مثل این کتاب رو چندماه پیش خوندم، البته احتمالا اون شبیه این بود،
نمیدونم خلاصه خیلی داستان شباهت داشت.
(کتاب برلینیها نوشته کاوه فولادینسب)
اما چون نویسنده داستان برام جالب بود و هیچ وقت
فکر نمی کردم شمس لنگرودی کتابی رمان گونه طور اینجوری داشته باشه،
برای همین ترغیب شدم که تا آخرش بخونم.
.
جناب لنگرودی برای من بیشتر یه شاعر بوده و من چون تا الان علاقهای به شعر در خودم پیدا نکرده بودم
بخاطر همین سمت ایشون نرفته بودم.
برلینی ها توی آلمان اتفاق می افتاد و خب مسلما ورژن ایرانی یه کتاب همیشه
برای یه ایرانی دلپذیر تره.
پیشنهاد میشه.
حس خوب و نوستالژیک و توصیفات جالبی داشت.
البته فکر کنم برای اونایی که تهران زندگی میکنند جالب تر هم باشه.
اردیبهشت 24 402
1:11