daha fazla şey okumak isterdim. Daha fazla geleceklerini görmek, daha güzel anlarına şahit olmak isterdim.

Sonunda Ömer, “Lanet olsun!” dedi. Kızı kendisine çekip sıkıca sarıldı.
Genç kız da ona sarıldı. “Sen müthiş bir insansın, doktor!”
Genç adam fısıldadı. “Ben aptalın tekiyim.”
“Belki biraz… Yine de çok iyisin.”
“Biraz da şapşal…”
“Belki biraz.”

[Sedef · Rating 4 out of 5]

3,5 yıldız veriyorum. Favori Türk yazarlarımdan biri olan Selvi Atıcı'dan beni ters köşe yapmasını bekledim fakat malesef olmadı. Canı sağ olsun ^_^ Kendisi gözlüklü, dövmeli, doktor ve ultra kültürlü "immortal" bir karakter yaratmış. Bayan karakterimizde de yer yer tutarsızlıklar çok göze batıyordu. Hoş yaşı da genç daha, normaldir :D Kitabın kurgusu, yazarı önceden bildiğim için ne eksik ne fazla tam bekleneni verdi. Fakat nedense bu kitapta inanılmaz sahneler arası bir kopukluk ve düzensizlik vardı. Yer yer zorlanmadım dersem yalan olur. Deryal, Adem falan da ekstra bir keyif verdi tabiki *_*

Dipnot: 21 yaşında dengesiz bir kızın mis gibi oğlanı kapması dokunmadı değil hani (-_-)

[Min Li Li · Rating 5 out of 5]

Yaa çok güzeldin ki sen!!!!
Başladığım zaman hemen biteceğini biliyordum ama. :/
Bugün şu kadar okuyayım,yarın bu kadar huyum hiç yoktur maalesef.Çok çabuk bitti kitap. *-*
Ömerciğimin hikayesi de süperdi.Gazel desen o da öyle.Ay Ömer'in duyguları,hislerini kontrol edememesi,her gün Gazel'e çikolata alması falan sen gerçek olsana ya. :D

Çikolatan çekmecede diyen bir doktorumuz yok tabi. :P :D

[Dila Öz · Rating 5 out of 5]

Ne denir,nasıl başlanır bilmiyorum.Kitabı canımın içi ablam sayesinde okudum,şu an kendisine de dediğim gibi beni Selvi Atıcı ile tanıştırdığı için cennet ayakları altında resmen.Ağladım.Deli gibi,içim çıka çıka.Ama şu dudaklarımdaki buruk gülümsemeyi de hiçbir şeye değişmem.Bir insanı hem böyle kıran hem böyle aşık eden bir kitap,kolay kolay denk gelmez.Zihnimdeki kalenin en kıymetli köşesinde biriktiriyorum kitapları.Şimdi gideyim de biraz öbür köşede ağlayayım...Ay.

[Münevver · Rating 5 out of 5]

Ay ama ben çok seviyorum bu kadını ve yazdıklarını! 😻
Yine çok ama çok güzeldi 😻
Okuyacaklara önerim, benim gibi ramazanda okumayın. Çikolata aşermekten ciğerim soldu yemin ediyorum!

"Çikolatan çekmecede..."

[Beliz · Rating 5 out of 5]

Keşke biraz daha uzun olsaydı ya... Immortal Doktoruma doyamadan bir bakmışım son sayfayı çevirmişim. Kitap bittiğinde yüzümde (Her Selvi Atıcı kitabında olduğu gibi) kocaman şapşal bir gülümseme vardı.

Tanışma kısmı inanılmaz orijinaldi. Gazel işte tam o "Nasıl öleceğini seçtiği" sahnede em sevdiğim kadın karakter oldu. Zaten Ömer için söyleyecek çok fazla cümlem yok... Al, sev.. Beyaz atlı prens. Çok sevdim ya. Bir yüz kez daha okumam lazım.

Bunu okuyun, okutun. Hatta bir kez daha okuyun. Çok okuyun. Teşekkürler <3<3<3<3

[Füsun · Rating 5 out of 5]

Genç adam, "Sen," dedi. Sanki açıklamayı yapmak zor geliyormuş gibi kuruyan dudaklarını yaladı. "Sen orada, öylece duruyorsun. Hiçbir çaba harcamıyorsun. Sadece bana bakıyorsun ve ben sanki ringde bir boksör tarafından mideme sayısız yumruk yemiş gibi hissediyorum. Sanki bedenimi karıncalar istila etmiş gibi her yanım karıncalanıyor." Uzanıp burnunu burnuna sürttü. "Bedenim teninle bir olma, bana dokunman ihtiyacı içinde yanıyor. Kendimi tanıyamıyorum. Ve sen bunları öylece durup, bana bakarak yapıyorsun."



Kitap bittiğinde sorduğum bir soru vardı. "GERÇEKTEN BİTMEK ZORUNDA MIYDIN?!"

Bu Selvi Atıcı'dan okuduğum ikinci kitap ve sanırım bunlarla ilgili, ufak, küçücük, göz ardı edilebilir gibi görünse de aslında bence büyük olan bir problemim var. Bu kitaplar niye bu kadar kısa hissettiriyor ve neden bittiğinde deli gibi devamını okumak istiyorum?

Soruyu bilenler cevaplasın çünkü ben cevabı bulamadım.

Tabi karakterlerin mükemmelliği, kurgunun insanı içine çekmesi ve okurken kendinizi erime moduna almanız dışında.

Kitabı ilk almaya karar verdiğimde arka kapak yazısı dışında hiçbir bilgim yoktu.Yorum okumamıştım, hatta bilerek yorumlara bakmamıştım çünkü tam bir spoiler manyağı olduğum, kendi kendime sürekli spoiler yediğim için bu sefer buna bir dur deme kararı aldım. Zaten tanıtım bültenini okuduktan sonra çoktan kararımı vermiştim ve sepete eklemiştim.Kısa bir süre sonra da dayanamayıp aldım ve şu an bu kararın dibine kadar doğru olduğunu biliyorum.

Kitabın kurgusu hakkında elbette ki bazı şeyleri düşünüyordum.Zaten tanıtım yazısı size bu imkanı verebilen, konunun ilerleyişi hakkında fikir yürütebileceğiniz bir tarza sahip.Ama bu kesinlikle kitaptan alacağınız zevki ve her sayfada duyacağınız merakı baltalamıyor.Hatta daha fazla merak ediyorsunuz ve kitaba hemen başlamak istiyorsunuz çünkü kafanızda oluşan düşüncelerin doğruluğunu merak ediyorsunuz!Acaba burdan ne çıkaracaklar, bu konu buna nasıl bağlanacak? gibi soruları da kitap boyunca soruyorsunuz.Sayfalar çevrildikçe ve olaylar ilerledikçe de kitaba ve karakterlere daha çok bağlanıyorsunuz.

"Çünkü ev sen olmayınca çok boş geliyor.Çünkü önüme gelen herkesle kavga etmeye başladım.Çünkü günlerdir senin yatağında yatıyorum.Çünkü manyak gibi senin tişörtünü koklayıp duruyorum.Çünkü dakikada üç kez telefonumdaki resmine bakıyorum.Çünkü bombok durumdayım.Çünkü seni acayip özledim."



Kıskanınca, özleyince, telaşlanınca ve heyecanlanınca aşırı mükemmel değilmiş gibi daha da güzelleşen bir adam düşünün.Evet, kendisi Ömer oluyor. Bir adam nasıl bu kadar zeki, bu kadar kararlı, tatlı ve düşünceli olabiliyor, gerçekten anlamıyorum.Sevdikleri dışında hiçkimsenin ne dediğini umursamıyor, Gazel hakkında en ufak şeyleri bile aklında tutabiliyor ve her ne kadar hislerinden kaçmaya çalışsa da daha en başında bunlara yakalanacağını çoktan biliyor.Evet kaçmaya çalışıyor, görmezlikten gelmek için elinden geleni yapıyor çünkü durumlarını, Gazel'in onun hastası olduğunu düşündüğünde bunu yapmak en mantıklı şey gibi görünüyor.Ama bütün bu uzak durma çabaları bile hep daha yakına gelmeleriyle sonuçlanıyor ve Ömer bütün hislerini kabul ettiğinde o kadar güzel seven bir adam oluyor ki!Kızın ağzından çıkan her cümleyi aklında tutuyor, ondan uzak kalmamak için hastaneye bile gidesi gelmiyor ve rahat çalışabilsin diye kız odadan çıktığında aklını işe veremiyor, kalkıp kızın yanına gidiyor! Hele o yazdığı mektupla insanı öyle bir hale sokuyor ki, hem gözlerinizin dolmasını ve yaş akmasını engelleyemiyorsunuz hem de gülümsemenize hakim olamıyorsunuz.Çünkü bende tam olarak böyle oldu!

Ömer'in korkularını, endişelerini, aşkını, mutluluğunu okumayı o kadar sevdim ki kitaptan kopma düşüncesi çok zor geliyor.

Ve eğer bu kitaptan, Ömer'in nasıl hem düşünceli, hem aşık hem de mükemmel bir adam olduğunu anlatabileceğim tek bir cümle seçmem istenseydi, şüphesiz ki şunu seçerdim:

"Çekmeceyi çikolatalarla doldurdum."

Eğer daha önce böyle bir cümleyi böylesine seveceğimi söyleselerdi inanmazdım, gerçekten.Ama okuduğunuzda siz de anlayacaksınız ki bu cümle gerçekten insanın içinde bir yere dokunuyor.Kalbiniz sıcacık oluyor ve gülümsüyorsunuz.

Gazel ise benim cidden sevdiğim ve ayakları yere basabilen bir kadın karakterdi. Yaptıklarının sonuçlarının neler olabileceğini, başına neler gelebileceğini ve bu durumda nasıl acı çekeceğini bilse dahi kararından dönmüyor ve Ömer'le tanıştığında, ona olan hisleri artık elle tutulurcasına somut bir hal aldığında bundan kaçmıyor. Neyle karşı karşıya olduğunu, milletten duyduğu ve Ömer hakkında yaptığı çıkarımlarla bu sevginin ona nasıl bir acı getirebileceğini de biliyor.Ama o zaman bile, kendine bir koza örüp adamı dışarıda tutmak yerine onunla geçirebileceği o bir dakikayı bile istiyor.Ondan kalacak herhangi bir anıyı.Ve bence bu çok önemliydi çünkü Gazel'in hem ne kadar güçlü olduğunu hem de ne kadar olgun olduğunu görebilmemizi sağladığını düşünüyorum.Çünkü bazen acı çekebiliyorsanız, o acıyı yaşamayı kabullenebiliyorsanız güçlüsünüzdür.Ve Gazel gerçekten güçlü bir karakterdi.Üstelik kendinden çok Ömer'i düşündüğü, onun için endişelendiğini okumayı da çok sevdim çünkü bütün genel yargıların aksine, bu durumlarda kaçıp gitmeyi, kendini ondan uzaklaştırmayı seçmedi.Ömer'e güvendi, aşklarına güvendi ve her şeyi beraber atlatacaklarına olan inancı yerindeydi.Tereddüt ettiği durumlar oldu, evet, ama derinlerde de olsa o inancı hep sakladı.Ki bence böyle düşünmesi bile çok iyiydi.

"Eğer onunla geçirebileceği sadece beş dakikası varsa, bu dakikaların getireceği tüm acıya katlanmaya razıydı. Bu dünyada pek bir şey gördüğü söylenemezdi. Çiçekli yollar onun için değildi. Eh... Diğer dünyada da cennete gitmeyeceğinden emindi. Ama en azından payına düşen güzelliği yaşamaya kararlıydı. Bir dakika, bir saat, bir gün, ay, sene... Payına ne düşüyorsa!

Bütün bu içeriğin dışında değinmek istediğim bir nokta da şu ki tasarım olarak kitabın gerçekten çok güzel olduğunu düşünüyorum.Bölüm başlarındaki Pinokyo çizimi ve o Pinokyo'nun düşüyor gibi çizilmesi, ciltteki not kağıdı ayrıntısı ve tabii ki o kağıttaki notu o kadar beğendim ki, bu kadar güzel hazırlanmış olması bence çok değerli ve okurken de çok iyi hissettiriyor.Böyle ayrıntıların gözden kaçmamış olmasına bayıldım.Eline aldığınız anda o kitabın bir bütün olduğunu hissediyorsunuz.Tasarım ve içeriğin birbiriyle uyumunu fark ediyorsunuz ve bunu çok seviyorsunuz.

Evet, kitapta takıldığım bazı şeyler vardı.Mesela bazı noktaların hızlı geçtiğini düşünüyorum.O sahneleri daha ayrıntılı ve daha geniş okumak isterdim.Hatta kitabın sonu bile benim için çok hızlıydı çünkü daha fazlasını okumayı istiyordum.O sonun daha uzun olmasını, belki yıllar sonrasından bir bölüm okumayı.. Çünkü Ömer'i tanıdığınızda anlayacaksınız ki, bu adamı ciltler boyunca okuyabilirsiniz.

Ben okurum.

Bu kadar beğenmeyle, kitaba elbette beş veriyorum çünkü başka ne yapabilirim ki!Kitap zaten bu puanı sizden söke söke alıyor!Hangi alıntıyı yazacağım konusunda beni tereddüte düşürüyor çünkü hepsi çok güzel ve birini yazınca diğerinde aklım kalıyor.Şimdi bile buraya yazamadığım diğer alıntılara bakıp üzülüyorum.Ve bu kitap bende böyle bir his bırakabilmişken başka bir puan söz konusu bile olamazdı.

Güzel seven bir adamla, sevgisini ve onun getirebileceği her şeyi olgunlukla kabul edebilen bir kadınla ve içinizi sımsıcak edecek, yüzünüzde gülümseme oluşturabilecek bir kitapla tanışmak istiyorsanız, Pinokyo'nun Rüyası nokta atışı olacaktır!

[✿яσsαℓιη∂α✿ · Rating 5 out of 5]

Bu kadının her kitabı bu kadar güzel olmak zorunda mı? ♥ ♥ ♥

Şimdi soruyorum; Dördüncü kitabı ne zaman okuyoruz?

Detaylı yorum; http://hayalperestinzamanyolculugu.bl...

[Büşra Arlı · Rating 3 out of 5]

Çekmece karıştırır gibi arkadaşlarımın Goodreads’ deki kitaplarını karıştırmayı sevdiğim için sürekli karşıma çıkan kitaplardan biriydi ne yazıkki 😒😂 her ne kadar bunları okumayı sevmeyip direkt atlasam da sonradan fark ettim ki ben bu tuzaklara düşüp çoktan seriyi okumuşum 🤦🏼‍♀️😂😂

Çok alakasız bir şekilde gaza gelip belki sinir olur da şu can sıkıntımdan bir an olsun çıkabilirim umuduyla kendimi bu kitabı okurken buldum gecenin bir vakti.”😕😒

Ama yalan yok sevdim gibi ben bu kitabı 😂😂 yani öyle ölünecek kadar güzel asla değil. 😂😂 Ha önceliğim olur yazarla birlikte sürekli takip eder miyim? Asla. Ama kim bilir yine gafil avlanıp canımın çok sıkkın olduğu bir gün okurum belki😕🤷‍♀️

[Andmorebook · Rating 4 out of 5]

3.5 🌟


Ben birazcık daha kavga gürültü seviyorum sanırım 😁

[Ecem · Rating 5 out of 5]

Aşık oldum aşık oldum kitabın kapağına aşık oldum! :D Öyle tatlı ki ama :)) Çok güzel bir albenisi var çok tatlı bir kapak renk uyumu falan da süper. Ben kitabın ciltli baskısını aldım biliyorsunuz yayınevi çok güzel bir şey yapmış hem ciltli hem de karton kapak baskılı yapmış :) Bu kız gerçek mi ya falan dedim hatta kendi kendime :D

Bu yazarın okuduğum ikinci kitabı ilki Kimliksizdi. Kimliksizde yazarın kalemini çok sevmiştim eh bu türüde sevdiğim için ikinci kitabını da almak istedim ki zaten kapak al beni diye bağırıyordu :D Kitabı da sevdim. Kalemi, karakterleri falan güzeldi. Akıcı, eğlenceli, romantik ve meraklandırıcı bir kitap. Konusu da güzel. Ben sevdim yani kitabı. Elimden bırakmak istemedim bir sayfa daha, bir bölüm daha diye diye kitap bitti halbuki hiç bitmesin istediklerimdendi :)) Kitabın anlatımı güzeldi, duru, akıcı ve merak ettiren bir yapısı olduğu için bırakasım gelmedi.

Kimliksiz kitabından sevdiğim karakterleri de gördüm kitapta ve çokta güzel oldu. Aralarında geçen diyalogları falan süperdi xd Adem ile Şirin'i de çok merak ediyorum. Adem'i iki kitapta da çok sevdim ve kitabı çıksa favorilerime girer yani :) Sevgili yazarımıza burdan bir sesleniş lütfen Adem de gelsin diye :D Deryal'i çok sevmiştim Ömer'e de aşık oldum *,* Hele o çikolata ve notlarına, herkese bir Ömer gerek yani :D Gazel de çok tatlıydı. Tatlı bir hikâye ve anlatımı var, konunun ilerleyiş biçimi falan güzel. Kahkaha da attırıyor, hüzünde verdiriyor aşıkta ediyor yani :))

Neyse yazarın kalemine bayıldım kitabı da çok sevdim herkese de tavsiye ederim özellikle bu tür severlerine :) Benim bu türde bayıldığım 3 yazardan birisi Selvi Atıcı ve 3. kitabı Gitme'yi sabırsızlıkla bekliyorum. Bir kaç alıntısını da okudum daha bir merak ettim çıksa da okusam modundayım :D Yorumum biraz uzun oldu o yüzden buraya kısaltıp attım bir kaç eğlenceli yerleri de yazamadım yorumumdaki yani bana göre öyleydi en azından :) oraları blogumda bulabilirsiniz :)


ozgurkitaplar

ozgurkitaplar.blogspot.com

[Zeynep. · Rating 5 out of 5]

ÇOK GÜZELDI BE !
Şu bitirdiğim tarihe kesinlikle bakmayın çünkü elime sadece 3 kere alabildim. 3. kerede de kitabı bitirip bıraktım zaten. Selvi Atıcı bana kadın karakterleri sevdirebilen nadir yazarlardan biri. Gazel'i feci derecede sevdim. Ömerden söz bile etmiyorum. Acaba kaç gün Ömer Ömer diye gezineceğim bilmiyorum :D.

[moi, k.y.a. · Rating 5 out of 5]

bayıldım!
romantik damarımın arş-ı âlâya çıktığı günlerde beklettiğim bu güzelliği açtım okudum nihayet ve cidden... mest olup, eriyip salya akıtıp ilerledim. jenerikte doktor derdime bul bir çare çalıyordu, yalan yok.

“Çekmeceyi çikolatalarla doldurdum.”

[Çisem · Rating 5 out of 5]

http://karamelasepetiii.blogspot.com....


Buddyreads için seçtiğimiz ikinci kitabımız Pinokyo'nun Rüyası için tek kelimelik bir tanımlama yapmam gerekse bu kelime "KUSURSUZ" olurdu.

Ekonomist Aşık Çağla bebeğime Atıcı'nın kalemini ne kadar sevdiğimi her fırsatta söylemiştim, o da okumak istiyordu biz de o yüzden Pinokyo'nun Rüyası'nı ikinci buddyreads kitabımız yaptık.

Öncelikle Pinokyo'nun Rüyası'nı daha önce okuduğumu söyleyeyim. Hatta size aşağı yukarı bir sayı vermem gerekirse 50 diyeyim :D O kadar okumama rağmen her okuduğumda ilk defa okuyormuşum gibi beni kendine aşık eden bir kitaptır Pinokyo'nun Rüyası. Aslında Selvi Atıcı'nın kaleminden okuduğum her kitapta bunu yaşıyorum. O kadar duru ve akıcı bir dili var ki okurken insan bırakamıyor resmen. Bu bölüm de bitsin, 20 sayfa daha, 1 saat daha okuyayım,vsvs.



Azıcık içerikten bahsedeyim. Ömer çok başarılı bir doktor ve cerrahtır fakat aynı zamanda son derece çapkın ve umursamaz görünen bir insandır. Fakat insanlara yardım etmekten asla çekinmez hatta kendini bu uğurda harcayabilir bile böyle bir insan. Bir gün yorgun bir halde hastaneden çıkıp arabayla evine giderken bir ara sokakta arabasının üstüne bir kız düşer. Hemen müdahalede bulunur ve ambulans çağırır. Düşen kızın adının 'Gazel' olduğunu öğrenen Ömer sonrasında kızı hayatta tutmak için her şeyi yapar. Gazel ise hayatta neredeyse her türlü acıyı yaşamış, annesini, babasını, kardeşini kaybetmiş, para sıkıntıları yüzünden başına gelmeyen kalmamış daha 20 yaşında bir kız. Gazel yaşama döndüğünde ise ikili arasında bir arkadaşlık başlar. Devamı tabi ki kitapta.:D

Oturup burada bütün kitabı anlatmıyorsam bilin ki kitaba kıyamıyorum ben. Çünkü okuyun ve siz de bu hatunun kaleminden büyülenin istiyorum. :D Ömer benim en sevdiğim Selvi Atıcı erkek karakteri ve Gazel de en sevdiğim kadın karakterlerinden (diğeri Sü :D ) doğal olarak da Pinokyo benim favori kitabımdı ve çıkması için Kimliksiz'den beri bekliyordum. Kitabı okumadan önce "Ya acaba bu kadar okuduktan sonra sıkılır mıyım?" sorusu vardı kafamda. Fakat kesinlikle böyle olmadan büyük bir aşk içinde kitabımı okudum. Ekonomist Aşık Çağla'ya da hep diyordum "Ömer bir tane." diye. Kendisin de bu kitaptan sonra bunu onayladığını gururla belirtirim. :D Kitapta en sinir olduğum karakterin adını da yazayım: Deniz. Bunu neden dediğimi okuyunca anlayacaksınız. :D



Her şey çok yerindeydi kitapta. Ne bütün kitap dram şeklinde ilerliyor ne de hep esprili. Kapağını çok sevdim ben ve kitabı ciltli olarak almanızı öneriyorum. Gözüme batan şey tek tük yazım yanlışları oldu. Yayınevine sesleniyorum: Umarım yeni baskılarda bu tekrar gözden geçirilip düzeltilir. Bu harika kitap bir tane bile yazım yanlışını hak etmiyor.



Bir yandan esprili bir yandan ciddi bir yandan umursamaz bir yandan hisli bir karakter olan Ömer ve hayatın her türlü incittiği, güçlü bir karakter olan Gazel'in müthiş hikayesi bence sizi de etkisi altına alacak o yüzden kesinlikle bu kitabı okuyun derim ben. Bazı yerlerinde kahkaha attıran, bazı yerlerinde insanı parmak uçlarına kadar sızlatan , bazı yerlerinde iç çektiren her şeyi ile mükemmel bir kitaptı. Serinin sonraki kitabı Gitme'yi de sabırsızlıkla beklediğimi belirteyim. :)

Bu etkinliğin diğer yorumunu Ekonomist Aşık'ın blogunda bulabilirsiniz.


Not: Ömer'in dövmesi <3 ben. :D

[Zeynep Dilara · Rating 4 out of 5]

bu kadının yazdığı her kitap mı güzel olur arkadaş! ah ömer ah...

[NuR · Rating 5 out of 5]

Bu yazarın kitaplarının tamamını okudum dikkatimi çekti şimdi. Bu kitabı da gayet güzeldi. Sanırım o k��zı görür görmez aşık olmayan dibi düşmeyen tarzda karakterler yazdığı ve mutlaka içinde aksiyon barındırdığı için beğenerek okuyorum. Bu arada tüm kitaplarını okuduğum tek Türk yazar

[Nur · Rating 5 out of 5]

Pinokyo'nun Rüyası Uzun Yorumum. :)

Aksiyonla tatlanmış okumaya doyulmayan bir roman. :) Dil sürüklüyor, kopamıyorsunuz karakterlerden. Ve sonunda duygulanmamak mümkün değil...

[Sümeyye · Rating 5 out of 5]

Mükemmel misin nesin acaba???

Yorum için: http://kralicekitap.blogspot.com.tr/2...

[Inji · Rating 3 out of 5]

Əslində indiki türk yazarlara qarşı çox önyargılıyam, çünki bir çoxunun eyni formada qəribə bir yazma tərzimi desəm, hadisələri danışma tərzimi desəm, bilmirəm, var. Selvi Atıcıda da var azca, amma çox da narahat etmir. Çox qeyri-adi süjet xətti olmasa da yaxşıydı bu kitabı, sevdim. Reading slump'da gedər. Belə kitablar məndə daha çox midterm, finallar dövründə gedir :D

[HÜLYA · Rating 4 out of 5]

Cok eglenceli bir hikaye idi. Doktor Ömer'i bu kadar manyak bir aşık olacagını kim tahmin ederdi ki...

[Nurhayat Turna · Rating 5 out of 5]

Pinokyo'nun Rüyası - Selvi Atıcı || Kitap Yorumu

Bana gore Selvi Atıcı biz okurlarin hayallerini süsleyen karakterler yazarken bir yandan da gerçek hayatı kitaplara taşıyor. Böylelikle okuduğumuz satırları daha yakın buluyor ve hissehissedilmesi istenilen duyguları net hissediyoruz. Bu duyguyu hissettiren ender yazarlardan olduğu için mi bilmem seviyorum yazarın kalemini. Ve elbette hanımefendi kişiliğini!
Akıcı anlatımı, eğlenceli aynı zamanda romantik karakterleri ve merak uyandıran bir kitap olan Pinokyo'nun Rüyası okuyanda bağımlılık yaratıyor. Kitapta serinin ilk kitabındaki karakterleri de görmemiz!mümkün diyerek 'fangirl'lük edeyim. Deryal'i, Adem'i, Burcu ve Şirin'i bir kez daha, hepsi bir arada iken okumak oldukça eğlenceliydi. Ve kitap bitip de sonuna yaklaşınca tadı damağımda kaldı. Selvi Atıcı kitapları konusu itibariyle gerçek hayatla bütünleşen kitaplar. Hanı öyle her şey toz pembe ve Hayat günlük gülistanlık değil. İstisnasız her karakterin yaraları var, ruhlarından taşıdıkları. Bu da okuyanda kitabı bırakmamasına sebep oluyor. Yüzünüzde kocaman bir gülümseme tasirken, gözleriniz dolabiliyor. Yazar en sevdiğim olunca kitaplarının hepsi de 'en sevdiğim' oluyor.

Karakterlerimizin hayatlari dört dörtlük değil. Hem kimin hayatı mükemmel ki onların ki olsun :) En azından Gazel'in hayatı mükemmelin kıyısından köşesinden geçmeyecek türde. Ailesini geçindirmek Gazel'in omuzlarındadır ve onlara bakmak için paraya ihtiyacı vardır. Babasının kaybı ile başlayan, anne ve kardeşinin hastalığı ile devam eden sorunlar silsilesine kazancı onları iyileştirmek için yetmez. Onların da kaybıyla Gazel'in hayatı uçurumdan aşağı yuvarlanırcasına kötüye gider. Yapmadığı bir "şey" yüzünden suçlanırken kendini bir binanın tepesinde, onu öldürmek isteyen adamları ise peşinde bulur. Hayat ona seçim şansı hiç sunmamıştır ve bir kez olsun kendi seçimi gerçekleştirmek ister. Sonrasında kendini binadan aşağı bırakır.

İnsanın başına olur olmadık çoğu şey gelir. Ve bazen başına birçok şey düşer. Mesela önünden geçtiği binanın balkonundan saksı düşer, balkonda asılı eşyalardan biri düşer, ağaçtan kedi bile düşer ama bir çatıdan aşağı atlayan kadın düşer mi bilmem? Ve galiba Ömer de bu konuda benimle hep fikir olurdu yaşadıklarının çok öncesinde. Koşuşturmalı geçen rutin hayatının bir gününü daha bitirip, yorgun bir şekilde hastaneden çıkan Doktor Ömer'in tek isteyeceği evine gidip uyumaktı. Yoğun trafikle uğraşmak istemediği için girdiği ara sokaktan geçerken aklına bile gelmeyecek bir olay yaşar. Arabasının tavanına düşen kadını fark etmesiyle arabadan fırlar ve onu hayatta tutmak için elinden geleni yapar. Bu kısımdan sonrası ipucu olma olasılığı kuvvetle muhtemel ve şey, alip okuyun ve merakınızı öyle giderin ;)

Gazel ne kadar masumsa, Ömer bir o kadar çapkın.
Gazel ne kadar sakinse, Ömer bir o kadar haylaz.
Gazel ne kadar yalancıysa (Bknz Ömer ona Pinokyo diyordu), Ömer bir o kadar doğrucu.
Gazel ne kadar hesapçı plancıysa, Ömer bir o kadar anı yaşayan bir adam.
Birbirlerine ne kadar zıt olsalar da ortak bir aşkı böylesi destansı bir şekilde yaşamış olmalarını koskanmadım değil. Gazel'in çikolata sevdası ile Ömer'in ona çikolata alması, onu düşünmesi... o ince noktalar öyle güzeldi ki... Hele şu meşhuuuur dövme konusu, dillere destan olan tüm hastanenin konuştuğu Ömer'in dövmesi... yahu kitabı alın ve okuyun!
Ve kapağından, iç tasarımına, bölüm başlarındaki Pinokyo figürüne, kapaktaki 'çikolatan çekmecede' yazan o şapşik nota... her bir zerresine aşık oldum. Nemesis Kitap'ı buradan tebrik ederken böylesi bir güzelliği bizlerle buluşturduğu için, serinin 'diğer' kitaplarında da böylesi hoşluklar beklediğimi not düşeyim :)
http://sonsayfasiask.blogspot.com.tr/...

[Hatice_ · Rating 4 out of 5]

Selvi Atıcı kalemini çok sevdiğim bir yazar. Pinokyo'nun Rüyası'nı da en az Kimliksiz kadar sevdim :)

[Aslıhan Akagöz · Rating 5 out of 5]

Ömer diyorum sadece ❤❤❤

[Calcifer · Rating 1 out of 5]

aslında okusam biter ama okuyamıyorum artık. gitme'yi çok sevdim, sen'i de aynı şekilde ama bu kitap bana çok zorlama geldi. ne ömer'i ne gazel'i sevmedim. şu lunapark, hiçbir şeyi olmayan, her şeyini kaybetmiş masum kızları okumak beni çok bunaltıyor. tüm klişeler toplanmış. yazarın anlatımını genel olarak sevdim aslında. gitme'de yeşilcamvari bir konuyu çok güzel toparlamıştı ama bu kitabı cidden sevmedim. selvi atıcı'nın nefis bir anlatım gücü ve sahici bir mizahı var, orijinal konular bulacağına da eminim. anlamadığım neden bu klişeler? bu ısrar neden? neden?

[Satıgül Yüksek · Rating 4 out of 5]

Kayıp Şehir Serisinin ikinci kitabı ....

Zor bir hayatı olan Gazel, hasta anne ve kardeşinin geçimini sağlamak için her işi yapmış, hatta en kötüsünün kıyısından dönmüş, ama bir gece, her şeyin bittiğini hissettiği o gece bir seçim yapmak zorunda kalıyor, ya kendi elleriyle hayatına son verecek ya da karşısında duran korkunç adamların işkencelerine hatta kendisini öldürmelerine boyun eğecek, Gazel ilk seçeneği tercih ediyor ve işte orada kader devreye giriyor, karşısına çapkın ve işinde başarılı yakışıklı doktor Ömer'i çıkarıyor...

Aylarca süren koma hali, Gazel'in tekrar hayata tutunma çabaları, Ömer'in özel ilgisi ve zamanla Gazel'den vazgeçemeyecek duruma gelmesi derken, akabinde kötü adamların tekrar devreye girmesiyle bol aşklı, az aksiyonlu bir kitap ortaya çıkıyor, finali sevdim, özellikle Ömer'in, Gazel'i kötü adamların elinden kurtardıktan sonra yaptıkları çok güzeldi, bu arada çikolataların hikayede ayrı bir yeri var :)

Deryal ve Adem yeniden görmek ayrı bir zevkti zira Ömer'le ilk kitaptan tanışıyorlar ve aralarında iyi bir dostluk var ..

Selvi Atıcı'nın gerçekten iyi bir kalemi var ve bu yüzden seriye devam :)

[okudugumusoyluyorum · Rating 4 out of 5]

Fena değildi. Doktorun kararsızlığı, Deniz’le olan ilişkisi ne kadar sinir bozsa da tek oturuşta bitecek bir kitap.

Yazarın kalemini sevdim, çoğu Türk yazar gibi saçmalamıyor. Akıcı ve okunabilir. Çoğu şey kıvamında yazılmış, bu da yazarı okutturuyor.

[Sena · Rating 5 out of 5]

Kalbimi bıraktım kalbimi❤️

Artık kitaplığımda gönlümü çalıp peşi sıra götüren bir bey daha var. Doktor Ömer😭😍❤️