What do you think?
Rate this book
Het zinneloze zeilen
Met de verhalenbundel Het zinneloze zeilen maakte Herman Brusselmans zijn entree in de Nederlandse letteren. In de vier sterk humoristische verhalen speelt Brusselmans met zijn personages en met de schrijver die hen heeft gecreëerd. De vanaf de eerste zinnen meteen in een volstrekt eigen stijl geschreven verhalen luiden op overtuigende wijze het begin in van een groot schrijverschap.
Het zinneloze zeilen is het eerste deel in de reeks Nieuw Verzameld Werk, waarin de vroege boeken van Herman Brusselmans in nieuwe uitgaven verschijnen.
Herman Brusselmans (1957) publiceerde meer dan veertig boeken. Hij wordt zowel verguisd als verafgood. Hij is een zeer belangrijk schrijver.
De pers over Het zinneloze zeilen:
Het beste is het om dit boek uit te lezen, schuddebuikend van het lachen.
het vrije volk
Zijn er dan toch lichtpuntjes in Vlaanderen?
de volkskrant
De ontregelde hilariteit waarmee Brusselmans zijn personages voorgoed heeft getekend onderstreept hun eenzaamheid op een zonderlinge en onvergetelijke manier. Dit vermogen maakt deze Vlaamse auteur bij zijn debuut al uniek.
thomas verbogt, arnhemse courant
Het zinneloze zeilen is het eerste deel in de reeks Nieuw Verzameld Werk, waarin de vroege boeken van Herman Brusselmans in nieuwe uitgaven verschijnen.
Herman Brusselmans (1957) publiceerde meer dan veertig boeken. Hij wordt zowel verguisd als verafgood. Hij is een zeer belangrijk schrijver.
De pers over Het zinneloze zeilen:
Het beste is het om dit boek uit te lezen, schuddebuikend van het lachen.
het vrije volk
Zijn er dan toch lichtpuntjes in Vlaanderen?
de volkskrant
De ontregelde hilariteit waarmee Brusselmans zijn personages voorgoed heeft getekend onderstreept hun eenzaamheid op een zonderlinge en onvergetelijke manier. Dit vermogen maakt deze Vlaamse auteur bij zijn debuut al uniek.
thomas verbogt, arnhemse courant
158 pages, Kindle Edition
First published January 1, 1982
4 people are currently reading
43 people want to read
About the author
Herman Brusselmans
131 books376 followersHerman Brusselmans is een Vlaamse schrijver, dichter en columnist. Hij debuteerde in de jaren tachtig en groeide uit tot een van de meest productieve en herkenbare stemmen in de Nederlandstalige literatuur. Brusselmans schrijft romans, verhalen, poëzie en columns, waarin autobiografische elementen, satire en maatschappijkritiek regelmatig samenkomen. Hij schuwt controverse niet en was meermaals onderwerp van publieke discussies en rechtszaken, wat zijn imago als polemisch auteur versterkte. Tegelijkertijd wordt hij geprezen om zijn taalgevoel, timing en vermogen om banaliteit en existentiële vervreemding te combineren. Hij geldt als een eigenzinnige, invloedrijke figuur binnen de Vlaamse literatuur, die bewust buiten het literaire establishment opereert.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
March 13, 2022
Weer eens ging ik naar de bibliotheek om een nieuw boek te bemachtigen, na even rondkijken zag ik het boek “Het Zinneloos Zeilen” van Herman Brusselmans en daar heb ik uiteindelijk tot de laatste pagina geen seconde spijt van gehad. Ik was reeds vertrouwd met Brusselmans doordat ik in het verleden een aantal andere boeken van hem heb gelezen. Hierdoor leek het mij geen slecht idee om weer eens te genieten van de droge en toch ook speciale literatuur van de Gentenaar.
Het verhaal bestond uit vier verschillende delen, het eerste deel was getiteld: “Onze Held (en de negen fasen van eenzaamheid)”. In het begin was het terug even inkomen doordat het lang geleden was dat ik nog één van Brusselmans’ boeken had gelezen en door andere boeken gewoon was geraakt aan een echte verhaallijn. In dit stuk verklaart Herman de ik figuur die hij naar al zijn verdere boeken doorzet, dit is namelijk ook zijn debuut boek. In dit deel ben ik enkele fraaie zinnen tegengekomen en dit heeft me dan ook nog eens extra doen realiseren wat voor een goede schrijver hij eigenlijk wel is. Het 2de verhaal heet: ”Martine (en het snikkende vluchten uit de werkelijkheid)”. In dit fragment stelt Brusselmans het doorzettingsvermogen van enkele lezers flink op de proef. Het was erg moeilijk voor mij om alles te blijven volgen en het boek niet even te laten rusten doordat de verhaallijn en de verschillende personages door elkaar werden gehaald. Ondanks ik er enkele keren niet in geslaagd ben mijn kaakspieren neutraal te houden, vond ik dit toch het minst aangename stuk van het boek. Het derde deel noemt: “Gumol (en de Derde Wereldoorlog)”. Ten opzichte van het vorige stuk vond ik dit deel veel aantrekkelijker, het was makkelijker te volgen en overzichtelijker voor mij en persoonlijk en aan humor ontbrak het zeker en vast niet. Er waren ook weer een paar indrukwekkende en stijlvolle quotes in terug te vinden wat ik als lezer zeker en vast apprecieer. Het vierde en laatste deel luidde: “Bruizz (en de langzaam zinkende hoed)”. In dit gedeelte vond ik dat de klasse van Herman het meest naar bovenkwam. Ik heb enorm hard moeten lachen en mezelf ook vragen moeten stellen. Brusselmans gebruikt namelijk humor bij alles maar achter al deze hilaritiet zit natuurlijk ook waarheid. Uiteindelijk kaart hij op zijn eigen manier enkele zware maatschappelijke thema’s aan doorheen het boek zoals bv. eenzaamheid.
Ik heb enorm van het boek genoten en ik ben er zeker van dat dit niet het laatste boek zal zijn dat ik van hem zal lezen. Doorheen de gehele bundel heb ik enorm hard moeten lachen en dit is ook het voornaamste doel van Brusselmans wanneer je aan één van zijn boeken begint. Brusselmans gebruikt humor om gewoonweg te lachen met de problemen die we vandaag de dag allemaal kennen en allemaal meezitten gemakkelijker te maken. Brusselmans zal altijd de soort schrijver blijven waar men oftewel enorm van houdt oftewel met zelf een soort afschuw op neerkijkt. Ik kan mezelf nu met volle zekerheid in die eerste categorie plaatsen.
Het verhaal bestond uit vier verschillende delen, het eerste deel was getiteld: “Onze Held (en de negen fasen van eenzaamheid)”. In het begin was het terug even inkomen doordat het lang geleden was dat ik nog één van Brusselmans’ boeken had gelezen en door andere boeken gewoon was geraakt aan een echte verhaallijn. In dit stuk verklaart Herman de ik figuur die hij naar al zijn verdere boeken doorzet, dit is namelijk ook zijn debuut boek. In dit deel ben ik enkele fraaie zinnen tegengekomen en dit heeft me dan ook nog eens extra doen realiseren wat voor een goede schrijver hij eigenlijk wel is. Het 2de verhaal heet: ”Martine (en het snikkende vluchten uit de werkelijkheid)”. In dit fragment stelt Brusselmans het doorzettingsvermogen van enkele lezers flink op de proef. Het was erg moeilijk voor mij om alles te blijven volgen en het boek niet even te laten rusten doordat de verhaallijn en de verschillende personages door elkaar werden gehaald. Ondanks ik er enkele keren niet in geslaagd ben mijn kaakspieren neutraal te houden, vond ik dit toch het minst aangename stuk van het boek. Het derde deel noemt: “Gumol (en de Derde Wereldoorlog)”. Ten opzichte van het vorige stuk vond ik dit deel veel aantrekkelijker, het was makkelijker te volgen en overzichtelijker voor mij en persoonlijk en aan humor ontbrak het zeker en vast niet. Er waren ook weer een paar indrukwekkende en stijlvolle quotes in terug te vinden wat ik als lezer zeker en vast apprecieer. Het vierde en laatste deel luidde: “Bruizz (en de langzaam zinkende hoed)”. In dit gedeelte vond ik dat de klasse van Herman het meest naar bovenkwam. Ik heb enorm hard moeten lachen en mezelf ook vragen moeten stellen. Brusselmans gebruikt namelijk humor bij alles maar achter al deze hilaritiet zit natuurlijk ook waarheid. Uiteindelijk kaart hij op zijn eigen manier enkele zware maatschappelijke thema’s aan doorheen het boek zoals bv. eenzaamheid.
Ik heb enorm van het boek genoten en ik ben er zeker van dat dit niet het laatste boek zal zijn dat ik van hem zal lezen. Doorheen de gehele bundel heb ik enorm hard moeten lachen en dit is ook het voornaamste doel van Brusselmans wanneer je aan één van zijn boeken begint. Brusselmans gebruikt humor om gewoonweg te lachen met de problemen die we vandaag de dag allemaal kennen en allemaal meezitten gemakkelijker te maken. Brusselmans zal altijd de soort schrijver blijven waar men oftewel enorm van houdt oftewel met zelf een soort afschuw op neerkijkt. Ik kan mezelf nu met volle zekerheid in die eerste categorie plaatsen.
May 7, 2023
3,5!
November 8, 2023
Heel vermakelijk in een ijspriem door je voorhoofd kinda way
June 7, 2015
Als Hollander verhuisd naar België kan ik het natuurlijk niet maken om nog nooit een boek gelezen te hebben van Brusselmans. Dus daar ging ik aan de lees met de verhalenbundel Zinneloze Zeilen, waarmee Brusselmans zijn entree maakte in de Nederlandse letteren. Dit boek bevat vier korte verhalen, prima om te lezen dus tijdens 'den blok'.
Onze Held (en de negen fasen van eenzaamheid)
De verhalenbundel begon goed - maar gerelativeerd na het lezen van de andere verhalen zou dit ook kunnen omdat ik vol enthousiasme aan het boek begon;)
Nee, ik vond het eerste verhaal vermakelijk, goed geschreven, er zaten mooie zinnen in (zie leesupdates) en het verhaal was goed te volgen. Ook had ik het idee dat het verhaal mooi rond was; er was een begin, een middenstuk en een slot.
Martine (en het snikkende vluchten uit de werkelijkheid)
Bij dit verhaal was ik de schrijfstijl van Brusselmans even helemaal beu. Misschien omdat ik direct verder ging na het vorige verhaal? Ook vond ik het lastig te volgen door de vele verhaallijnen en personages. Het was me allemaal net even te veel van het goede.
Gumol (en de Derde Wereldoorlog
Na het lezen van de eerste twee verhalen heeft het een hele tijd geduurd voordat ik het boek weer op durfde te pakken.. Ik vond het echt lastig om mezelf er toe te zetten weer verder te lezen. En dit verhaal maakte het er helaas niet beter op.
Van alle verhalen in het boek vond ik deze echt het onduidelijkst en het lastigst te volgen. Alles was zo bizar! Natuurlijk snap ik dat Brusselmans op deze manier de complexheid van het menselijk brein wil karakteriseren en ik waardeer het idee, maar ik vond het gewoon erg lastig te lezen. Qua thema denk ik wel het interessantst van de hele bundel!
Bruizz (en de langzaam zinkende hoed)
Dit vierde en laatste verhaal vond ik eigenlijk nog best oké, misschien een bijproduct van mijn blijdschap dat ik het boek bijna uit had?! Ook in dit verhaal ontdekte ik een aantal mooie quotes en juíst in dit verhaal waardeerde ik de schrijfstijl van Brusselmans het meest.
Enerzijds was ik blij dat het slechts korte verhalen waren, dan was ik er sneller vanaf.. Maar anderzijds was ik misschien beter in het verhaal gekomen wanneer het langer was.
Al met al moet ik zeggen dat ik de schrijfstijl van Brusselmans zeker waardeer. Ik vind hem een kunstenaar met woorden - een aantal quotes die me aanspraken in het boek zijn dan ook te vinden bij de leesupdates.
En of de man briljant of gestoord is?! Ik ga zeker nog een boek van Brusselmans proberen, want op basis van deze vier verhalen ben ik er nog niet helemaal uit;)
Onze Held (en de negen fasen van eenzaamheid)
De verhalenbundel begon goed - maar gerelativeerd na het lezen van de andere verhalen zou dit ook kunnen omdat ik vol enthousiasme aan het boek begon;)
Nee, ik vond het eerste verhaal vermakelijk, goed geschreven, er zaten mooie zinnen in (zie leesupdates) en het verhaal was goed te volgen. Ook had ik het idee dat het verhaal mooi rond was; er was een begin, een middenstuk en een slot.
Martine (en het snikkende vluchten uit de werkelijkheid)
Bij dit verhaal was ik de schrijfstijl van Brusselmans even helemaal beu. Misschien omdat ik direct verder ging na het vorige verhaal? Ook vond ik het lastig te volgen door de vele verhaallijnen en personages. Het was me allemaal net even te veel van het goede.
Gumol (en de Derde Wereldoorlog
Na het lezen van de eerste twee verhalen heeft het een hele tijd geduurd voordat ik het boek weer op durfde te pakken.. Ik vond het echt lastig om mezelf er toe te zetten weer verder te lezen. En dit verhaal maakte het er helaas niet beter op.
Van alle verhalen in het boek vond ik deze echt het onduidelijkst en het lastigst te volgen. Alles was zo bizar! Natuurlijk snap ik dat Brusselmans op deze manier de complexheid van het menselijk brein wil karakteriseren en ik waardeer het idee, maar ik vond het gewoon erg lastig te lezen. Qua thema denk ik wel het interessantst van de hele bundel!
Bruizz (en de langzaam zinkende hoed)
Dit vierde en laatste verhaal vond ik eigenlijk nog best oké, misschien een bijproduct van mijn blijdschap dat ik het boek bijna uit had?! Ook in dit verhaal ontdekte ik een aantal mooie quotes en juíst in dit verhaal waardeerde ik de schrijfstijl van Brusselmans het meest.
Enerzijds was ik blij dat het slechts korte verhalen waren, dan was ik er sneller vanaf.. Maar anderzijds was ik misschien beter in het verhaal gekomen wanneer het langer was.
Al met al moet ik zeggen dat ik de schrijfstijl van Brusselmans zeker waardeer. Ik vind hem een kunstenaar met woorden - een aantal quotes die me aanspraken in het boek zijn dan ook te vinden bij de leesupdates.
En of de man briljant of gestoord is?! Ik ga zeker nog een boek van Brusselmans proberen, want op basis van deze vier verhalen ben ik er nog niet helemaal uit;)
Displaying 1 - 5 of 5 reviews