บุหลันยาตรา

7 deadly sins บาป 7 ประการ #2

by ชญาน์พิมพ์

“เจ้า...ชอบนางแมวยั่วสวาทอย่างนั้นหรือ ชอบนัก...ก็ลองเป็นแมวดูบ้างไหมล่ะ”
หลังจากฉลองวันเกิดครบรอบอายุ ๓๑ ปี 'อลัน แอนเดอร์สัน' หายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย ครึ่งปีต่อมา เขาปรากฏตัวขึ้นโดยมี ‘แหวนแห่งคำสาป’ รูปร่างแปลกตาห้อยอยู่ที่คอ และสูญเสียความทรงจำในช่วงเวลาที่หายตัวไป

ขณะชายหนุ่มอาละวาดอยู่ที่โรงพยาบาล 'กันต์ดารินทร์' สาวน้อยแสนไร้เดียงสาเป็นคนเดียวที่สยบอาการคลุ้มคลั่งนั้นได้ เธอประกาศความเป็นเจ้าของในตัวเขา และบอกว่าเขาคือ 'โนเอล' ...แมวลายเสือที่หายไปของเธอ!

ในสายตาของคนใกล้ตัวอลัน...กันต์ดารินทร์ดู ‘เพี้ยนเต็มขั้น’ และ ‘ไม่น่าไว้ใจ’ ทว่ากลับมีมหันตภัยที่มองไม่เห็นรายล้อมอยู่รอบตัวเธอ บางครั้งอลันมีความทรงจำแปลกประหลาดผุดขึ้นในสมองและจิตใต้สำนึกของเขาร่ำร้องว่าต้องปกป้องเธอ ทั้งจากคำสาปที่ติดตัวเขา และอันตรายที่คืบคลานเข้ามาคุกคามเธอ!

Genres: Paranormal, Romance, Fantasy

542 pages, Paperback

Published October 1, 2015

Reviews

[J.Nida · Rating 3 out of 5]

บุหลันยาตราเป็นนิยายเล่มที่ 2 ในชุด 7 บาป
เล่มแรกคือ กฤษณามันตรา (หนูนิดกับตุ๊กตาผี)

แล้วเล่มถัดไปคือดวงใจจ้าววายุ

เล่มนี้ พระเอกของเรื่องคือ อลัน น้องชายของพี่รามไม่ซิงจากโศลกรักฯ รามมามีบทเด่นในเล่มนี้ด้วยเล่มพอกะน้องชายเลย

รินคือสาวน้อยที่โลกของเธอเป็นสีขาว เธอเติบโตมากับคุณอรอุมาผู้เป็นยาย แต่ปัจจุบันหญิงสาวอาศัยอยู่ในบ้านหลังนั้นตัวคนเดียว มีเพื่อนที่แวะมาเยี่ยมเยียนเป็นรุ่นพี่ พี่คี ที่รู้จักกันมานาน

แต่เรื่องมันประหลาดตรงที่วันหนึ่ง หญิงสาวเดินเข้ามาในห้องผู้ป่วยที่ อลัน แอนเดอร์สัน กำลังอาละวาดโวยวาย เพียงแค่หญิงสาวเกาคางของเขา อลันก็สงบและเชื่องเหมือนแมว!

_____________________

หลังอ่าน

รู้สึกว่าเล่มนี้เป็นเล่มปูทางไปเล่มต่อจากนี้ เลยมีปมหลายอย่างที่ถูกขมวดๆ เอาไว้หลายก้อนที่ยังไม่ถูกคลาย การดำเนินเรื่องเทียบกับ กฤษณามันตรา จะช้ากว่าเยอะมาก เพราะมีตัวละครหลายตัว กระจายบทเยอะ ไม่ได้โฟกัสอยู่แค่ที่รินและอลัน

มีบางฉากที่รู้สึกว่าไม่น่าสนใจสำหรับเรา เช่นฉากที่เป็นเกี่ยวกับดีแลนด์และพอลในรถ ฉากของป้ากานดา แต่ก็มีความสำคัญบ้างที่อ่านข้ามไม่ได้ แต่ก็มีบางตอนข้ามๆ ไป เช่นตอนที่เท็ดคุยกับมาร์ค

ปมสำคัญหลักน่าสนใจ ทิ้งท้ายเอาไว้ให้อยากอ่านต่อมากว่าจะเป็นยังไงต่อ อยากอ่านเรื่องของคุณปู่ชิวหลุนกับคีตรามากกกก ไปอยู่เล่มสุดท้ายเลยใน มนตร์เพรงพราย ♥️

[Ann · Rating 3 out of 5]

ชอบภาษาเขียน แต่เรื่องนี้ดำเนินเรื่องนานไปหน่อย พอปลายๆเรื่อง มีความเข้มข้นมากขึ้นนิด แล้วตัดจบเลย
มีเนื้อหาในส่วนความรักของ อลัน กับ ริน น้อยไปจนไม่รู้ว่าอะไรทำให้ทั้งคู่รักกัน และพอจบเล่มแล้ว ก็ยังไม่รู้ว่าตกลงจะลงเอยกันยังไง

[Misspharaoh · Rating 4 out of 5]

เหมียวอลันน่ารักที่สุด ดูดวนๆเกรียนๆ ชอบมากตอนที่ปะทะคารมกับคุณปู่นางเอก มันขำๆฮาๆเกรียนๆดี ส่วนนางเอกนี่ก็นางเอ๊กนางเอกจริงๆอ่ะ แบบโลกสวยมากเหมือนวิ่งเล่นอยู่ในทุ่งลาเวนเดอร์ประมาณนั้น (ขอให้สำนวนฮิตหน่อย)

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

อาจจะเพราะไม่ได้อ่านเล่มแรกมาก่อนเลยค่อนข้างงมากทีเดียว แต่ก็สนุกดีค่ะ

[Afternoon · Rating 2 out of 5]

เรื่องราวที่ต่อเนื่องมาจากกฤษณามันตรา ตัวละครที่เป็นปริศนาจากเรื่องเเรกก็ยังคงมาโลดแล่นในเรื่องนี้ รวมถึงรามและอรุณสองหนุ่มจากเรื่องโศลกรักใต้แสงดาว เนื้อเรื่องก็ค่อนข้างจะต่อมาจากเรื่องโศลกรักด้วย ฉะนั้นถ้าจะอ่านเรื่องนี้นอกจากจะต้องอ่านกฤษณามันตราแล้ว ควรอ่านโศลกรักใต้แสงดาวมาก่อนด้วยถึงจะดี เรื่องนี้ให้สองดาวเพราะจำใจอ่าน ตอนหลังนี้ถึงกับอ่านข้ามๆเอาเพียงบทสนทนาเลยก็ว่าได้ เรื่องเดินอืดมากกก ความรักของพระนางนี่ไม่อิน เข้าไม่ถึง ไม่รู้สึกคล้อยตามอย่างแรง นางเอกใสๆซื่อๆ ซื่อมากๆๆๆจนเกือบจะปัญญาอ่อนละ เนื้อเรื่องแทบไม่มีอะไรเลย เดินวนๆจนมีแต่น้ำ ตอนเเรงก็ดูมีปมปัญหาให้น่าติดตามนะคะ อ่านไปอ่านมาไม่ได้เนื้อได้น้ำอะไรซักทีจนเรานี่แอบรำคาญ แต่ก็รอเรื่องหน้าค่ะ ต้องอ่านให้จบ น้องจะร๊อ!!!