What do you think?
Rate this book
Horrible Tango
De vroege romans van Jan Wolkers worden door Meulenhoff uitgegeven in fraaie gebonden edities in de originele vormgeving van Jan Vermeulen. In Horrible tango beschrijft Wolkers de rivaliteit tussen twee broers die ontstaat op de dag dat er een Hongaars meisje bij hen komt wonen.
- GenresDutch LiteratureFiction
134 pages, Paperback
First published January 1, 1970
2 people are currently reading
47 people want to read
About the author
Jan Wolkers
97 books122 followersJan Hendrik Wolkers was a Dutch author, sculptor and painter.
Wolkers is considered one of the "Great Four" writers of post-World War II Dutch literature, along with Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch and Gerard Reve (the latter authors are also known as the "Great Three"). He became noted in the 1960s mainly for his strikingly direct descriptions of sex.
His 1969 novel Turks Fruit was translated into ten different languages and published in English as Turkish Delight. It was also made into a highly successful movie, the Paul Verhoeven-directed Turks Fruit (1972) which was nominated for an Academy Award for Best Foreign Language Film and in 1999 won the award for Best Dutch Film of the Century.
From 1980 until his death, Wolkers resided on the Dutch island of Texel. He died on October 19, 2007, age 81, at his Texel home and was cremated in Amsterdam at De Nieuwe Ooster cemetery.
A number of his outdoor sculptures in the Netherlands have been subject to vandalism, presumably due to his use of glass as a construction material. Some examples are the Auschwitz-monument in Amsterdam and the monument on the dike at Ceres on Texel. In reaction to the destruction of the monument in 2003, Wolkers announced that he would use less glass and more steel for such monuments in future. The Jac. P. Thijsse monument in the water at Elemert on Texel does contain more steel, but glass is still a substantial part of the artwork.
Wolkers refused to accept several literary awards. In 1982 he refused the Constantijn Huygensprijs, and in 1989 he refused the P.C. Hooftprijs.
Wolkers is considered one of the "Great Four" writers of post-World War II Dutch literature, along with Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch and Gerard Reve (the latter authors are also known as the "Great Three"). He became noted in the 1960s mainly for his strikingly direct descriptions of sex.
His 1969 novel Turks Fruit was translated into ten different languages and published in English as Turkish Delight. It was also made into a highly successful movie, the Paul Verhoeven-directed Turks Fruit (1972) which was nominated for an Academy Award for Best Foreign Language Film and in 1999 won the award for Best Dutch Film of the Century.
From 1980 until his death, Wolkers resided on the Dutch island of Texel. He died on October 19, 2007, age 81, at his Texel home and was cremated in Amsterdam at De Nieuwe Ooster cemetery.
A number of his outdoor sculptures in the Netherlands have been subject to vandalism, presumably due to his use of glass as a construction material. Some examples are the Auschwitz-monument in Amsterdam and the monument on the dike at Ceres on Texel. In reaction to the destruction of the monument in 2003, Wolkers announced that he would use less glass and more steel for such monuments in future. The Jac. P. Thijsse monument in the water at Elemert on Texel does contain more steel, but glass is still a substantial part of the artwork.
Wolkers refused to accept several literary awards. In 1982 he refused the Constantijn Huygensprijs, and in 1989 he refused the P.C. Hooftprijs.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 17 of 17 reviews
March 3, 2022
Vreemd boek, bestaande uit dromen, hallucinaties, wensbeelden en flarden werkelijkheid doorelkaar heen. Hoofdpersoon wordt gekweld door trauma uit het verleden maar waarom dit tot deze specifieke al dan niet onbewust aangestuurde beelden, vaak sado-erotisch, leidt, maakt de auteur niet duidelijk. Voer voor psychologen! Maar niet persé interessant voor een lezer. Er zit ook geen ontwikkeling in: aan het eind is er nauwelijks iets veranderd. Kortom: een niet genoeg doordachte en uitgewerkte, onvolwassen roman.
October 3, 2024
Deze roman uit 1967 Komt toch wel erg gedateerd over inmiddels. Bijvoorbeeld het veelvuldig gebruik van "neger"voor een zwarte man en de vele sexscenes waar wolkers om bekend stond.
Wat me wel opviel in positieve zin zijn de vele beschrijvingen van de omgeving en de verwijzingen naar vergankelijkheid hier en daar.
Tussendoortje uit een van die minibibliotheken
Wat me wel opviel in positieve zin zijn de vele beschrijvingen van de omgeving en de verwijzingen naar vergankelijkheid hier en daar.
Tussendoortje uit een van die minibibliotheken
January 30, 2022
Quickest DNF ever.
May 1, 2024
Werkelijkheid en droom lopen door elkaar.
Zeker niet zijn beste boek. Rip Jan. 110. En daarom durfde ik toen hij begraven werd niet naar de stenen naast de geopende kuil te kijken.
Zeker niet zijn beste boek. Rip Jan. 110. En daarom durfde ik toen hij begraven werd niet naar de stenen naast de geopende kuil te kijken.
April 30, 2023
Wolkers schrijft weer geweldig. Het spat ervan af. Ook humor... deed mij schaterlachen. Dezelfde plastische humor als in het wonderschone Terug naar Oegstgeest. Ik heb me prima vermaakt, ook al was ik geen moment nieuwsgierig naar de afloop.
Het verhaal gaat eigenlijk nergens naartoe. Het is een aaneenschakeling van werkelijke ervaringen, dromen en hallucinaties. Het lijkt rouwverwerking om zijn overleden broer: hij voelt zich schuldig omdat hij zo jaloers was op zijn broer om diens verovering van het Hongaarse meisje bij hun in huis dat hij hem doodwenste... en toen ging zijn broer echt dood.
Is hij eigenlijk wel aantrekkelijk genoeg? Zijn vriendin Dodie vindt van wel, maar hij gelooft haar niet echt. Hij denkt dat zij valt voor de 'neger' (ja, toen zei men dat nog), die in het begin van de roman in hun leven komt en die hij net zo sympathiek vindt als eigenlijk zijn broer, en die hij als een vriend behandelt, alsof hij daarmee de schuld naar zijn broer inlost. Maar hij haat de neger ook. Want hij denkt dat deze voor Dodie aantrekkelijker is dan hijzelf, net zoals zijn broer aantrekkelijker was voor het Hongaarse meisje. Het geheel resulteert in geobsedeerd proza, zo krachtig en aards en aantrekkelijk dat hiermee het gelijk van Freud definitief bewezen lijkt, nl. dat de drijfveer van de kunstenaar voortkomt uit de sublimatie van driften die op een andere manier niet werkelijk bevredigd kunnen worden...
Het verhaal gaat eigenlijk nergens naartoe. Het is een aaneenschakeling van werkelijke ervaringen, dromen en hallucinaties. Het lijkt rouwverwerking om zijn overleden broer: hij voelt zich schuldig omdat hij zo jaloers was op zijn broer om diens verovering van het Hongaarse meisje bij hun in huis dat hij hem doodwenste... en toen ging zijn broer echt dood.
Is hij eigenlijk wel aantrekkelijk genoeg? Zijn vriendin Dodie vindt van wel, maar hij gelooft haar niet echt. Hij denkt dat zij valt voor de 'neger' (ja, toen zei men dat nog), die in het begin van de roman in hun leven komt en die hij net zo sympathiek vindt als eigenlijk zijn broer, en die hij als een vriend behandelt, alsof hij daarmee de schuld naar zijn broer inlost. Maar hij haat de neger ook. Want hij denkt dat deze voor Dodie aantrekkelijker is dan hijzelf, net zoals zijn broer aantrekkelijker was voor het Hongaarse meisje. Het geheel resulteert in geobsedeerd proza, zo krachtig en aards en aantrekkelijk dat hiermee het gelijk van Freud definitief bewezen lijkt, nl. dat de drijfveer van de kunstenaar voortkomt uit de sublimatie van driften die op een andere manier niet werkelijk bevredigd kunnen worden...
March 4, 2022
Nadat ik Turks Fruit weer eens had gelezen besloot ik een boek uit de kast te pakken dat ik nog nooit had ingezien: Horrible Tango, ook van Jan Wolkers. Het woord 'tango' is goed gekozen in de titel. Als in een tango dansen de hoofdrolspelers om elkaar heen, waar bij het Wolkers niet zou zijn als daar geen seksuele spanning bij zou zitten. Daarnaast danst de hoofdpersoon in zijn fantasieën meer rond het horrible deel van dit boek. Alles waarschijnlijk veroorzaakt door zijn relatie met zijn broer, die bij een verkeersongeval om het leven is gekomen. En toch, ondanks als dit knappe waaruit het grote talent van de auteur blijkt, vond ik het een rotboek. En dat heeft niet alleen te maken met zijn woordkeuze, maar ook met de visie van de hoofdpersoon op zijn bezoeker. Maar goed, we leven nu ook in heel andere tijden moet je maar denken.
March 14, 2024
Interessant boek, een echte Wolkers. Wat de snowflakes ook mogen vinden, het laatste wat Jan Wolkers was, was een racist. Dat hij woorden gebruikt die sinds kort niet meer politiek-correct zijn volgens bepaalde mensen, is niet relevant. Het is een boek uit 1965 en de schrijver bepaalt gelukkig zijn eigen woordkeus. Dit gezegd hebbende, voor de echte taalliefhebber was er zoals altijd bij Wolkers weer veel te genieten. Fysieke beschrijvingen, natuurbeschrijvingen, pakkende metaforen, je ziet en beleeft alles intensief mee. Het is één van de minder toegankelijke boeken van Wolkers, daarmee ook iets meer voor de fijnproever.
August 18, 2019
In dit boek wordt de relatie van Wolkers met zijn broer en Hongaars meisje uit zijn jeugd kunstig vervlecht met de relatie met zijn vriendin en een donkere man die hij aan werk helpt. Een gevecht van Wolkers met zijn (schuld-) gevoelens naar zijn broer.
Na het lezen van de biografie van Onno Blom kon ik het verhaal goed plaatsen en waarderen maar voor iemand die dit boek out of the blind leest zal zeker het eerste deel regelmatig vraagtekens oproepen.
Na het lezen van de biografie van Onno Blom kon ik het verhaal goed plaatsen en waarderen maar voor iemand die dit boek out of the blind leest zal zeker het eerste deel regelmatig vraagtekens oproepen.
August 25, 2019
Wolkers writes very well, but his subject matter is boring as well as racist; I alternated between ennui and shock. Also, I'm sure it's a brilliant literary device to refrain from distinguishing between narrative, dialogue, or dream, and not even bother to divide the prose into paragraphs, but as a reader, the endless stretches of unformatted, unpunctuated text mostly annoyed and confused me.
August 4, 2022
2.5* Misschien? Vind dit heel moeilijk, hou van Wolkers en snap wat hij probeerde, maar dit boek is zo problematisch. Weet niet of het zien in de context van de tijd (1967) dit goed praat.
Lievelingszin:
“De tijd moet angstaanjagend snel verstrijken want langs de spoorbaan komen steeds sneller de treinen.”
Lievelingszin:
“De tijd moet angstaanjagend snel verstrijken want langs de spoorbaan komen steeds sneller de treinen.”
August 22, 2021
Ontzettend slecht. Los van de onmetelijk racistische passages, bijvoorbeeld die waarin een 'neger' met bananen naar vrouwen gooit, slaat dit boek ook als een tang op een varken. Gewoon onzinnig.
Niet lezen. Echt niet doen.
Niet lezen. Echt niet doen.
May 3, 2019
Minder bekend en ook minder van inhoud. Wel weer mooi wat Wolkers aan beelden waarneemt en beschrijft.
August 24, 2021
Dit boek zou vandaag de dag niet meer geschreven kunnen worden. Doorspekt met racisme - maar wat toen blijkbaar nog geen negatieve ondertoon had?
May 16, 2023
Where can I buy an english translation?
Read
February 9, 2024wolkers you’re a freak..😐
August 16, 2025
Deze Wolkers behoort niet tot mijn favorieten. Als het kon zou ik 2,5 ster hebben gegeven.
Het is bijna meer een novelle dan een roman en heeft eigenlijk twee verhaallijnen die afwisselend aan bod komen: eentje in het nu en eentje in het verleden.
De Ik is een student kunstgeschiedenis, die samenwoont met een studente etnografie. De Ik loopt een jonge, zwarte Afrikaanse man tegen het lijf. Hij helpt hem aan werk en biedt hem tijdelijk onderdak. De Ik fantaseert erop los dat zijn vriendin Dodie seks zal hebben met de neger, zoals dat in 1965 nog genoemd werd in boeken. Tegelijkertijd fantaseert hij - ook in dromen - over een dodelijke strijd die hij met de logee voert.
Hier valt het verhaal samen met het verleden, waarin de Ik en zijn broer als jongetjes ook strijd leveren. Hier is een Hongaarse vluchtelinge, die door de familie tijdelijk in huis is genomen, aanleiding voor de broedertwist.
Er valt heel wat te psychologiseren over Horrible Tango, en dat is ook wel de kracht van het boek. Tegelijkertijd gebeurt er niet zoveel en is er in feite veel sprake van herhaling. En dat in een relatief korte tekst. Wolkers' taalgebruik in dit boek vind ik ook te krampachtig en gemaakt en is alle symboliek niet zo aan mij besteed. En er nogal met de haren bij gesleept.
Voor mij is Horrible Tango een stap terug ten opzichte van zijn vorige boek Terug naar Oegstgeest, dat juist zo krachtig was door de directheid van de vertelling.
Horrible Tango zie ik toch meer als een vluggertje, om het maar een beetje op z'n Wolkers' te zeggen.
Het is bijna meer een novelle dan een roman en heeft eigenlijk twee verhaallijnen die afwisselend aan bod komen: eentje in het nu en eentje in het verleden.
De Ik is een student kunstgeschiedenis, die samenwoont met een studente etnografie. De Ik loopt een jonge, zwarte Afrikaanse man tegen het lijf. Hij helpt hem aan werk en biedt hem tijdelijk onderdak. De Ik fantaseert erop los dat zijn vriendin Dodie seks zal hebben met de neger, zoals dat in 1965 nog genoemd werd in boeken. Tegelijkertijd fantaseert hij - ook in dromen - over een dodelijke strijd die hij met de logee voert.
Hier valt het verhaal samen met het verleden, waarin de Ik en zijn broer als jongetjes ook strijd leveren. Hier is een Hongaarse vluchtelinge, die door de familie tijdelijk in huis is genomen, aanleiding voor de broedertwist.
Er valt heel wat te psychologiseren over Horrible Tango, en dat is ook wel de kracht van het boek. Tegelijkertijd gebeurt er niet zoveel en is er in feite veel sprake van herhaling. En dat in een relatief korte tekst. Wolkers' taalgebruik in dit boek vind ik ook te krampachtig en gemaakt en is alle symboliek niet zo aan mij besteed. En er nogal met de haren bij gesleept.
Voor mij is Horrible Tango een stap terug ten opzichte van zijn vorige boek Terug naar Oegstgeest, dat juist zo krachtig was door de directheid van de vertelling.
Horrible Tango zie ik toch meer als een vluggertje, om het maar een beetje op z'n Wolkers' te zeggen.
January 4, 2015
halverwege weggelegd en nooit meer uitgelezen..
Displaying 1 - 17 of 17 reviews