Richard reist met zijn vrouw en haar negenjarige dochter naar een oud fort in Clarksonville. In de woestijn komt het Nederlandse gezin in een file terecht. Onbegrijpelijk en onwaarschijnlijk op de zo veilige snelwegen in Noord-Amerika. De verbazing groeit als er vreemde verschijnselen in de atmosfeer optreden: radio’s vallen uit, auto’s willen niet meer starten, vreemd onweer dat het landschap verandert.
Richards voornaamste taak is zijn gezin tegen deze dodelijke fenomenen te beschermen en hen veilig naar de beschaving brengen. Dit wordt nog zwaarder wanneer hij vermoedt dat iemand van zijn medevluchtelingen het op zijn gezin heeft voorzien.
Door het gedrag van de onbehouwen en gevaarlijke Jake, en het oudste lid, de mysterieuze Floyd Couldren, dringt een gehaat deel van Richards verleden naar de voorgrond. Floyd dient zich ongewenst aan als raadgever, hoewel zijn adviezen op den duur meer kwaad dan goed lijken te doen.
Richards woede en haat die met zijn jeugdtrauma gepaard gaan zijn echter slechtere raadgevers. Tijdens de tocht beseft hij dat dit helaas de enige wapens zijn die de menselijke dreiging kunnen tegenhouden. Durft hij die wapens op tijd en op de juiste manier te gebruiken?
Terrence Lauerhohn zet de toon in zijn verhalen met de donkerste pen die hij heeft. Zo gauw je een van zijn boeken hebt opengeslagen golf je mee op de vaak duistere stromen van zijn proza. Menig lezer kan niet eerder dan na de allerlaatste punt loskomen van de bloedstollende spanning en suspense die Terrence in zijn verhalen weet te leggen. Van zijn hand verschenen eerder De negen cirkels, Wegversperring, Nirwana, Zielenmenners, Blauwe bonen, De Kluwen, en medio februari 2023 verschijnt de psychologische polderthriller Kluizenaar, bij Hamley books. Wie is Terrence Lauerhohn? Hij is geboren op 31 mei 1960 in ‘s-Hertogenbosch. Nu woont hij in het Zeeuwse Rilland, prachtig ingeklemd tussen de beide Scheldes. Pas na veel omzwervingen en jaren besloot hij om verhalen te gaan schrijven en noemde hij zijn schrijvende alter ego Terrence Lauerhohn. Behalve zijn boeken zijn sinds 2014 ook een aantal kortverhalen van hem in genre-magazines en verhalenbundels gepubliceerd, waarvan verschillende zelfs in de USA. Bezoek ook zijn website eens, voor achtergrondinformatie, recensies en ander nieuws over zijn schrijfsels: www.123website.nl/lauerhohn
In deze SF-thriller strandt Richard met zijn dochter en vrouw in een file in de woestijn vlakbij Clarksonville. Na een tijd van wachten gaat hij met een groep rare vogels op weg naar de bewoonde wereld. Onderweg worden ze belaagt door vreemde verschijnselen en loopt de spanning binnen de groep op. Zullen ze ooit nog mensen tegenkomen....
Het verhaal leest als een roadmovie. Het verhaal komt langzaam op gang, maar wint vaart aan het eind en eindigt in een niet geheel bevredigende climax. Dit komt niet door de prachtige beschrijvingen van de vreemde fenomenen die ze onderweg tegenkomen, maar door de manier hoe de personen worden neergezet. Het lukt Terrence niet om de personen meer karakter te geven. Hierdoor komen de onderhuidse spanningen onderling niet goed tot zijn recht en komen cruciale handelingen uit de lucht vallen. En dit is jammer. Met een subtielere beschrijvingen van de personen, niet vanuit 1 gezichtspunt, zouden ze beter tot leven gekomen zijn en had het bevreemdende gevoel versterkt wat zeker in dit boek te vinden is.
Met al is dit zeker een goede poging geworden om een spannende SF-thriller te schrijven en zeker het lezen waard voor mensen die houden van een mix van SF, roadmovie en thriller. .
Clarksonville 43 mile. Een Nederlands gezin, Richard, Paula en hun dochter Shirley, komen op de Amerikaanse highway vast te staan in de file. Niemand weet de precieze reden. Er staan ook agenten in de file, maar aangezien hun radio niet werkt, weten ook zij niet wat er aan de hand is. Plotseling is er in de verte een explosie, in de buurt Clarksonville. Mensen zijn gelijk verontrust, aangezien er sprake is van een geheime militaire basis bij die stad. Een agent stelt Richard echter gerust: in de omgeving van de explosie is alleen een elektriciteitscentrale. Na deze explosie doen alle accu’s het niet meer, men kan nu in principe niets anders meer doen dan wachten op hulpdiensten. Twee agenten besluiten de highway terug te lopen naar de plaats Grey Boulder voor hulp.
Terwijl het Nederlandse gezin wacht, maken ze kennis met een aantal mensen die vlak bij hen staan te wachten. Ze besluiten samen te blijven en de rantsoenen onderling te verdelen. Dan is er volledig onverwachts een bliksemstraal in de buurt die de lucht doet schitteren. In de woestijn om hen heen zijn explosies, flitsen en kristallen stukjes hemel. Eén van die flitsen slaat in vlak de groep. Het is een onnatuurlijke en vreemde gebeurtenis waar niemand uit de groep een verklaring voor heeft. Speculaties lopen uiteen van Gods wraak tot onverantwoordelijke experimenten op de zogenaamde geheime basis. Er is tijdens het verhaal een continue spanning aanwezig door de gebeurtenissen. Het is gissen voor de groep wat er nu precies aan de hand is. Er komen steeds meer vreemde natuurverschijnselen voor, die de mensen beangstigen. Op een gegeven moment wordt het door deze verschijnselen te gevaarlijk om op de highway op hulp te wachten en de groep besluit zelf naar Grey Boulder te gaan. Onderweg komen ze gevaren tegen, die zo onverwacht en bizar zijn, dat niemand ze had kunnen voorzien.
Het verhaal doet me denken aan de schrijfstijl van Stephen King. Een onbekende, misschien wel bovennatuurlijke gebeurtenis. Het landschap, dat op onnatuurlijk aan doet na inslagen. Het mysterieuze, de onderlinge spanning in de groep, de soms bloederige scènes. Het deed me qua sfeer denken aan de film The Mist, gebaseerd op een boek van Stephen King. Alhoewel die film zich afspeelt in een winkel, waar mensen opgesloten zitten in een winkel vanwege onnatuurlijke gebeurtenissen en dit verhaal zich op de open highway afspeelt, is de claustrofobische spanning net zo goed aanwezig, omdat het voor deze groep mensen gevaarlijk is de highway te verlaten.
Je volgt het verhaal vanuit het gezichtspunt van Richard en maakt dus via hem kennis met de personages. Deze zijn heel divers met elk hun eigen karakteristieke eigenschappen. Ten eerste is er zijn vrouw Paula, met wie hij een geheim deelt. Verder zijn stiefdochter Shirley, die een hekel aan Richard heeft en dit niet onder stoel of banken steekt. Dan is er Jake, een onbeschoft en achterbaks figuur. Floyd, die iets mysterieus over zich heeft en waar Richard trekken van zichzelf in terug ziet: een onderhuids aanwezige vurigheid. En tenslotte Ellen, een zeer jonge en nog kinderlijk aandoende moeder van een baby. De verschillende personages zijn goed uitgewerkt. Het boeiende aan deze groep is hoe ze gedurende het gevaar, tijdens de onnatuurlijke en hopeloze situaties met elkaar omgaan. Er treden steeds vaker meningsverschillen op. De onderhuidse spanning in deze kleine groep loopt al gauw op door het lange wachten op de highway op hulp, het maken van de beslissing wel of niet zelf hulp te gaan zoeken vanwege het tekort aan voorraden. Vooral als de groep op pad gaat, groeit het onderlinge onderling wantrouwen en de groep begint paranoïde gedrag naar elkaar te vertonen. Wie is wel en wie is niet te vertrouwen en om daar over na te moeten denken in zo’n extreme situatie is niet makkelijk. De groep beseft echter terdege dat ze van elkaar afhankelijk zijn en elkaar nodig hebben, willen ze dit overleven. De gebeurtenissen volgen elkaar op in sneltreinvaart. De groep maakt op hun tocht naar een veilige plaats, steeds vaker onnatuurlijke surrealistische zaken mee. Zaken die de leden van de groep onzeker maken en dat is niet gunstig voor de samenwerking. Het samenwerken wordt een psychologische uitdaging.
Terrence Lauerhohn weet op een boeiende wijze de groepsdynamiek te beschrijven, de psychologische aspecten die voorkomen bij een groep mensen. Mensen die elkaar eerder grotendeels niet kenden, maar door omstandigheden gedwongen worden samen te werken. Achterdocht, het nemen van de leiding, moeilijke beslissingen maken, dit alles wordt uitstekend verwoord in dit boek.
Het verhaal leest op het laatst razend snel. Adrenaline gierde dan ook door mijn lichaam bij het lezen van de laatst paar pagina’s. Wat is Terrence Lauerhohn een ongelofelijk goede verteller. De spanning was bijna ondragelijk. Je móet doorlezen, je wílt weten wat het lot van deze menen zal zijn. En dan het plot: ik ben enorm verrast. Dit zag ik niet aankomen. Ademloos heb ik de laatste paar bladzijden gelezen. Het verhaal greep me bij mijn strot en liet me niet meer los.
Er is science-fiction en er is science-fiction. Ik hou van het soort à la Stark Trek en Spiderman maar een sci-fi thriller, dat had ik nog niet gelezen. Toen ik de vraag van de auteur kreeg of ik er mijn mening wou over geven, nam ik het aanbod dankbaar aan. De cover, titel en tekst op de achterflap spraken mij aan want een boek aannemen om het te krijgen en dan het tegen mijn zin te lezen, daar doe ik niet aan mee. Dan weiger ik liever beleefd. smile-emoticon
Dat de titel en cover perfect bij het boek passen, staat als een paal boven water. Dat op zich is voor mij al een ster waard. Het lijkt een eenvoudige file, maar zoals de bovenkant van de kaft al laat vermoeden, is er heel wat meer aan de hand. Het boek zelf dan. Hier sta ik een beetje in tweestrijd. Ik had het gevoel dat er twee verhalen inzaten die eigenlijk niets met elkaar te maken hadden en waardoor geen van beide de aandacht en diepgang kregen die ze verdienden. Soms was het ook moeilijk te volgen wie er aan het woord was of wie wat deed en soms werden te zware woorden gebruikt zodat het verhaal stroef verliep. Ik blijf ook nog met een aantal vragen zitten waar ik geen antwoord op vond. Het maakt mij niets uit dat ik tot de laatste pagina moet wachten om bepaalde verklaringen te krijgen, maar ze moeten er, voor mij, wel komen. Ik ben niet technisch aangelegd, maar toch denk ik dat er iets was dat niet klopte met de rest.
Conclusie
Ik had het in anderhalve dag uit, want er zit een voldoende dosis spanning in om je verder te laten lezen zodat je te weten komt wat er allemaal speelde. Dat de ontknoping verrassend was, is zacht uitgedrukt, maar voor mij ontbreekt er weer die epiloog om de laatste details uit de doeken te doen. Om eerlijk te zijn, mochten bepaalde dingen weggelaten en anderen meer in de verf gezet worden. Dit is natuurlijk mijn persoonlijke mening en laat jullie daar niet door leiden. Ik kan alleen maar zeggen : lees het boek en trek je eigen conclusies. 2,5 sterren.
Allereerst wil ik Terrence en uitgeverij Ambilicious/Aqua ZZ bedanken voor het toesturen van het recensie-exemplaar. Het verhaal Wegversperring gaat over een Nederlands gezin Richard, Paula en dochter Shirley van 9. Ze zijn op vakantie in de Verenigde staten en komen midden in de woestijn vast te staan in de file. Waarom er ineens een file is, is lang onduidelijk. Eerst valt de autoradio uit en later is er een ontploffing, daarna doet de accu van de auto het niet meer, en die van de andere auto’s ook niet ..En het landschap veranderd .Erg raar. Ze zullen dus moeten wachten tot er hulp van buitenaf komt. Richard krijgt de taak zijn gezin te beschermen tegen deze dodelijke fenomenen. Hij krijgt het idee dat iemand in deze file het op hen gemunt heeft.. maar toch gaan Richard en Paula met een paar anderen samen een uitweg zoeken. Jake is een rare, Floyd is mysterieus en Ellen met haar kind jong en onervaren. Voor Richard is dit erg lastig, hij heeft wat trauma’s opgelopen in het verleden en die spelen nu op . Kan hij zijn gezin beschermen tegen hetgeen er gebeurd? Het verhaal leest erg vlot, al vanaf de eerste bladzijde zit je in het verhaal en wil je weten wat er daar gebeurd. Je kan je goed inleven in Richard, die worstelt met zijn trauma maar toch zijn gezin wil beschermen. Je kan je ook inleven in Floyd, die als oudste ook de wijste lijkt te zijn. De andere karakters zijn wat oppervlakkiger maar toch kan je je wel in hen verplaatsen. De spanning in het verhaal is goed voelbaar, zowel de spanning tussen de personen als de spanning van wat er nu aan de hand is. Het is een boek met een hoog suspense en horror/thriller gehalte waar ook humor in voor komt. De opbouw naar het plot is goed, het eind is erg verrassend. Dit had ik niet zien aankomen. Wat mij betreft een aanrader. 5 sterren.
Het heeft een beetje geduurd voor ik in het verhaal zat, maar eens dit was, ging het vlot. Bij het veranderen van de wereld moet een gezin zich weten te redden. Dit te midden van een groepje mensen waar waarschijnlijk een moordenaar tussen zit en dit tijdens het vergaan van de wereld.
Net Wegversperring van Terrence Lauerhohn dicht geslagen. Wat een bijzonder boek was dat! Op de kaft staat SciFi-thriller, maar het is meer dan dat. Ook fantasy en horror kun je het onder scharen. Verslapte mijn aandacht nog in de loop van de eerste helft van het boek, het tegenovergestelde gebeurde in de tweede helft. De ene bizarre gebeurtenis na de andere. Pas op het allerlaatst kom je te weten wie nou werkelijk wie is. Een aanrader voor mensen die van bijzondere boeken houden.