Περί φυτών αφηγήματα: Μικρές ιστορίες για φυτά που άλλαξαν τον κόσμο

by Γιάννης Μανέτας, Μυρσίνη Μανέτα (Illustrator)

Πώς η μικρή παπαρούνα επηρέασε μεγάλες αυτοκρατορίες και πώς το ζαχαροκάλαμο καθόρισε τη διαδρομή του δουλεμπορίου στους νέους χρόνους; Γιατί η μπανάνα συνδέεται με τις "μπανανίες" και τα γενετικώς τροποποιημένα φυτά με τον Δρα Φρανκενστάιν; Πώς μερικά φυτά καταφέρνουν και επιβιώνουν σε θερμοκρασίες δεκάδων βαθμών Κελσίου κάτω απ’ το μηδέν, ενώ άλλα σε σχεδόν απόλυτη ξηρασία; Γιατί ο κρίνος και ο κινέζικος λωτός έχουν συνδεθεί με το άσπιλο και το αμόλυντο; Πώς ήταν τα πρώτα φυτά που εποίκησαν την ξηρά και πώς ενδέχεται να είναι τα φυτά σε άλλους κατοικήσιμους κόσμους; Το βιβλίο αυτό περιλαμβάνει 37 μικρά και μεγάλα αφηγήματα για φυτά που επηρέασαν την ιστορία, και επηρεάστηκαν απ’ αυτήν, ή για άλλα που οι εξαιρετικές επιδόσεις τους εξάπτουν τη φαντασία όχι μόνο των επιστημόνων αλλά και του ευρύτερου κοινού. Η ανάγνωσή του δεν προϋποθέτει παρά μόνο πολύ βασικές γνώσεις βιολογίας. Το βιβλίο απευθύνεται στον ανήσυχο αναγνώστη που με όπλα την κοινή λογική και την απλή ανθρώπινη περιέργεια προσπαθεί να αντιληφθεί και να κατανοήσει τον κόσμο που μας περιβάλλει. Και τα φυτά αποτελούν την ιδεώδη αφορμή για μια τέτοια συναρπαστική περιπέτεια.

Genres: Nonfiction, Biology

464 pages, Paperback

First published April 1, 2014

About the author

Ο Γιάννης Μανέτας γεννήθηκε στην Αθήνα το 1947. Σπούδασε Φυσιογνωσία και Γεωγραφία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας, και απέκτησε τον τίτλο του διδάκτορα Βιολογικών Επιστημών από το Πανεπιστήμιο της Πάτρας το 1976. Από το 1978 έως το 2014 εργάστηκε στο ίδιο πανεπιστήμιο. Το 1993 εξελέγη καθηγητής Φυσιολογίας Φυτών. Έχει επίσης εργαστεί ερευνητικά στο Εθνικό Κέντρο Έρευνας Φυσικών επιστημών «Δημόκριτος», στον Πειραματικό Σταθμό «Abisco» της Λαπωνίας και στα Πανεπιστήμια Stirling (Σκωτία), Göteborg (Σουηδία), Essen και Karlsruhe (Γερμανία).

Reviews

[Ioanna Papantoniou · Rating 5 out of 5]

Είναι δυνατόν τα φυτά να είναι ενδιαφέροντα;
Είναι και δεν μπορείτε καν να φανταστείτε πόσο!

Συμβουλή ανάγνωσης: Μην αφήσετε το ενδιαφέρον να σας παρασύρει. Διαβάστε 1 - 2 κεφάλαια την ημέρα και απορροφήστε την πληροφορία. (Thank me later)

Και να αναρωτιέστε καθημερινά:
"Εσείς, ευχαριστήσατε ένα φυτό σήμερα;"

[Nikos Korexenidis · Rating 4 out of 5]

Πάρα πολύ ενδιαφέρον στην ανάγνωση και τροφή για να ψάξεις ακόμα περισσότερο στο ίντερνετ την ιστορία των φυτών που αναφέρονται και την επίδρασή τους στην ανθρώπινη ιστορία.

Το μόνο ενοχλητικό στην ανάγνωση είναι οι υπερβολικές πολιτικές αναφορές και η εύκολη ερμηνεία των ιστορικών γεγονότων σε βαθμό που δείχνει κάποια πολιτική μεροληψία και μειώνει την επιστημονικότητα του βιβλίου.

Παρόλα αυτά είναι πολύ καλογραμμένο και ευανάγνωστο και μόλις το τελειώσεις αισθάνεσαι πως έχει ανοίξει ένας καινούργιος κόσμος για σένα που δεν γνώριζες μέχρι τώρα.

[Maria Bebie · Rating 5 out of 5]

Το διάβασα διότι μου το πρότεινε η καθηγήτρια Φυσιολογίας Φυτών στο πανεπιστήμιο όπου σπουδάζω. Μακράν το αγαπημένο μου βιβλίο! Θεωρώ πως είναι απαραίτητο για κάθε άνθρωπο που είναι λάτρης της εκλαϊκευμένης επιστήμης, πόσο μάλλον για έναν φοιτητή των γεωπονικών/βιολογικών επιστημών.

[Anthi Mastrogiannaki · Rating 5 out of 5]

Το βιβλίο είναι αρκετά ενδιαφέρον από επιστημονική άποψη. Η κριτική της ψυχολόγου Ρένας Καρακατσάνη σχετικά με την ονοματολογία του κάθε είδους από τον Κάρολο Λινναίο παρουσιάζει ενδιαφέρον όσον αφορά την γλωσσολογία. Επίσης μέσα από το βιβλίο χωρίς επιστημονικούς και δύσκολους όρους, ο αναγνώστης ανακαλύπτει θέματα βιολογίας των φυτών και ευχάριστες ιστορίες όπως την σημασία κάθε φυτού για τον τόπο καταγωγής του. Μέσα στο βιβλίο θίγονται θέματα ηθικής και βιοηθικής. Όπως αν θα μπορούσε να υπάρξει ζωή σε άλλους πλανήτες, οι οποίοι έχουν διαφορετική ατμοσφαιρική σύσταση σε σχέση με τον πλανήτη μας, ένα θέμα που επίσης ο συγγραφέας αφήνει να το απαντήσει ο αναγνώστης. Και στο τέλος του βιβλίου αναφέρεται τω αγνώστω φυτώ, όπου ο συγγραφέας μας αναλύει το θέμα της σημασίας των φυτών όσον αφορά την σύσταση του πλανήτη και τον άνθρωπο. Το φυτό αν υπάρξει στη γη σε υψηλή παραγωγικότητα αυξάνει το οξυγόνο και μπορεί να προκληθεί πυρκαγιά σε συνάρτηση των υψηλών θερμοκρασιών και της πυκνής βλάστησης. Από την άλλη όμως ο άνθρωπος δεν μπορεί να ζήσει χωρίς οξυγόνο όποτε αυτό σε επιτρεπτά όρια μας είναι απαραίτητο για αυτό λοιπόν χρειαζόμαστε τα φυτά.

[Katerina Lama · Rating 5 out of 5]

Ο,τι καλύτερο για όσα από μας έχουμε καταλάβει ότι πρέπει να σεβόμαστε τη φύση και τα φυτά της αλλά θέλαμε λεπτομέρειες για τα επιχειρήματα μας! Μεγάλος σεβασμός για τον κύριο Μανέτα!