В книге повествуется о событиях I в. до н. э. Польский историк, основываясь на научных данных, живо и интересно рассказывает о царствовании последних царей из династии Птолемеев (Птолемея ХII Авлета и его дочери Клеопатры VII), о выдвижении и гибели выдающихся деятелей Рима — Юлия Цезаря и Марка Антония, о сложных политических и личных отношениях Клеопатры с Цезарем и Антонием и, наконец, о падении Александрии под ударами войск Октавиана Августа и гибели последней египетской царицы.
Aleksander Krawczuk is a Polish historian and academic. He was a Minister of Culture from 1986 to 1989.
During World War II he was a soldier in the Home Army . In 1949 he graduated from the Faculty of Philosophy and History of the Jagiellonian University in Krakow . He worked at the same university, specialized in the history of antiquity. Since 1985 - professor. He published many scientific and popular science works on ancient history, as well as novels on historical topics and essays.
In 1986-1989 he was the Minister of Culture of Poland in the governments of Zbigniew Messner and Mieczysław Rakowski . From 1991 to 1997 - Deputy of the Seimas from the Union of Democratic Left Forces.
November 11, 1997 was awarded the Grand Cross of the Order of the Rebirth of Poland. In 2009 he received the gold medal "For merit in the culture of Gloria Artis"
Однозначно, лучшая книга о Клеопатре, из прочитанных мной. Читается с неослабевающим интересом. В книге представлены довольно обширные извлечения из исторических источников, однако они тут вполне к месту, и скучными не выглядят. Автор обладает приятным слогом, переводчик тоже знает свое дело. Непременно стоит обратить внимание на другие книги Александра Кравчука.
Jeigu domitės Ptolemėjų epochos Egipto istorija ir jeigu norite pažinti (kiek tai įmanoma, praėjus 2 tūkstančiams metų) paskutinę jos valdovę Kleopatrą, tai šita istorinė studija yra būtent tai, ko reikia. Mane sužavėjo, kad Autorius remiasi šaltiniais ir tuo pat metu, bando tikroviškai interpretuoti (tai pabrėždamas) vieną ar kitą situaciją, stengiasi maksimaliai atskleisti epochos dvasią...
Tie, kas ieško holivudinės pasakėlės ar pseudoistorinių kliedesių, liks nusivylę. O tikrieji istorinių knygų mylėtojai, aišku, ras kažką naujo ir įdomaus.
Knygą skaičiau lietuviškai: Aleksandras Kravčiukas "Kleopatra" (Vilnius, Mintis, 1992; vertė Kazys Uscila).
W porządku, ale spodziewałem się więcej z perspektywy Kleopatry. Pan Krawczuk niestety odpłynął w swoich fascynacjach związanych ze wszystkimi innymi osobami współczesnymi Kleopatrze, co w zasadzie ogłasza już na początku, ale dopiero w trakcie czytania widać, do jakiego stopnia. Ciekawie napisane, ale Kleopatra przez większość czasu jest raczej tłem, dopiero ostatnia część książki skupia się w jakimś stopniu na niej.
Не разбирам как може да вземеш един от най- интересните периоди в световната история, не една, а няколко от най- значимите личности и да опишеш невероятния им живот по толкова скучен начин. По- зле от учебник по история. Превода също е ужасен. Не препоръчвам.