Een dagje naar het strand

by Heere Heeresma

Bernd, een nog jonge man met een drankprobleem, haalt 's ochtends bij zijn ex-vriendin Walijne op, die voor een dagje meegaat naar het strand. Het gehandicapte meisje is dol op haar 'oom' met zijn grappen en fratsen, zijn tirades tegen een grijze hemel, hun avonturen. Maar Koning Alcohol wint terrein en ten slotte eindigt in een catharsis. Met ironie en humor schept Heeresma een delirisch universum in een druilerige realiteit; met een groot gevoel voor mede-menselijkheid.

Genres: Fiction, Literature, Roman

110 pages

First published January 1, 1962

About the author

Simon Heere Heeresma, was a Dutch author and poet.

Heeresma was born in Amsterdam. His first collection of poetry, published in 1954, was called Children's Room, but his breakthrough came in the 1960s and 1970s in the Provo generation. Especially well received was his publication Melancholic Stories for around the Central Heating of 1973.

A Day at the Beach (1962) was made into a movie twice: first in 1970 by Simon Hesera and in 1984 by Dutch cineast Theo van Gogh.

Heeresma died in Laren.

Reviews

[TvdW · Rating 3 out of 5]

"Ik, Bernard, nozem en mislukkeling, zwetend ongenoegen van de maatschappij, heb het in mijn macht deze unieke ontkerstende beschaving te redden."
Een aan lager wal geraakte man haalt zijn dochter - en wat geld - op bij haar moeder en diens nieuwe vriend. Gedurende de dag die zij aan zee beleven krijg je als lezer een steeds beter beeld van hoe ver de ellende van de hoofdpersoon reikt. Dit levert zeker in het begin vrij lollige situaties op, maar de tragiek neemt al snel de overhand. Het verhaal is redelijk interessant, zij het niet bijzonder diepgaand. Wel heeft Heeresma flink wat mooie frasen in huis die het lezen vermakelijk maken.

[Maria Roxana · Rating 2 out of 5]

Am luat cartea asta la plajă cu mine pentru a petrece împreună o zi...pe plajă.

Un fel de scriere la limita unei proze scurte cu romanul scurt, un spirit de lâncezire, o carte are nu prea mi-a plăcut. Noroc că nu a fost prea lungă.:D

Dar nu am niciun regret, mai ales că nici nu prea am citit mulți autori olandezi.

[Chrétien Breukers · Rating 3 out of 5]

Een mooi boek; maar net geen 4 sterren, want de zogenaamde fijne stijl van Heeresma werkt soms, op deze lezer, wat remmend. Maar het verhaal is hartverscheurend.

[Jasper Van Haaster · Rating 3 out of 5]

Heeeel vreemd boek. Leuk/grappig geschreven op zijn tijd, maar ook wel duidelijk te merken dat dit boek uit 1962 komt....😬

[Alina G · Rating 1 out of 5]

This was so painful. I guess that was the point.. but this book just wasn’t what I expected and it didn’t work for me at all.

[Erwin · Rating 3 out of 5]

3,5⭐️

[Heleen · Rating 3 out of 5]

De onweerstaanbare behoefte aan drank en de liefde voor zijn dochter zijn goed invoelbaar. Ik heb wel moeten wennen aan de stijl. Vormelijk, overdreven, ouderwets. Een voorbeeld. 'En daarom Carl, als jij veel van Walijne houdt en het kind een plezierige dag wilt bezorgen dan fluks die mooie portefeuille getrokken en de bankbiljetten uitgeteld want geld, mijn beste, daar kan ik jou met de beste wil ter wereld niet aan helpen. En al zijn de hemelen dichtgeslagen, het goede wordt waargenomen, de intentie gemeten naar oude beproefde waarden.'

[Marcel Uljee · Rating 3 out of 5]

‘Waar gaan we naar toe? vleide Walijne en kroop dicht tegen hem aan waarbij ze heel zorgvuldig zorgde dat de stalen beugels om haar benen hem niet konden kwetsen.’ (p. 26)

[Andràș-Florin Răducanu · Rating 2 out of 5]

Tradusă drept "O zi la plajă", un soi de scriere la limita unei proze scurte cu romanul scurt, avem în fața noastră un exemplu al literaturii propagandistice. Și de ce oare? Simplu. Comuniștii au tradus unii autori no-name doar pentru că erau de formație stangista. Toate ca toate, această carte este interesantă măcar: postmodernismul într-o variantă seacă, așa cum mi se par literaturile de felul olandezei și cele nordice. Există un spirit al lâncezirii care mi se pare atât de pregnant în acestea. Firul narativ urmărește fragmentar ziua la plajă a lui Bernd, un bețiv șarlatan. Cam asta e tot ce contează din firul narativ cu adevărat. Scrisă cam stângaci, nu doar sub îndrumările ideologiei de stânga, ilustrarea omului postmodern este singura care salvează proza de față. Nu recomand decât ca studiu de caz și doar atât.

[Beau · Rating 4 out of 5]

'Zelfkennis is een eerste vereiste, sprak hij zachtjes. In de eerste plaats zelfkennis. Dan de moed de zwakke zijden van het karakter onder ogen te zien. Er moeten middelen gezocht om de discipline te ontwikkelen en in ieder geval te handhaven. Weet het individu zich onverbeterlijk door onmacht of onwil? Hij zoekt zich een omweg, een tussenweg ter handhaving van zichzelve.'

Drankroman die alleen maar kan eindigen in totale radeloosheid. Onophoudelijke regen op een troosteloze boulevard. De archaïsche stijl van Heeresma vond ik niet altijd prettig lezen, maar het verhaal is mooi en de beelden zijn filmisch. Benieuwd naar de verfilmingen van Theo van Gogh en Simon Hesera.

[Gabrielle van Duren · Rating 3 out of 5]

Mooie zinnen, deprimerend verhaal.

[Marielle · Rating 2 out of 5]

2.5 ⭐️

[Noam · Rating 3 out of 5]

‘Oom’ Bernard haalt Walijne, een vrolijk gehandicapt meisje, op bij haar moeder, Medusa, voor een dagje naar het strand. Walijne verheugt zich op de aandacht en het plezier, Bernd op de kansen om te drinken. Hij kan het namelijk niet laten. Wat volgt is een dag met surrealistische ontmoetingen en gebeurtenissen, waarbij beiden proberen er het beste van te maken. Een dag die gedoemd is te mislukken.

Bernd is op een deftige poëtische manier grofgebekt. Aanval is voor hem de beste verdediging. Hij heeft niets te verliezen, want alles is bij voorbaat al verloren. Het droevige snakken naar contact en nabijheid, terwijl alles niet anders kan dan steeds verder uit elkaar komen te staan. Een roman over het pijnlijke verlies van wat je misschien nooit had.

Al raakt dit boek me, kan ik tegelijkertijd niet anders dan concluderen dat het nu anders werkt dan toen. Dit boek is net zo oud als ik, uit de tijd dat mensen rondreden in een messerschmidtje, dus gedateerd. Wat toen schokkend was, is nu ‘gewoon’ of onsmakelijk. Wat toen heel wat voorstelde, bijvoorbeeld ruzie over betalen voor strandstoelen, komt nu zeer onschuldig over. Ook de zanderige taal was voor mij aan het begin ongrijpbaar. Op een of andere manier leest dit boek nu als losse toneelscenes met kartonnendecor. Het boek heeft de tand des tijds slechts gedeeltelijk doorstaan. Een roman die dus plezierig te lezen is als klassieker.

'Hij keek uit naar een nieuwe schuilplaats die ook voor Walijne acceptabel zou zijn. Het ging erom een mooi compromis te vinden tussen het verlangen naar drank en de speelbehoefte van Walijne.' p.51

‘Oom Bernard, kunnen we mijn schelp niet terughalen?
Dat gaat niet. Om technische redenen onmogelijk, Walijne, maar het is wel eens goed aan een verlies te lijden. Toen je hem van mij kreeg was je alleen verrast, nu verlang je er tenminste naar, een krachtige bloedstroom is het gevolg waarvan allerlei organen profiteren. Het volmaaktste verlies dat waarvoor een verontschuldigingen zijn aan te voeren. Noodlot en omstandigheden komen er niet meer aan te pas, alleen het zachte de pest aan jezelf hebben. In ieder geval is het goed in mijn gezelschap op alles voorbereid te zijn. Wanneer je die schelp bij je had gehouden liep je nu niet zo te treuren.’ p.51-52

‘Ik hoor het ook, oom Bernard.
En wat zegt die stem dan?
Dat oom Bernard de liefste oom is van de wereld. Ze sloeg haar armen om zijn nek en gaf hem een spontane zoen om daarna heel verlegen te gaan goed.
Dat kan je beter laten, Walijne, zei hij. Jouw genegenheid zal het toch tegen de tijd moeten afleggen. De mensen zullen wel boze verhalen over mij gaan vertellen en op de duur al je die ook geloven.’ p.58

‘Ik drink omdat een groot verdriet mijn deel is maar voornamelijk uit aanleg. Een kater vrees ik niet. Er is niets dat mij belet aan mijn drankzuchtige neigingen toe te geven.’ P.82

[Denise · Rating 1 out of 5]

53 bladzijden doorgeworsteld. Als je je wilt ergeren, lezen!

[Stef Smulders · Rating 5 out of 5]

Ondanks alle stilistische tekortkomingen (ontbreken interpunctie, kromme zinnen, wisseling persoonsvorm) is dit toch een geweldig verhaal. Dronkemansgelal, gelardeerd met losgeslagen geloofsuitingen, a la Reve. Een Nederlandse Bukowsky!

[Steven · Rating 5 out of 5]

Prachtig boek. Wat een stijl! Waarom kent niemand deze man? Hij is nochtans beroemd.