Alle dingen zijn schitterend

by Alex Boogers

Alle dingen zijn schitterend gaat over drie vaders wier levens elkaar op een cruciaal moment kruisen. Remy van Sand raakt de grip op zijn leven kwijt als hij slecht nieuws krijgt van zijn arts. Hij stopt met lesgeven en schrijft manisch in zijn dagboeken. Hierdoor wordt zijn grootste angst werkelijkheid: hij komt steeds verder van zijn vrouw en negenjarige dochter af te staan.

De tweede jonge vader, Arthur Rauwman, is een journalist die wacht op een donorhart voor zijn zoontje Taij. In het ziekenhuis komt Taij op een bijzondere manier in contact met Remy. Rechercheur Roeland Markus, vader van puberdochter Zoë, maakt de driehoek compleet.

Alle dingen zijn schitterend is een rijke roman met veel tegenslag, maar achter de ellende schittert steeds de hoop. Bobby Fischers uitspraak 'Nothing is so healing as the human touch,' is het rake motto van deze even gevoelige als spannende roman.

Genres: Roman, Dutch Literature

381 pages, Paperback

First published November 1, 2012

About the author

Alex Boogers is een Nederlandse schrijver. Hij woont en werkt in Vlaardingen, dat hij zelf steevast ‘het Naamloze Gat’ noemt. Ondanks een rommelige en turbulente jeugd waarin hij veel tijd op straat doorbracht en vocht, volgde Boogers het mavo, havo en vwo. Boogers was een begenadigd vechtsporter en beoefende taekwondo, jiu-jitsu en thaiboksen tot hij een ernstig ongeluk kreeg en verschillende ruggenwervels brak en verschoof. Later begeleidde hij jonge aanstormende vechttalenten. Drievoudig wereldkampioene Soumia die hij vanaf haar vijftiende begeleidde is zijn bekendste pupil.

Boogers studeerde, nadat hij van het voortgezet onderwijs verwijderd was, uiteindelijk Nederlands recht en filosofie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam. In Leiden studeerde hij voor een zeer korte periode Nederlandse taal. In 1997 stopte hij met zijn studies en had verschillende baantjes. In 1999 debuteerde hij onder het vrouwelijke pseudoniem M.L. Lee met de korte roman Het boek Estee over een opgroeiend meisje dat zichzelf en de wereld om haar heen probeert te verklaren. Boogers schreef de korte roman in drie maanden.

Reviews

[Marco · Rating 5 out of 5]

Als je één iemand weet te bereiken die na het lezen van het verhaal heel even anders naar de dag kijkt en daar iets mee doet, iets langer geniet, iets meer de tijd neemt ... dan heb je al veel bereikt. Wat mij betreft is Boogers met vlag en wimpel geslaagd voor zijn eigen examen. Een machtig boek over hoe om te gaan met geloof en hoop in tijden van tegenslag.

[Sofie · Rating 2 out of 5]

Het verhaal is sterk, maar de uitvoering rommelig. Er zijn te veel perspectief wisselingen, tijd sprongen en scènes die overbodig zijn. Soms is het beter om een goed verhaal gewoon simpel te vertellen.

[John Fosté · Rating 5 out of 5]

Het 3de boek van Boogers dat ik op korte tijd lees, en het moet gezegd worden dat ik een enorme fan van zijn werk ben geworden!

[Joke · Rating 5 out of 5]

Dit is het eerste boek dat ik las van Boogers. Ik ben zwaar onder de indruk. Wat een schrijver... In dit boek komen de levens van vier personen door toeval bij elkaar. Een gekend concept, maar de manier waarop Boogers elke verhaallijn uitschrijft is fenomenaal. Hij laat je in de huid en het hoofd van elk personage komen. Het kruipt echt in je vel.
Een aanrader van jewelste.

[Annet · Rating 4 out of 5]

Deze Boogers is door de gefragmenteerde opbouw anders dan zijn andere. Het is een puzzel die concentratie vraagt om alle stukjes aan elkaar te kunnen schakelen, ook doordat veel impliciet verteld wordt. Qua thematiek wel vertrouwd. Benieuwd naar zijn nieuwste, die in feb. wordt verwacht.

[Linda · Rating 4 out of 5]

♥️ Alle boeken van Boogers zijn schitterend ♥️

[Marlies · Rating 3 out of 5]

Het verhaal is boeiend, maar het lezen ervan voelt als fietsen over een straat met van die kleine stenen, die je tegenwerken... door de schrijfstijl en door de manier waarop het verhaal is opgebouwd. Vooral in het begin, doordat je nog geen beeld hebt van de verschillende personages en hun verhalen en alles (verhalen en tijden) door elkaar loopt. Nu zou ik eigenlijk het boek nog eens moeten lezen om de plaatjes compleet te maken... Maar daar heb ik gewoon geen zin in

[Petra De · Rating 2 out of 5]

Ik ben halverwege gestopt want ik kwam er niet doorheen.

[Guilia · Rating 3 out of 5]

Mooie schrijfstijl, eerste boek van deze schrijver dat ik lees. Op punten net iets te verwarrend opgeschreven met de parallelle verhaallijnen, maar on the whole een mooi verhaal dat zware thema's behandelt.

[Denise · Rating 1 out of 5]

Kom niet in het boek... ben tot de helft gekomen... pakte het steeds met tegenzin op. Het leven is te kort. Next.

[Jaco · Rating 4 out of 5]

Leest als een trein, dwingend, intens. De ontknoping is niet verrassend, maar het leesplezier is er niet minder om.

[Susanne Koster · Rating 4 out of 5]

Nog nooit las ik iets van Alex Boogers, met schaamte beken ik dat ik zelfs nog nooit van hem gehoord had, maar dat is na het lezen van “Alle dingen zijn schitterend” voorgoed veranderd.
Wat een indrukwekkend boek! Vanaf de eerste pagina tot en met de laatste heeft Alex Boogers me geboeid. Zijn karakters staan als een huis en dan heb ik het niet alleen over de drie mannen waar het allemaal om draait; Remy, Arthur en Paul volwassenen mannen en vaders die, haast bij toeval, met elkaar te maken krijgen op een cruciaal moment in hun leven. Het knappe aan deze roman vind ik dat het perspectief elke keer vanuit verschillende personages wordt beschreven, waardoor je als lezer heel dicht op dat personage zit. Voor mij had het bij de drie hoofd karakters mogen blijven, maar Alex Boogers kiest niet voor de makkelijkste weg en laat ook alle personages die met de mannen te maken hebben aan het woord. In eerste instantie vond ik dat een beetje verwarrend, maar later vond ik het van grote toegevoegde waarde, het kwam de geloofwaardigheid van de karakters alleen maar ten goede.
Zonder iets van het schitterende verhaal prijs te geven (daarvoor is het echt te mooi, ga het lezen!!) kan ik wel zeggen dat ook het einde is zoals het moet zijn. Op een andere manier had het niet gekund.
Deze manier bracht tranen in mijn ogen, maar het kon alleen maar dit zijn. Schitterend.

[Ineke · Rating 5 out of 5]

De naam Alex Boogers kwam ik de laatste tijd vaak tegen in de media. Die waren allemaal vol lof over zijn nieuwste boek "Alle dingen zijn schitterend". Mijn nieuwsgierigheid was gewekt en heb het boek aangeschaft. Had nog nooit iets van hem gelezen, maar daar is nu verandering in gekomen. Wat kan Boogers mooi schrijven.

De belangrijkste personages in dit boek zijn, Arthur, journalist, getrouwd, twee kinderen. Remy, leraar maatschappijleer, getrouwd een dochter en Paul, rechercheur, gescheiden een dochter. Je zit bij deze drie mannen letterlijk op de huid. Ze worden ook nog eens door verschillende personen beschreven. Waardoor je een compleet beeld krijgt van deze mannen. Vind dit bijzonder knap. De drie mannen kennen elkaar niet, maar door een heftig moment in hun leven krijgen ze met elkaar te maken. Heel bijzonder.

Een mooie zin: "Tijn werd hier geveild. We zaten met nummertjes in onze hand in de hoop dat we iets te bieden hadden om tijd te kunnen kopen. Van sommige armoedzaaiers wist je al dat ze aan het korste eind trokken. Die zaten hier omdat ze elke kans wilden aangrijpen. Misschien werd er wat tijd gemorst".

Ga het lezen, het is de moeite waard.

[Wilte · Rating 3 out of 5]

Vakkundig geschreven boek. Verschillende levens die met elkaar verstrengeld raken. Boek draait vooral om Remy "vechtkunstenaar" van Sand. Veel personages paseren de revue, soms ook als verteller van een hoofdstuk. Dat maakt soms wat verwarrend. Sommige karakters zijn vrij plat en irrelevant (politieman Paul van de achterflap is vrijwel overbodig voor het verhaal, alleen dubbel indirect als vader van Remy's leerling Zoë).

Het belang van de schriftjes van Estee en Remy en waarom iemand daar een boek over zou willen schrijven (is een van de verhaallijnen in dit boek, obsessie vajournalist Arthur Rauwman) ontgaat me (wie zou zo'n boek willen lezen? Ik niet). Met veel personages kon ik me moeilijk identificeren, maakte me niet zo veel uit wat er met hen zou gebeuren.

Sommige stukken zijn wel aangrijpend; zoals hoofdstuk in deel IV wanneer noodlot Mirjam en Remy treft.

[Francien · Rating 4 out of 5]

Prachtig boek waarin de drie hoofdpersonen steeds door andere ogen worden beschreven en hoe ze op een gegeven moment met elkaar verweven worden.
In het begin een beetje verwarrend, totdat je de hoofdpersonen kent en dan word je in het verhaal meegenomen.

Mooie zin uit het boek:
De meeste mensen willen rennen, maar stilstaan is net zo belangrijk.
Wie groeit er groter en hoger dan een boom?

[Giulia · Rating 3 out of 5]

Dit boek heeft twee kanten.. Aan de ene kant ingewikkeld om te lezen, want het wordt vanuit meerdere (stuk of 5) personen geschreven. Het duurde even voordat ik alle namen kon onderscheiden. Aan de andere kant bleef ik doorlezen, omdat het verhaal interessant is. Ook is het 'rauw' geschreven; je leest de naakte gedachten in iemands hoofd, wat mooie quotes oplevert.

[Natasja Keller · Rating 2 out of 5]

Ik kom hier gewoonweg niet doorheen en krijg de indruk dat het ‘interessante’ verhaal over de schrijver zelf wordt verward met zijn werk.

[Jesse Lammendam · Rating 4 out of 5]

Alle dingen zijn schitterend is een boek dat me vanaf het eerste moment volledig heeft meegenomen. Boogers schrijft in toegankelijke taal en weet daarmee zonder onnodige poespas toch herkenbaar, raak en mooi te verwoorden wat hij wil vertellen. Dat is op zichzelf al een kunst.

Wat dit verhaal bijzonder maakt, is de manier waarop het voortdurend van perspectief wisselt. Ik had dit nog niet eerder in boekvorm zo ervaren, en juist die afwisseling vond ik vernieuwend en uitdagend. Soms moest ik echt even zoeken vanuit welk perspectief er geschreven werd. Het feit dat dit niet expliciet bij elk hoofdstuk wordt aangegeven, maar aan de lezer zelf wordt overgelaten, maakt het lezen des te boeiender.

Daarnaast verraste het plot me meerdere keren. Het verhaal ging steeds weer onverwachte richtingen op, vaak heel anders dan ik vooraf had kunnen bedenken.

En een bonus dat dit boek eindigt op een manier waarvan ik me altijd al heb afgevraagd wanneer ik ooit een boek zal lezen dat op deze manier eindigt (maar dit einde kan ik jullie helaas niet vertellen).

[Lieselot Uyttersprot · Rating 3 out of 5]

Een boek met niet 1 hoofdpersonage, maar op z’n minst 3. Een boek waar je dus je hoofd moet bijhouden, want het is soms even zoeken wie er aan het woord is. Een boek over de liefde voor je kind en hoe kwetsbaar je dat als ouder maakt. Een boek waar het voor een zeldzame keer om de vaders draait en in mindere mate om de moeders. Een boek waarin de hoofdstukken niet aangeduid worden met een droog cijfer, maar met mooi uitgekozen titels. Een boek over de zware dingen des levens, maar vaak luchtig verwoord. Een boek dat je lang laat raden welke kant het opgaat. Een boek dat verschillende verhaallijnen niet afwerkt. Moedwillig? Een boek dat een voorspelbaar einde heeft. Een boek waar ik graag met halve sterren had gewerkt, maar waar ik dan toch maar naar beneden afrond.

[Jedidja · Rating 3 out of 5]

Toen ik dit boek voor de eerste keer las op de middelbare school was ik erg onder de indruk. Nu ik dit boek jaren later voor de tweede keer lees, na ook het eerste en tweede deel in het drieluik te hebben verslonden, blijf ik toch achter met de gedachte dat Remy een betere afloop had verdiend. Het verhaal is rommelig: perspectieven en tijden lopen door elkaar. Het was sterker geweest als de auteur het bij Remy's perspectief zou hebben gelaten. Daarnaast vind ik dat het verhaal ook iets te veel drama bevat. "Het boek Estee" en "Het waanzinnige van sneeuw" bevatten ook al de nodige tragiek, maar daar leek het niet de boventoon te voeren. Boven die tragiek uit klonk juist die roep naar leven het hardst en in "Alle dingen zijn schitterend" weet eenzelfde schreeuw naar leven alle wanhoop en leegte niet te overstemmen.

[Simon Frelink · Rating 3 out of 5]

Dit boek heb ik recent uitgelezen. Voor mij persoonlijk viel het een beetje tegen. Het is dit boek of Onder een hemel van Sproeten die mijn minst favoriet is.

Er waren wel dingen die heel erg goed waren nog steeds. Heel emotioneel boek en een verdrietig einde.

De keuze die Boogers heeft genomen om heel veel nieuwe personages te introduceren begreep ik, maar was niet nodig naar mijn mening.

Het is mijn minst favoriete van de Remy van Sand Trilogie.
Nog steeds van genoten, maar viel wel tegen.

3,5/5 ⭐

[Sophie · Rating 3 out of 5]

3,5 ster :)

Het boek volgt drie vaders en hun gezin.

Eerst en vooral: de hoofdstukken in dit boek hebben zo'n mooie titels. Knap ook dat de schrijver soms een hoofdstuk schrijft met drie zinnetjes of éen keer zelfs met één woord :)

In elk hoofdstuk wordt over en weer geschakeld naar een ander hoofdpersonage. Er wordt ook heen en weer gesprongen tussen heden en verleden, wat het soms moeilijk maakt om te volgen.
Ik schreef zelfs alle namen en familiebanden op om het wat makkelijker te maken en checkte deze tijdens het lezen van het boek.

Naar het einde toe vond ik het verhaal wat verzwakken anders had ik zeker 4 sterren gegeven.

Mooi boek.

[Ate Hoekstra · Rating 1 out of 5]

Na 'Alleen met de goden' keek ik uit naar dit boek van Alex Boogers. Maar het boek valt me behoorlijk tegen. Het vertelperspectief wisselt continu, waardoor het lastig is om het verhaal te volgen en sympathie te voelen voor de verschillende karakters. Ook de tijdsframes in het boek wisselen. Daardoor is het volstrekt onduidelijk wanneer nou wat gebeurt. Ik heb daarom iets gedaan wat ik bijna nooit doe: na een derde te hebben gelezen heb ik het voorgoed dichtgeslagen.

[Laura · Rating 2 out of 5]

Ik heb dit boek rond bladzijde 100 neergelegd. In een notendop: de schrijfstijl zit (voor mij) het verhaal in de weg. Het zijn interessante personages en je wordt ook nieuwsgierig naar wat er zich heeft afgespeeld. Echter weet ik als lezer ik vaak niet wie er aan het woord is (we zijn heel wat hoofdpersonages). Daarnaast wordt er zo vaak gewisseld tussen het heden en de verleden tijd, dat ik steeds opnieuw de draad steeds weer kwijtraak.

[Judith Greve · Rating 3 out of 5]

Ik vind het lastig om een review over dit boek te schrijven.
Het verhaal was voor mij te fragmentarisch. Het wordt verteld vanuit verschillende personages, wat niet altijd even duidelijk is. Daarnaast springt het ook in de tijd heen en weer.
Het gegeven dat de levens van drie gezinnen, en één vrijgezel, verweven worden sprak me erg aan.
De meeste personages vond ik niet sympathiek. Dit in combinatie met het fragmentarische maakt het voor mij geen aanrader.

[Maggie · Rating 2 out of 5]

Ik had me zo op dit boek verheugd, want ik vond 'Alleen met de goden' fantastisch! Maar dit boek heeft me teleurgesteld. Ik kon me maar moeilijk door alle perspectiefwisselingen worstelen, het miste flow en ik had niets met de karakters. Ik twijfelde tussen twee en drie sterren, omdat er een paar pareltjes van zinnen in blonken. Maar dat was niet genoeg om me 310 pagina's te boeien.

[Jaden, · Rating 4 out of 5]

Dit boek is werkelijk geweldig! Sowieso is meneer Boogers een goede schrijver. Het enige wat ik minder vind, was dat na het spannende en emotionele moment waar heel het boek op wachtte het verhaal iets te lang doorging en alle oogpunten liepen soms een beetje te erg door elkaar. Ondanks dat is dit boek een echte aanrader!

[Maria · Rating 3 out of 5]

Ik ben zo blij dit boek eindelijk uit te hebben. Ben er twee keer opnieuw in begonnen. Dit keer doorgezet en uitgelezen.

Remy’s verhaal was goed. Dat van Arthur matig. Manny’s hoofdstukjes mochten zéker geskipt worden. En Zoë’s verhaal was juist weer leuk en sprankelend!

Uiteindelijk had het boek ook honderd bladzijdes korter gekund.

[Dymphie · Rating 3 out of 5]

Best een goed boek, maar onnodig ingewikkeld qua tijdslijn.
Steeds andere ik personnages zorgen dat je steeds moet kijken wie er nu weer aan t woord is.
De eerste helft vond ik niet zo sterk, tweede deel beter, heftig einde.

[Elisa · Rating 2 out of 5]

Structuur veel te complex, niet goed te volgen welk perspectief je leest, op sommige momenten zeer langdradig. Toen ik eenmaal doorhad waar het heen ging moest ik niet eens huilen omdat ik te geirriteerd was.