Een van de betere toneelstukken die ik ooit gelezen heb. Een volksstuk vol met humor over de Tweede Wereldoorlog klinkt problematisch en toch werkt het, omdat de humor samen gaat met tragedie. Bovendien ontwapent de humor de toeschouwer/lezer, om zeker de toenmalige toeschouwer vervolgens een spiegel voor te houden. Het hoofdpersonage Bockerer heeft niks met de nazi's, maar is eigenlijk ook te dom om zich er echt duidelijk tegen te keren. Hij representeert vooral een naïeve goedheid, zoals een kind dat heeft. Zijn omgeving wordt echter veel meer door sociale normen beïnvloed en laat zich dus ook veel meer door de nazi's meevoeren. Met tragische gevolgen.