Oscar van den Boogaard (1964) groeide op in Suriname en Nederland. Hij studeerde rechten en Franse taal- en letterkunde in Montpellier, Amsterdam en Brussel. Na korte tijd op een advocatenkantoor gewerkt te hebben koos hij voor het fulltime schrijverschap. Hij maakte zijn debuut met de roman Dentz die in 1990 verscheen bij Athenaeum - Polak & Van Gennep: op dat moment was hij de enige levende schrijver van die uitgeverij.
Daarop volgden Fremdkörper (roman, 1991), Bruno's optimisme (proloog op het Oceanisch verlangen, roman, 1993), De heerlijkheid van Julia (roman, 1995, nominaties voor de Libris Literatuurprijs en De Gouden Uil), Liefdesdood (roman, 1999), Sensaties (dagboek, 2000), Een bed vol schuim (roman, 2002) en Inspiration Point (dagboek, 2004).
Na zijn overstap naar De Bezige Bij verschenen de romans Het verticale strand (2005), een boek over hoe je door het kantelen van je wereldbeeld een bevrijding van jezelf kunt bewerkstelligen, en Magic Man (2007), een vervolg op de eerdere roman Bruno's optimisme. In 2010 kwam zijn roman Meer dan een minnaar (2010) uit. Februari 2013 verscheen de roman De tedere onverschilligen. Zijn werk werd veelvuldig genomineerd voor de grote literaire prijzen, vertaald en verfilmd. De Standaard riep hem uit tot de belangrijkste schrijver van zijn generatie. In 2018 verscheen de grootste roman Kindsoldaat. In deze hedendaagse Buddenbrooks wordt de geschiedenis van twee voorname Nederlandse families geschetst, door de ogen van de laatste telg, die vermoedens heeft dat hij een zoon is van prins Bernhard. In februari 2020 verscheen Jachthuis. In deze roman kruipt Oscar van de Boogaard in de huid van zijn alter ego, de achttienjarige Maxwell. Van den Boogaard woont afwisselend in Berlijn, Antwerpen en Sint Martens Latem, een residentieel kunstenaarsdorp vlakbij Gent.
Ooit las ik een interview met Van den Boogaard dat indruk op me maakte en een paar maanden later liep ik toevallig zijn debuut Dentz tegen het lijf. Het boek heb ik inmiddels een paar jaar in de kast staan. Eergisteren echter, besloot ik Dentz te gaan lezen. Het las als een wervelwind. Het bijzondere kluwen gezin, de reacties en gedachten van de moeder… het is heel goed beschreven, heel knap om zo’n moeder neer te zetten met haar narcistische gedachten en gedragingen. De dialogen zijn scherp, passend, en zeer realistisch voor diegenen die een narcist van nabij kennen. Heel indrukwekkend.