Θυμάμαι ότι το συγκεκριμένο θρίλερ ήταν ένα από τα βιβλία που ανυπομονούσα να κυκλοφορήσουν πέρυσι. Η έκδοση του πήγαινε από αναβολή σε αναβολή, μέχρι που κυκλοφόρησε τελικά τον Οκτώβριο του 2015. Το αγόρασα με το που έσκασε μύτη στα βιβλιοπωλεία. Έλα όμως που έπρεπε να περάσει σχεδόν ένας χρόνος μέχρι να το διαβάσω. Κάτι τέτοια τα κάνω συχνά. Τέλος πάντων, δεν μπορώ να πω ότι ενθουσιάστηκα, από την άλλη μεριά όμως δεν μπορώ να πω ότι πέρασα και άσχημα. Αντιθέτως, πέρασα πολύ καλά.
Στην περιβόητη Αμερικάνικη στρατιωτική βάση Ντιέγκο Γκαρσία στον Ινδικό Ωκεανό, βρίσκεται φυλακισμένος ένας άνδρας ονόματι Ν., ο οποίος έχει δεχτεί διάφορα βασανιστήρια για να μιλήσει. Φαίνεται ότι είναι μπλεγμένος σε μια αιματηρή ληστεία τράπεζας στο Κάνσας, η οποία συνδέεται με την Τρομοκρατία. Ο άνδρας αυτός γλίτωσε από το τσουνάμι στην Ταϊλάνδη το 2004, συνδέεται με ένα διεθνή εκτελεστή και έναν έμπορο όπλων, κανείς δεν ξέρει όμως ποιος είναι και από που κρατάει η σκούφια του. Υπάρχουν υποψίες ότι είναι Σουηδικής καταγωγής. Γι'αυτό οι Αμερικάνοι κάλεσαν στην βάση τον Έρνστ Γκριπ, πράκτορα της Σουηδικής Υπηρεσίας Ασφαλείας. Όμως τα πράγματα είναι πιο σύνθετα, όλοι κρύβουν από ένα μυστικό, τίποτα δεν είναι αυτό που αρχικά φαίνεται...
Λοιπόν, αρχικά η ιστορία ίσως φανεί λίγο μπερδεμένη, με τα μπρος-πίσω στον χρόνο, στην συνέχεια όμως συνηθίζει κανείς στο στιλ και δεν νομίζω ότι θα υπάρχει πρόβλημα ως προς τον συγκεκριμένο τρόπο αφήγησης, ο οποίος μου άρεσε. Το θέμα είναι ότι δεν πείστηκα από κάποια συγκεκριμένα πράγματα στην πλοκή, όπως ορισμένα κίνητρα των χαρακτήρων και κάποιες χρήσιμες συμπτώσεις και ευκολίες. Βέβαια δεν έμεινα και με πολλές απορίες για τα "γιατί" και "πως", ο Κάργελ έκλεισε αρκετά ικανοποιητικά τα θέματα που άνοιξε. Επίσης δεν με έπεισε ένα συγκεκριμένο στοιχείο του χαρακτήρα του Γκριπ, αλλά αυτό είναι κάτι εντελώς υποκειμενικό. Κατά τ'άλλα μου άρεσαν οι όλες περιγραφές των σκηνικών και των γεγονότων, βρήκα την ατμόσφαιρα αρκετά έντονη και ίσως περίεργη, ενώ γενικά η γραφή μου φάνηκε πολύ καλή και ιδιαίτερη.
Το πρόσημο είναι σαφώς θετικό. Πέρασα καλά, η ιστορία μου κράτησε το ενδιαφέρον από την αρχή μέχρι το τέλος, και ένιωσα ότι ο συγγραφέας ήθελε να θίξει και κάποια σημαντικά ζητήματα με αφορμή το θρίλερ αυτό. Απλά ίσως και να μην είναι για όλα τα γούστα με τον τρόπο που είναι γραμμένο, ενώ και η πλοκή δεν είναι αψεγάδιαστη. Όμως, τελικά, μπορώ να πω ότι είναι ένα αρκετά καλό θρίλερ, που διαβάζεται πραγματικά πολύ εύκολα και γρήγορα.