Asiunia

by Joanna Papuzińska, Maciej Szymanowicz (Illustrator)

Historia małej Asiuni, dla której wojna zaczęła się tuż po jej piątych urodzinach, gdy pewnej nocy znikła mama i cały dom. Trzeba było iść spać do cudzego domu, gdzie zamiast mamy była obca pani, obce meble i trzeba było pić mleko z cudzego kubeczka, zamiast z tego co zawsze. Asiunia bardzo uważnie obserwuje świat i stara się jak najwięcej zrozumieć, choć przecież dla tak małej dziewczynki jest to strasznie trudne.

Genres: Polish Literature, Poland, Childrens, History, Historical

48 pages, Hardcover

First published January 1, 2015

About the author

Joanna Papuzińska, właśc. Papuzińska-Beksiak – prozaik, poetka, autorka bajek i wierszy dla dzieci, profesor nauk humanistycznych.

Debiutowała w 1956 na łamach "Świata młodych" opowiadaniem "Człowiek o gorącym sercu". Jest autorką wielu popularnych książek i wierszy dla dzieci, m.in. "Nasza mama czarodziejka", "Rokiś" czy "Czarna jama".

Jej mężem jest Janusz Beksiak.

wikipedia.pl

Reviews

[Martini_tnt · Rating 4 out of 5]

Bardzo dobrze napisana książka dla dzieci ukazującą realia wojny.

[Julia Olejarz]

Nie będę tej historii oceniać, byłam ciekawa w jaki sposób autorka przedstawiła czasy wojny, zważając na to ,że dzieci 7/8 letnie ,mają to przeczytać jako lekturę szkolną, moja siostra jest w 2kl i właśnie czyta to jako lekturę. Faktycznie wydarzenia są przedstawione w miarę łagodnie, jest poruszająca i podejmuje bardzo ważny temat, ale i tak uważam, że jest to trochę za wcześnie, bo niektóre dzieci i tak tego jeszcze nie zrozumieją.

[olagg · Rating 3 out of 5]

zrobiłam re-read, czytałam ją jak byłam w 2 klasie szkoły podstawowej, bo była to moja lektura szkolna, i jej bardzo nie doceniłam a teraz jest to moją ulubioną książką z działu lektur szkolnych, łezka mi też poleciała i naprawdę jest to najlepsza książka jaką przeczytałam w tym miesiącu

[Książkomanka · Rating 3 out of 5]

3/5 ⭐

Myślę, że dla 8-letniego dziecka może być za trudna w odbiorze, jeśli nie przeczyta się jej razem z rodzicem

[Kinga (oazaksiazek) · Rating 4 out of 5]

Asiunia ma pięć lat, kiedy znika wszystko to, co uważała za swój dom. Przede wszystkim znika matka, dlatego książkę przepełniają uczucia towarzyszące dziecku doświadczającego niespodziewanej straty.

Joanna Papuzińska przedstawia całą prawdę o wojnie. Otwarcie pokazuje najmłodszym, że wraz z jej nadejściem pojawia się złowrogi cień, który może zabrać bliskie im osoby. Stare nawyki tracą wtedy znaczenie. Trzeba przyzwyczaić się do nowego otoczenia, nowych ludzi i twarzy, których jeszcze przed chwilą zupełnie się nie znało. Z czasem wojna staje się także usprawiedliwieniem na wszystko, co dzieje się dookoła. Na drapiący sweter, brak rodziców czy niedostatek jedzenia.

Co ciekawe, "Asiunia" to opowieść oparta na faktach pochodzących z życia samej autorki. Rozdzielenie z rodziną, bezinteresowna pomoc obcych, problem głodu i zimna. Język jest prosty, bez żadnych udziwnień a całości dopełniają niezwykłe ilustracje Macieja Szymanowicza. Ta pozycja została wybrana jako lektura szkolna a ja tę decyzję świetnie rozumiem. Historia otwiera bowiem oczy i uczy młodych czytelników, że na szczęśliwe zakończenia czasem trzeba cierpliwie zaczekać.

[DomiCzytaPL]

Nie sposób dać tej krótkiej autobiograficznej historii o wojnie widzianej oczami dziecka jakiejkolwiek oceny. Bo „Asiunia” rozrywa serce i wstrząsa prostotą swojego przekazu. II Wojna Światowa rozpętała się, kiedy Joanna „Asiunia” Papuzińska miała niespełna dziewięć miesięcy, zatem najwcześniejsze lata jej życia, jak i kolejne zostały naznaczone stratą, strachem i tułaczką.

To lektura szkolna, którą moja córka przeczytała razem ze mną, mając łzy w oczach.

[Marta Duda-Gryc · Rating 4 out of 5]

Doskonałe. Wojna z punktu widzenia pięcioletniej czy sześcioletniej dziewczynki, małej Joanny Papuzińskiej - poruszające i przerażające dla dorosłego czytelnika, czytającego między słowami. Ciekawe, co powie na to dziewięcioletni Dalek?
Ilustracje stanowią znakomite uzupełnienie tekstu.

[Gloria_baby · Rating 5 out of 5]

Uwielbiam rys autobiograficzny. Świetnie pokazuje wojnę z perspektywy dziecka. Bardzo wartościowa lektura

[Lewiatanka · Rating 5 out of 5]

Załapałam się przypadkiem na przeczytanie książki i jestem zadowolona. Chociaż ciężko było czytać o tym wszystkim pomiędzy słowami dziecka. Tragedia.

[Roksana]

Krótka forma pokazania wojny od strony dziecka.
Nie będę oceniać. Nie wypada

[Irina Demidova · Rating 5 out of 5]

To jest moja pierwsza książka w języku polskim. Bardzo podoba mi się. Słuchałam audio i śledziłam tekst. Książka opowiada o małej dziewczynce która straciła matkę, dom i powinna była żyć z obcymi ludzi. Ale jak jest dobrze że są ludzie którzy gotowi pomoc małym dzieciom nawet kiedy jest wojna.

[Lena · Rating 4 out of 5]

Dużo obrazków super dla dzieci w szkole podstawowej

[Gosia · Rating 5 out of 5]

Ciężko ocenia się książkę dla dzieci z perspektywy dorosłego. Moja siostrzenica mi o niej opowiadała, że ma teraz w szkole lektury o wojnie i jej się podobało, bo mogła się czegoś o wojnie dowiedzieć, jak to było. Prosty przekaz, poruszające obrazki widziane oczami tułajacej się dziewczynki. Myślę, że odpowiednia na pierwsze spotkania z tym trudnym tematem.

[Magda]

Zbyt krótka żebym mogła cokolwiek ocenić.

[Emilka · Rating 3 out of 5]

3,5 ⭐

[Paperhouses_ · Rating 4 out of 5]

Piękna i poruszająca opowieść pięcioletniej Asiuni, która w jednym momencie traci wszystko co zna.

Niezwykle poruszający obraz wojny widziany oczami dziecka. Ilustracje stanowią niezwykłe uzupełnienie całej historii.

[Edyta D · Rating 4 out of 5]

Książka ze szkolnej biblioteki - lektura klasa 3 podstawówki.
Wojna widziana oczami 5-6 letniej dziewczynki. Autorka opowiada jak wojna zabierała jej wszystko: mamę, kubek, dom, rodzeństwo. Ukazuje zmieniającą się rzeczywistość, brak jedzenia, życie w ruchu, niemożność chodzenia tam gdzie się chce. Opowieść smutna, poruszająca, ale na szczęście z dobrym zakończeniem. Podobała mi się.

[Julia · Rating 4 out of 5]

Książka była super i nie mam żadnych skarg😁

[brakpomysloow · Rating 4 out of 5]

bratu czytalam 😭

[arhkym · Rating 2 out of 5]

“Asiunia” to książka, o której dwa tygodnie jeszcze nawet nie słyszałam. Dowiedziałam się o niej podczas rozmowy z siostrą mojego chłopaka i jej córką, która właśnie rozpoczęła 3. klasę szkoły podstawowej i okazało się, że ta książeczka jest jej pierwszą lekturą w tym roku. Dziewczynka zapomniała tytułu książki i my próbowaliśmy ją znaleźć (strzelaliśmy w “Karolcię”), ale opis “skulona dziewczyna na okładce” podsuwał nam jedynie “Dziewczynkę z zapałkami” lub ewentualnie “Małą księżniczkę”. Potem znaleźliśmy “Asiunię” i okładka nas przeraziła. Trzecioklasistka również była wystraszona tą ilustracją. Okazało się, że “Asiunia” jest na Legimi, no więc ją sobie z ciekawości przeczytałam.

Książka napisana jest z perspektywy 5-letniej tytułowej Asiuni i są to jej losy w czasie II wojny światowej. Dziewczynka mieszkała w Warszawie z rodziną, aż pewnego dnia naziści zabrali jej mamę, a ona została rozdzielona z tatą i rodzeństwem, bo każdy poszedł do innej babci/cioci/sąsiadki. I tak mijał czas, Asiunia co jakiś czas zmieniała dom, aż w końcu trafiła do własnej babci, tak samo, jak jej bracia i wszyscy mieszkali w domku letniskowym i próbowali przetrwać trudny czas.

Jest to dobrze napisana historia z perspektywy dziecka, dla dorosłego czytelnika z pewnością ciekawa. Niestety, jest to lektura dla 8-/9-latków i uważam, że nie jest to książka dla tak małych dzieci, które dopiero co niedawno nauczyły się czytać i ani trochę nie znają pojęcia wojny. No, może trochę znają, bo jednak niejedno dziecko w tym momencie w Polsce ma w klasie przynajmniej jedną koleżankę/kolegę z Ukrainy. Ale nie wiedzą one, czym była II wojna światowa, jak bardzo tragiczny był to czas, ani co to znaczy “Niemcy zabrali mi mamę”. No bo przecież Niemcy to po prostu kraj obok Polski, prawda? Dzieci czytające tę książkę będą mieć wiele pytań i będą je kierować do rodziców, bo w książce odpowiedzi na nie nie znajdą.

Tak, Asiunia ma 5 lat. Tak, nie rozumie sytuacji, w jakiej się znajduje, ale stara się sobie w niej radzić i całkiem dobrze jej to idzie, wiele tłumacząc sobie na swój sposób. Co mnie boli, to to, że nikt, absolutnie nikt, nie tłumaczy jej, co się dzieje, dlaczego ma się chować do schronu i co to w ogóle jest ten nalot, przed którym ma się chować. Jasne, 5-letnie dziecko i tak by pewnie połowy z tego nie zrozumiało, ale to 9-letnie, które czyta tę książkę jako lekturę, już tak. Nie wyobrażam sobie, by dzieci w 3. klasie czytały tę książkę same i wszystko zrozumiały, bo pojęcia i wydarzenia w książce są im totalnie obce. Mnie, osobie dorosłej, trudno pojąć niektóre rzeczy, bo nie wyobrażam sobie, żebym miała nagle rzucić wszystko i gdzieś uciekać. A trochę czytałam o II wojnie światowej. Do tego obrazki w książce są po prostu karykaturalne - niejedno dziecko będzie mieć koszmary.

Tak, wiem, to nie ma być przyjemna książka, to poważne sprawy, poważna historia (jak to powiedziała pewna nauczycielka, zachęcając dzieci do lektury - “to nie jest taka książka hi hi hi ha ha ha”). Ale, podobno, skierowana jest ona do dzieci, czego, poza 5-letnią narratorką, zupełnie nie widać i za to będę “Asiunię” krytykować.

[Szymon Minojć · Rating 4 out of 5]

Lektura drugoklasisty i co za tym idzie pierwsza lektura mojego syna. Początkowo wybór wydał mi się dziwny - bo wojenne przeżycia dziecka?! Całość okazuje się jednak autobiografią, napisaną w bardzo przystępny dla dzieci sposób. Co w cale nie oznacza infantylny, wprost przeciwnie. Syna historia na tyle wciągnęła, że nie odpuścił dopóki nie przeczytaliśmy. Miło spędzony czas i dobry wybór na pierwszą lekturę.

[Maya Pou_kladana · Rating 5 out of 5]

Czytałam ją w wieku ok. 10 lat i szczerze - pomimo tak młodego wieku pokochałam tą książkę. Fabuła jest opowiadana z perspektywy dziecka, którego dotykają skutki wojny. Być może dlatego dzieciom łatwiej jest ją zrozumieć. Jako 10-latka nie do końca zrozumiałam sytuację w książce, ale i tak uwielbiałam ten utwór, a teraz mogę polecić go każdemu kogo interesują lekkie opowiadania o wojnie❤️

[Alicja 🧿 · Rating 4 out of 5]

Czytałam aby mieć jakieś pojęcie o czym rozmawiają moi uczniowie. Pozytywnie się zaskoczyłam, książka która w bardzo dobry sposób pokazuje dzieciom jak wygląda wojna. Nic nie jest przerysowane, wszystko opisane z tragicznymi realiami ale w taki sposób, który dzieci rozumieją ale nie są zbytnio zastraszone. Podobało mi się, moi uczniowie również są zachwyceni.

[Ginny Nawrocki · Rating 3 out of 5]

Opowieść o wojnie oczami tytułowej Asiuni. Dość prosto i jasno opisana - bardziej dziennik, niż bajka. Dla nas trochę zbyt suche, jak na literaturę, niemniej przekazuje wartościową wiedzę o historii. Do tego ładna oprawa graficzna.

[SpizganaSkarpetka · Rating 4 out of 5]

Do głębi poruszająca oraz skłaniająca do refleksji. Jest to mój już drugi reread tej pozycji i za każdym razem przeżywam tę historię na nowo. Mimo tego, że autorka kieruje tekst do dzieci to niejeden dorosły może sięgnąć po tę historię.

[Marie · Rating 3 out of 5]

Re-read
Kiedy czytałam ją w trzeciej klasie podstawówki to była dla mnie za ciężka. Jednak jest to bardzo ważna książka, pokazuje oblicze wojny. Jest dobrze napisana, choć może przytłoczyć młodego czytelnika.

[Magdalena Jurczak · Rating 5 out of 5]

To idealna książka dla młodszego czytelnika, która pokazuje wojenny obraz oczami małej dziewczynki. Nie jest to długa historia, ale jest to historia, która zostawia po sobie drastyczny obraz wojny w głowie czytelnika.

[Alicja Mars · Rating 4 out of 5]

Jest to bardzo wartościowa książka pokazuje ona nam wojnę oczami 5 letniej dziewczynki (Asiuni )uważam że książka nie powinna być jako lektura w 2 klasie dlatego że niektóre dzieci mogą nie zrozumieć jej wartości i przekazu , ale to tylko moja opinia 🩷4/5 ⭐

[egocentryk · Rating 4 out of 5]

– Front tędy przeszedł – mówili bracia, a ja myślałam sobie, że ten front to taki zły olbrzym z bajki, coś jakby troll – nawet podobnie się nazywał – który szedł i ogromnymi nożyskami wszystko deptał i łamał, a jeszcze w dodatku kopnął w nasz domek.

Dobre!

[Agata · Rating 4 out of 5]

Bardzo fajna opowieść jak dzieci widzą wojne.