What do you think?
Rate this book
Μαύρη Μπίρα
Μια χώρα στα πρόθυρα της κρίσης, μια πόλη σε βαθιά κρίση ταυτότητας και ένας (αντι)ήρωας που θα κρίνει την εξιχνίαση ενός εγκλήματος. Η Μαύρη μπίρα είναι η ιστορία του Αντρέα, ενός πλανόδιου μουσικού που αποφασίζει να βρει χρήματα για να θάψει τον Λάζαρο, καλλιτέχνη του δρόμου, ο οποίος δολοφονήθηκε. Στην πορεία όμως ο θάνατος του Λάζαρου γίνεται η αφορμή για την "ανάσταση" του Αντρέα. Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα χωρίς αστυνομικούς, διανθισμένο με μικρές, αληθινές ιστορίες, που περνούν στα ψιλά των εφημερίδων και φανερώνουν το νουάρ πρόσωπο της Αθήνας.
- GenresFiction
288 pages, Paperback
First published May 1, 2011
2 people are currently reading
39 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
January 12, 2021
Στιβαρή ιστορία χωρίς εξτραβαγκάνζες που κερδίζει πόντους από την απλότητα της και το πόσο γρήγορα τσουλάει. Ο Δανέλλης στο φινάλε παίζει λίγο με τα νεύρα σου, το σώζει με ένα τρικ που σπάει τον τέταρτο τοίχο και ανεβάζει κι άλλο την ποιότητα του βιβλίου που εδώ που τα λέμε, πρέπει να αποτελεί εξαίρεση για το υποανάπτυκτο είδος της αστυνομικής λογοτεχνίας στην Ελλάδα.
Δεν θέλει να πλασάρει έναν Μπέκα ή έναν νεοέλληνα Πουαρώ, μπουχτήσαμε από δαύτους και το ξέρει, το σχολιάζει άλλωστε και μέσα στο βιβλίο. Γράφει για περιθωριακούς ανθρώπους έχοντας μια βαθιά γνώση για την ζωή στο περιθώριο (μια ερώτηση που σίγουρα θα του κάνω αν γνωριστούμε από κοντά, και ας φανώ λίγο έως πολύ αδιάκριτος), γράφει μια νουάρ ιστορία που τα έχει λίγο πολύ όλα, και τα πάνω και τα κάτω.
Φόντο η Αθήνα, μια "από τις πιο νουάρ πόλεις στον κόσμο" όπως λέει ο συγγραφέας και θα συμφωνήσω. Ιδιαίτερη εμπειρία να διαβάζεις για τα μέρη τα οποία ο ίδιος έχεις περπατήσει για χρόνια σχεδόν καθημερινά. Σε βάζει στην ιστορία και ας υπολείπεται άλλων, το αθηναϊκό οδοιπορικό χτυπάει καμπανάκια σε κάθε έναν που πέρασε από κει και ένα ακόμα για όσους από μας είμαστε ξενιτεμένοι και μακριά από το κολαστήριο που λατρεύουμε να μισούμε. Ένα ακόμα συν ότι τηρεί την αρχή του όπλου του Τσέχοβ, ένα αμανάτι που το έχω με κάθε αστυνομικό βιβλίο και ξενερώνω όταν χώνουν μέσα ακατάσχετη μπουρδολογία για να μπερδέψουν. Ευτυχώς δεν συμβαίνει εδώ, του την είχα στημένη και είχε όλα τα νήματα τακτοποιημένα.
Δεν θα συναντήσετε δα και κανένα αριστούργημα. Οι "Νεκρές Ώρες" μου άρεσαν παραπάνω νομίζω, αλλά η ομορφιά τούτου δω δεν είναι η πρωτοτυπία του ή η λογοτεχνική γραφή, αλλά η γνώση της έλλειψης αυτών. Μας αρέσουν γενικά τα χαλασμένα και η Μαύρη Μπίρα μιλάει για χαλασμένες καταστάσεις χαλασμένων ανθρώπων με μια μεστή αλλά όχι επιτηδευμένη αφήγηση. Παρόλο το φλερτ με το τριάρι, ας συμβιβαστούμε με 3.5/5 και η στρογγυλοποίηση προς τα πάνω.
Δεν θέλει να πλασάρει έναν Μπέκα ή έναν νεοέλληνα Πουαρώ, μπουχτήσαμε από δαύτους και το ξέρει, το σχολιάζει άλλωστε και μέσα στο βιβλίο. Γράφει για περιθωριακούς ανθρώπους έχοντας μια βαθιά γνώση για την ζωή στο περιθώριο (μια ερώτηση που σίγουρα θα του κάνω αν γνωριστούμε από κοντά, και ας φανώ λίγο έως πολύ αδιάκριτος), γράφει μια νουάρ ιστορία που τα έχει λίγο πολύ όλα, και τα πάνω και τα κάτω.
Φόντο η Αθήνα, μια "από τις πιο νουάρ πόλεις στον κόσμο" όπως λέει ο συγγραφέας και θα συμφωνήσω. Ιδιαίτερη εμπειρία να διαβάζεις για τα μέρη τα οποία ο ίδιος έχεις περπατήσει για χρόνια σχεδόν καθημερινά. Σε βάζει στην ιστορία και ας υπολείπεται άλλων, το αθηναϊκό οδοιπορικό χτυπάει καμπανάκια σε κάθε έναν που πέρασε από κει και ένα ακόμα για όσους από μας είμαστε ξενιτεμένοι και μακριά από το κολαστήριο που λατρεύουμε να μισούμε. Ένα ακόμα συν ότι τηρεί την αρχή του όπλου του Τσέχοβ, ένα αμανάτι που το έχω με κάθε αστυνομικό βιβλίο και ξενερώνω όταν χώνουν μέσα ακατάσχετη μπουρδολογία για να μπερδέψουν. Ευτυχώς δεν συμβαίνει εδώ, του την είχα στημένη και είχε όλα τα νήματα τακτοποιημένα.
Δεν θα συναντήσετε δα και κανένα αριστούργημα. Οι "Νεκρές Ώρες" μου άρεσαν παραπάνω νομίζω, αλλά η ομορφιά τούτου δω δεν είναι η πρωτοτυπία του ή η λογοτεχνική γραφή, αλλά η γνώση της έλλειψης αυτών. Μας αρέσουν γενικά τα χαλασμένα και η Μαύρη Μπίρα μιλάει για χαλασμένες καταστάσεις χαλασμένων ανθρώπων με μια μεστή αλλά όχι επιτηδευμένη αφήγηση. Παρόλο το φλερτ με το τριάρι, ας συμβιβαστούμε με 3.5/5 και η στρογγυλοποίηση προς τα πάνω.
March 21, 2024
Sevgili Andreas, sabah akşam yol arkadaşım oldun. Kendini o kadar anlattın ki arkadaşın Lazaros’un başına gelenler, onun katili tavsadı gitti. Hikayeyi unuttun. Nolcak bu Andreas’ın hali derdine düştüm ben de; oysaki ortada çözülmesi gereken bir cinayet var. Ha gayret:)
February 3, 2016
Ως αναγνώστρια ξένης λογοτεχνίας μπορώ να πω ότι με ξάφνιασε θετικά το συγκεκριμένο βιβλίο. Καλή γραφή με ενδιαφέρουσα πλοκή.... Συγχαρητήρια στον Κο Δανέλλη ελπίζω να μας δώσει στο μέλλον παρόμοια βιβλία και γιατί όχι και καλύτερα!!!!!!!!!!!
April 10, 2016
Güzel bir polisiye. Atina'da geçtiği için mi nedir, sanki Istanbul'u anlatıyor gibi geldi:) Tek sıkıntım kahramanımızın depresifliği. Hiç mizah unsuru yok kitapta. Benim zevkime göre biraz fazla karamsar.
May 7, 2016
"Yunan Polisiyesi" dendiğine bakmayın; birincil amacı bu olmasa da romana gerdiği politik arka plan sayesinde aslında bizim ülkemizden pek farklı bir atmosferi yok romanın. Politik ifadesi de romanı baştan aşağıya politik bir altyapıyla kurduğu izlenimini uyandırmasın Danellis'in.
Kasvetli, bol yağmurlu bir roman; bir sokak müzisyeninin belki de hiç gerekmediği halde bir arkadaşının cinayetinin peşine düşmesiyle akıp giden sıkı bir polisiye kurgu. Depresif bir karakter olmasına rağmen kahramanımızı yersiz, bunaltıcı hezeyanlarla görmüyoruz. Her şey çok orantılı, çok olgun. Ne karakterlerden, ne polisiyeden ödün verilmiş.
Danellis'in bir-iki roman sonra varacağı seviyeyi merak ediyorum.
Kasvetli, bol yağmurlu bir roman; bir sokak müzisyeninin belki de hiç gerekmediği halde bir arkadaşının cinayetinin peşine düşmesiyle akıp giden sıkı bir polisiye kurgu. Depresif bir karakter olmasına rağmen kahramanımızı yersiz, bunaltıcı hezeyanlarla görmüyoruz. Her şey çok orantılı, çok olgun. Ne karakterlerden, ne polisiyeden ödün verilmiş.
Danellis'in bir-iki roman sonra varacağı seviyeyi merak ediyorum.
March 3, 2018
Danellis'in romanı, Andreas isimli bir sokak müzisyeninin kendisine bir kaç şişe bira ısmarladığı gece öldürülen arkadaşı Lazarus'un katilinin kim olduğunu öğrenmek için sergilediği çabaları anlatan, Atina'da geçen bir polisiye.
Kitabın eksileri ve artıları var doğal olarak. Hikaye marjinal bir karakterin, zoraki dedektiflik macerası gibi görülebilir. Kahramanımızın, arkadaşının katilinin kimliğini tespit edebilmek için sürdürdüğü araştırmanın verilerini birer birer bizim de önümüze çıkartıyor Danellis. Böylece biz de katilin kim olduğunu, farklı olasılıkları tek tek sınayarak tespit etmeye çalıyoruz. Bu kitabın artısı.
Eksilerine gelince. Kitabın çevirisi -ne yazık ki- çok iyi değil. Bu editoryal aşamada üstünden gelinebilecek bir eksiklik. Ama belli ki editörler kitapla çok uğraşmamış. İşin üzücü yanı Polisiye edebiyat için çalışan bir yayınevinin kitaba hak ettiği özeni ve doğal olarak da okuyuca hak ettiği saygıyı göstermemiş olması. Anlatımı zedeleyen, akıl karıştıran yanlış çevrilmiş kelimeler, Türkçe söz dizinine uygun olmayan cümleler... Ne şanslıyız ki çok sayıda değil bu eksiler.
Bir diğer eksi, kitabın güçlü bir finalinin olmayışı. Hatta şöyle diyelim, kitabın finalinin olmayışı. Güçlü bir yana katilin kimliğini, daha doğrusu olası katil adaylarından hangisinin katil olduğunu öğrenen Andreas'ın ne yapacağını merak ederek sayfayı çeviriyor ve hiç bir şey olmayan bir final ile karşılaşıyorsunuz. Bu eksi, editör ya da çevirmen kaynaklı değil. Yazarın tercihi tabii ki.
Atina'da geçen ve bize toplu taşım araçları ile Atina'yı dolaştıran yazar Danellis'in kitabın tanıtımında ileri sürüldüğü gibi Petros Markaris polisiyeleri ile Yunan olmak dışında hiç bir benzerliği yok ne yazık ki. Markaris'te gördüğümüz derinlikli politik alt yapı Danellis'in kitabında yok. Politikaya yönelik bir iki gönderme geliştirilmeden bırakılıp geçilmiş ne yazık ki.
Danellis, 2009'dan beri Türkiye'de / İstanbul'da yaşayan bir Yunanlı yazar. Siyah Bira da onun ilk romanı. Eğer kitapta geçen "Türk Kahvesi" ve "Rakı" bu yüzden yazar tarafından özel olarak kullanımadıysa, çevirmen ya da editör tarafından "Yunan Kahvesi" ve "Uzo" yerine yazıldıysa çok büyük bir problem olduğunu da söylemeliyim. Yunan ve Türk toplumları arasında bu iki içeceğin ismi ve kime ait olduğu çok tartışmalı olduğu için eğer Türkçe çevirisinde böyle bir şey yapıldıysa ciddi bir gaf, yok bunu yazar Türkiyeli okura bir güzellik yapmak adına böyle yazdıysa o zaman bambaşka bir gönderme... Bunun da altını burada çizmiş olayım.
Kitabın eksileri ve artıları var doğal olarak. Hikaye marjinal bir karakterin, zoraki dedektiflik macerası gibi görülebilir. Kahramanımızın, arkadaşının katilinin kimliğini tespit edebilmek için sürdürdüğü araştırmanın verilerini birer birer bizim de önümüze çıkartıyor Danellis. Böylece biz de katilin kim olduğunu, farklı olasılıkları tek tek sınayarak tespit etmeye çalıyoruz. Bu kitabın artısı.
Eksilerine gelince. Kitabın çevirisi -ne yazık ki- çok iyi değil. Bu editoryal aşamada üstünden gelinebilecek bir eksiklik. Ama belli ki editörler kitapla çok uğraşmamış. İşin üzücü yanı Polisiye edebiyat için çalışan bir yayınevinin kitaba hak ettiği özeni ve doğal olarak da okuyuca hak ettiği saygıyı göstermemiş olması. Anlatımı zedeleyen, akıl karıştıran yanlış çevrilmiş kelimeler, Türkçe söz dizinine uygun olmayan cümleler... Ne şanslıyız ki çok sayıda değil bu eksiler.
Bir diğer eksi, kitabın güçlü bir finalinin olmayışı. Hatta şöyle diyelim, kitabın finalinin olmayışı. Güçlü bir yana katilin kimliğini, daha doğrusu olası katil adaylarından hangisinin katil olduğunu öğrenen Andreas'ın ne yapacağını merak ederek sayfayı çeviriyor ve hiç bir şey olmayan bir final ile karşılaşıyorsunuz. Bu eksi, editör ya da çevirmen kaynaklı değil. Yazarın tercihi tabii ki.
Atina'da geçen ve bize toplu taşım araçları ile Atina'yı dolaştıran yazar Danellis'in kitabın tanıtımında ileri sürüldüğü gibi Petros Markaris polisiyeleri ile Yunan olmak dışında hiç bir benzerliği yok ne yazık ki. Markaris'te gördüğümüz derinlikli politik alt yapı Danellis'in kitabında yok. Politikaya yönelik bir iki gönderme geliştirilmeden bırakılıp geçilmiş ne yazık ki.
Danellis, 2009'dan beri Türkiye'de / İstanbul'da yaşayan bir Yunanlı yazar. Siyah Bira da onun ilk romanı. Eğer kitapta geçen "Türk Kahvesi" ve "Rakı" bu yüzden yazar tarafından özel olarak kullanımadıysa, çevirmen ya da editör tarafından "Yunan Kahvesi" ve "Uzo" yerine yazıldıysa çok büyük bir problem olduğunu da söylemeliyim. Yunan ve Türk toplumları arasında bu iki içeceğin ismi ve kime ait olduğu çok tartışmalı olduğu için eğer Türkçe çevirisinde böyle bir şey yapıldıysa ciddi bir gaf, yok bunu yazar Türkiyeli okura bir güzellik yapmak adına böyle yazdıysa o zaman bambaşka bir gönderme... Bunun da altını burada çizmiş olayım.
February 11, 2019
Olayların akışı güzeldi, ana karakter ve onun şehirle olan ilişkisi romanı daha ilgi çekici kılıyordu. Atina'nın semtleri hakkında hatrı sayılır bir bilgi edindim ve merak giderdim. Maalesef kurgunun bir anda kesildiği nokta ve mektuba giden yol bütün havayı aldı götürdü yerine başka bir his koydu ki ben o hissi sevmiyorum polisiyelerde. 'Neden böyle olmak zorunda?'
June 16, 2025
Karakter sayısı az bir polisiye olmasına rağmen son sayfaya kadar yeni olaylar gelişiyor ve meraklanmaya devam ediyorsunuz. Katilin kim olduğundan çok "neden" sorusunun daha hakim olduğu bir polisiye ve başlangıç noktasından beklenmedik, farklı noktalara varıyorsunuz. Andreas telefon kullanmayan, "kimseye eyvallahım yok" yapısında ve kaybedecek bir şeyi olmayan farklı bir muamma çözen karakter olarak hoşuma gitti. Ancak, kitabın beni tatmin etmeyen yanı da burası. Andreas'ı tanıyamıyoruz. Arka planına dair pek bilgimiz yok. Bu da nedensellik kurmamızı güçleştiriyor. Bir diğer nedensellik sorunu da hikayeden polisin çok çabuk çıkmasıydı bence. Andreas çok rahat bir şekilde sorgulamalar yapıyor ve bir yerlere girip çıkabiliyor. Polisin olaydan bu kadar hızlı çekilmesi mantıklı gelmedi. Kitabın politik boyutunu da ister istemez Markaris veya Volker Kutscher ile kıyasladım ve zayıf buldum. Çevre, yabancı düşmanlığı gibi çok fazla konuya azar azar değinilmiş ve derinleşilmemiş. Halbuki ana meseledeki mafya mevzusu daha incelikli ve odaklı işlenebilirmiş.
June 13, 2016
"Bir Yunan Polisiyesi". Ben bu kitabın en çok insanı darlamayan, boğmayan basit dilini sevdim. Polisiye okurken ağdalı ve gereksiz cümleli anlatım, bana göre okuru konudan uzaklaştırıyor. Siyah Bira'da yazar çok dozunda bir dille anlatmış olanları. Kitabın jönü Andreas'ın uzun saçlı, gitarist bir rockçı olması da tarafımdan ayrıca takdir edilesi. "Tatlı tatlı kitabımı okuyayım, olaylar da arkadaş ortamında anlatılıyor gibi temiz aktarılsın" diyorsanız çabucak okuyunuz.
August 15, 2016
biraz hayal kirikligi ve vakit kaybi. yunan yazarin sayfalarinda turk kahvesi ve raki biraz ozunden uzaklasma olmus. daha ozenli ceviriler bekliyorum...
Displaying 1 - 10 of 10 reviews