Kathelijne Elisabeth Maria (Kathleen) Aerts (Geel, 18 juni 1978) is een Belgisch zangeres, (musical)actrice, schrijfster en presentatrice. Ze is vooral bekend als de blonde zangeres in de originele bezetting van de Vlaamse meidengroep K3. Ze zong ook solo. Haar eerste boek kreeg de titel "mijn leven als k1" verder schreef ze ook "voor altijd mijn mama"
Dit boek heeft me ontroerd van de eerste tot de laatste letter. Heel treffend en puur geschreven. Pijnlijk herkenbaar voor iedereen die, van ver of dichtbij, met deze ziekte wordt geconfronteerd.
This book belongs to a genre that’s different from what I usually read, but I’m so glad I finally gave it a chance. Reading this book, about what Kathleen, someone I looked up to as a child, has gone through is truly heartbreaking. No one should ever have to experience something like that. Her love for her mother (and father) shines through on every page. It’s a kind of love that others can certainly learn from. I’m proud of how far she has come and of the struggles she has overcome along the way. This book deeply touched me, but I’m even more grateful to have finally read it. I’m glad I did so around the same time I got to see Kathleen shine on stage again. Definitely a strong woman <3
Veel woorden om dit boek te omschrijven schieten me te kort. Het eerste wat in me opkomt is intens. De omschreven problematiek, leven met jongdementie, is zwaar. Zowel voor de persoon die het heeft als voor de nabije omgeving. In dit boek wordt het verhaal van Kathleen, haar mama, haar gezin, familie en de nabije omgeving erg mooi verteld. Ik las het boek zowel met een lach als een traan. Het verhaal toont aan hoe vreselijk hard jongdementie/alzheimer kan zijn maar het geeft ook weer hoe mooi en liefdevol een moeder-dochterband is. Een zin uit het boek dat me altijd zal bijblijven: ik beloof je heel plechtig dat -wat er ook gebeurt - in de mens die je wordt, ik altijd blijf zoeken naar de mama die je was. Ik raad dit boek zeker aan om eens te lezen en denk ook dat het troost en steun kan bieden voor mensen, gezinnen, families die in dezelfde situatie zitten.
Kathleen Aerts over de jongdementie van haar moeder Na de plotse dood van haar man raakt Maria het spoor bijster. Een normale periode van rouw, denkt iedereen aanvankelijk. Een hardnekkige depressie, luidt het verdict een paar jaar later. Tot de diagnose jongdementie valt. Dementie wordt meestal met oudere mensen geassocieerd, maar de ziekte komt ook bij jonge mensen relatief vaak voor. Vaak duurt het lang vooraleer de juiste diagnose wordt gesteld, zodat gepaste zorg uitblijft. In Voor altijd mijn mama vertelt Kathleen Aerts heel open over de weg die ze samen met haar moeder heeft afgelegd. Van de twijfels én de mooie momenten samen na de diagnose tot de donkere tijden in het ziekenhuis.
Is Kathleen Aerts de beste auteur die ik al gelezen heb? Absoluut niet, maar dat is niet het doel van dit boek en zal het ook nooit zijn. Kathleen slaagt er in om elke emotie van een loodzware ziekte neer te pennen en probeert zo goed mogelijk over te brengen wat er gebeurd in het leven van iemand met jongdementie. Als begeleider zijnde is het altijd fijn om ervaringen te lezen die voortkomen van iemand die heel z’n leven zo dicht bij de persoon stond en de reis mee maakt die alles veranderd. Veel emoties en weer veel bijgeleerd. Bedankt Kathleen en Maria.
soms lees je een boek waar je even stil van bent. dit is er zo eentje. dit boek is zo puur, zo echt zo rauw dat je zelf de pijn voelt van het afscheid nemen.
als lezer is het even loslaten dat dit boek geschreven is door een bv en je dus al wel ergens gelezen hebt of gezien hebt hoe het verder gaat. dit boek laat je vergeten dat de dochter bekend is, maar laat je voelen wat zij voelt.
Mooie woorden over een heftige ziekte. Bijzonder om te lezen vanuit het perspectief van Kathleen hoe het voelt om een moeder te hebben met Alzheimer op jonge leeftijd. Erg inspirerend verhaal voor mij!
Prachtig boek en met veel gevoel geschreven! Moet verschrikkelijk zijn om je mama op zo een manier af te geven. Veel respect voor Kathleen haar volhouden en zorgzaamheid!!
Bewonderingswaardig hoe ze haar gevoelens op papier heeft kunnen en durven zetten. Een heel indrukwekkend relaas wat helaas zeer herkenbaar is op veel punten
Wat een enorm aangrijpend boek. De machteloosheid, maar vooral de grote liefde voor haar moeder, in het gevecht tegen jong dementie. Een strijd die, al wil je nog zo graag, niet winnen kan.
Hartverscheurend, ontroerend. Zou eigenlijk niemand mogen overkomen. Het boek raakt je diep. Je wordt mee heen en weer geslingerd tussen hoop en aanvaarding, tussen verdriet en geluk. Het gaat over beetje bij beetje afscheid nemen. Chapeau Kathleen dat je dat zo openhartig hebt beschreven.
Mooi en aangrijpend boek. Je krijgt een duidelijk beeld over de keiharde realiteit van jongdementie. Kathleen beschrijft hoe alzheimer meer en meer grip krijgt op Maria maar ook op het leven van zichzelf en haar omgeving. Door de gebeurtenissen en anekdotes die Kathleen vertelt krijg je een duidelijk beeld van hoe Maria een hardwerkende vrouw die voor iedereen klaar staat veranderd in een vrouw die nog amper lijkt op de persoon wie ze was. Kathleen beschrijft niet enkel en alleen hoe alzheimer het leven van haar mama overhoop haalt maar ook dat van haar, haar man, kinderen, vrienden en kennissen sinds de diagnose. Je leert Kathleen op een heel andere manier kennen dan bij K3. Het boek is een echte aanrader! Het laat je zien wat een persoon met jongdementie en zijn of haar omgeving doormaakt.