Al met al is het een beetje een slap boek, sorry. Ik hoopte op een iets minder oppervlakkig relaas over zorg en ziekenhuis. In de wetenschap dat Kees van Kooten dat kan. Dat het boek geen twee maar drie sterren heeft gekregen komt door de prachtige beschrijving van zijn gevoelens als hij op een echo apparaat zijn hartkleppen aan het werk ziet. Die ontroering had ik ook toen ik die twee dappere klepjes zag “ die om en om open en dicht klappen, zo’n zeventig maal per minuut, mijn hele leven lang, dag en nacht, zonder daar iets voor terug te vragen.” Hij kan het wel.
Ik vond het zeer matig. Het boek probeert te Grappig te zijn. Ik heb het boek weggelegd na de helt gelezen te hebben. En voor zo'n dun boek nog duur ook
In 2015 publiceerde Kees van Kooten Leve het welwezen over zijn ervaringen nadat hij door een hartinfarct was geveld en in een ziekenhuis moest worden opgenomen. Van Kooten wilde aanvankelijk een boek schrijven over cartoons en cartoonisten, maar dat werd door de ziekenhuisopname op de lange baan geschoven. Het boek werd grotendeels een aandoenlijke en persoonlijke biografie. Het ironische is dat het toch ook een boek over cartoons en cartoonisten is omdat het boek tientallen cartoons bevat en deze aan het einde van het boek uitgebreid worden toegelicht. Zo krijg je eigenlijk twee boeken voor de prijs van een. Het is ook een boek van nostalgie, omdat er veel tekeningen uit de jaren vijftig en zestig in voorkomen, toen Kees nog jong was. De problemen van de hartpatiënt krijgen zo een luchtige context. Ik denk dat dit een van de laatste, zo niet de laatste publicatie van Kees van Kooten is, een man die veel met taal en ook veel met beeld heeft. Soms zijn zijn grapjes een tikkeltje flauw, maar het associëren en het van de hak op de tak springen is ook zijn handelsmerk.
Na bladzijde 70 heb ik het opgegeven. Niet omdat het slecht geschreven is, maar omdat ik me tot deze pagina gekomen me afvroeg wat ik moest met de gedetailleerde beschrijving van de lotgevallen van een BN-er die een aantal bypasses krijgt. Ik was niet nieuwsgierig naar de rest. Zo’n beetje als de aardige, tikkeltje zelfingenomen opa, die denkt dat alles wat hij heeft meegemaakt interessant genoeg is om te vertellen.
Fijn boek, brengt een zwaar onderwerp op de typische, luchtige Kootiaanse stijl. De glimlach is steeds aanwezig, en toch ga je ook nadenken over het kwetsbare van een goede gezondheid. Qua cartoons verschillen we zeker van smaak, maar ze storen niet in het boek. Integendeel, zorgen voor de nodige ademruimte. Toch geen 5 sterren omdat ik het net iets TE oppervlakkig vind.
Niet onaardig boekje over zijn hartinfarct en de dagen na de bypass operatie. Bij vlagen grappig, vaak wel erg voorspelbaar. Gelardeerd met aardige cartoons (die waren oorspronkelijk het onderwerp van volgende boek).