What do you think?
Rate this book
Alibi
Tijdens een ontgroeningskamp wordt het levenloze lichaam van Belle op een verlaten dijkje gevonden. Als psychologe Wynona Post, oftewel WP, haar cliënte Josje hierover hoort vertellen, wordt ze gegrepen door het mysterieuze verhaal. WP vermoedt dat de dood van Belle geen natuurlijke dood was. In haar zoektocht naar de waarheid negeert ze grenzen en brengt daarbij ook haar eigen leven in gevaar...
226 pages, ebook
First published October 1, 2014
About the author
Martine Kamphuis
26 books9 followersMartine Kamphuis on Wikipedia https://nl.wikipedia.org/wiki/Martine...
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
May 4, 2026
Na de serie over de TBS-kliniek en deel 0.5 (Sterrenstof) moet ik heel eerlijk zeggen dat ik een beetje opkeek om echt aan deze serie te beginnen. Ik lees ze echter samen met de samenlezenwe-club op Instagram en doe ook de besprekingen dus dat betekent dat we de schouders eronder zetten en keer op keer opnieuw een kans gaan geven aan deze boeken. En, laten we eerlijk zijn.. Elk boek dat ook maar iets te maken heeft met psychologie trekt mij enorm aan, dus ik kan ze hoe dan ook niet helemaal laten liggen, omdat ik altijd het gevoel blijf houden dat ik te vroeg heb opgegeven.
Martine Kamphuis heeft met het boek Alibi ten opzichte van het korte verhaal 'Sterrenstof' naar mijn mening hele kleine stapjes in de goede richting gezet.
Als allereerst vind ik de schrijfstijl van Kamphuis erg fijn en toegankelijk. Ze schrijft pakkend en simpel en weet hoe ze de tijd (zoals in dit geval met tijdsprongen bijvoorbeeld) goed in moet zetten om haar verhalen extra kracht te geven. Je leest zo door haar verhalen heen, zelfs als je zoals ik misschien nog niet helemaal fan bent geworden van de verhaallijnen op zich.
Er zijn weinig mensen die echt boeken schrijven over psychologen of mensen die in de mentale zorg werken en dat maakt deze boeken voor mij zo interessant. Zeker omdat het ook nog om thrillers gaat, trekken ze me aan en hebben ze meteen al een beetje voorsprong op andere 'gewone' thrillers. En ja, ik weet dat er meer boeken bestaan, maar die zijn vaak van oorsprong Engels/Amerikaans of ik heb ze gewoon nog niet gelezen of ontdekt. Voor mij geeft de invalshoek van Martine Kamphuis dus een extra laag aan de verhalen. Waar bij komt dat Martine zelf in de psychologie werkt en ik dus misschien wat hogere verwachtingen mag hebben als het gaat over diepgang en uitwerking van wat er bij de karakters speelt.
Wynona Post is een karakter in wie ik mij enorm herken. Veel van de dingen of obstakels waar zij tegenaan loopt, haar kijk op het leven, haar beeld over de wereld, maar ook over zichzelf, komen mij erg bekend voor. Toch irriteer ik me op de één of andere manier soms mateloos aan haar manier van doen. Ten eerste is ze al voorbij de 30, maar heb ik het gevoel dat ik lees over een persoon van misschien begin volwassen leeftijd. Als ze 19 was had ik het ook geloofd. Ergens heb ik sterk het geloof dat ze misschien zo denkt, handelt en doet doordat ze emotioneel gezien misschien niet verder gegroeid is nog, door haar verleden, maar tegelijkertijd kan iemand met dezelfde achtergrond dit vaak juist heel goed verstoppen en lijken ze juist vaak al ouder, omdat ze zo bedachzaam zijn. WP lijkt juist te verzuipen in alles waar ze tegenaan loopt. Logisch trouwens. Maar op de één of andere manier bots ik met hoe ze wordt neergezet. Misschien is het omdat het te confronterend is, maar misschien ook omdat ik, met een soortgelijke kijk op alles, nooit zo zou doen als zij. In ieder geval in veel mindere mate. Ik weet meteen wel dat in haar karakter voor mij een heel interessant onderzoek zit, ook naar mezelf. Dus ik merk wel dat het me door laat lezen, maar ik merk ook dat de irritatie me soms iets teveel wordt. Ze handelt soms echt zonder na te denken, alsof regels, zoals in het boek naar voren komt, niet voor haar gelden, maar wel voor ieder ander. Tegelijkertijd heeft ze ook regels voor zichzelf, een hele hoge lat, die ze bij elk ander persoon meteen in de vuilnisbak lijkt te gooien. WP zit voor mij tijdens dit verhaal dan ook vol met tegenstrijdigheden die ik niet helemaal kan pijlen. Ze handelt op een manier die, zoals ik ook bij 'Sterrenstof' zei, niet passen bij iemand die psychologie zou moeten gaan studeren. Ik maak me echt oprecht steeds meer zorgen in hoe zij dit vak ooit moet uitoefenen. De supervisor die ze in dit deel net krijgt helpt haar wel stapjes vooruit, maar tegelijkertijd is het zo voorspelbaar en zijn sommige stappen zo abrupt, dat er niet een duidelijke oorzaak of een goede verdieping of uitleg is voor de ontwikkeling die ze maakt. Hier had voor mij net wat meer aandacht voor mogen zijn, ook om het geloofwaardig en herkenbaar te houden.
Ten opzichte van het korte verhaal (deel 0.5 zoals ik hem noem) is er ineens ook heel veel tijd voorbij. Er zit wel een aantal jaar tussen en in die tijd lijkt WP absoluut niet gegroeid te zijn. Ik vraag me daardoor des te meer af waarom er ineens wel groei zou zijn, zoveel en zo ineens, in de laatste 60 pagina's van het verhaal. Het is voor mij alemaal net wat te ongrijpbaar
Qua verhaal was het interessant, maar voorspelbaar en net zo ongrijpbaar als WP zelf. Er gaat iemand dood, er wordt onderzoek naar gedaan, WP raakt daarin verstrikt en daarbij doet ze een eindonderzoek naar de gevolgen van ontgroening die dwars door dit thema heen loopt. Als je het zo leest komt dus alles mooi samen. Echter maakt WP er een zooitje van, is in de eerste pagina al duidelijk wat er gebeurd is en weet je aan het einde van het verhaal nog nauwelijks iets over het onderzoek dat WP en Joachim samen doen. En ja, hierin lezen we denk ik meer in het tweede deel. Maar voor mij, nogmaals.. Het onderwerp is super interessant.. Maar er mist iets. Er mist verdieping, er mist geheimzinnigheid en er mist een goede en fijne afronding. Martine Kamphuis heeft heel goed twijfel gezaaid en overal lijkt gevaar te zijn, tegelijkertijd merkte ik ook mijn teleurstelling dat het gevaar uiteindelijk helemaal uit verwachte hoek kwam en dat er dus geen onverwacht gevaar was, dat het gevaar niet echt in alle hoeken was.
Met thema's over eenzaamheid, ontgroening, onderdrukking, vermijding en jaloezie is 'Alibi' zeker interessante stof. Even geen boek vanuit een detective, even geen boek met 100 plottwists, maar een boek met veel overdenkingen en onderzoek. Helaas zonder echte verdieping, maar dat mag de pret niet drukken. De proloog was voor mij het sterkste gedeelte van het verhaal en ook de therapie sessies en de sessier met WP haar supervisor maakten het lezen voor mij wel de moeite waard als je ziet wat eruit geleerd is.
Uiteindelijk heb ik echt wel genoten van het lezen van het verhaal, ondanks de dingen die ik mis, waar ik tegenaan liep of wat ik anders had gedaan.
Ik geef 'Alibi' 3,25 sterren!
~ Live Your Life Reading
#samenelezenwe #samenlezenwedecrimecompagnie #samenlezenwethrillers #samenlezenwemartinekamphuis
Martine Kamphuis heeft met het boek Alibi ten opzichte van het korte verhaal 'Sterrenstof' naar mijn mening hele kleine stapjes in de goede richting gezet.
Als allereerst vind ik de schrijfstijl van Kamphuis erg fijn en toegankelijk. Ze schrijft pakkend en simpel en weet hoe ze de tijd (zoals in dit geval met tijdsprongen bijvoorbeeld) goed in moet zetten om haar verhalen extra kracht te geven. Je leest zo door haar verhalen heen, zelfs als je zoals ik misschien nog niet helemaal fan bent geworden van de verhaallijnen op zich.
Er zijn weinig mensen die echt boeken schrijven over psychologen of mensen die in de mentale zorg werken en dat maakt deze boeken voor mij zo interessant. Zeker omdat het ook nog om thrillers gaat, trekken ze me aan en hebben ze meteen al een beetje voorsprong op andere 'gewone' thrillers. En ja, ik weet dat er meer boeken bestaan, maar die zijn vaak van oorsprong Engels/Amerikaans of ik heb ze gewoon nog niet gelezen of ontdekt. Voor mij geeft de invalshoek van Martine Kamphuis dus een extra laag aan de verhalen. Waar bij komt dat Martine zelf in de psychologie werkt en ik dus misschien wat hogere verwachtingen mag hebben als het gaat over diepgang en uitwerking van wat er bij de karakters speelt.
Wynona Post is een karakter in wie ik mij enorm herken. Veel van de dingen of obstakels waar zij tegenaan loopt, haar kijk op het leven, haar beeld over de wereld, maar ook over zichzelf, komen mij erg bekend voor. Toch irriteer ik me op de één of andere manier soms mateloos aan haar manier van doen. Ten eerste is ze al voorbij de 30, maar heb ik het gevoel dat ik lees over een persoon van misschien begin volwassen leeftijd. Als ze 19 was had ik het ook geloofd. Ergens heb ik sterk het geloof dat ze misschien zo denkt, handelt en doet doordat ze emotioneel gezien misschien niet verder gegroeid is nog, door haar verleden, maar tegelijkertijd kan iemand met dezelfde achtergrond dit vaak juist heel goed verstoppen en lijken ze juist vaak al ouder, omdat ze zo bedachzaam zijn. WP lijkt juist te verzuipen in alles waar ze tegenaan loopt. Logisch trouwens. Maar op de één of andere manier bots ik met hoe ze wordt neergezet. Misschien is het omdat het te confronterend is, maar misschien ook omdat ik, met een soortgelijke kijk op alles, nooit zo zou doen als zij. In ieder geval in veel mindere mate. Ik weet meteen wel dat in haar karakter voor mij een heel interessant onderzoek zit, ook naar mezelf. Dus ik merk wel dat het me door laat lezen, maar ik merk ook dat de irritatie me soms iets teveel wordt. Ze handelt soms echt zonder na te denken, alsof regels, zoals in het boek naar voren komt, niet voor haar gelden, maar wel voor ieder ander. Tegelijkertijd heeft ze ook regels voor zichzelf, een hele hoge lat, die ze bij elk ander persoon meteen in de vuilnisbak lijkt te gooien. WP zit voor mij tijdens dit verhaal dan ook vol met tegenstrijdigheden die ik niet helemaal kan pijlen. Ze handelt op een manier die, zoals ik ook bij 'Sterrenstof' zei, niet passen bij iemand die psychologie zou moeten gaan studeren. Ik maak me echt oprecht steeds meer zorgen in hoe zij dit vak ooit moet uitoefenen. De supervisor die ze in dit deel net krijgt helpt haar wel stapjes vooruit, maar tegelijkertijd is het zo voorspelbaar en zijn sommige stappen zo abrupt, dat er niet een duidelijke oorzaak of een goede verdieping of uitleg is voor de ontwikkeling die ze maakt. Hier had voor mij net wat meer aandacht voor mogen zijn, ook om het geloofwaardig en herkenbaar te houden.
Ten opzichte van het korte verhaal (deel 0.5 zoals ik hem noem) is er ineens ook heel veel tijd voorbij. Er zit wel een aantal jaar tussen en in die tijd lijkt WP absoluut niet gegroeid te zijn. Ik vraag me daardoor des te meer af waarom er ineens wel groei zou zijn, zoveel en zo ineens, in de laatste 60 pagina's van het verhaal. Het is voor mij alemaal net wat te ongrijpbaar
Qua verhaal was het interessant, maar voorspelbaar en net zo ongrijpbaar als WP zelf. Er gaat iemand dood, er wordt onderzoek naar gedaan, WP raakt daarin verstrikt en daarbij doet ze een eindonderzoek naar de gevolgen van ontgroening die dwars door dit thema heen loopt. Als je het zo leest komt dus alles mooi samen. Echter maakt WP er een zooitje van, is in de eerste pagina al duidelijk wat er gebeurd is en weet je aan het einde van het verhaal nog nauwelijks iets over het onderzoek dat WP en Joachim samen doen. En ja, hierin lezen we denk ik meer in het tweede deel. Maar voor mij, nogmaals.. Het onderwerp is super interessant.. Maar er mist iets. Er mist verdieping, er mist geheimzinnigheid en er mist een goede en fijne afronding. Martine Kamphuis heeft heel goed twijfel gezaaid en overal lijkt gevaar te zijn, tegelijkertijd merkte ik ook mijn teleurstelling dat het gevaar uiteindelijk helemaal uit verwachte hoek kwam en dat er dus geen onverwacht gevaar was, dat het gevaar niet echt in alle hoeken was.
Met thema's over eenzaamheid, ontgroening, onderdrukking, vermijding en jaloezie is 'Alibi' zeker interessante stof. Even geen boek vanuit een detective, even geen boek met 100 plottwists, maar een boek met veel overdenkingen en onderzoek. Helaas zonder echte verdieping, maar dat mag de pret niet drukken. De proloog was voor mij het sterkste gedeelte van het verhaal en ook de therapie sessies en de sessier met WP haar supervisor maakten het lezen voor mij wel de moeite waard als je ziet wat eruit geleerd is.
Uiteindelijk heb ik echt wel genoten van het lezen van het verhaal, ondanks de dingen die ik mis, waar ik tegenaan liep of wat ik anders had gedaan.
Ik geef 'Alibi' 3,25 sterren!
~ Live Your Life Reading
#samenelezenwe #samenlezenwedecrimecompagnie #samenlezenwethrillers #samenlezenwemartinekamphuis
December 3, 2014
Mijn recensie:
Auteur Martine Kamphuis studeerde geneeskunde en is werkzaam als psychiater. 'Alibi' is haar vijfde thriller, eerder verschenen 'Vrij', 'Ex', 'Kift' en 'Ziek'.
De thriller 'Alibi' vormt de start van een reeks met in de hoofdrol psychologe Wynona Post. Aangezien Wynona niet echt gecharmeerd is van haar naam laat zij zich WP noemen. WP is een wat onzekere en chaotische jonge vrouw. Zij leeft het liefst wat op zichzelf met in haar kielzog haar trouwe hond Jip. Ondertussen worstelt zij met zichzelf. Zal zij wel een goede psychologe worden? Zal zij in staat zijn haar patiënten te helpen? WP is niet zeker van zichzelf en haar talenten en de complexe relatie met haar ouders helpt daar ook niet echt aan mee.
Wanneer Josje Engelkens haar spreekkamer binnenloopt kan WP niet vermoeden wat haar allemaal te wachten staat. Zij doet haar uiterste best om Josje te helpen met haar nachtmerries die het gevolg lijken te zijn van een dodelijk ongeluk tijdens een ontgroeningskamp waar Josje deel van uitmaakte. De jonge psychologe gaat daarin echter zo ver dat zij daarmee haar eigen leven op het spel zet.
Hoewel de proloog van 'Alibi' erg boeiend was, bleef de spanning in het verhaal wat mij betreft een beetje op de vlakte. Dat vond ik jammer want alle ingrediënten voor een intrigerende thriller waren zeker wel aanwezig. Persoonlijk had ik wat moeite met het onstuimige gedrag van WP. Sommige acties van haar kwamen bij mij wat ongeloofwaardig over; aan de ene kant is ze enorm onzeker en dan gaat ze ineens toch tot drieste acties over. Het kostte me daardoor wat tijd om me in haar in te leven.
Wat ik wel enorm boeiend vond waren de uiteenzettingen wat betreft het vak van psychologe. Hierin is duidelijk merkbaar dat Kamphuis daar goed in thuis is. Ook het verrassende einde van dit eerste deel in de reeks over WP vond ik sterk en daardoor heeft de auteur mij genoeg weten te prikkelen om ook het volgende deel te willen lezen.
Auteur Martine Kamphuis studeerde geneeskunde en is werkzaam als psychiater. 'Alibi' is haar vijfde thriller, eerder verschenen 'Vrij', 'Ex', 'Kift' en 'Ziek'.
De thriller 'Alibi' vormt de start van een reeks met in de hoofdrol psychologe Wynona Post. Aangezien Wynona niet echt gecharmeerd is van haar naam laat zij zich WP noemen. WP is een wat onzekere en chaotische jonge vrouw. Zij leeft het liefst wat op zichzelf met in haar kielzog haar trouwe hond Jip. Ondertussen worstelt zij met zichzelf. Zal zij wel een goede psychologe worden? Zal zij in staat zijn haar patiënten te helpen? WP is niet zeker van zichzelf en haar talenten en de complexe relatie met haar ouders helpt daar ook niet echt aan mee.
Wanneer Josje Engelkens haar spreekkamer binnenloopt kan WP niet vermoeden wat haar allemaal te wachten staat. Zij doet haar uiterste best om Josje te helpen met haar nachtmerries die het gevolg lijken te zijn van een dodelijk ongeluk tijdens een ontgroeningskamp waar Josje deel van uitmaakte. De jonge psychologe gaat daarin echter zo ver dat zij daarmee haar eigen leven op het spel zet.
Hoewel de proloog van 'Alibi' erg boeiend was, bleef de spanning in het verhaal wat mij betreft een beetje op de vlakte. Dat vond ik jammer want alle ingrediënten voor een intrigerende thriller waren zeker wel aanwezig. Persoonlijk had ik wat moeite met het onstuimige gedrag van WP. Sommige acties van haar kwamen bij mij wat ongeloofwaardig over; aan de ene kant is ze enorm onzeker en dan gaat ze ineens toch tot drieste acties over. Het kostte me daardoor wat tijd om me in haar in te leven.
Wat ik wel enorm boeiend vond waren de uiteenzettingen wat betreft het vak van psychologe. Hierin is duidelijk merkbaar dat Kamphuis daar goed in thuis is. Ook het verrassende einde van dit eerste deel in de reeks over WP vond ik sterk en daardoor heeft de auteur mij genoeg weten te prikkelen om ook het volgende deel te willen lezen.
August 7, 2024
Voor mij was dit de eerste kennismaking met auteur Martine Kamphuis, maar ik zou heel graag meer van haar willen lezen. Ook haar hoofdpersonage WP maakt mij nieuwsgierig naar meer. Gelukkig is dit pas deel 1 in de serie.
Alhoewel deze thriller voor mij niet helemaal de spanning en plottwist had waar ik op gehoopt had, was de verhaallijn sterk en de schrijfstijl lekker vlot. Dat zorgde ervoor dat ik het boek vandaag in één ruk uitlas, nadat ik er gisteravond al een beginnetje in maakte. Realistische personages en leuke geografische details maakte dit boek heel aantrekkelijk en naar mijn mening geschikt voor een breed publiek.
Alhoewel deze thriller voor mij niet helemaal de spanning en plottwist had waar ik op gehoopt had, was de verhaallijn sterk en de schrijfstijl lekker vlot. Dat zorgde ervoor dat ik het boek vandaag in één ruk uitlas, nadat ik er gisteravond al een beginnetje in maakte. Realistische personages en leuke geografische details maakte dit boek heel aantrekkelijk en naar mijn mening geschikt voor een breed publiek.
March 5, 2021
Winona Post (WP) is een leuke vrouw om als hoofdpersoon over te lezen.
Het verhaal was heel spannend en ik kon hem wederom niet wegleggen. Mijn aandacht was vanaf pagina 1 volledig bij het verhaal en ik heb geen moment het gevoel gehad, dat ik mijn interesse verloor.
Martine Kamphuis is ondertussen een van mijn lievelingsschrijfster geworden en ik kijk er naar uit om meer boeken van haar te lezen waaronder deel 2 van de WP thriller serie.
Het verhaal was heel spannend en ik kon hem wederom niet wegleggen. Mijn aandacht was vanaf pagina 1 volledig bij het verhaal en ik heb geen moment het gevoel gehad, dat ik mijn interesse verloor.
Martine Kamphuis is ondertussen een van mijn lievelingsschrijfster geworden en ik kijk er naar uit om meer boeken van haar te lezen waaronder deel 2 van de WP thriller serie.
November 23, 2019
Prettig verhaal om te lezen, spannende passages, goed om de tuin geleid. Mooi hoe de hoofdpersoon wordt neergezet en je als lezer in haar kunt verplaatsen. Ik wil nog een boek van deze schrijver lezen.
December 8, 2019
Ondanks tijdgebrek had ik dit boek binnen 1 week uit. Ik wilde blijven lezen en heb dan ook wat minder uurtjes slaap gehad. Het verhaal is erg spannend en je wordt misleid. Een echte aanrader!
May 7, 2026
Bookazine van Santé .
Psychologe WP gaat haar boekje te buiten door zich na het bezoek van een cliënt in haar privé leven te verdiepen. Ze doet allerlei aannames zonder echt bewijs te hebben.
Psychologe WP gaat haar boekje te buiten door zich na het bezoek van een cliënt in haar privé leven te verdiepen. Ze doet allerlei aannames zonder echt bewijs te hebben.
March 2, 2022
Heel voorspelbaar
March 18, 2016
WP is psychologe in opleiding maar ze werkt al wel in een groepspraktijk. Omdat ze nog in opleiding is moet ze bepaalde casussen bespreken met een supervisor.
Op een dag komt een studente langs die nachtmerries heeft. Deze worden veroorzaakt door een tragisch ongeluk of zelfmoord van een andere studente tijdens een ontgroeningsevenement, een doop zoals we dat in Vlaanderen zeggen.
WP geraakt geïntrigeerd door het slachtoffer en gaat in haar overlijden graven.
Erg voorspelbare dader, irritante hoofdpersoon en helemaal niet spannend. Gelukkig is het geen dik boek en heb ik er niet te veel tijd aan verspeeld.
Op een dag komt een studente langs die nachtmerries heeft. Deze worden veroorzaakt door een tragisch ongeluk of zelfmoord van een andere studente tijdens een ontgroeningsevenement, een doop zoals we dat in Vlaanderen zeggen.
WP geraakt geïntrigeerd door het slachtoffer en gaat in haar overlijden graven.
Erg voorspelbare dader, irritante hoofdpersoon en helemaal niet spannend. Gelukkig is het geen dik boek en heb ik er niet te veel tijd aan verspeeld.
November 15, 2014
Alibi, intrigerende thriller met mysterieuze boeiende hoofdpersonage, is ontgroenen wel zo grappig als het lijkt? Aanrader!
Lees mijn volledige recensie op http://boekverslaafde.blogspot.nl/201...
Lees mijn volledige recensie op http://boekverslaafde.blogspot.nl/201...
March 13, 2016
3.5
Honestly would have given this more stars if it had ended differently. Conclusion was fairly predictable, and the main character really annoyed me at a lot of points in the story.
Honestly would have given this more stars if it had ended differently. Conclusion was fairly predictable, and the main character really annoyed me at a lot of points in the story.
March 30, 2016
Eigen aantekeningen
Josje is dader
Proloog is spannend, daarna kabbelt verhaal voort met veel niets toevoegende scènes.
Josje is dader
Proloog is spannend, daarna kabbelt verhaal voort met veel niets toevoegende scènes.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 13 of 13 reviews