Martin Mystère - Ksanadu

Martin Mystère Albo Gigante #2

by Alfredo Castelli, Paolo Morales (Illustrator), Goran Marinić (Illustrator)

Drugi strip o Martinu Mystereu iz posebne edicije Biblioteka Martin Mystere Gigant, odvodi čitatelje na put u daleke predjele Tibeta, u Ksanadu. Glavni se junak nakon što je teško ranjen, prisjeća događaja iz prošlosti koji se postupno upliću u aktualni trenutak njegova oporavka. Teško je odrediti što se stvarno događa, a što je samo dio Mystereovih vizija u novom gigantu Martina Mysterea u kojima čitatelje dočekuju pjesnici i čarobnjaci, amnezije i sjećanja, pčele ubojice i najamnici, zombiji i podzemni gradovi.

Čovjek kojemu trebamo zahvaliti na stvaranju lika Martina Mystèrea zove se Alfredo Castelli. Od ''Ljudi u crnom'', prvog broja ove popularne serije objavljenog 1982. godine i koji crtački potpisuje Giancarlo Alessandrini, pa sve do danas, u mogućnosti smo uživati u uzbudljivim pustolovinama ovoga simpatičnog i dobrostojećeg arheologa, antropologa i pisca. Besprijekoran intelekt i nemiran avanturistički duh osnovni su razlozi Martinove popularnosti koji su ga promovirali u svojevrsnu stripovnu kopiju Indiane Jonesa. Sami temelji priče, naslonjeni na prijateljstvo s Javom, pripadnikom izumrlog naroda Neandertalaca, zatim život s ''vječnom'' zaručnicom Dijanom Lombard te stalni sukob s bivšim najboljim prijateljem, djelomično robotiziranim Sergejem Orloffom, već samo kao premisa djeluju obećavajuće. Još kad se svemu tome doda poligon za rasvjetljavanje brojnih misterija, a to je za Martina cijeli svijet, te briljantna Castellijeva izvedba, onda je savršeno jasno zbog čega Martin ima takav kultni status među stripofilima.

Genres: Graphic Novels, Comics

252 pages, Hardcover

First published September 1, 1995

About the author

Alfredo Castelli began his comic book career at an early age, creating the strip Scheletrino, a humor series for Italian comic book Diabolik, when he was only 16 years old. In 1967 he began writing scripts for several Italian comic magazines, including Pedrito el Drito and Piccola Eva, Cucciolo, Tiramolla and Topolino.
In 1969 he contributed to the humor magazine Tilt. A year later, together with Pier Carpi, Castelli created Horror magazine, in which he published his strip Zio Boris. He then joined the staff of Il Corriere dei Ragazzi as editor/artist/writer. For this magazine he created L'Ombra, a personal take on The Invisible Man drawn by Ferdinando Tacconi; Gli Aristocratici, a group of gentlemen thieves, again with art by Tacconi; Otto Kruntz, a mad scientist drawn by Daniele Faragazzi; and L'Omino Bufo, an absurdist humor illustrated by Castelli himself.
In 1978 Castelli wrote for Supergulp magazine the adventures of Allan Quatermain, an explorer specializing in archaeological mysteries that foreshadowed Castelli's most famous creation. In the same year Castelli began his cooperation with publisher Sergio Bonelli, writing stories for Zagor and Mister No. In 1982 he created Martin Mystère. The series, initially drawn by Giancarlo Alessandrini, marked a turning point in Italian popular comics history, introducing modern and sophisticated themes in a market dominated by traditional adventures aimed at a younger audience.
In 1992 Castelli launched the new series Zona X, a spin-off of Martin Mystère, that ran until 1999.

Reviews

[Bob Solanovicz · Rating 5 out of 5]

Povezivanje repova u odnosu Martija i Orlija je, naspram povezivanju repova Svetog grala, Excalibura i sličnih stvari u prvom Marti Misterija gigantu (Tajna Svetog Nikole) ispalo je puno, puno bolje. Iako sadrži uobičajene flashbackove iz prošlih avantura, ili nezaobilazno objašnjavanje raznih misterija iz prošlosti planete i čovječanstva, sve skupa upakirano je poprilično glatko u glavnu priču koja je, pak, iznenađujuće iskrena psihološka studija glavnog nam protagoniste. Istina, Tajna Svetog Nikole ima Alessandrinija kao crtača što je često dovoljan adut sam po sebi da bi se pročitala neka Martijeva epizoda, ali Morales kao crtač ne zaostaje puno. Njegov stil je čist i u pozitivnom smislu generičan (što valjda dolazi iz njegovih dana kad je crtao storyboardove za filmove) pa je njegov način vizualnog pripovjedanja možda čak utjecao i na Castellijev scenarij da ne bude zagušen. Morales će, u budućnosti, pokazati da je još bolji kao scenarist nego kao crtač i donijeti novu, akcijsku svježinu ofucanom nerdovskom serijalu, ali i ovdje kao samo jedan od polovice tima neminovno ostavlja jaki trag. Za nas koji smo ispoštovali Martijev kontinuitet ova priča nije samo u tome smislu bitna, zapravo je to sasvim sekundarno, bitnija je u ljudskom smislu, u smislu prihvaćanja naših loših i dobrih strana (pojedinačno, kao i čitavog čovječanstva) i po tome apsolutno po meni spada u sam vrh Martijevih pustolovina.

[Francesco · Rating 5 out of 5]

Bellissima storia con Martin che inizia da vero stronzo e resta tale fin quasi alla fine.

[Branimir · Rating 2 out of 5]

Kad se Marti Misterija pojavio na kioscima, otkačio sam načisto. Još se sjećam prvog broja - bila su dva stripa u njemu, priča o njemu i "Jill", priča o nekom modernom kauboju. Još se sjećam kako sam ko junkie bez fixa čekao da se pojavi sljedeći broj, i tako dok se bivša država nije raspala.
Kad se dosta godina kasnije pojavio Martin Mystere, osjetio sam nekakvu nelagodu i nisam ga čitao. Ono - Marti Misterija nikada ne može biti Martin Mystere. I u sebi sam se sa čežnjom sjećao onih stripova od prije nešto desetljeća.
No, dođe vrijeme kada treba odgajati novu generaciju čitača, pa sam ovaj primjerak posudio u knjižnici, nebil sina potakao na čitanje. Pa sam ja krenuo to pročitati, jer kakav bi ja bio ako bih preporučivao nešto što nisam pročitao.
O Javo i Kuthumi zajedno!
Prvo što me zaprepastilo je loš crtež. Možda je to zbog gigantskog formata, možda su promijenili crtača kao u Alanu Fordu, no crtež mi fakat nije dobar. Promjena sa crteža kojeg se sjećam (sjećanje je vjerojatno iskrivljeno, al šta ja sad tu mogu) i ovoga je drito ko u Alanu Fordu. Nekak mi je crtež previše bijel. (sin je imao zamjerku da je strip crno-bijeli, no to su zamjerke spojlanih derišta)
Drugo što me iznenadilo je sporost radnje. Ovo čudo ima 252 A4 strane, a priča se, po mom slobodnom uvjerenju, mogla i morala ispričati u formatu regularnog broja ovog stripa.
Preostaje mi da mu pokušam uvaljati "Ljude u crnom" - prvi broj Martija Misterije. Naravno, nakon što ga ja ponovo pročitam. I, nadam se, ne izgubim ono lijepo sjećanje na dio djetinjstva.

[Devero · Rating 5 out of 5]

Se il primo gigante era stato un capolavoro ed aveva integrato ottimamente diverse trame narrative, questo secondo serve a Castelli ed un ottimo Morales ai disegni per mettere a fuoco il rapporto tra Martin e Sergej Orloff. Un rapporto nato ai tempi degli studi universitari che Martin fece a Firenze, un rapporto di amicizia fino a quando, ad Agharti, al termine della loro iniziazione da parte di Kut Humi ricevettero i due murchdana.

Una storia decisamente movimentata, in cui non manca l'intervento di Altrove, le difficoltà, ed in cui per la prima volta vediamo davvero Martin dal suo lato negativo.
Inoltre questa storia spiega come finì l'arma di Orloff ad Altrove, dove verrà riscoperta in Nathan Never One Shot n. 2: Martin Mystère e Nathan Never - Prigioniero del futuro.

Se il primo gigante fu un capolavoro, il secondo non fu da meno. La differenza tra i due sta nel fatto che il primo lavorò molto bene sui mystery e sulla storia ufficiale e parallela, mentre questo secondo lavora bene sul protagonista e sul suo, all'epoca, principale antagonista. Il primo avvinceva a livello intellettuale, questo secondo avvince a livello empatico e umano.
5 stelle

[Guilherme Smee · Rating 3 out of 5]

Fiquei um tanto decepcionado com este primeiro volume de Martin Mystère Gigante trazido para o Brasil pela Mythos Editora. Acompanhei alguns dos primeiros números da nova série mensal do personagem e tinha curtido bastante o conteúdo das histórias com muita aventura e, claro, mistérios sobrenaturais. Contudo, este volume um Gigante intitulado Xanadu me pareceu uma história com barriga demais, com enrolação demais, diferente das histórias em quadrinhos publicadas na série mensal do personagem. Poderia ser cortada metade das páginas da publicação Gigante e ainda assim a história teria a mesma sensação sobre o leitor. Lá pelas tantas cansa a leitura, não dá aquele afã de perseguir a narrativa até o final. Os desenhos também não são dos melhores que a Bonelli pode trazer para seu público. Em resumo: bastante decepção com essa publicação cara e de pouco retorno para o leitor.

[Vladimir Veškovac · Rating 5 out of 5]

Vrhunska epizoda, tačnije jedna od najboljih. Dobijamo odgovore na mnoga pitanja kad se radi o odnosu Martija i Orlija. Crtež perfektan.