What do you think?
Rate this book
Στον τρίτο βράχο από τον Ήλιο. Μία ζωή, η επιστήμη κι άλλα παράλληλα σύμπαντα
Σε συνεργασία με το Μάκη Προβατά Μια ζωή σε ένα βιβλίο; Δεν είναι δυνατό… Τι να πρωτοπείς, τι να αφήσεις έξω, πώς να δώσεις στον άλλο να καταλάβει την απερίγραπτη χαρά και στιγμιαία ευτυχία μιας μεγάλης επιτυχίας, αλλά και τη βαθιά στεναχώρια και θλίψη μιας αποτυχίας, ιδιωτικής ή επαγγελματικής; Και στο κάτω κάτω, γιατί να το κάνεις; Όλα αυτά σκεφτόμουν όσο δουλεύαμε σ’ αυτό το βιβλίο με τον Μάκη Προβατά, που η συνεργασία του ήταν sinequanon. Σιγά σιγά έπεισα τον εαυτό μου για τη χρησιμότητα ενός τέτοιου εγχειρήματος. Είχα την τύχη να ζήσω σε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα περίοδο για την ιστορία της Φυσικής Στοιχειωδών Σωματιδίων και της Κοσμολογίας και με σκληρή δουλειά κατόρθωσα να συνεισφέρω στην πρόοδο της επιστήμης και να βάλω ένα λιθαράκι για την καλύτερη κατανόηση του Σύμπαντος. Η τροχιά μου ήταν «επιστημονικά κοσμοπολίτικη» - «πολλῶν δ᾽ ἀνθρώπων ἴδεν ἄστεα καὶ νόον ἔγνω» – και ίσως η εμπειρία αυτή να έχει κάποιο ενδιαφέρον και κάποια χρησιμότητα για τον αναγνώστη. Για να δει κανείς την πραγματική στόφα της επιστήμης, ακαλλώπιστη και αδρή… Έγιναν 43 δίωρες, πολλές φορές και τρίωρες, συναντήσεις του Δ. Ν. με τον Μ. Π., στις οποίες περιγράφηκαν τα πάντα γύρω από τη ζωή του, την επιστήμη του, τη σκέψη του, τις τέχνες, τους δικούς του φόρους τιμής… Όλα από την αρχή: «Το όνομά μου δεν είναι Νανόπουλος…»
256 pages, Unknown Binding
First published January 1, 2015
2 people are currently reading
91 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 29 of 29 reviews
October 4, 2016
Θαυμαζω την προσωπικοτητα του Νανοπουλου, το βρηκα πολυ ενδιαφερον και θα ήθελα να διαβάσω περισσοτερα για τη ζωη του. Το βιβλίο σε κάποια σημεία μου φανηκε οτι επαναλαμβάνοταν.
January 17, 2016
Το διάβασα σε λιγότερο από 12 ώρες και δεν μπορώ να κρύψω την απογοήτευση μου. Βιβλία από ενεργούς επιστήμονες με διεθνή αναγνώριση και στην αιχμή της έρευνας γράφονται ελάχιστα στην Ελλάδα, οπότε απ' αυτή την άποψη το βιβλίο του Νανόπουλου είναι ήδη 'συλλεκτικό'. Αλλά το περιεχόμενο δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες. Δεν ξέρω πως προέκυψε το βιβλίο αλλά ο τρόπος που γράφτηκε (: απομαγνητφωνημένες συζητήσεις μ' ένα δημοσιογράφο, τον Προβατά), υποβάλει την ιδέα ότι μάλλον για πρωτοβουλία κάποιου εκδότη πρόκειται, κάτι που θυμίζει βιβλία που 'γράφουν' οι σταρ του Χόλυγουντ, κι όχι πρωτοκλασσάτοι φυσικοί.
Η καλύτερη αυτοβιογραφία ενός επιστήμονα είναι τα papers του αλλά αυτά απλά δεν διαβάζονται από τους αμύητους στο αντικείμενο του. Και καθώς ο Νανόπουλος πέρα από ερευνητής είναι και δάσκαλος, αυτό που περίμενα ήταν να κάτσει ο ίδιος και να τα εκλαϊκεύσει να τους δώσει μια μορφή οργανικής συνέχειας και συγχρόνως να μας αναπτύξει λίγο και τις αντίθετες θεωρίες κτλ. Μετά τη μέση του βιβλίου υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι που αφορά ακριβώς αυτό, και που είναι και το πιο ενδιαφέρον, αλλά χωρίς εμβάθυνση κι εξηγήσεις. Ειδικά το θέμα του multiverse που ο Νανόπουλος φαίνεται να το πιστεύει ακράδαντα, είναι κάτι που σηκώνει άπειρες συζητήσεις.
Τ' αρχικά κεφάλαια του βιβλίου θ' έπρεπε είναι μικρότερα καθώς η παιδική κι η εφηβική ηλικία του Νανόπουλου, δεν έχουν το ενδιαφέρον που έχουν άλλων επιστημόνων που υπήρξαν child prodigies. Εκεί μου δημιούργησε την αίσθηση ότι προσπαθεί να τραβήξει από τα μαλλιά μια αίσθηση πεπρωμένου για το τι πρόκειτο να γίνει.
Επίσης βρήκα ενοχλητική μια υποφώσκουσα αυταρέσκεια ενώ κάποιες επαναλαμβανόμενες εκφράσεις (π.χ. δεν θα ξεχάσω ποτέ, ζω κι αναπνέω φυσική κτλ) έχουν μια αφέλεια που θυμίζει περισσότερο έκθεση μαθητή γυμνασίου.
Παρόλαυτα, για το λόγο που ανέφερα στην αρχή, ότι δηλαδή βιβλία από πρωτοκλασσάτους επιστήμονες σπάνια γράφονται στην Ελλάδα, νομίζω ότι πρέπει να το έχει κανείς στη βιβλιοθήκη του.
Η καλύτερη αυτοβιογραφία ενός επιστήμονα είναι τα papers του αλλά αυτά απλά δεν διαβάζονται από τους αμύητους στο αντικείμενο του. Και καθώς ο Νανόπουλος πέρα από ερευνητής είναι και δάσκαλος, αυτό που περίμενα ήταν να κάτσει ο ίδιος και να τα εκλαϊκεύσει να τους δώσει μια μορφή οργανικής συνέχειας και συγχρόνως να μας αναπτύξει λίγο και τις αντίθετες θεωρίες κτλ. Μετά τη μέση του βιβλίου υπάρχει ένα μεγάλο κομμάτι που αφορά ακριβώς αυτό, και που είναι και το πιο ενδιαφέρον, αλλά χωρίς εμβάθυνση κι εξηγήσεις. Ειδικά το θέμα του multiverse που ο Νανόπουλος φαίνεται να το πιστεύει ακράδαντα, είναι κάτι που σηκώνει άπειρες συζητήσεις.
Τ' αρχικά κεφάλαια του βιβλίου θ' έπρεπε είναι μικρότερα καθώς η παιδική κι η εφηβική ηλικία του Νανόπουλου, δεν έχουν το ενδιαφέρον που έχουν άλλων επιστημόνων που υπήρξαν child prodigies. Εκεί μου δημιούργησε την αίσθηση ότι προσπαθεί να τραβήξει από τα μαλλιά μια αίσθηση πεπρωμένου για το τι πρόκειτο να γίνει.
Επίσης βρήκα ενοχλητική μια υποφώσκουσα αυταρέσκεια ενώ κάποιες επαναλαμβανόμενες εκφράσεις (π.χ. δεν θα ξεχάσω ποτέ, ζω κι αναπνέω φυσική κτλ) έχουν μια αφέλεια που θυμίζει περισσότερο έκθεση μαθητή γυμνασίου.
Παρόλαυτα, για το λόγο που ανέφερα στην αρχή, ότι δηλαδή βιβλία από πρωτοκλασσάτους επιστήμονες σπάνια γράφονται στην Ελλάδα, νομίζω ότι πρέπει να το έχει κανείς στη βιβλιοθήκη του.
July 17, 2019
Το είχα διαβάσει στο πλοίο για Αστυπάλαια το '17 . Θυμάμαι ότι το είχα απολαύσει και δεν μπορούσα να το αφήσω από τα χέρια μου , μου έκανε καλή παρέα , όχι ιδιαίτερα βαρύ , επικεντρώνεται αρκετά στην ζωή του αλλά στα κομμάτια που αναλύει την επιστήμη του είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον και σου ανοίγει τους ορίζοντες να σκεφτείς για τις πολλές διαστάσεις που υπάρχουν , τις λίγες που αντιλαμβανόμαστε , το πολυσυμπαν και ακροβατεί μεταξύ των ορίων της ανθρώπινης λογικής . Είδα και σε βίντεο κάποιες ομιλίες του αφού το τελείωσα . Εξαιρετικός !
December 29, 2015
Βιβλίο - σχολείο. ..θα με ακολουθεί για καιρο...
November 17, 2015
Καταπληκτικό βιβλιο! Σε παίρνει απο τη γη των πολέμων , της πείνας, των κίβδηλων αξιών , των οικονομικών δολοφόνων, της εγγενους και επικτητου βλακείας και σε ταξιδεύει στο ευφυές σύμπαν και την ικανοποίηση των ανθρώπων που λύνουν τα αινίγματα του!
February 15, 2022
5 αστέρια γιατί με έκανε να δω τον κόσμο όλο, μου έμαθε πράγματα που δεν γνώριζα, με πέρασε από όλες τις τέχνες, με έκανε να θέλω να διαβάσω ακόμα περισσότερο. 5 αστέρια γιατί το διάβαζα χωρίς να ανασαίνω.
October 4, 2020
Η προσωπικότητα τεράστια, το αποτέλεσμα όμως στο βιβλίο είναι πιο κάτω.
Θα μπορούσε η έκταση του βιβλίου να είναι μικρότερη. Θα μπορούσαν τα πρώτα κεφάλαια να είναι πιο σύντομα και, από τη μέση και ύστερα, όπου αναλύεται εκλαϊκευμένα η επιστήμη, να δωθεί ο απαιτούμενος χώρος για μία καλή βουτιά στο αντικείμενο.
Καταλαβαίνω πως είναι βιογραφία, ήθελα όμως περισσότερη μασημένη τροφή πάνω στο θέμα από τον ίδιο, και όχι μια επιφανειακή περατζάδα στη θεωρία των χορδών και τα πολυσύμπαντα από έναν τρίτο.
Θα μου πείτε τώρα, δημοσιευμένα είναι τα papers, ψάξε τα και διάβασέ τα. Δεν έχω τις κατάλληλες γνώσεις.
Και θα μου πείτε πάλι, αφού δεν τις έχεις, τι ακριβώς θέλεις να καταλάβεις;
Εμ, εδώ είναι η μαεστρία. Και είμαι σίγουρος πως εάν το έγραφε ο ίδιος, θα το κατάφερνε.
Παρ' όλα αυτά, παραμένει γοητευτικό και αξίζει να το διαβάσετε για να πάρετε μια ιδέα όσοι δε γνωρίζετε τίποτε για τις ανώτερες διαστάσεις και πώς όλα ξεκίνησαν, αλλά ως εκεί.
Θα μπορούσε η έκταση του βιβλίου να είναι μικρότερη. Θα μπορούσαν τα πρώτα κεφάλαια να είναι πιο σύντομα και, από τη μέση και ύστερα, όπου αναλύεται εκλαϊκευμένα η επιστήμη, να δωθεί ο απαιτούμενος χώρος για μία καλή βουτιά στο αντικείμενο.
Καταλαβαίνω πως είναι βιογραφία, ήθελα όμως περισσότερη μασημένη τροφή πάνω στο θέμα από τον ίδιο, και όχι μια επιφανειακή περατζάδα στη θεωρία των χορδών και τα πολυσύμπαντα από έναν τρίτο.
Θα μου πείτε τώρα, δημοσιευμένα είναι τα papers, ψάξε τα και διάβασέ τα. Δεν έχω τις κατάλληλες γνώσεις.
Και θα μου πείτε πάλι, αφού δεν τις έχεις, τι ακριβώς θέλεις να καταλάβεις;
Εμ, εδώ είναι η μαεστρία. Και είμαι σίγουρος πως εάν το έγραφε ο ίδιος, θα το κατάφερνε.
Παρ' όλα αυτά, παραμένει γοητευτικό και αξίζει να το διαβάσετε για να πάρετε μια ιδέα όσοι δε γνωρίζετε τίποτε για τις ανώτερες διαστάσεις και πώς όλα ξεκίνησαν, αλλά ως εκεί.
June 10, 2016
Ο Νανόπουλος βγάζει, μέσω της πένας του Προβατά, έναν ασυγκράτητο ενθουσιασμό για το απόλυτο πάθος και το διαρκή στόχο της ζωής του, την Επιστημονική Αλήθεια. Ως επί των πλείστων ο ενθουσιασμός αυτός είναι μεταδοτικός, τουλάχιστον στην αρχή του βιβλίου. Παρουσιάζεται η εντυπωσιακότατη πορεία του στα διάφορα επιστημονικά κέντρα του κόσμου και οι συνεργασίες του με ομάδες που ασχολήθηκαν με διάφορες επιστημονικές θεωρίες αιχμής, γενικά εστιασμένες στη προσέγγιση της Θεωρίας Χορδών.
Τι ένιωθα να μου λείπει από την αφήγηση:
- Αίσθηση του μέτρου όσον αφορά την προβολή των προσωπικών και ομαδικών επιστημονικών επιτευγμάτων. Δεν είμαι σε θέση για αμφισβητήσω τη σπουδαιότητα των δημοσιεύσεών του, από την άλλη μου χτύπησε άσχημα ο χαρακτηρισμός όλων των δημοσιεύσεών του σαν απόλυτα επαναστατικές, συνέχεια. Σε κάποιο σημείο το σχολιάζει και ο ίδιος, μόνο που απλά δικαιολογεί την επιλογή των χαρακτηρισμών αυτών σαν αιτιολογημένη.
- Στον αντίποδα, θα με ενδιέφερε πολύ η αναφορά σε περιπτώσεις που έσφαλε επιστημονικά, και ο τρόπος που αυτά τα λάθη τον βοήθησαν στην μετέπειτα ανοδική του πορεία. Πιστεύω ότι η πρόοδος (επιστημονικά αλλά και προσωπικά) εμπεριέχει και την ικανότητα για αναπροσαρμογή και αλλαγή πορείας.
- Εμβάθυνση στο γιατί ακριβώς ήταν ρηξικέλευθες οι ανακαλύψεις στις οποίες συμμετείχε, μια επιπλέον σύνδεση με την επιστημονική πραγματικότητα που συνέτρεχε την περίοδο των ανακαλύψεών του.
- Η σχέση του με την ελληνική επιστημονική κοινότητα και πως αυτή άλλαξε σε βάθος χρόνου ώστε να καταλήξει στην αποδοχή της έδρας της Ακαδημίας Αθηνών. Χωρίς να έχω κάποιο reference αυτή τη στιγμή, είχα την εντύπωση ότι ουκ ολίγες φορές είχε πικραθεί με την ελληνική ακαδημαϊκή κοινότητα. Θα ήθελα να μάθω αν αυτό ισχύει και αν όντως ισχύει τι άλλαξε ώστε να καταλήξει πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.
- Προς το τέλος του βιβλίου ένιωσα να διαπράττει την ύβρη της τελεσίδικης σιγουριάς για την κατοχή της απόλυτης γνώσης. Σχεδόν σαν να λέει "τα ανακαλύψαμε όλα, τα γνωρίζουμε όλα, δεν μένει κάτι άλλο για τους υπόλοιπους, game over" και μάλιστα με χροιά πρώτου προσώπου.
Τι ένιωθα να μου λείπει από την αφήγηση:
- Αίσθηση του μέτρου όσον αφορά την προβολή των προσωπικών και ομαδικών επιστημονικών επιτευγμάτων. Δεν είμαι σε θέση για αμφισβητήσω τη σπουδαιότητα των δημοσιεύσεών του, από την άλλη μου χτύπησε άσχημα ο χαρακτηρισμός όλων των δημοσιεύσεών του σαν απόλυτα επαναστατικές, συνέχεια. Σε κάποιο σημείο το σχολιάζει και ο ίδιος, μόνο που απλά δικαιολογεί την επιλογή των χαρακτηρισμών αυτών σαν αιτιολογημένη.
- Στον αντίποδα, θα με ενδιέφερε πολύ η αναφορά σε περιπτώσεις που έσφαλε επιστημονικά, και ο τρόπος που αυτά τα λάθη τον βοήθησαν στην μετέπειτα ανοδική του πορεία. Πιστεύω ότι η πρόοδος (επιστημονικά αλλά και προσωπικά) εμπεριέχει και την ικανότητα για αναπροσαρμογή και αλλαγή πορείας.
- Εμβάθυνση στο γιατί ακριβώς ήταν ρηξικέλευθες οι ανακαλύψεις στις οποίες συμμετείχε, μια επιπλέον σύνδεση με την επιστημονική πραγματικότητα που συνέτρεχε την περίοδο των ανακαλύψεών του.
- Η σχέση του με την ελληνική επιστημονική κοινότητα και πως αυτή άλλαξε σε βάθος χρόνου ώστε να καταλήξει στην αποδοχή της έδρας της Ακαδημίας Αθηνών. Χωρίς να έχω κάποιο reference αυτή τη στιγμή, είχα την εντύπωση ότι ουκ ολίγες φορές είχε πικραθεί με την ελληνική ακαδημαϊκή κοινότητα. Θα ήθελα να μάθω αν αυτό ισχύει και αν όντως ισχύει τι άλλαξε ώστε να καταλήξει πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.
- Προς το τέλος του βιβλίου ένιωσα να διαπράττει την ύβρη της τελεσίδικης σιγουριάς για την κατοχή της απόλυτης γνώσης. Σχεδόν σαν να λέει "τα ανακαλύψαμε όλα, τα γνωρίζουμε όλα, δεν μένει κάτι άλλο για τους υπόλοιπους, game over" και μάλιστα με χροιά πρώτου προσώπου.
August 28, 2016
Ο άνθρωπος που θα ήθελα να ήμουν.
Η ζωή που θα ήθελα να ζούσα και να είχα ζήσει.
Το μυαλό και η αντίληψη που θα ήθελα να είχα.
Μου έρχεται στο νου η τελευταία σκηνή από το Amadeus (1984) με τον Antonio Salieri .
I'm just another mediocrity. Am I absolved?
Ζηλεύω μα δε φθονώ.
Η ζωή που θα ήθελα να ζούσα και να είχα ζήσει.
Το μυαλό και η αντίληψη που θα ήθελα να είχα.
Μου έρχεται στο νου η τελευταία σκηνή από το Amadeus (1984) με τον Antonio Salieri .
I'm just another mediocrity. Am I absolved?
Ζηλεύω μα δε φθονώ.
January 25, 2023
Τέλειο βιβλίο που αντιπροσωπεύει έναν από τους πιο σημαντικούς Έλληνες.
May 26, 2016
'Ο,τι πιο ενδιαφέρον έχω διαβάσει σχετικά με τα υπαρξιακά ερωτήματα, αν και δεν είναι ένα βιβλίο που απευθύνεται σε ειδικούς στο αντικείμενο αναλύοντας αυτά που πραγματεύεται όπου, άλλωστε, μόνο αυτοί μπορούν να έχουν ίσως αντίθετη άποψη για τις θεωρίες του. Ο τελικός κριτής όλων όμως είναι η πειραματική φυσική όπου μέχρι στιγμής έχει αποδειχθεί έγκυρος στις ανακαλύψεις του και σε κάνει λοιπόν να σκέφτεσαι ότι είναι πάρα πολύ πιθανό να επιβεβαιωθούν και οι τελευταίες θεωρίες του. 'Ενα υπέροχο μυαλό, ένας χαρισματικός άνθρωπος σε αυτό που κάνει.
March 4, 2017
Αρκετά ενδιαφέρον, αλλά και λίγο κουραστικό, ανά διαστήματα. Αξιόλογες οι συναντήσεις του Προβατά με τον Νανοπουλο, δεν συνθέτουν όμως αυτοβιογραφικό υλικό, που να δικαιολογεί την έκδοση. Υπάρχει μια συνεχής αναφορά, στην παρατεταμένη κρίση αξιών, στην πλήρη αντιστροφή τους, έτσι όπως την βιώνουμε αρκετά χρόνια τώρα. Μια πίκρα, για το brain drain, πως αναλώνουμε χρόνο για ασήμαντα θέματα, βολεμένοι ακουμπώντας σε αρχαία αγάλματα. Κάτι που θα μου μείνει, είναι η αναφορά του Νανόπουλου, στο ότι είμαστε τυχεροί που υπάρχουμε, ας το εκμεταλλευτούμε.
August 21, 2019
Είναι ένα από εκείνα τα σπάνια βιβλία που μπορούν να σου αλλάξουν, αν όχι τη ζωή, τουλάχιστον τον τρόπο που σκέφτεσαι.
July 3, 2017
Η καλυτερη αυτοβιογραφια ενος επιστημονα ειναι οι δημοσιευσεις και τα εργα του ομως επειδη δυσκολα το αμυητο κοινο καταλαβαινει το βαθος και τους ορισμους ενος αντικειμενου, ειναι δουλεια του ιδιου του επιστημονα να εκλαικευσει τα πιο ενδιαφεροντα κομματια της δουλειας του, εαν θελει ειλικρινα να επικοινωνησει τη σημαντικοτητα της με το ευρυ κοινο. Μετα τη μεση του βιβλιου, υπαρχει ενα κομματι που αφορα ακριβως το αντικειμενο στο οποιο εχει αφιερωθει ο Νανοπουλος και ειναι συναρπαστικα ενδιαφερον, ομως δεν προσφερονται αρκετες εξηγησεις και εμβαθυνση. Η γενικοτερη αισθηση/αισθητικη που αποκομισα απο το βιβλιο ειναι μια υποφερπουσα, ελιτιστικη διαθεση πατροναρισματος απο τον Νανοπουλο προς τους "νεους ανθρωπους". Και με αρκετες δοσεις αυταρεσκειας. Το πιο ενδιαφερον, κατα τη γνωμη μου, ειναι η ταυτιση του συνολικου υφους του Νανοπουλου με ενα γενικο χαρακτηριστικο που υποψιαζομαι πως διακατεχει επι το πλειστον τους επαγγελματιες των θετικων επιστημων: οταν απομακρυνονται απο το αντικειμενο εξειδικευσης τους, οι γενικοτερες αποψεις τους σε τελειως ασχετα με την επιστημη τους θεματα απλοποιουνται και αποδυναμωνονται δραματικα. Με αλλα λογια, ενας φυσικος που αναφερει την αποψη του περι πολιτκης π.χ, αντιδρα και αναλυει σημαντικα κοινωνικα γεγονοτα με την υπεραπλουστευτικη σκεψη που θα περιμενε κανεις να συναντησει σε εναν εφηβο.
Ανεκαθεν με εντυπωσιαζε το παθος πολλων ανθρωπων με την επιστημη τους και ο Νανοπουλος φροντιζει να επαναλαμβανει συχνα ποσο βαθια αγαπαει τη Φυσικη. Ισως καταβαθος ζηλευω και λιγο αυτη την απολυτη σχεση με τον επαγγελματικο εαυτο. Μαλλον επειδη εχω καταληξει να πιστευω πως η ζωη μας συνθετεται και ειναι υπερβολικα πιο περιπλοκη απο πραγματα που εχουν να κανουν με το αντικειμενο που σπουδασαμε η απο το αντικειμενο απο το οποιο βιοποριζομαστε. Αλλα αυτο ειναι μια μονο αποψη.
Ανεκαθεν με εντυπωσιαζε το παθος πολλων ανθρωπων με την επιστημη τους και ο Νανοπουλος φροντιζει να επαναλαμβανει συχνα ποσο βαθια αγαπαει τη Φυσικη. Ισως καταβαθος ζηλευω και λιγο αυτη την απολυτη σχεση με τον επαγγελματικο εαυτο. Μαλλον επειδη εχω καταληξει να πιστευω πως η ζωη μας συνθετεται και ειναι υπερβολικα πιο περιπλοκη απο πραγματα που εχουν να κανουν με το αντικειμενο που σπουδασαμε η απο το αντικειμενο απο το οποιο βιοποριζομαστε. Αλλα αυτο ειναι μια μονο αποψη.
March 28, 2023
3,5*
Το βιβλιο του Δημήτρη Νανόπουλου, με τον πολυ ωραίο τίτλο "Στον τρίτο βράχο από τον Ήλιο", εξιστορεί την ζωη και την κοσμοθεωρία ενος απο τους σημαντικότερους έλληνες επιστήμονες εν ζωή. Το βιβλιο ακολουθεί χρονολογικη σειρα, και τα 22 του κεφάλαια μπορουν να διαβαστούν εύκολα και απο μη ειδικούς.
Κάτι που θα μπορούσε να προσεχθεί περισσότερο είναι η επιμέλεια του βιβλίου. Στο πρώτο μισό παράληλα με την εξιστόρηση της ζωής του Νανόπουλου, αναφέρονται σημαντικά ιστορικά γεγονότα σαν μια παράλληλη εξιστόρηση. Επίσης σε καποια σημεια η χρήση των αποφθεγμάτων που διάλεξε ο συγγραφέας είναι πολυ πυκνή και αυτό επηρεάζει την ροή της αφήγησης. Το βιβλίο θα μπορουσε να ήταν πιο δουλεμένο, ωστε να δεσει καλύτερα και ο λόγος να ρέει πιο φυσικά.
Σε καθε περίπτωση, ήταν πολυ ενδιαφέρον που έμαθα για την πορεία ενος σπουδαίου μυαλου, που εφυγε απο την Ελλαδα και μέσω Αγγλιας και Γαλλιας (CERN) κατέληξε στην Αμερικη. Η αγάπη του για την Ελλάδα ειναι εμφανής όπως και το πάθος του για την θεωρητική φυσική.
Το βιβλιο του Δημήτρη Νανόπουλου, με τον πολυ ωραίο τίτλο "Στον τρίτο βράχο από τον Ήλιο", εξιστορεί την ζωη και την κοσμοθεωρία ενος απο τους σημαντικότερους έλληνες επιστήμονες εν ζωή. Το βιβλιο ακολουθεί χρονολογικη σειρα, και τα 22 του κεφάλαια μπορουν να διαβαστούν εύκολα και απο μη ειδικούς.
Κάτι που θα μπορούσε να προσεχθεί περισσότερο είναι η επιμέλεια του βιβλίου. Στο πρώτο μισό παράληλα με την εξιστόρηση της ζωής του Νανόπουλου, αναφέρονται σημαντικά ιστορικά γεγονότα σαν μια παράλληλη εξιστόρηση. Επίσης σε καποια σημεια η χρήση των αποφθεγμάτων που διάλεξε ο συγγραφέας είναι πολυ πυκνή και αυτό επηρεάζει την ροή της αφήγησης. Το βιβλίο θα μπορουσε να ήταν πιο δουλεμένο, ωστε να δεσει καλύτερα και ο λόγος να ρέει πιο φυσικά.
Σε καθε περίπτωση, ήταν πολυ ενδιαφέρον που έμαθα για την πορεία ενος σπουδαίου μυαλου, που εφυγε απο την Ελλαδα και μέσω Αγγλιας και Γαλλιας (CERN) κατέληξε στην Αμερικη. Η αγάπη του για την Ελλάδα ειναι εμφανής όπως και το πάθος του για την θεωρητική φυσική.
Η Γνώση γερνά, η Σοφία ποτέ!
September 18, 2024
Πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, στο οποίο διαβάζοντας νιώθεις πράγματι ότι συνομιλείς με τον Νανόπουλο για τη ζωή και τη φυσική. Βιβλίο που σε κάνει να σκεφτείς διάφορα πράγματα για τη ζωή (σου) και να τα θέσεις σε μια πιο σωστή προοπτική. Περνάμε την περισσότερη ζωή μας εγκλωβισμένοι στη στιγμή που συμβαίνει μπροστά μας και λίγες μόνο φορές σταματάμε για να σκεφτούμε τι συμβαίνει στον υπόλοιπο κόσμο στο μεταξύ. Πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις από έναν ιδιοφυή και σκεπτόμενο άνθρωπο και πολίτη του κόσμου. Το αρνητικό είναι ότι πολλές φορές οι συνομιλίες με τον Προβατά είναι σαν να έχουν γίνει ένας αχταρμάς και ανακατευόνται διάφορα θέματα μαζί, φαινομενικά από το πουθενά, και ότι επίσης θα ήθελα να είχε αναπτύξει λίγο περισσότερο τις θεωρίες του για το πολυσύμπαν έτσι ώστε να καταλάβει λίγο καλύτερα ο απλός κόσμος. Κατά τα άλλα σέβομαι ότι αυτό ήθελε να δώσει και αυτό έδωσε, και αυτό ήταν ήδη αρκετό.
July 1, 2017
Αγαπημένη μου φράση -από τις πολλές σε αυτήν την αυτοβιογραφία- είναι "Όταν ένας επιστήμονας έχει αντιληφθεί, σε μεγάλο βαθμό, πώς λειτουργεί το Σύμπαν, δε σημαίνει ότι έχει καταφέρει να κατανοήσει και τους ανθρώπους."
Το βιβλίο είναι μια αστραπιαία ματιά στη ζωή ενός θεωρητικού φυσικού μέσα από τα μάτια του. Προφανώς ένας διεθνώς αναγνωρισμένος θεωρητικός φυσικός δεν είναι ο "μέσος" άνθρωπος, το ίδιο και η στάση ζωής που ακολουθεί απέναντι στη ζωή. Θα μου άρεσε να έχει αναφερθεί περισσότερο στη γυναίκα του, τη Μυρτώ. Θα μου άρεσε να είναι λίγο περισσότερο ταπεινός. Για όλα αυτά 3/5 αστεράκια. Διαβάστε το.
Το βιβλίο είναι μια αστραπιαία ματιά στη ζωή ενός θεωρητικού φυσικού μέσα από τα μάτια του. Προφανώς ένας διεθνώς αναγνωρισμένος θεωρητικός φυσικός δεν είναι ο "μέσος" άνθρωπος, το ίδιο και η στάση ζωής που ακολουθεί απέναντι στη ζωή. Θα μου άρεσε να έχει αναφερθεί περισσότερο στη γυναίκα του, τη Μυρτώ. Θα μου άρεσε να είναι λίγο περισσότερο ταπεινός. Για όλα αυτά 3/5 αστεράκια. Διαβάστε το.
December 26, 2020
Εκπληκτικό βιβλίο.
Αν περιμένετε μία τυπική βιογραφική αναφορά, θα απογοητευτείτε.
Το βιβλίο αυτό είναι κατά 50% βιογραφία και κατά 50% διείσδυση στο μυαλό του επιστήμονα.
Εκφράζει τις σκέψεις του, τις αγωνίες, τις χαρές και τις λύπες.
Μου αρέσει ο τρόπος σκέψης του, οι αναφορές του σε βιβλία, ταινίες και διάσημους επιστήμονες...
Ταυτίστηκα σε ορισμένα κεφάλαια μαζί του.
Δημιουργεί τις προϋποθέσεις και την βάση για υπόδειγμα.
Και το κυριότερο, σου μεταφέρει ότι κανείς δεν είναι τέλειος σε ότι κάνει και αυτό που αξίζει είναι το ταξίδι...
Εκπληκτικό ένας άνθρωπος να κρατάει μέσα του τα παιδικά συναισθήματα του ενθουσιασμού, της ανυπομονησίας, της περιέργειας έως την τρίτη ηλικία...
Αν περιμένετε μία τυπική βιογραφική αναφορά, θα απογοητευτείτε.
Το βιβλίο αυτό είναι κατά 50% βιογραφία και κατά 50% διείσδυση στο μυαλό του επιστήμονα.
Εκφράζει τις σκέψεις του, τις αγωνίες, τις χαρές και τις λύπες.
Μου αρέσει ο τρόπος σκέψης του, οι αναφορές του σε βιβλία, ταινίες και διάσημους επιστήμονες...
Ταυτίστηκα σε ορισμένα κεφάλαια μαζί του.
Δημιουργεί τις προϋποθέσεις και την βάση για υπόδειγμα.
Και το κυριότερο, σου μεταφέρει ότι κανείς δεν είναι τέλειος σε ότι κάνει και αυτό που αξίζει είναι το ταξίδι...
Εκπληκτικό ένας άνθρωπος να κρατάει μέσα του τα παιδικά συναισθήματα του ενθουσιασμού, της ανυπομονησίας, της περιέργειας έως την τρίτη ηλικία...
June 25, 2017
Καλό!Το ότι γράφει κάποιος για τον εαυτό του είναι μια αρχή για να αυξηθούν οι βιογραφίες ένα είδος που σπανίζει στην Ελλάδα.Καποτε θα γραφτούν και άλλα για σημαντικές προσωπικοτητες όπως ο Νανόπουλος από τρίτους. Ακόμα εδώ αμφισβητειται η αξία τέτοιων ανδρών, πόσο μάλλον να γραφτούν και βιογραφίες. Πάντως ψάχνοντας βρήκα ότι υπάρχει βιογραφία του Γι��γκουλα!
September 25, 2018
Κάποια ενδιαφέροντα κομμάτια από την ζωή του φυσικού αλλά γενικά το βιβλίο θα μπορούσε να έχει το μισό μέγεθος. Πλατιαζει αρκετά σε κάτι φάσεις και προς το τέλος θυμίζει περισσότερο έκθεση ιδεών πάρα βιογραφία.
January 29, 2024
Μία σπουδαία προσωπικότητα ξεκινάει απ την πατρίδα μας να κατακτήσει το Σύμπαν. Ένας ανθρώπινος επιστήμονας, που ενώ η μεγαλοφυΐα του υψώνεται σε δυσνόητα ύψη, συντηρεί ακέραιες τις γέφυρες με την απλή ζωή. Εξαιρετική αυτοβιογραφία.
July 14, 2024
Ένα ευχάριστο και ευκολοδιάβαστο βιβλίο, αλλά γεμάτο με αλήθειες. Δεν πρόκειται για εγχειρίδιο κβαντικής φυσικής, είναι καθαρά μια βιογραφία.
Χίλια ευχαριστώ στους κυρίους Νανόπουλο και Προβατά που μπήκαν στη διαδικασία να καταγράψουν αυτές τις εμπειρίες.
Χίλια ευχαριστώ στους κυρίους Νανόπουλο και Προβατά που μπήκαν στη διαδικασία να καταγράψουν αυτές τις εμπειρίες.
February 17, 2021
Μια απολαυστική διήγηση της ζωής του εξαίρετου κυρίου Νανόπουλου μέσα από μια ωραία συνέντευξη.
May 9, 2018
Το βιβλίο αυτό είναι κάτι παραπάνω από μια βιογραφία· είναι ένας οδηγός διαδρομής προς την επιτυχία πρωτίστως ως εσωτερική πληρότητα, που περνά από τη μέγιστη ενεργοποίηση των δυνατοτήτων, το πάθος, την αίσθηση του μέτρου και το σεβασμό προς τη Γνώση. Ένα βιβλίο που θεωρούμε ότι πρέπει να διαβάσουν όλοι και κυρίως οι νέοι σαν προτροπή, σα διδασκαλία, σαν έμπνευση, σαν αφύπνιση…
Ο Δημήτρης Νανόπουλος, ο κορυφαίος διεθνούς φήμης Έλληνας φυσικός, παρουσιάζει το παράδειγμα της ζωής του μέσα από την αναμφισβήτητα -πέρα από βραβεία και διακρίσεις- επιτυχία της επιστημονικής του πορείας. Με αφετηρία την παιδική του ηλικία ξετυλίγει ειλικρινώς όλα εκείνα τα γεγονότα, που συνέθεσαν το επιστημονικό του status και διαμόρφωσαν την προσωπικότητά του. Ακόμα και στα σημεία, που παρατίθενται επιστημονικά δεδομένα, η αφήγηση δεν υστερεί ρυθμού, καθώς ο αναγνώστης επικεντρώνεται τόσο στον ενθουσιασμό και το πάθος του επιστήμονα που συμβαίνει να ταυτίζεται με αυτόν και να νοιώθει μια υπερηφάνεια, που δεν του αναλογεί.
Παράλληλα με τη βιογραφία, για την οποία χρειάστηκαν 43 πολύωρες συναντήσεις, παρουσιάζεται από το Μάκη Προβατά το παράλληλο με την πορεία του επιστήμονα ιστορικό πλαίσιο- επιστημονικό, πολιτικό, κοινωνικό, καλλιτεχνικό. Τα δυο αυτά κομμάτια υπέροχα ισορροπημένα πηγαίνουν το είδος της βιογραφίας ένα βήμα παραπέρα. Παράλληλα τα σημεία αναφοράς σε προσωπικότητες του πνεύματος (Νίτσε, Σοπενχάουερ, Καμύ, Ντοστογιέφσκι) δημιουργούν έναν αρμονικό πνευματικό “διάλογο”.
Το επιστέγασμα και η ουσία των συναντήσεων του Δημήτρη Νανόπουλου με το Μάκη Προβατά, που υπερέβησαν το στόχο μιας τυπικής βιογραφικής καταγραφής διαμορφώνοντας έτσι το κλίμα για ένα διαφορετικό επίπεδο πνευματικής επικοινωνίας αλλά και μια προσωπική σχέση, εμπεριέχεται με ακρίβεια- όπως αρμόζει άλλωστε σε ένα θεωρητικό φυσικό- στις τελευταίες γραμμές του βιβλίου δια στόματος Δημήτρη Νανόπουλου.
“Βαθιά μέσα μου γνωρίζω ότι υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα, αλλά δυστυχώς δεν θα μπορέσω ποτέ να βρεθώ σε κάποιο από αυτά. Θα ήθελα πολύ να δω αν σε κάποιο από αυτά τα σύμπαντα, υπάρχουν (και εκεί) ένας “Νανόπουλος” και ένας “Προβατάς” οι οποίοι συζητούν και τι λένε…”
Μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο…
[…] “Ο επιστήμονας πάντα θα έπεται, η Γνώση αιωνίως θα προηγείται.”
[…] “Σε κάθε επιστήμονα, σε κάθε άνθρωπο, θα πρέπει να υπάρχει ένα μίνιμουμ αυτοσεβασμού και αυτοεκτίμησης αλλά ταυτοχρόνως και ένα μάξιμουμ στο οποίο πρέπει να φτάνει η ανασφάλειά του.”
[…] “Η έπαρση είναι εκφυλισμένη υπερηφάνεια.”
Ο Δημήτρης Νανόπουλος, ο κορυφαίος διεθνούς φήμης Έλληνας φυσικός, παρουσιάζει το παράδειγμα της ζωής του μέσα από την αναμφισβήτητα -πέρα από βραβεία και διακρίσεις- επιτυχία της επιστημονικής του πορείας. Με αφετηρία την παιδική του ηλικία ξετυλίγει ειλικρινώς όλα εκείνα τα γεγονότα, που συνέθεσαν το επιστημονικό του status και διαμόρφωσαν την προσωπικότητά του. Ακόμα και στα σημεία, που παρατίθενται επιστημονικά δεδομένα, η αφήγηση δεν υστερεί ρυθμού, καθώς ο αναγνώστης επικεντρώνεται τόσο στον ενθουσιασμό και το πάθος του επιστήμονα που συμβαίνει να ταυτίζεται με αυτόν και να νοιώθει μια υπερηφάνεια, που δεν του αναλογεί.
Παράλληλα με τη βιογραφία, για την οποία χρειάστηκαν 43 πολύωρες συναντήσεις, παρουσιάζεται από το Μάκη Προβατά το παράλληλο με την πορεία του επιστήμονα ιστορικό πλαίσιο- επιστημονικό, πολιτικό, κοινωνικό, καλλιτεχνικό. Τα δυο αυτά κομμάτια υπέροχα ισορροπημένα πηγαίνουν το είδος της βιογραφίας ένα βήμα παραπέρα. Παράλληλα τα σημεία αναφοράς σε προσωπικότητες του πνεύματος (Νίτσε, Σοπενχάουερ, Καμύ, Ντοστογιέφσκι) δημιουργούν έναν αρμονικό πνευματικό “διάλογο”.
Το επιστέγασμα και η ουσία των συναντήσεων του Δημήτρη Νανόπουλου με το Μάκη Προβατά, που υπερέβησαν το στόχο μιας τυπικής βιογραφικής καταγραφής διαμορφώνοντας έτσι το κλίμα για ένα διαφορετικό επίπεδο πνευματικής επικοινωνίας αλλά και μια προσωπική σχέση, εμπεριέχεται με ακρίβεια- όπως αρμόζει άλλωστε σε ένα θεωρητικό φυσικό- στις τελευταίες γραμμές του βιβλίου δια στόματος Δημήτρη Νανόπουλου.
“Βαθιά μέσα μου γνωρίζω ότι υπάρχουν παράλληλα σύμπαντα, αλλά δυστυχώς δεν θα μπορέσω ποτέ να βρεθώ σε κάποιο από αυτά. Θα ήθελα πολύ να δω αν σε κάποιο από αυτά τα σύμπαντα, υπάρχουν (και εκεί) ένας “Νανόπουλος” και ένας “Προβατάς” οι οποίοι συζητούν και τι λένε…”
Μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο…
[…] “Ο επιστήμονας πάντα θα έπεται, η Γνώση αιωνίως θα προηγείται.”
[…] “Σε κάθε επιστήμονα, σε κάθε άνθρωπο, θα πρέπει να υπάρχει ένα μίνιμουμ αυτοσεβασμού και αυτοεκτίμησης αλλά ταυτοχρόνως και ένα μάξιμουμ στο οποίο πρέπει να φτάνει η ανασφάλειά του.”
[…] “Η έπαρση είναι εκφυλισμένη υπερηφάνεια.”
February 10, 2016
4,5 Αστεράκια
Είναι από τα εύκολα και γρήγορα βιβλία που αξίζει να διαβαστούν. Είναι σαν μια συνέντευξη για τη ζωή του. Μ άρεσε που αυτός ο άνθρωπος με τις τόσες διακρίσεις και με ένα τόσο δυνατό μυαλό δεν αμφισβητεί πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε η τύχη στη ζωή του, επίσης για έναν άγνωστο λόγο εκτίμησα την έλλειψη μετριοφροσύνης του για τη συμμετοχή του σε επιστημονικές ανακαλύψεις και στο συνολικό του έργο.
Ξεχωρίζω ανάμεσα σε αρκετές τη σελιδα 30.
"Υπάρχει μια σπάνια κατηγορία σκέψεων που κάνουμε στη ζωή μας, και την ίδια εκείνη
στιγμή ξέρουμε ότι δεν μας «ανήκουν»: έρχονται και μας βρίσκουν «από κάπου αλλού».
Όμως, με ήρεμη και βαθιά βεβαιότητα γνωρίζουμε ότι είναι αληθινές."
Είναι από τα εύκολα και γρήγορα βιβλία που αξίζει να διαβαστούν. Είναι σαν μια συνέντευξη για τη ζωή του. Μ άρεσε που αυτός ο άνθρωπος με τις τόσες διακρίσεις και με ένα τόσο δυνατό μυαλό δεν αμφισβητεί πόσο σημαντικό ρόλο έπαιξε η τύχη στη ζωή του, επίσης για έναν άγνωστο λόγο εκτίμησα την έλλειψη μετριοφροσύνης του για τη συμμετοχή του σε επιστημονικές ανακαλύψεις και στο συνολικό του έργο.
Ξεχωρίζω ανάμεσα σε αρκετές τη σελιδα 30.
"Υπάρχει μια σπάνια κατηγορία σκέψεων που κάνουμε στη ζωή μας, και την ίδια εκείνη
στιγμή ξέρουμε ότι δεν μας «ανήκουν»: έρχονται και μας βρίσκουν «από κάπου αλλού».
Όμως, με ήρεμη και βαθιά βεβαιότητα γνωρίζουμε ότι είναι αληθινές."
February 23, 2016
Υπήρχαν ενδιαφέροντα σημεία κατά την ανάγνωση όμως η αλήθεια είναι ότι στο μεγαλύτερο μέρος του βιβλίου έβριθε από στερεότυπα ίσως επειδή δεν ήταν προϊόν γραψίματος αλλά διαλόγου. Σε κάθε περίπτωση άλλο πράγμα μια συνέντευξη άλλα μαι αυτοβιογραφία. Οι δυνατότητες του Νανόπουλου είναι τεράστιες και αν κάποια στιγμή θελήσει να γράψει ένα βιβλίο εκλαϊκευμένης φυσικής ας πούμε για το πολυσύμπαν νομίζω θα έχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα...
January 9, 2018
Πολύ ενδιαφέρον βιβλίο και πολύ σημαντικές οι απόψεις που μεταφέρονται, αλλά ένα πράγμα με ενόχλησε, αν και το θεωρώ φυσιολογικό να συμβαίνει σε έναν επιστήμονα μεγάλης ηλικίας: η άποψη πως είμαστε πολύ κοντά στην τελική ανακάλυψη όλων όσων ψάχνουμε αυτή τη στιγμή. Βέβαια, αυτό είναι άποψη του συγγραφέα και είναι σεβαστή, όμως φαίνεται αρκετά απόλυτη. Το θετικό είναι πως και ο ίδιος το αναγνωρίζει σε ένα βαθμό και σε κάποιο σημείο δείχνει μια κάποια διαλλακτικότητα στο θέμα.
July 13, 2016
A very well written biography of a great greek scientist.
August 25, 2016
Amazing guy, amazing life to tell
Displaying 1 - 29 of 29 reviews