Oscar van den Boogaard (1964) groeide op in Suriname en Nederland. Hij studeerde rechten en Franse taal- en letterkunde in Montpellier, Amsterdam en Brussel. Na korte tijd op een advocatenkantoor gewerkt te hebben koos hij voor het fulltime schrijverschap. Hij maakte zijn debuut met de roman Dentz die in 1990 verscheen bij Athenaeum - Polak & Van Gennep: op dat moment was hij de enige levende schrijver van die uitgeverij.
Daarop volgden Fremdkörper (roman, 1991), Bruno's optimisme (proloog op het Oceanisch verlangen, roman, 1993), De heerlijkheid van Julia (roman, 1995, nominaties voor de Libris Literatuurprijs en De Gouden Uil), Liefdesdood (roman, 1999), Sensaties (dagboek, 2000), Een bed vol schuim (roman, 2002) en Inspiration Point (dagboek, 2004).
Na zijn overstap naar De Bezige Bij verschenen de romans Het verticale strand (2005), een boek over hoe je door het kantelen van je wereldbeeld een bevrijding van jezelf kunt bewerkstelligen, en Magic Man (2007), een vervolg op de eerdere roman Bruno's optimisme. In 2010 kwam zijn roman Meer dan een minnaar (2010) uit. Februari 2013 verscheen de roman De tedere onverschilligen. Zijn werk werd veelvuldig genomineerd voor de grote literaire prijzen, vertaald en verfilmd. De Standaard riep hem uit tot de belangrijkste schrijver van zijn generatie. In 2018 verscheen de grootste roman Kindsoldaat. In deze hedendaagse Buddenbrooks wordt de geschiedenis van twee voorname Nederlandse families geschetst, door de ogen van de laatste telg, die vermoedens heeft dat hij een zoon is van prins Bernhard. In februari 2020 verscheen Jachthuis. In deze roman kruipt Oscar van de Boogaard in de huid van zijn alter ego, de achttienjarige Maxwell. Van den Boogaard woont afwisselend in Berlijn, Antwerpen en Sint Martens Latem, een residentieel kunstenaarsdorp vlakbij Gent.
Een soort sprookje uit het mythische Pajottenland? Niet altijd even gemakkelijk om lekker door te lezen, maar het is alleszins een interessant gecomponeerde roman in de heerlijk zintuiglijke stijl van de onvolprezen Oscar van den Boogaard. Dit was mijn derde roman van hem en ooit lees ik er nog wel eens een. Alvast benieuwd welk onvoorspelbaar, vitalistisch personage dan op mijn pad komt.
Julia dacht na. Ze zei ja maar ze bedoelde nee. Dit was in het verleden vaker gebeurd maar nu leek het voor het eerst een bewuste keuze. Misschien kon ze haar leven beter voortaan in twee kolommen verdelen. Wat ze zei Wat ze bedoelde Zo had het iets mooi overzichtelijks. Links de werkelijkheid, rechts de verbeelding. Links de activa, rechts de passiva. Of was het juist omgekeerd? En wat moest ze doen als de passiva groter werden dan haar activa en verplichtingen haar vermogen zouden overtreffen? Hier durfde ze niet goed over na te denken. Het was je reinste boekhouding.
Echt niet mijn boek. Ik geraakte niet in de verhaallijn en vond de verborgen betekenis niet van het boek. Als er een was, nogmaals: ik was niet echt mee..