What do you think?
Rate this book
مجموعه مصنفات شيخ اشراق -جلد 3 . مشتمل بر مجموعه آثار فارسی
این جلد، شامل سیزده رساله - و یک ذیل به تصحیح هانرى کربـن - از رسـائل فـارسى شیخ اشراق است. شمارى از این رسائل پیش از انتشار مجموعه مصنفات نـیز بهصورت پراکنده منتشر شده است. آثار فارسى سهروردى را مىتوان از شاهکارهاى نثر فارسى و از بهترین نمونههاى نثر فلسفى تـمام ادوار تـاریخ ادبـیات فارسى دانست، بهگونهاى که شاید در تاریخ هزار ساله نثر فارسى هیچگاه کسـى بـه این لطافت و روانى از مباحث فلسفى سخن به میان نیاورده است و بررسى این رسائل از جنبه ادبى و بلاغى و سبکشناسى خـود نـیازمند نـگارشى جداگانه و درازدامن خواهد بود
این رسائل از نظر موضوع یکسان نیست. برخى از آنـها در واقـع یک دوره حـکمت نظرى است و برخى دیگر گوشهاى از حیات معنوى انسان و جنبه عملى و حیاتى اعتقادات اشراقى را تـوصیف مـىکند
این رسائل از نظر موضوع یکسان نیست. برخى از آنـها در واقـع یک دوره حـکمت نظرى است و برخى دیگر گوشهاى از حیات معنوى انسان و جنبه عملى و حیاتى اعتقادات اشراقى را تـوصیف مـىکند
Paperback
First published January 1, 2001
1 person is currently reading
31 people want to read
About the author
Seyyed Hossein Nasr
250 books731 followersSeyyed Hossein Nasr was born on April 7, 1933 (19 Farvadin 1312 A.H. solar) in Tehran into a family of distinguished scholars and physicians. His father, Seyyed Valiallah, a man of great learning and piety, was a physician to the Iranian royal family, as was his father before him. The name "Nasr" which means "victory" was conferred on Professor Nasr's grandfather by the King of Persia. Nasr also comes from a family of Sufis. One of his ancestors was Mulla Seyyed Muhammad Taqi Poshtmashhad, who was a famous saint of Kashan, and his mausoleum which is located next to the tomb of the Safavid king Shah Abbas, is still visited by pilgrims to this day.
Seyyed Hossein Nasr, currently University Professor of Islamic Studies at the George Washington University, Washington D.C. is one of the most important and foremost scholars of Islamic, Religious and Comparative Studies in the world today. Author of over fifty books and five hundred articles which have been translated into several major Islamic, European and Asian languages, Professor Nasr is a well known and highly respected intellectual figure both in the West and the Islamic world. An eloquent speaker with a charismatic presence, Nasr is a much sought after speaker at academic conferences and seminars, university and public lectures and also radio and television programs in his area of expertise. Possessor of an impressive academic and intellectual record, his career as a teacher and scholar spans over four decades.
Professor Nasr began his illustrious teaching career in 1955 when he was still a young and promising, doctoral student at Harvard University. Over the years, he has taught and trained an innumerable number of students who have come from the different parts of the world, and many of whom have become important and prominent scholars in their fields of study.
He has trained different generations of students over the years since 1958 when he was a professor at Tehran University and then, in America since the Iranian revolution in 1979, specifically at Temple University in Philadelphia from 1979 to 1984 and at the George Washington University since 1984 to the present day. The range of subjects and areas of study which Professor Nasr has involved and engaged himself with in his academic career and intellectual life are immense. As demonstrated by his numerous writings, lectures and speeches, Professor Nasr speaks and writes with great authority on a wide variety of subjects, ranging from philosophy to religion to spirituality, to music and art and architecture, to science and literature, to civilizational dialogues and the natural environment.
For Professor Seyyed Hossein Nasr, the quest for knowledge, specifically knowledge which enables man to understand the true nature of things and which furthermore, "liberates and delivers him from the fetters and limitations of earthly existence," has been and continues to be the central concern and determinant of his intellectual life.
Seyyed Hossein Nasr, currently University Professor of Islamic Studies at the George Washington University, Washington D.C. is one of the most important and foremost scholars of Islamic, Religious and Comparative Studies in the world today. Author of over fifty books and five hundred articles which have been translated into several major Islamic, European and Asian languages, Professor Nasr is a well known and highly respected intellectual figure both in the West and the Islamic world. An eloquent speaker with a charismatic presence, Nasr is a much sought after speaker at academic conferences and seminars, university and public lectures and also radio and television programs in his area of expertise. Possessor of an impressive academic and intellectual record, his career as a teacher and scholar spans over four decades.
Professor Nasr began his illustrious teaching career in 1955 when he was still a young and promising, doctoral student at Harvard University. Over the years, he has taught and trained an innumerable number of students who have come from the different parts of the world, and many of whom have become important and prominent scholars in their fields of study.
He has trained different generations of students over the years since 1958 when he was a professor at Tehran University and then, in America since the Iranian revolution in 1979, specifically at Temple University in Philadelphia from 1979 to 1984 and at the George Washington University since 1984 to the present day. The range of subjects and areas of study which Professor Nasr has involved and engaged himself with in his academic career and intellectual life are immense. As demonstrated by his numerous writings, lectures and speeches, Professor Nasr speaks and writes with great authority on a wide variety of subjects, ranging from philosophy to religion to spirituality, to music and art and architecture, to science and literature, to civilizational dialogues and the natural environment.
For Professor Seyyed Hossein Nasr, the quest for knowledge, specifically knowledge which enables man to understand the true nature of things and which furthermore, "liberates and delivers him from the fetters and limitations of earthly existence," has been and continues to be the central concern and determinant of his intellectual life.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
October 6, 2017
حیف است ما ایرانیها اگر حوصله عربیدانی و فلسفهدانی لازم برای حکمه الاشراق و نگاشتههای عربی و دشوار این فیلسوف بزرگ را نداریم، خود را از فارسینگاشتههای شیخ، که در جلد سوم این مجموعه فراهم آمده محروم کنیم.
بی توضیح بیشتر شما را به خوانش بریدهای از لغت موران نوشته شیخ اشراق دعوت میکنم:
.
وقتی، خفّاشی چند را با حربا* خصومت افتاد و مکاوحت ایشان سخت گشت. مشاجرت از حد به در رفت، خفافیش اتّفاق کردند که چون غسق شب در مقعر فلک مستطیر شود و رئیس ستارگان در حظیره افول هوا کند، ایشان جمع شوند و قصد حربا کنند و بر سبیل حراب، حربا را اسیر گردانند تا به مراد دل، سیاستی بر وی برانند و بر حسب مشیّت انتقامی بکشند.
چون وقت فرصت به آخر گشت به در آمدند و حربای مسکین را به تعاون و تعاضد یکدیگر در کاشانه ادبار خود کشیدند و آن شب محبوس بداشتند. بامداد گفتند این حربا را طریق تعذیب چیست؟ همه اتّفاق کردند بر قتل او، پس مشاورت کردند با یکدیگر بر کیفیت قتل. دل ایشان بر آن قرار گرفت که هیچ بهتر از مشاهدت آفتاب نیست، البته عذابی صعبتر از مجاورت خورشید ندانستند، قیاس بر حال خویش کردند و او را به مطالعت آفتاب تهدید میکردند، و او از خدای خود آن میخواست، کور چه خواهد به جز دو دیده بینا؟ مسکین خود آرزوی این نوع قتل میکرد.
شعر:
اقتلونی یا ثقاتی
انّ فی قتلی حیاتی
و حیاتی فی مماتی
و مماتی فی حیاتی
چون آفتاب برآمد او را از خانه نحوست خود به درانداختند تا به شعاع آفتاب معذّب شود و آن تغذیب احیاء او بود، «و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله أمواتا بل احیاء عند ربّهم یرزقون»، «فرحین به ما آتیهم الله من فضله». اگر خفافیش بدانستندی که در حقّ حربا بدان تعذیب چه احسان کردهاند، چه نقصان است در ایشان به ذوق لذت او همانا که در غضب بمردندی. بوسلیمان دارانی گوید – رحمة الله – «لو علم الغافلون ما فاتهم من لذّة العارفین لماتوا کمدا».
.
.
. *حربا: سمندر، آفتابپرست
بی توضیح بیشتر شما را به خوانش بریدهای از لغت موران نوشته شیخ اشراق دعوت میکنم:
.
وقتی، خفّاشی چند را با حربا* خصومت افتاد و مکاوحت ایشان سخت گشت. مشاجرت از حد به در رفت، خفافیش اتّفاق کردند که چون غسق شب در مقعر فلک مستطیر شود و رئیس ستارگان در حظیره افول هوا کند، ایشان جمع شوند و قصد حربا کنند و بر سبیل حراب، حربا را اسیر گردانند تا به مراد دل، سیاستی بر وی برانند و بر حسب مشیّت انتقامی بکشند.
چون وقت فرصت به آخر گشت به در آمدند و حربای مسکین را به تعاون و تعاضد یکدیگر در کاشانه ادبار خود کشیدند و آن شب محبوس بداشتند. بامداد گفتند این حربا را طریق تعذیب چیست؟ همه اتّفاق کردند بر قتل او، پس مشاورت کردند با یکدیگر بر کیفیت قتل. دل ایشان بر آن قرار گرفت که هیچ بهتر از مشاهدت آفتاب نیست، البته عذابی صعبتر از مجاورت خورشید ندانستند، قیاس بر حال خویش کردند و او را به مطالعت آفتاب تهدید میکردند، و او از خدای خود آن میخواست، کور چه خواهد به جز دو دیده بینا؟ مسکین خود آرزوی این نوع قتل میکرد.
شعر:
اقتلونی یا ثقاتی
انّ فی قتلی حیاتی
و حیاتی فی مماتی
و مماتی فی حیاتی
چون آفتاب برآمد او را از خانه نحوست خود به درانداختند تا به شعاع آفتاب معذّب شود و آن تغذیب احیاء او بود، «و لا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله أمواتا بل احیاء عند ربّهم یرزقون»، «فرحین به ما آتیهم الله من فضله». اگر خفافیش بدانستندی که در حقّ حربا بدان تعذیب چه احسان کردهاند، چه نقصان است در ایشان به ذوق لذت او همانا که در غضب بمردندی. بوسلیمان دارانی گوید – رحمة الله – «لو علم الغافلون ما فاتهم من لذّة العارفین لماتوا کمدا».
.
.
. *حربا: سمندر، آفتابپرست
Displaying 1 of 1 review