شرح فصوص الحكم

by تاج الدين حسين خوارزمی, نجيب مايل هروی

First published January 1, 1364

Reviews

[Yazdanpanah Askari · Rating 1 out of 5]

چون سؤال اعيان ثابته است وجودات خارجيّه را. و اگر اين سؤال‏ نبودى‏ هيچ موجودى به وجود نيامدى؛ چه ذات او بى ‏نياز است از عالمين
-
.سؤال به لسان استعداد و حال مقيّد مى‏ كند مسئول را بدان چه حال مخصوص و استعداد معين مقتضى آن باشد
-
و الاستعداد من العبد لا يشعر به صاحبه و يشعر بالحال لأنّه يعلم الباعث و هو الحال فالاستعداد اخفى سؤال
صاحب استعداد را شعور نمى ‏باشد به تفاصيل استعدادات جزئيّه كه مقتضى بود فيضان معانى جزئيّه را بر وى، چه اين اطلاع از شان كمّل مالكان ممالك عرفانست؛ و نه از ديادن مبتديان؛ و نه از هجراى ارباب احوال كه متوسطان‏ اند از سالكان مسالك ايقان. و صاحب حال را شعور به حال خويش باشد و داند . كه باعث بر سؤال حال اوست؛ و از حال و سؤال استدلال به استعداد تواند كرد
و چون دانستى كه استعداد خفى است هرآينه سؤال به لسان استعداد هم خفى خواهد بود. پس حال سرّيست كه بعضى را از آن جز صاحبش نداند؛ و صاحب
استعداد واقف استعداد خويش نى و لاجرم آيت كريمه: يَعْلَمُ السِّرَّ وَ أَخْفى‏ (طه : 7 ) اشارت به اين هر دو تواند بود
تاج الدين حسين خوارزمى، شرح فصوص الحكم(خوارزمى/آملى)، 1جلد، بوستان كتاب (انتشارات دفتر تبليغات اسلامى حوزه علميه قم) - قم، چاپ: دوم، 1379. صص 176 – 177
********
:یزدانپناه عسکری
خواستن
. . . پدرم روضه‌ی رضوان ( دنیای امر ) به نطقی و منطق جزئی بفروخت
صاحب استعداد را شعور نمى‏ باشد به تفاصيل استعدادات جزئيّه كه مقتضى بود فيضان معانى جزئيّه را بر وى