What do you think?
Rate this book
The Cloud
“WHAT IS A WISH?”
That is the question the boy must answer for himself as he and his wolf, Cloud, embark on a grand voyage to find the boy’s father and return the wish that was stolen from him. The Cloud is a beautiful, and at times, heartbreaking journey of a reluctant hero forced to outwit a cast of colorful characters: a thieving girl, bizarre creatures from the Great Before, and the Mad King. It's a quest of self-discovery where the boy will learn that not all wishes can or should come true.
That is the question the boy must answer for himself as he and his wolf, Cloud, embark on a grand voyage to find the boy’s father and return the wish that was stolen from him. The Cloud is a beautiful, and at times, heartbreaking journey of a reluctant hero forced to outwit a cast of colorful characters: a thieving girl, bizarre creatures from the Great Before, and the Mad King. It's a quest of self-discovery where the boy will learn that not all wishes can or should come true.
144 pages, Hardcover
First published July 26, 2016
5 people are currently reading
468 people want to read
About the author
K.I. Zachopoulos
17 books47 followersK I Zachopoulos participated in POPGUN (Volume 3 & 4), the Eisner award winning, comics anthology published by Image Comics. He is the script writer of MISTER UNIVERSE (Image Comics). He worked as a script writer for the series of the MISERY CITY comic books from Markosia . After the end of MISERY CITY, he wrote THE FANG (Markosia). Together with Vincenzo Balzano created the Dwayne McDuffie Award for Kids’ Comics nominated fantasy graphic novel, THE CLOUD (Archaia). His latest work is the surreal fairy tale RUN WILD (Archaia).
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 67 reviews
July 22, 2017
I really wanted to like this book, but while the art style is unique and interesting, the story is absolutely lacking. Things happen randomly, and the story rushes ahead of itself and is hard to follow. Ultimately, none of it carries any real weight. It's hard to care about anyone, or even the world itself. The dialogue wants to be deep and serious, but it really just feels like Typical Overblown Fantasy Dialogue (TM), which is disappointing.
January 8, 2022
Decent art - though I didn't find it as great as many other reviewers - and even then on a purely technical sense, with the action scenes poorly plotted and difficult to follow. The story was lacking also. The style of writing, clumsy (though it may also have been a shoddy translation job).
October 29, 2017
Από την πρώτη στιγμή που είδα τα σχέδια του "Το Σύννεφο"¨ήθελα να το αγοράσω. Αλλά ανέβαλλα το διάβασμα γιατί οι βραίες εικόνες δε με άφηναν να συγκεντρωθώ.
Τελικά έκατσα, το διάβασα και έχω λίγο αμφίρροπες απόψεις:
από τη μία, το artwork είναι εξαιρετικό, αλλά το γράψιμο... δεν κατάλαβα την ιστορία, οι διάλογοι είναι μινιμαλιστικοί και προσπαθούν να μιμηθούν παραμύθι με αποτέλεσμα συχνά να χάνεσαι ή να ψάχνεις τι έχει γίνει. Τουλάχιστον το φινάλε είναι δυνατό και, αν κάτσεις να το σκεφτείς μετά, και η κοσμοπλασία έχει το ενδιαφέρον της.
Τελικά έκατσα, το διάβασα και έχω λίγο αμφίρροπες απόψεις:
από τη μία, το artwork είναι εξαιρετικό, αλλά το γράψιμο... δεν κατάλαβα την ιστορία, οι διάλογοι είναι μινιμαλιστικοί και προσπαθούν να μιμηθούν παραμύθι με αποτέλεσμα συχνά να χάνεσαι ή να ψάχνεις τι έχει γίνει. Τουλάχιστον το φινάλε είναι δυνατό και, αν κάτσεις να το σκεφτείς μετά, και η κοσμοπλασία έχει το ενδιαφέρον της.
August 3, 2018
This was one of the very best graphic novels I read. I honestly cannot begin my review. It's a masterpiece that, in my shelves goes along with Caza's "Age of Darkness" and Craig Thompson's "Habibi". Just brilliant and wonderful! And in my personal favorites usually I have comics/BD that are written and drawn by the same artist. Writer. K.I. Zachopoulos and Vincenzo Balzano's collaboration is seamless, surprising, outstanding.
December 5, 2016
Beautifully illustrated, but extremely difficult to follow!
October 18, 2016
A beautifully painted faerie tale that evocatively imagines a world of clouds and flying ships and soaring wolves. It's colorful and beautiful.
With that said, the story is not that particularly unexpected. It's a boy on a quest to save the world. Unfortunately, it's also quite muddy. Perhaps it's the flashbacks, or perhaps it's just the style of storytelling, but it's somewhat hard to follow.
Overall, t's sort of interesting, but not great.
With that said, the story is not that particularly unexpected. It's a boy on a quest to save the world. Unfortunately, it's also quite muddy. Perhaps it's the flashbacks, or perhaps it's just the style of storytelling, but it's somewhat hard to follow.
Overall, t's sort of interesting, but not great.
April 15, 2018
Ich wollte es lieben, wirklich! Und einen Teil liebe ich auch: den unglaublichen Zeichenstil!
Aber die Handlung war einfach nur verwirrend, die einzelnen Elemente und Parteien nicht flüssig in den ... Plot? ... Eingearbeitet und es wird viel zu oft zwischen Erinnerung und Gegenwart hin- und hergesprungen. Ich wundere mich auch, ob der eine Charakter zweimal gestorben ist, auf komplett unterschiedliche Weite von verschiedenen Personen? Es fehlt ein roter Faden, spät bekommt man mit, dass die Erinnerung des fliegenden Wolfes anscheinend hinter den Erzählboxen steckt. Das funktioniert bei Saga tausend Mal besser!
Aber die Handlung war einfach nur verwirrend, die einzelnen Elemente und Parteien nicht flüssig in den ... Plot? ... Eingearbeitet und es wird viel zu oft zwischen Erinnerung und Gegenwart hin- und hergesprungen. Ich wundere mich auch, ob der eine Charakter zweimal gestorben ist, auf komplett unterschiedliche Weite von verschiedenen Personen? Es fehlt ein roter Faden, spät bekommt man mit, dass die Erinnerung des fliegenden Wolfes anscheinend hinter den Erzählboxen steckt. Das funktioniert bei Saga tausend Mal besser!
July 18, 2018
Το Σύννεφο, κόμικ από την webcomics.gr. 144 έγχρωμες σελίδες αγνής περιπέτειας και ένας ποικιλόχρωμος χείμαρρος συναισθημάτων, οποίος κατακλύζει το αναγνωστικο κοινο μέσα από το σχέδιο του Vincenzo Balzano και το σενάριο του Κώστα Ζαχόπουλου. Ένα παραμύθι για μεγάλα και μικρά παιδιά. Για όλους τους λάτρεις της φαντασίας καθώς εκμαιεύει στους αναγνώστες διδάγματα και διεισδύει στις ανθρώπινες συμπεριφορές κατά το εξερευνητικό ταξίδι αυτογνωσίας του ηλιοκυνηγού. Ο νεαρός ανεμοκαβαλάρης ταξιδεύει συντροφιά με τον ιπτάμενο λύκο του πάνω από μια πυκνή ανήλιαγη αιθάλη με προορισμό αιωρούμενες πόλεις σαν αναζητά τον εντοπισμό μιας "Ευχής". Στο ταξίδι του θα συναντήσει αλλόκοτα πλάσματα, ενώ μυστικά και αναμνήσεις θα ανασυρθούν από τα χνάρια της πυξίδας του χρόνου σε ένα κουβάρι απροσδόκητων αποκαλύψεων παρουσιάζοντας την Κοσμοθεωρία του “Μεγάλου Πριν ” και τα καταστροφικά αποτελέσματα του τώρα!
Καθηλωτικό! Καλο- δομημένο και συμπαγές σενάριο. Κατά την εξέλιξη της ροής της ιστορίας και των γεγονότων του παρόντος, με πανέξυπνο σχεδιαστικό τρόπο γίνεται η αποτύπωση παρελθοντικών καταστάσεων καθώς και των κρίσιμων αποφάσεων που καλούνται να πάρουν οι χαρακτήρες σκιαγραφώντας λεπτομερώς το υπόβαθρο τους αλλά και την σφιχτοδεμένη υπόθεση της πλοκής.
Η αυτοθυσία και η γενναιότητα είναι κύρια χαρακτηριστικά του κόμικ σαν αποτελούν εκστατική κορύφωση της ιστορίας. καθώς και η ανιδιοτελής αγάπη, η οποία αποτελεί κινητήρια δύναμη και κίνητρο της έναρξης του επικού οδοιπορικού στην ανεύρεση της πατρικής φιγούρας και γονεϊκής θαλπωρής.
Διαβάστε περισσότερα http://aisthisis.gr/vivlioaisthiseis/...
Καθηλωτικό! Καλο- δομημένο και συμπαγές σενάριο. Κατά την εξέλιξη της ροής της ιστορίας και των γεγονότων του παρόντος, με πανέξυπνο σχεδιαστικό τρόπο γίνεται η αποτύπωση παρελθοντικών καταστάσεων καθώς και των κρίσιμων αποφάσεων που καλούνται να πάρουν οι χαρακτήρες σκιαγραφώντας λεπτομερώς το υπόβαθρο τους αλλά και την σφιχτοδεμένη υπόθεση της πλοκής.
Η αυτοθυσία και η γενναιότητα είναι κύρια χαρακτηριστικά του κόμικ σαν αποτελούν εκστατική κορύφωση της ιστορίας. καθώς και η ανιδιοτελής αγάπη, η οποία αποτελεί κινητήρια δύναμη και κίνητρο της έναρξης του επικού οδοιπορικού στην ανεύρεση της πατρικής φιγούρας και γονεϊκής θαλπωρής.
Διαβάστε περισσότερα http://aisthisis.gr/vivlioaisthiseis/...
August 7, 2016
I was so excited to get The Cloud. The illustrations are absolutely gorgeous and I discovered that some inspirations for it were Hayao Miyazaki and Ico and shadow of the colossus. All of which are FANTASTIC. However, for me it was a very confusing read. I think I understand the main premise but it didn't flow smoothly and I wasn't always sure who the main character was talking to. I'm not upset at all that I bought this though because the pages are just so beautiful. I do think this story deserves a re-read in the near future and maybe now that I have finished it once, I can hopefully understand the story a bit better.
Read
May 12, 2017Αν και το σκίτσο μπορεί να χαρακτηριστεί πολύ όμορφο εντούτοις προσέδωσε μια ψυχρότητα στους χαρακτήρες και στον κόσμο. Πιστεύω πως αυτή η ψυχρότητα ήταν πετυχημένη όσον αφορά τον κόσμο εξαιτίας της κατάστασης που αυτός έχει περιέλθει. Όσον αφορά τους χαρακτήρες όμως τους έκανε τόσο απόμακρους ώστε ουδέποτε μπόρεσα να συνδεθώ με κάποιον. Το σενάριο ποτέ δεν μπήκε στον κόπο να εξηγήσει κάποια πολύ βασικά πράγματα, ήταν μπερδεμένο από την αρχή μέχρι το τέλος. Κρίμα διότι από τα ψήγματα που κατάφερα να κατανοήσω φάνηκε να έχει πολύ καλές προοπτικές. Θα ήταν ίσως ενδιαφέρον να δούμε την εν λόγω ιστορία καλύτερα ανεπτυγμένη μέσα από τις σελίδες κάποιου βιβλίου...
September 18, 2020
This series is like Neil Gaiman meets C.S. Lewis in an opium den. It's a large scale fantasy ala Sandman, but harder to follow. The art fits the story well, and visually it looks nice. However, it's a confusing story and lost me about halfway though.
If you enjoy fantasy with an almost stream of consciousness type story, you should enjoy this. I prefer more linear storytelling, but this did have cool visuals.
If you enjoy fantasy with an almost stream of consciousness type story, you should enjoy this. I prefer more linear storytelling, but this did have cool visuals.
March 10, 2017
A captivative fairytale with a mature and deep menaing. I really liked it, I didn't have any trouble with tje story itself, on the contrary I found the flash backs a key element to the plot. The art is sureally great and appropriate for this kind of graphic novel. Congrats to the creators (Kostas and Vincenzo) and congrats too to Arcaia for tis lovely edition.
Read
December 31, 2016The art here was magnificent but I found the story a bit hard to follow.
August 18, 2019
Χμ... Πώς αξιολογείς ένα τέτοιο έργο; Είναι ακόμα ένα από εκείνα τα έργα που έχω ξεφυλλίσει από την εποχή που τα πήρα δίχως να κάτυσω να τα διαβάσω επισταμένα μέχρι τώρα. Το συγκεκριμένο, δε, είναι από τα πιο περίπλοκα. Ως εκ τούτου, τη βαθμολογία δείτε τη με επιφύλαξη και μια πρέζα αλάτι.
Μπορούμε, νομίζω, όπως και άλλες κριτικές, να βγάλουμε από τη μέση το γεγονός ότι η εικονογράφηση είναι πανέμροφη. Δεν μου αρέσει κάθε σελίδα, αλλά στο σύνολο αυτό είναι το αίσθημα που αφήνει.
Το καίριο ερώτημα είναι η γραφή ή, όπως σχολιάζουν πολλές από τις μέτριες προς αρνητικές κριτικές, "Τι θέλει να πει εδώ ο Ζαχόπουλος;" Η ιστορία δεν είναι κάτι δύσκολο, παρόλο που θέλει λίγη ώρα μέχρι να συνηθίσει κανείς τις χρονικές εναλλαγές. επίσης, η ιστορία βρίσκω πως είναι το πρόσχημα, ώστε ο συγγραφέας από τη μία να φιλοσοφήσει και από την άλλη να κάνει ένα ταξίδι όχι στο "τι", της αφήγησης, αλλά στον "πώς", στον λεγόμενο αφηγηματικό τρόπο.
Υπάρχουν μορφές και αρχέτυπα αναγνωρίσιμα και άλλα πιο υπαινικτικά: ο Νασρεντίν Χότζας (ο Συγγραφέας), οι μαγικοί βοηθοί (το Σύννεφο, το Πέτρινο Κεφάλι, η Μάντισσα), ο σύντροφος, τα ευγνώμονα πλάσματα από τις δοκιμασίες του ταξιδιού και φυσικά ο ήρωας-αναζητητής. Ακόμα και οι πρωταγωνιστές είναι "το αγόρι" και "το κορίτσι", κελύφη για να γεμίσει ο αναγνώστης-ακροατής. Έπειτα υπάρχουν πράγματα των οποίων η προέλευση αποτελεί καθαρή εικασία: είναι οι "Δοντιάρηδες" (ανθρωπόμορφοι ελέφαντες) μακρινά ξαδέρφια του Yag-Kosha από τον Πύργο του Ελέφαντα στην ομώνυμη περιπέτεια του Conan; Είναι εμπνευσμένοι από τα Loxo και τα Loxodon; Είναι το αγόρι και το Σύννεφο ένα άλλο Άλογο και το Αγόρι του (C.S. Lewis);
Άγνωστο.
Το σίγουρο είναι ότι το νόημα αυτού του κόμικ δεν είναι η σχετικά απλή ιστορία της αποκατάστασης του χαμένου παράδεισου, αλλά οι συνειρμοί που προκύπτουν κατά την ανάγνωσή του - ή τουλάχιστον έτσι το βλέπω από τη σκοπιά του προφορικού αφηγητή.
Μπορούμε, νομίζω, όπως και άλλες κριτικές, να βγάλουμε από τη μέση το γεγονός ότι η εικονογράφηση είναι πανέμροφη. Δεν μου αρέσει κάθε σελίδα, αλλά στο σύνολο αυτό είναι το αίσθημα που αφήνει.
Το καίριο ερώτημα είναι η γραφή ή, όπως σχολιάζουν πολλές από τις μέτριες προς αρνητικές κριτικές, "Τι θέλει να πει εδώ ο Ζαχόπουλος;" Η ιστορία δεν είναι κάτι δύσκολο, παρόλο που θέλει λίγη ώρα μέχρι να συνηθίσει κανείς τις χρονικές εναλλαγές. επίσης, η ιστορία βρίσκω πως είναι το πρόσχημα, ώστε ο συγγραφέας από τη μία να φιλοσοφήσει και από την άλλη να κάνει ένα ταξίδι όχι στο "τι", της αφήγησης, αλλά στον "πώς", στον λεγόμενο αφηγηματικό τρόπο.
Υπάρχουν μορφές και αρχέτυπα αναγνωρίσιμα και άλλα πιο υπαινικτικά: ο Νασρεντίν Χότζας (ο Συγγραφέας), οι μαγικοί βοηθοί (το Σύννεφο, το Πέτρινο Κεφάλι, η Μάντισσα), ο σύντροφος, τα ευγνώμονα πλάσματα από τις δοκιμασίες του ταξιδιού και φυσικά ο ήρωας-αναζητητής. Ακόμα και οι πρωταγωνιστές είναι "το αγόρι" και "το κορίτσι", κελύφη για να γεμίσει ο αναγνώστης-ακροατής. Έπειτα υπάρχουν πράγματα των οποίων η προέλευση αποτελεί καθαρή εικασία: είναι οι "Δοντιάρηδες" (ανθρωπόμορφοι ελέφαντες) μακρινά ξαδέρφια του Yag-Kosha από τον Πύργο του Ελέφαντα στην ομώνυμη περιπέτεια του Conan; Είναι εμπνευσμένοι από τα Loxo και τα Loxodon; Είναι το αγόρι και το Σύννεφο ένα άλλο Άλογο και το Αγόρι του (C.S. Lewis);
Άγνωστο.
Το σίγουρο είναι ότι το νόημα αυτού του κόμικ δεν είναι η σχετικά απλή ιστορία της αποκατάστασης του χαμένου παράδεισου, αλλά οι συνειρμοί που προκύπτουν κατά την ανάγνωσή του - ή τουλάχιστον έτσι το βλέπω από τη σκοπιά του προφορικού αφηγητή.
January 18, 2022
Komiks som mala vyhliadnutý už dávnejšie. Na svedomí ho má rovnaké autorské duo, ktoré stvorilo Run Wild. Pričom knihu som bez zaváhania zaradila medzi to naj minulého roka. Tento komiks je pritom dosť podobný.
Nejde len o celkový vizuál. Ide aj o príbeh. V hlavných úlohách sú istým spôsobom naivné deti, ktoré sa vybrali na dobrodružnú a zároveň nebezpečnú cestu. Tá nejako súvisí s ich mŕtvymi a/alebo zmiznutými rodičmi. Dej sa navyše odohráva v dystopickom svete, je plný ľudských príšer, podivuhodných zverov a majú istým spôsobom otvorený a zároveň uzavretý koniec. Nehovoriac o tom, že bojujú proti zloduchovi, ktorý však ako zloduch nezačal a je to vlastne len niekto, kto sa snažil urobiť niečo dobré, ale v procese mu z toho všetkého preskočilo a teraz chce svet radšej zničiť.
Na druhej strane však nejde o totožný príbeh. Niektoré témy sú rovnaké. Odvaha, súcit, ale aj nádej a schopnosť sebaobetovania. V prípade tohto komiksu sa na pretras dostáva aj myšlienka, že sa na ceste za úspechom neštítime štverať po chrbtoch ostatných.
V istom smere je to teda veľmi podobný koncept s podobným spracovaním. Stále ide o obrovskú metaforu. Má to myšlienku, má to nápad a tiež vydarenú grafiku. Takže výborný komiks. Hoci Run Wild bol predsa o kúštik lepší.
Nejde len o celkový vizuál. Ide aj o príbeh. V hlavných úlohách sú istým spôsobom naivné deti, ktoré sa vybrali na dobrodružnú a zároveň nebezpečnú cestu. Tá nejako súvisí s ich mŕtvymi a/alebo zmiznutými rodičmi. Dej sa navyše odohráva v dystopickom svete, je plný ľudských príšer, podivuhodných zverov a majú istým spôsobom otvorený a zároveň uzavretý koniec. Nehovoriac o tom, že bojujú proti zloduchovi, ktorý však ako zloduch nezačal a je to vlastne len niekto, kto sa snažil urobiť niečo dobré, ale v procese mu z toho všetkého preskočilo a teraz chce svet radšej zničiť.
Na druhej strane však nejde o totožný príbeh. Niektoré témy sú rovnaké. Odvaha, súcit, ale aj nádej a schopnosť sebaobetovania. V prípade tohto komiksu sa na pretras dostáva aj myšlienka, že sa na ceste za úspechom neštítime štverať po chrbtoch ostatných.
V istom smere je to teda veľmi podobný koncept s podobným spracovaním. Stále ide o obrovskú metaforu. Má to myšlienku, má to nápad a tiež vydarenú grafiku. Takže výborný komiks. Hoci Run Wild bol predsa o kúštik lepší.
March 1, 2018
The art was gorgeous. However, the story felt very bare, I wasn't sure of where the story was and in some places it was so ambiguous and I found myself filling in gaps to 'see it'. The reader shouldn't be doing that much of the heavy lifting, it's risky. It was difficult for me to tell when it was flash backs/forwards -- and when they did arise I was not connected enough to the characters to worry about the situations they were in...
Some of the story set up was on par with the art, but much of it feels rushed...or lazy.
Maybe I will give a physical copy a chance and in a slower pace...
Some of the story set up was on par with the art, but much of it feels rushed...or lazy.
Maybe I will give a physical copy a chance and in a slower pace...
March 29, 2017
The Cloud is a great book! a must read for fans of fairy-tails and all things magical it is a great journey till the end with outstanding artwork!!
October 21, 2021
3.5 stars - gorgeous art style, really cool concept and world, but sooo hard to follow! often hard to tell who was speaking or to whom they were speaking, and i often couldn't tell which exact characters were involved in a certain scene. i was fascinated by the world; here are some elements i especially loved: a boy who is a "sunchaser" / "wind drifter" riding a flying wolf and searching for floating cities to recover a lost "wish;" clouds that fill the sky and almost block out the sun so that the world below has become almost uninhabitable; seeing dolphins and whales flying through the cloud-filled air. all of these fantastical creatures and places were wonderful, but the state of the world needed to be explained a little more fully - we find out later certain people are enslaved on the world below, there are pirates and thieves, we get some context for how the world got to be the way it is, and a bunch of other people and places get hurled at us. i wanted the plot to feel more intentional and less haphazard. i truly felt like i didn't actually understand the stakes / conditions / rules / logic of the world until the very end. this honestly could have benefited from a little info-dump of exposition and history of the world in the beginning.
along with this, my biggest gripe is that the characters aren't well developed. for example, we don't know much about the main character's personality, only that he lost his father. the relationship between the thief and the boy was also underdeveloped. i really wanted to love this gorgeous book, but the plot and character work didn't hold up for me :/ could possibly get more out of this reading out a physical copy or by giving it a second read?
along with this, my biggest gripe is that the characters aren't well developed. for example, we don't know much about the main character's personality, only that he lost his father. the relationship between the thief and the boy was also underdeveloped. i really wanted to love this gorgeous book, but the plot and character work didn't hold up for me :/ could possibly get more out of this reading out a physical copy or by giving it a second read?
December 26, 2020
Beautiful art won't supplant an incomprehensible story. Especially when the art and the story seem to be at odds with each other.
This tale, about a flying wolf and a dandelion wish and sky pirates, manages to be both too slow and rushed at the same time. It is trying to be mythic, but misses the turn and ends up in opaque. It's not helped by color choices that manages to conflate the two separate time periods the story moves through; there are two distinctive color schemes, but they don't map to the different time periods, so one page may look completely different from the page before, but be continuing the same time period, and two pages may look similar but be different eras. It, plus the arcane text, just rubbed me the wrong way.
The art is stylistically impressive, but doesn't serve the story -the action sequences are nigh on unreadable, and the plot, when it does finally wrap itself up, doesn't make the journey worth the while. So if you just want to look at pretty pictures, I can see trying this out. But you would serve yourself better to skip the text; it'll only make the experience worse.
This tale, about a flying wolf and a dandelion wish and sky pirates, manages to be both too slow and rushed at the same time. It is trying to be mythic, but misses the turn and ends up in opaque. It's not helped by color choices that manages to conflate the two separate time periods the story moves through; there are two distinctive color schemes, but they don't map to the different time periods, so one page may look completely different from the page before, but be continuing the same time period, and two pages may look similar but be different eras. It, plus the arcane text, just rubbed me the wrong way.
The art is stylistically impressive, but doesn't serve the story -the action sequences are nigh on unreadable, and the plot, when it does finally wrap itself up, doesn't make the journey worth the while. So if you just want to look at pretty pictures, I can see trying this out. But you would serve yourself better to skip the text; it'll only make the experience worse.
December 4, 2017
Ολόκληρη η κριτική στο Smassing Culture
Το Σύννεφο: Ένα ονειρικό παραμύθι σε καρέ
Τα κόμικς έγιναν Τέχνη ακολουθώντας, σε πολλά πράγματα, την κλασικότροπη αφήγηση και θεωρία του κινηματογράφου. Πάνω σε αυτή δόμησαν το αφηγηματικό τους μοντέλο και βάσει αυτής ορίστηκαν οι μοντέρνες απόπειρες υπέρβασης και ανατροπής της. Τώρα, σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, με τον μοντερνισμό να έχει αφομοιωθεί και να μην αποτελεί, στο βαθμό που το έκανε, κίνηση αλλαγής, η Τέχνη έχει στραφεί σε διαφορετικές αφηγήσεις, μεταχρονικές ή ακόμα και αχρονικές, όπως τα παραμύθια, για να μπορέσει να πει με νέο τρόπο τις παλιές ιστορίες ή να πλέξει καινούργιες.
Το Σύννεφο, από τους διεθνείς δημιουργούς I.K.Zαζόπουλο (σενάριο) και Vincezo Balzano (σχέδιο) και από τις εκδόσεις Archaia και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Webcomics, είναι ακριβώς αυτό, ένα πανέμορφο παραμύθι για μικρούς και, πολύ περισσότερο, μεγάλους, το οποίο όχι μόνο μας δίνεται με μερικά από τα πιο όμορφα σχέδια που έχουμε δει πρόσφατα, αλλά καταφέρνει να εκφράσει δυνατότητες ανατροπής και υπέρβασης, συλλογικής και ατομικής, μέσα από μια ιστορία ενηλικίωσης.
Ταυτόχρονα, το κόμικ αυτό καταφέρνει κάτι πολύ δύσκολο: να συνδυάσει μορφή και πλοκή σε μια αδιάσπαστη ενότητα, όπου η μία όχι απλά υποστηρίζει την άλλη, αλλά ενώνονται σε ένα αδιαίρετο σύνολο. Η μορφή υπογραμμίζει, αναβαθμίζει και δίνει στοιχεία της πλοκής, ενώ η πλοκή εντάσσεται μέσα στις εικόνες σχεδόν αξελιάλυτα, κάτι που μόνο ένα γνήσιο έργο Τέχνης μπορεί να κάνει.
Σε έναν κόσμο που ίπταται, εκδιωγμένος τόσο από την γη, όσο και τον ουρανό, και που κατοικείται από πρόσφυγες και λαθρέμπορους, σκλάβους και άρχοντες, η μεγαλύτερη δύναμη που υπάρχει δεν είναι άλλη από μια παιδική ευχή που μπορεί να πραγματοποιηθεί. Ο ήρωας, ένα ανώνυμο Αγόρι, αναζητά την πέτρα της Πικραλίδας, η οποία περιέχει το σπόρο όλων των δυνατοτήτων. Το ταξίδι του ήρωα αφορά την μετάβαση του από το παρελθόν, όπου ζούσε με τον πατέρα του, αλλά και τον παρόν, όπου είναι απόλυτα ελεύθερος και δεν χρειάζεται να είναι υπόλογος πουθενά σε ένα μέλλον όπου θα χρειαστεί να θυσιάσει την ελευθερία αυτή. Ξεκινά την ιστορία κυνηγώντας ένα παιδικό όνειρο ασφάλειας και καταλήγει να δίνει ο ίδιος τις βάσεις για μια υπόσχεση επανάστασης. Σύντροφος σε όλη αυτή την πορειά ο πιστός του φτερωτός λύκος, το Σύννεφο, ο οποίος, εκτός από τη λειτουργία του σαν αφηγητή της ιστορίας, δίνει μια την μια έκφανση του τίτλου. Στην διάρκεια του ταξιδιού του θα συναντήσει απρόσμενους φίλους, εχθρούς που του μοιάζουν και ιστορίες που δεν τις περίμενε.
Η ιστορία του Κ.Ι Ζαχόπουλου εστιάζει πολύ στην έννοια του χρόνου και κυρίως στην αδυναμία ορισμού της. Το παρελθόν ονομάζεται Το Μεγάλο Πριν, μια έννοια που εντέχνως αποφεύγεται να οριστεί ή να κατηγοριοποιηθεί. Αντιθέτως είναι ανοικτό για ερμηνεία, τόσο από τον κάθε χαρακτήρα, όσο και από τους αναγνώστες. Στο Μεγάλο Πριν ο ήρωας βρίσκει την ελπίδα, ενώ ο Τρελός Βασιλιάς τον φόβο. Το παρελθόν αναδομείται κάθε φορά που γίνεται λόγος για αυτό, αρνούμενο το μονοδιάστατο και στείρο ιστοριτισμό. Την ίδια στιγμή, όλος ο κόσμος φαίνεται πως ακολουθεί την ίδια γραμμή πλεύσης και ύπαρξης. Παίρνει πολλές διαστάσεις, που συνδυάζουν την φαντασία αλλά και την σκληρότητα του καλλιτέχνη απέναντι στους ήρωες του με την ευαισθησία των τελευταίων, τα βάσανα και τα άγχη τους. Όλα αυτά δεν βιώνονται σαν βαρίδια, αλλά σαν κίνητρα για δράση, η οποία δράση είναι αυτή ακριβώς που, αλληλεπιδρώντας με τον χρόνο, τον επανακαθορίζει και μας δίνει την γνήσια παραμυθένια υφή που κάνει αυτή την ιστορία αξιόλογη και συναισθηματικά προσεγγίσιμη.
Συγχρόνως, η ανωνυμία των ηρώων προσδίδει μια διάσταση συμβόλου, χωρίς όμως να τους απομακρύνει από τον αναγνώστη σαν πρόσωπα με βάθος. Όπως δηλαδή στα παραμύθια οι ήρωες είναι ταυτόχρονα και αρχέτυπα και ζώντα υποκείμενα, έτσι και το Σύννεφο συνδυάζει αυτή την συμπύκνωση νοημάτων στο συμβολικό με ολοζώντανες και διαυγείς αναπαραστάσεις στο φαντασιακό.
Παράλληλα με τις πολύ ενδιαφέρουσες πλευρές της ιστορίας, ένα από τα πιο ενδιαφέρονται στοιχεία σε αυτό το graphic novel είναι, χωρίς αμφιβολία, το σχέδιο του Vincezo Balzano. Δεν θα ήταν μάλιστα υπερβολή να πούμε οι σελίδες του Σύννεφου θα μπορούσαν κάλλιστα να προβληθούν σε κάποια ζωγραφική έκθεση. Ο Βalzano εστιάζει με το σχέδιο του στο φιλτράρισμα του φωτός (θα έλεγε κανείς μέσα από τα ίδια τα σύννεφα) και αποδίδει έναν κόσμο φανταστικό χωρίς να βαρύνεται με το άγχος της νατουραλιστικής τους απεικόνισης. Αντίθετα η αληθοφανής του απεικόνιση έχει στοιχεία ενός ρεαλισμού μαγικού, που μας προσκαλεί να πετάξουμε και να εξερευνήσουμε τις ιπτάμενες πόλεις με τους παράξενους κατοίκους, να συνομιλήσουμε με τους πετρωμένους γίγαντες και να εξερευνήσουμε κάθε σκιά. Το ονειρικό στοιχείο είναι κυρίαρχο και αυτή ασάφεια στην απόδοση των προσώπων όχι μόνο δεν επιδρά αρνητικά, αλλά αντίθετα συνδυάζει συμβολικό και φανταστικό, όπως είδαμε ότι κάνει και η ιστορία.
Τι είναι τελικά το Σύννεφο; Μια μοναδική στιγμή της 9ης Τέχνης, που αντιμετωπίζει τα πράγματα με την ονειρική, παιδική σοβαρότητα που έχουμε τόσο ανάγκη σε έναν πεζό κόσμο. Μια διαφορετική αφήγηση που παίρνει μέρος σε μια κουβέντα για το τι είναι και πως ορίζονται έννοιες όπως ευθύνη και επιθυμία, άτομο και οικογένεια, άτομο και σύνολο με τον δικό της, παραμυθένιο τρόπο.
Το Σύννεφο: Ένα ονειρικό παραμύθι σε καρέ
Τα κόμικς έγιναν Τέχνη ακολουθώντας, σε πολλά πράγματα, την κλασικότροπη αφήγηση και θεωρία του κινηματογράφου. Πάνω σε αυτή δόμησαν το αφηγηματικό τους μοντέλο και βάσει αυτής ορίστηκαν οι μοντέρνες απόπειρες υπέρβασης και ανατροπής της. Τώρα, σχεδόν έναν αιώνα αργότερα, με τον μοντερνισμό να έχει αφομοιωθεί και να μην αποτελεί, στο βαθμό που το έκανε, κίνηση αλλαγής, η Τέχνη έχει στραφεί σε διαφορετικές αφηγήσεις, μεταχρονικές ή ακόμα και αχρονικές, όπως τα παραμύθια, για να μπορέσει να πει με νέο τρόπο τις παλιές ιστορίες ή να πλέξει καινούργιες.
Το Σύννεφο, από τους διεθνείς δημιουργούς I.K.Zαζόπουλο (σενάριο) και Vincezo Balzano (σχέδιο) και από τις εκδόσεις Archaia και στα ελληνικά από τις εκδόσεις Webcomics, είναι ακριβώς αυτό, ένα πανέμορφο παραμύθι για μικρούς και, πολύ περισσότερο, μεγάλους, το οποίο όχι μόνο μας δίνεται με μερικά από τα πιο όμορφα σχέδια που έχουμε δει πρόσφατα, αλλά καταφέρνει να εκφράσει δυνατότητες ανατροπής και υπέρβασης, συλλογικής και ατομικής, μέσα από μια ιστορία ενηλικίωσης.
Ταυτόχρονα, το κόμικ αυτό καταφέρνει κάτι πολύ δύσκολο: να συνδυάσει μορφή και πλοκή σε μια αδιάσπαστη ενότητα, όπου η μία όχι απλά υποστηρίζει την άλλη, αλλά ενώνονται σε ένα αδιαίρετο σύνολο. Η μορφή υπογραμμίζει, αναβαθμίζει και δίνει στοιχεία της πλοκής, ενώ η πλοκή εντάσσεται μέσα στις εικόνες σχεδόν αξελιάλυτα, κάτι που μόνο ένα γνήσιο έργο Τέχνης μπορεί να κάνει.
Σε έναν κόσμο που ίπταται, εκδιωγμένος τόσο από την γη, όσο και τον ουρανό, και που κατοικείται από πρόσφυγες και λαθρέμπορους, σκλάβους και άρχοντες, η μεγαλύτερη δύναμη που υπάρχει δεν είναι άλλη από μια παιδική ευχή που μπορεί να πραγματοποιηθεί. Ο ήρωας, ένα ανώνυμο Αγόρι, αναζητά την πέτρα της Πικραλίδας, η οποία περιέχει το σπόρο όλων των δυνατοτήτων. Το ταξίδι του ήρωα αφορά την μετάβαση του από το παρελθόν, όπου ζούσε με τον πατέρα του, αλλά και τον παρόν, όπου είναι απόλυτα ελεύθερος και δεν χρειάζεται να είναι υπόλογος πουθενά σε ένα μέλλον όπου θα χρειαστεί να θυσιάσει την ελευθερία αυτή. Ξεκινά την ιστορία κυνηγώντας ένα παιδικό όνειρο ασφάλειας και καταλήγει να δίνει ο ίδιος τις βάσεις για μια υπόσχεση επανάστασης. Σύντροφος σε όλη αυτή την πορειά ο πιστός του φτερωτός λύκος, το Σύννεφο, ο οποίος, εκτός από τη λειτουργία του σαν αφηγητή της ιστορίας, δίνει μια την μια έκφανση του τίτλου. Στην διάρκεια του ταξιδιού του θα συναντήσει απρόσμενους φίλους, εχθρούς που του μοιάζουν και ιστορίες που δεν τις περίμενε.
Η ιστορία του Κ.Ι Ζαχόπουλου εστιάζει πολύ στην έννοια του χρόνου και κυρίως στην αδυναμία ορισμού της. Το παρελθόν ονομάζεται Το Μεγάλο Πριν, μια έννοια που εντέχνως αποφεύγεται να οριστεί ή να κατηγοριοποιηθεί. Αντιθέτως είναι ανοικτό για ερμηνεία, τόσο από τον κάθε χαρακτήρα, όσο και από τους αναγνώστες. Στο Μεγάλο Πριν ο ήρωας βρίσκει την ελπίδα, ενώ ο Τρελός Βασιλιάς τον φόβο. Το παρελθόν αναδομείται κάθε φορά που γίνεται λόγος για αυτό, αρνούμενο το μονοδιάστατο και στείρο ιστοριτισμό. Την ίδια στιγμή, όλος ο κόσμος φαίνεται πως ακολουθεί την ίδια γραμμή πλεύσης και ύπαρξης. Παίρνει πολλές διαστάσεις, που συνδυάζουν την φαντασία αλλά και την σκληρότητα του καλλιτέχνη απέναντι στους ήρωες του με την ευαισθησία των τελευταίων, τα βάσανα και τα άγχη τους. Όλα αυτά δεν βιώνονται σαν βαρίδια, αλλά σαν κίνητρα για δράση, η οποία δράση είναι αυτή ακριβώς που, αλληλεπιδρώντας με τον χρόνο, τον επανακαθορίζει και μας δίνει την γνήσια παραμυθένια υφή που κάνει αυτή την ιστορία αξιόλογη και συναισθηματικά προσεγγίσιμη.
Συγχρόνως, η ανωνυμία των ηρώων προσδίδει μια διάσταση συμβόλου, χωρίς όμως να τους απομακρύνει από τον αναγνώστη σαν πρόσωπα με βάθος. Όπως δηλαδή στα παραμύθια οι ήρωες είναι ταυτόχρονα και αρχέτυπα και ζώντα υποκείμενα, έτσι και το Σύννεφο συνδυάζει αυτή την συμπύκνωση νοημάτων στο συμβολικό με ολοζώντανες και διαυγείς αναπαραστάσεις στο φαντασιακό.
Παράλληλα με τις πολύ ενδιαφέρουσες πλευρές της ιστορίας, ένα από τα πιο ενδιαφέρονται στοιχεία σε αυτό το graphic novel είναι, χωρίς αμφιβολία, το σχέδιο του Vincezo Balzano. Δεν θα ήταν μάλιστα υπερβολή να πούμε οι σελίδες του Σύννεφου θα μπορούσαν κάλλιστα να προβληθούν σε κάποια ζωγραφική έκθεση. Ο Βalzano εστιάζει με το σχέδιο του στο φιλτράρισμα του φωτός (θα έλεγε κανείς μέσα από τα ίδια τα σύννεφα) και αποδίδει έναν κόσμο φανταστικό χωρίς να βαρύνεται με το άγχος της νατουραλιστικής τους απεικόνισης. Αντίθετα η αληθοφανής του απεικόνιση έχει στοιχεία ενός ρεαλισμού μαγικού, που μας προσκαλεί να πετάξουμε και να εξερευνήσουμε τις ιπτάμενες πόλεις με τους παράξενους κατοίκους, να συνομιλήσουμε με τους πετρωμένους γίγαντες και να εξερευνήσουμε κάθε σκιά. Το ονειρικό στοιχείο είναι κυρίαρχο και αυτή ασάφεια στην απόδοση των προσώπων όχι μόνο δεν επιδρά αρνητικά, αλλά αντίθετα συνδυάζει συμβολικό και φανταστικό, όπως είδαμε ότι κάνει και η ιστορία.
Τι είναι τελικά το Σύννεφο; Μια μοναδική στιγμή της 9ης Τέχνης, που αντιμετωπίζει τα πράγματα με την ονειρική, παιδική σοβαρότητα που έχουμε τόσο ανάγκη σε έναν πεζό κόσμο. Μια διαφορετική αφήγηση που παίρνει μέρος σε μια κουβέντα για το τι είναι και πως ορίζονται έννοιες όπως ευθύνη και επιθυμία, άτομο και οικογένεια, άτομο και σύνολο με τον δικό της, παραμυθένιο τρόπο.
May 6, 2017
Χαριτωμένο σκίτσο, μπερδεμένο σενάριο, it was ok το αποτέλεσμα.
October 27, 2018
The Cloud is a fantasy graphic novel about a boy and his wolf who go on a journey to find the boy’s father and return a wish that was stolen from him.
The Cover: This is a beautiful cover that clearly defines the fantasy elements of the story, however it does not convey that the book is a graphic novel. This is fine if it is housed on the bookshelves under graphic novels, but my suggestion to the author would be to add some subtext to make it clear. Something along the lines of ‘A fantasy graphic novel that will take you on a beautifully illustrated adventure.’
The Good Stuff: There is an interesting tale here set in an interesting world and it is beautifully illustrated. The layout and quality of the artwork is done to a professional standard, and it certainly looks like a graphic novel should do.
The Bad Stuff: While the tale is interesting and the artwork is visual feast for your eyes, by all accounts the story seems to be a little hard to follow. If you are a die-hard graphic novelist/comic reader, you may not be fazed by this, but for me, well… the artwork made it well worth a read.
Overall, if you are a lover of good art you will enjoy this book, but if you are after a smooth flowing, easy to understand story this may leave you a little unsatisfied. I’m giving this one an eye opening, mind marvelling 3 out of 5 golden bookmarks.
The Cover: This is a beautiful cover that clearly defines the fantasy elements of the story, however it does not convey that the book is a graphic novel. This is fine if it is housed on the bookshelves under graphic novels, but my suggestion to the author would be to add some subtext to make it clear. Something along the lines of ‘A fantasy graphic novel that will take you on a beautifully illustrated adventure.’
The Good Stuff: There is an interesting tale here set in an interesting world and it is beautifully illustrated. The layout and quality of the artwork is done to a professional standard, and it certainly looks like a graphic novel should do.
The Bad Stuff: While the tale is interesting and the artwork is visual feast for your eyes, by all accounts the story seems to be a little hard to follow. If you are a die-hard graphic novelist/comic reader, you may not be fazed by this, but for me, well… the artwork made it well worth a read.
Overall, if you are a lover of good art you will enjoy this book, but if you are after a smooth flowing, easy to understand story this may leave you a little unsatisfied. I’m giving this one an eye opening, mind marvelling 3 out of 5 golden bookmarks.
March 5, 2019
Το σύννεφο είναι ένα αρκετά σύντομο κόμικ το οποίο μου τράβηξε την προσοχή με τις πανέμορφες εικόνες του να το διαβάσω όταν το πρωτοείδα. Το στυλ του ήταν πραγματικά ωραίο και μοναδικο, κάθε σελίδα του είναι ιδιαίτερη και αξίζει να κάτσεις να την χαζεύεις για λίγη ώρα. Επίσης το σχέδιο των τοπίων και των πλασμάτων ήταν ενδιαφέροντα και γενικότερα ήταν ένα πολύ καλοσχεδιασμένο όμορφο κόμικ, ως προς το οπτικό μέρος είχε όλο το πακέτο για εμενα.
Η ιστορία όμως δεν μπορώ να πω καθόλου πως με κέρδισε. Έχει τα ψήγματα μιας καλής ιδέας η οποία όμως ήθελε πολύ δουλειά ακόμη για να αναπτυχθεί και να εκτελέσει με αποτελεσματικό τρόπο. Ήταν πολύ βιαστική, άλλαζε διάλογους, τοποθεσιες και σκηνές τόσο συχνά και απότομα που ήταν δύσκολο να ακολουθήσεις και να την καταλάβεις. Επίσης όταν έχεις μια τόσο σύντομη και ταυτόχρονα βιαστικη και ατσαλα δομημένη πλοκή είναι δύσκολο να κάνεις τους χαρακτήρες, τις σχέσεις μεταξύ τους και τις στιγμές κορύφωσης ενδιαφέρουσες το οποίο φυσικά είναι πολύ κακο.
Θα έβαζα 2-2.5 αλλά βάζω 3 επειδή πραγματικα με κέρδισαν οι εικόνες αυτού του βιβλίου και φαίνεται σαν μια δουλειά που έχει γίνει αν όχι και με τόση επιδεξιότητα ως προς τα κομμάτια που ανέφερα αλλά με πολύ πάθος.
Η ιστορία όμως δεν μπορώ να πω καθόλου πως με κέρδισε. Έχει τα ψήγματα μιας καλής ιδέας η οποία όμως ήθελε πολύ δουλειά ακόμη για να αναπτυχθεί και να εκτελέσει με αποτελεσματικό τρόπο. Ήταν πολύ βιαστική, άλλαζε διάλογους, τοποθεσιες και σκηνές τόσο συχνά και απότομα που ήταν δύσκολο να ακολουθήσεις και να την καταλάβεις. Επίσης όταν έχεις μια τόσο σύντομη και ταυτόχρονα βιαστικη και ατσαλα δομημένη πλοκή είναι δύσκολο να κάνεις τους χαρακτήρες, τις σχέσεις μεταξύ τους και τις στιγμές κορύφωσης ενδιαφέρουσες το οποίο φυσικά είναι πολύ κακο.
Θα έβαζα 2-2.5 αλλά βάζω 3 επειδή πραγματικα με κέρδισαν οι εικόνες αυτού του βιβλίου και φαίνεται σαν μια δουλειά που έχει γίνει αν όχι και με τόση επιδεξιότητα ως προς τα κομμάτια που ανέφερα αλλά με πολύ πάθος.
February 5, 2020
A beautifully drawn and colored surreal fantasy tale about a boy in search of a lost magical stone that grants a wish. While the art is beautiful, sometimes it got in the way of the story. The story seemed to lack direction in places, and the flashbacks were hard to follow (wasn't really sure why it had to be flashback-ed, as the story did not seem to gain from this plot tool). The basic structure of the plot was boy goes on quest, defeats or outwits or rallies various opponents to be able to continue on. Eventually, he unites the oppressed against the evil (misunderstood? mad?) king and literally wishes for the clouds to dissipate so everyone can once again see the sun. The allegorical aspects of the story were at times too subtle or muddled and at times too obvious and cloying. The writing tried to be grand in the European vein of narrating stories like this, which comes across as a bit heavy-handed, noir-ish or tense without any real tension. Overall, the story read more like a fable. Recommended for those who like tusks, dolphins, and sunlight.
June 16, 2019
This was...so bad. I mean, the art is fantastic, but the writing...
For the most part, I had no clue what was going on. The story jumps around between past and present without any indicators. The world-building is lacking in depth, the characters are as exciting as stale bread, and it's full of purple prose. And don't get me started on the differing dialects for the background characters.
I would have given the comic four stars if judged by the art alone. I must say, however, that given that the story is supposed to take place below the clouds where the sun doesn't shine, everything was way too orange. And it would have helped to maybe use a different colours scheme for the flashback scenes.
It's so sad that I really don't like this comic after buying it directly from the artists (with drawings and everything).
For the most part, I had no clue what was going on. The story jumps around between past and present without any indicators. The world-building is lacking in depth, the characters are as exciting as stale bread, and it's full of purple prose. And don't get me started on the differing dialects for the background characters.
I would have given the comic four stars if judged by the art alone. I must say, however, that given that the story is supposed to take place below the clouds where the sun doesn't shine, everything was way too orange. And it would have helped to maybe use a different colours scheme for the flashback scenes.
It's so sad that I really don't like this comic after buying it directly from the artists (with drawings and everything).
January 25, 2021
I thoroughly enjoyed the artistry within this story. I can't help but notice the graphic art first when I read graphic novels and comics. And this story was brilliantly executed.
The Cloud is narrated by Cloud, the young boy's flying wolf, and she reveals a story of peril, destruction, beauty, bravery, and hope. Her young friend is on a quest to find the wishing stone, which was lost years ago when sky pirates tried to take it from his father. When he finds it, a red-cloaked girl takes it from him again. Believing it could make a difference, our brave duo scales the skies and the dark lands beneath the clouds to find the girl and retrieve the stone.
As they do so often, joy and sorrow walk hand in hand all throughout this story. I was also mostly satisfied with the ending, though I wish there would have been slightly more to the resolution.
The Cloud is narrated by Cloud, the young boy's flying wolf, and she reveals a story of peril, destruction, beauty, bravery, and hope. Her young friend is on a quest to find the wishing stone, which was lost years ago when sky pirates tried to take it from his father. When he finds it, a red-cloaked girl takes it from him again. Believing it could make a difference, our brave duo scales the skies and the dark lands beneath the clouds to find the girl and retrieve the stone.
As they do so often, joy and sorrow walk hand in hand all throughout this story. I was also mostly satisfied with the ending, though I wish there would have been slightly more to the resolution.
August 25, 2018
Writer K. I. Zachopoulos and artist Vincenzo Balzano's Cloud is the story of the eponymous winged wolf and his master, a young boy in search of a wishing stone that belonged to his father, in sort-of-postapocalyptic myth landscape, and it is narrated by the wolf. Balzano's art is very beautiful, but his visual narration are occasionally a bit muddled, in the sense that flashbacks are not always easily distinguished from shifts between places. This does complicate the reading on a quite basic level, and as I am by no definition a novice comics reader, I would imagine it could throu a spanner in the works for many others.
Nevertheless, the story is at its heart quite wonderful, and despite what I perceive to be its flaws, I cannot help but like it.
Nevertheless, the story is at its heart quite wonderful, and despite what I perceive to be its flaws, I cannot help but like it.
May 8, 2017
Θα του έδινα παραπάνω αστέρια αν καταλάβαινα τι στο διάολο συνέβη με την πλοκή. Πιστεύω ότι χρειαζόταν ίσως να είναι λίγο μεγαλύτερο για να μπορέσει ο αναγνώστης να καταλάβει την ιστορία και να αγαπήσει τους χαρακτήρες.
Παρόλα αυτά, κάθε σελίδα είναι πραγματικό αριστούργημα και χωρίς υπερβολή θα ταίριαζε σε κάδρο.
Σε τελική ανάλυση, χαίρομαι που το διάβασα παρά την περίεργη και όχι ιδιαίτερα δυνατή ιστορία, γιατί είναι ένα έργο τέχνης στο οποίο συμμετείχε και συμπατριώτης μου Έλληνας, κάτι που μου δίνει ελπίδα ότι ίσως δεν είναι άπιαστο όνειρο κάποιος από την Ελλάδα να ασχοληθεί επαγγελματικά με τα graphic novels.
Παρόλα αυτά, κάθε σελίδα είναι πραγματικό αριστούργημα και χωρίς υπερβολή θα ταίριαζε σε κάδρο.
Σε τελική ανάλυση, χαίρομαι που το διάβασα παρά την περίεργη και όχι ιδιαίτερα δυνατή ιστορία, γιατί είναι ένα έργο τέχνης στο οποίο συμμετείχε και συμπατριώτης μου Έλληνας, κάτι που μου δίνει ελπίδα ότι ίσως δεν είναι άπιαστο όνειρο κάποιος από την Ελλάδα να ασχοληθεί επαγγελματικά με τα graphic novels.
May 22, 2017
Four stars mostly for the absolutely gorgeous design. I fell in love with it the second I set my eyes on the cover and I just couldn't stop turning the pages and admiring even before I actually read it. That last fifth star is missing because the plot was so vague and complicated that I didn't get much out of it. The idea behind the story seems very interesting but the execution was poor and it left me with many questions and with no memorable character. It's such a shame because it had great potential.
July 3, 2017
For all that the artwork and design of this book were beautiful, the story was incredibly lacking in development. It paints itself as a post-apocalyptic young-boy-has-to-save-the-world trope, but neither the characters nor the setting were developed enough to drive the story properly even though the ending confirms the protagonist’s success in his goals. The stark dissonance between the lush illustrations and the lack of story development somehow made the whole product even more disappointing, since the implication of a nuanced story is expected by the reader.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Displaying 1 - 30 of 67 reviews