นาวากลางสายหมอก

大清 #4

by 燦非, ชั่นเฟย, มิถุนาสลาลม (Translator)

เป็นเพราะองค์จักรพรรดิต้องการควบคุมสำนักหลิ่วเยวี่ยที่มีอิทธิพลมากล้นทั้งยังกุมอำนาจทางการค้ามากมายในเจียงซู จึงมีราชโองการให้มีการแต่งงานเพื่อผูกสัมพันธ์ขึ้น โดยมีเหตุผลอีกมากมายซับซ้อนซ่อนอยู่เบื้องหลัง

เขาเต๋อเจินเป้ยเล่อมิใช่ว่าที่เจ้าบ่าวที่ต้องแต่งกับคุณหนูใหญ่สำนักหลิ่วเยวี่ย เป็นเพียงผู้ที่ถูกส่งมาช่วยทำให้ทุกอย่างสำเร็จราบรื่นตามพระประสงค์ของฝ่าบาทเท่านั้น

ประมือกับสำนักหลิ่วเยวี่ยมิใช่งานง่าย... เขารู้ดี แต่คาดไม่ถึงว่าการรับมือกับ ‘หลิ่วผิงจี’ ว่าที่เจ้าสาวนั้นกลับยากยิ่งกว่า เมื่อนางช่างเจ้าเล่ห์มากแผนการ มิหนำซ้ำเขายังถูกสายตาดุดันเย็นชาของนางทำให้สั่นสะท้านในใจได้อย่างที่ไม่เคยเป็น จนถูกนางยั่วเย้าคล้ายเขาเป็นลูกไก่ในกำมือ!

ยุ่งยาก...งานนี้ทำเขายุ่งยากทั้งกายและใจแล้วจริงๆ!

304 pages, Paperback

First published April 1, 2011

Reviews

[Patrawan Dear]

#นาวากลางสายหมอก / ซั่นเฟย

เล่มที่สี่ของชุดเป็นแนวชิงไหวชิงพริบกันระหว่างพระนางค่ะ ทั้งคู่เป็นศัตรูที่ต้องห้ำหั่นกัน ต้องต่อสู้กันทั้งในเชิงไหวพริบ การวางแผน และวัดความกล้าหาญ ต่อกรกันแบบไม่มีใครยอมใคร ชั้นเชิงไม่มีใครด้อยไปกว่ากัน อ่านแล้วให้ความรู้สึกว่ามวยถูกคู่จริงๆ

แม้ไม่เน้นบทรักบทหวาน แต่อย่างอื่นที่ใส่มานับว่าฉีกแนวไปจากเล่มก่อนหน้าอีกแล้ว... เป็นอีกเรื่องที่เข้าขั้นชอบเลยค่ะ :)

[Nok Yung · Rating 4 out of 5]

เสน่ห์การเล่าเรื่องแบบชั่นเฟยก็คือ..การค่อยๆเปิดเผยเรื่องราว ทำให้เราสงสัยในการกระทำของตัวละคร (มีพระเอกนางเอกนี่แหละที่ออกจะรู้ทันกันไปซะหมด) การเดินเรื่องก็พลิกไปพลิกมา ทำให้อ่านไม่เบื่อ แต่ช่วงหลังดูคลี่คลายได้ง่ายไปหน่อย

ชอบมากกว่าความรักพระนางก็พวกหนุ่มๆเป้ยเล่อนี่แหละ 55 ออกมาแต่ละคนสร้างสีสันดี (เราไม่จิ้นนะคะ ออกแนวเพื่อนหยอกล้อกันมากกว่า^^)

[Lily 百合花 · Rating 3 out of 5]

ชื่อเรื่อง – นาวากลางสายหมอก ชุดรักในราชวงศ์ชิง 4 (煙波畫船)
ผู้แต่ง – ชั่นเฟย (燦非 Can Fei) เขียน มิถุนาสลาลม แปล ตำหนักชิงซิน เรียบเรียง

ตัวละคร
หลิ่วผิงจี อายุ 19 ปี
เต๋อเจินเป้ยเล่อ


รีวิวหลังอ่าน

จริงๆ เราอ่านข้ามไปเล่มนะ คือเล่ม “กรุ่นกลิ่นกลางรอยจำ” เพราะทีเคไม่มีให้ยืม คือมีครบทุกเรื่องยกเว้นเล่มกลางของชุดนี้อ่ะ ฮ่าๆๆๆ เลยข้ามมาเลยก็ได้ ไว้มีโอกาสได้อ่านเมื่อไรก็เมื่อนั้นแหละ

หลังจากอ่านของชั่นเฟยมาสองเรื่อง ก็พอเดาได้แหละว่า เป็นคนที่เขียนอะไรแบบอ้อมๆ อ่านแล้วต้องคิดตาม จะเนิบๆ ช้าๆ แต่เรื่องก็จะพลิกไปเรื่อยๆ 555+ ต้องมานั่งตีความจากคำบรรยายและคำพูดของตัวละครเอาไรงี้

สำหรับเราเล่มนี้เหมือนจะสนุกนะ แต่เราแอบเบื่อ จนวางๆ มันไปหลายรอบ อ่านไปก็นั่งเปิดดูว่าอีกกี่หน้าจะจบเนี่ย แล้วก็แอบข้ามไปอ่านเล่มอื่นก่อน แล้วเล่มอื่นที่อ่านก็เกิดอาการคล้ายๆ กันอีก จนกลายเป็นว่าสงกรานต์นี้ แตกหน่ออ่านเล่มใหม่ไป 3-4 เล่มได้ แต่อ่านจบจริงแค่ 2-3 เล่มอ่ะ ฮ่าๆๆ

ทั้งๆ ที่จริงๆ แล้วเราน่าจะชอบเรื่องนี้เนอะ พระนางก็ออกจะฉลาดทันกันแบบสุดๆ ชิงไหวพริบกันตลอดเวลา มองตาก็รู้ใจและเดาแผนการต่างๆ ของอีกฝ่ายได้ เรื่องก็พลิกไปพลิกมาตลอด แต่ทำไมเราอ่านแล้วเนือยๆ หว่า อาจจะเพราะช่วงแรกๆ ของเรื่อง การดำเนินเรื่องมันเอื่อยๆ ไปเรื่อยๆ แล้วสำนวนภาษามันอ่านแล้วก็รู้สึกบอกไม่ถูกอ่ะ จะว่าชอบก็บอกได้ไม่เต็มปาก ออกแนวอ่านแล้วไม่ค่อยคุ้นเคยอ่ะ เลยอาจจะมีส่วนทำให้อ่านแล้วรู้สึกเอื่อยจริงๆ

แต่ชอบเวลาพระนางเฉือนคมกันนะ มันสนุกจริงๆ แหละ แต่ก็อาจจะยังไม่พีคในหลายๆ ฉาก แบบว่าอาจจะเป็นเพราะภาษาของเรื่อง หรืออะไรก็ตามก็ไม่รู้ 555+

[คำถาม 18+] ส่วนตอนพระนางหวานใส่กันนั้น เราอยากถามว่า นอกจากจะถอดเสื้อ ลูบๆ คลำๆ กันแล้วอ่ะ ทำอย่างอื่นกันด้วยไหม กร๊ากกกกก ทีแบบนี้ไม่บอกต่อให้เราหายคาใจ ฮาาาา ก็จะมีแบบนี้ประมาณสองฉากแหละ เราก็เดาๆ ว่า ก็คงจะเรียบร้อยโรงเรียนเต๋อเจินกับผิงจี ไม่รู้ว่าเริ่มกับใครก่อน กร๊ากกกกกก

ไม่ค่อยโอเคที่ผิงจีทุ่มทุนเกินไปไหม ในการใช้ปูนขาวทำให้ตาตัวเองมองไม่เห็นชั่วคราว เพื่อไม่ให้เต๋อเจินจับได้ว่าตาเธอไม่ได้บาดเจ็บ คืออ่านแล้วก็แบบว่าเฮ้ยยยย นี่มันโคตรเสี่ยงเลยนะ ตาบอดขึ้นมามันคุ้มกันเหรอยะคุณนางเอก

แต่ก็ชอบตอนที่เต๋อเจินบอกว่าชอบมองตาที่ดุร้ายคู่นั้นของนางเอก ส่วนผิงจีก็ชอบมองตาหงส์ของเต๋อเจิน มองกันไปมองกันมา เป็นศัตรูห้ำหั่นเฉือนคมกันไปมา พูดจากันดีๆ ตลอดนะ แต่ก็ชิงไหวพริบกันตลอด สุดท้ายแค่มองตาก็รู้ใจกัน รู้ทันแผนการของฝ่ายตรงข้าม สุดท้ายก็ตกหลุมรักในกันและกันแบบว่าไม่มีใครเหมาะกับสองคนนี้เท่าสองคนนี้อีกแล้ว ที่พบเจอกันในสถานการณ์ที่แปลกประหลาดที่สุด 555+

ก็จบเรื่องได้ดีนะ ชวนลุ้นว่าแล้วพระนางจะลงเอยกันได้ยังไงหว่า เพราะเดิมผิงจีก็เป็นคนที่จะต้องแต่งงานกับเกิ่งอะไรสักอย่าง ส่วนเต๋อเจินแค่เป็นคนไปดูแลเรื่องการแต่งงานให้เรียบร้อย นอกจากนั้นเต๋อเจินยังเป็นเป้ยเล่อที่ต้องแต่งงานตามความต้องการของจักรพรรดิด้วย

ถ้าพ้นช่วงแรกๆ ไปจนถึงครึ่งเล่มกว่าๆ ได้ ก็จะอ่านสนุก แล้วก็รู้สึกลุ้นไปกับเรื่อง โดยรวมเลยถือว่าอยู่ในค่ากลางสำหรับเรา พล็อตดี พระนางฉลาดทันกันทั้งคู่ แต่สำนวนภาษาการเล่าเรื่องชวนหลับในหลายๆ ครา

เราแอบสงสัยตรงจากใจนักเขียนอ่ะ ว่านักแสดงชายคนไหนกัน ที่ชั่นเฟยเอามาเป็นต้นแบบ จะใช่ปู้จายในสังกัดเราไหมอ่ะ 555+ อยากจะส่งเมลไปถามชั่นเฟยเลยว่า คนที่ชั่นเฟยชอบจนเอามาเป็นต้นแบบเนี่ย ใครคะใครรรรรรรร ใช่ที่รักหนูไหมมมมมมมมมม ฮาาาา ตอนนี้ในใจเราก็มโนเป็นเฮียฮั่วอ่ะนะ กร๊ากๆ เลยขอถ่ายภาพจากใจนักเขียนแปะไว้สักหน่อยนะ

[สปอยล์]

หลิ่วผิงจีเป็นคนมีแผนการในใจมากมาย เราอ่านไปก็ไม่สามารถเดาได้ว่านางจะอะไรยังไง จริงๆ ก็พอกับเต๋อเจินอ่ะ คือเรื่องมันจะพลิกไปมาว่า ผิงจีต้องไปกับเต๋อเจิน แล้วก็แอบขโมยของหนีออกมา บลาๆ เต๋อเจินตามเจอ ผิงจีเสียที แต่แล้วก็พลิกกลับมาว่า พี่ชายตามมาจับเต๋อเจินไป เต๋อเจินบาดเจ็บหนัก โดนแทะโลมจากพี่ชายด้วย (บรรยายภาพเต๋อเจินน่ากลัวมาก โดนแส้ฟาด โดนสารพัดสิ่ง ไหนจะเข็มจิ้มจนเลือดออกอีก)

ใช่ว่าพอโดนจับแล้วบาดเจ็บหนักจะไม่รอดนะ จู่ๆ ฮีก็สามารถหนีออกมาได้ แถมพกผิงจีมาด้วย 555+ เอ็งถึกมากขอบอก แล้วพอได้คุยกัน ก็เลยร่วมมือกันโค่นล้มพี่ชายของผิงจี ที่เป็นพี่ชายไม่แท้ พ่อเป็นคนรับมาเลี้ยงดู แต่สุดท้ายพี่ชั่วคนนี้ก็ฆ่าทั้งพ่อและน้องชายของผิงจี เธอเลยแค้นใจ วางแผนการมา 5 ปี จะช่วงชิงตำแหน่งเจ้าสำนักหลิ่วเยวี่ยให้ได้

เรื่องมันพลิกตลอดอ่ะ จากคนที่เหมือนอยู่ฝั่งตรงข้ามกัน ก็กลายเป็นจับมือร่วมมือกันทำร้ายอีกฝ่าย แล้วก็ตกหลุมรักกันเอง ก็จะเจออุปสรรคท้ายเรื่องว่าจะลงเอยยังไง เพราะเป้ยเล่อต้องแต่งงานตามความประสงค์ของจักรพรรดิอ่ะนะ แต่ก็ลงเอยได้ดี เพราะเต๋อเจินเป็นที่รักของจักรพรรดิ เขายอมปลดตำแหน่งเป้ยเล่อให้ เพื่อให้เต๋อเจินมีความสุข แต่ต้องทำงานให้เขาเหมือนเคย แล้วก็แวะมาหาบ่อยๆ ด้วย เต๋อเจินเลยซาบซึ้งใจแบบสุดๆ ที่จักรพรรดิรักเขาเหมือนเป็นลูกชายเลย ที่ผ่านมาเต๋อเจินก็เป็นสายลับของจักรพรรดิที่ทำงานดีมาตลอดด้วย จักรพรรดิเลยไว้ใจและรักมากๆ

มันก็มีเรื่องวายๆ ด้วยนะ ��บบว่าเพื่อนหนึ่งใน 4 เป้ยเล่อของเต๋อเจินชื่อจิ่นเฟิ่งอ่ะ คนนี้เราเคยอ่านคอมเม้นท์ของ “กรุ่นกลิ่นกลางรอยจำ” เขาบอกว่าเคมีเข้ากับเต๋อเจินมาก น่าจะคู่กัน 555+ พอมาอ่านเล่มนี้ก็แอบขำตอนเฉลยปมอดีตที่เลวร้ายของเต๋อเจิน เพราะหน้าตาดีเกินไป องค์หญิงห้ากับองค์ชายสิบเลยแย่งฮีกัน องค์หญิงห้าก็เคยแย่งฮีมาจากท่านหญิงอีกคนด้วย สุดท้ายองค์หญิงห้าก็ทิ้งฮี เพราะฮีเหมือนจะถูกองค์ชายสิบแทะโลมแล้ว (จริงๆ คือยังอ่ะนะ 555+) แล้วจิ่นเฟิ่งเนี่ยเป็นเพื่อนสนิทขององค์ชายสิบมาก่อน แต่เพราะชอบพอเต๋อเจิน เลยมาช่วยเต๋อเจินซะงั้น ขำดีอ่ะ ก็ออกแนววายๆ กันจริงๆ นะ

ความสัมพันธ์ของสี่เป้ยเล่อน่ารักดี จนอยากให้เขียนเรื่องราวความรักของสี่เป้ยเล่อให้ครบจังเลย ชอบตอนท้าดวลกินเหล้ากันอ่ะ ดวลกันจนโดนผิงจีขโมยของท้าดวลทั้งหมด 555+


Start 7.15 น. Mon 11 Apr 2016
End 9.11 น. Mon 18 Apr 2016
Review Date 10.14 น. Mon 18 Apr 2016

[Tkpslc. · Rating 4 out of 5]

จริงๆเรื่องนี้เคยอ่านนานแล้ว แต่พึ่งมารีวิว จำความรู้สึกหลังอ่านจบไม่ค่อยชัด แต่เป็นเล่มที่สนุกอีกคู่นึง ใครชอบแบบพระเอกนางเอกไม่มีใครยอมใครต้องเล่มนี้เลย

[Ben Pim · Rating 2 out of 5]

เครียดมาตั้งกะเริ่มเรื่อง พอจะรักกันมันตัดห้วนๆ รักกันแบบรีบๆตัดจบ..

[Or_O · Rating 4 out of 5]

เปิดตัวสนุกมาก ชอบมาก พระนางต่างฝ่ายต่างก็แรง หยิ่ง แผนเยอะ

พระเอก เต๋อเจินเป้ยเล่อ ชายหนุ่มรูปงาม ผิวขาว สูงโปร่ง หญิงเห็นแล้วเพ้อ ชายเห็นลุ่มหลง

เต๋อเจินเป็นคนที่โอจับจิ้น (ตามประสาสาววาย) ไปในเล่มกรุ่นกลิ่นกลางรอยจำ พอมาอ่านเล่มนี้รู้เลยว่าไม่ได้คิดไปเอง แต่คนเขียนจงใจให้คนอ่านคิด เพราะเต๋อเจินเป็นคนที่มีเสน่ห์ต่อทั้งชายและหญิงจริงๆ ค่ะ ส่วนคู่ที่โอจิ้นกับเต๋อเจินนั้นก็โผล่มาในเล่มนี้ด้วยเช่นกัน พวกเขาเป็นเพื่อนกันค่ะ แบบมิตรภาพลูกผู้ชายยย น่ะ!

นางเอก ผิงจี น้องสาวที่ไม่มีปากเสียงในสำนักหลิ่วเยวี่ย รูปโฉมจัดว่าดีกว่ามาตรฐาน แต่ไม่ขนาดงามล่มเมือง จุดเด่นอยู่ที่ดวงตา ...ดวงตาพยัคฆ์

ครึ่งเล่มแรกจะเป็นการฟาดฟันกันระหว่างพระนาง แม้จะไม่เกลียดกัน แต่ต่างฝ่ายก็มีเหตุผลที่ต้องทำ

เอาจริงๆ โอว่าทั้งเต๋อเจินและผิงจีต่างประทับใจอีกฝ่ายด้วยซ้ำ เพราะเป็นคนแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อน แต่ด้วยเหตุผลหลายๆ อย่างเลยแสดงออกไปไม่ได้

เนื้อเรื่องมีอะไรให้แปลกใจ เหนือความคาดหมายออกมาเรื่อยๆ จุดเด่นของชั่นเฟยที่โอรู้สึกในทุกเล่มก็คือมีความเป็นธรรมชาติสูง ใส่ตัวตน และรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ทำให้น่าสนใจ น่าค้นหา เล่มนี้ก็เช่นเดียวกัน

โอชอบฉากดวลเหล้าของกลุ่มพระเอกมากกก ให้ความรู้สึกแก๊งเพื่อนออกไปดื่มแล้วต้องมีมุมหลุดบ้าๆ บอๆ น่ารักปนฮาดี

แต่ขณะเดียวกันเล่มนี้ก็มีจุดด้อยที่โอคาดไม่ถึงแบบที่เล่มอื่นในชุดไม่มี คือ เข้าใจยาก มีความซ้ำซ้อนวกวน ย้ำคิดย้ำทำ ไม่ต่อเนื่องลื่นไหล เห็นภาพไม่ชัดเจน ทำให้เนื้อเรื่องขาดความคม ฉากที่น่าจะอ่านแล้วรู้สึกประทับใจเลยอ่านได้แบบเรื่อยๆ แทน

และบางครั้งก็รู้สึกว่าเหตุผลกับการกระทำของตัวละครมันประกบกันไม่สนิท

จากให้ 5 ช่วงแรกเลยค่อยๆ ลดลง จนจบเล่มอยู่ที่ 3.5

http://www.bloggang.com/viewdiary.php...

ส่วนที่ซ้ำซ้อนวกวน ย้ำคิดย้ำทำ ขาดความต่อเนื่อง คิดว่ามาจากเนื้อหา ส่วนที่เข้าใจยาก บางส่วนมากจากการเลือกใช้คำและสำนวนแปล โอรู้สึกว่าพยายามเลือกคำที่สวย แต่แทนที่จะรู้สึกงดงาม กลับทำให้เนื้อเรื่องไม่ชัดเจน และเข้าใจยาก

โดยรวมก็ดีค่ะ ฉากปะทะกัน ใช้ไหวพริบ ประลองแผนการ เอาชนะคะคานกัน สนุก น่าตื่นเต้น

แต่ไม่ใช่แนวหวานๆ อ่านสบายๆ นักนะคะ

[Kittenlittle · Rating 3 out of 5]

เนื้อหาในช่วงแรกเป็นการชิงไหวชิงพริบพระหว่างพระนาง พยายามจะเอาชนะกัน เพื่อจุดประสงค์ของตัวเอง ช่วงนี้อ่านได้เนือยๆ เพราะไม่ค่อยมีโมเมนต์ความรักพระนางเท่าไหร่ เน้นการวางแผน หยั่งเชิงกันมากกว่า เนื้อหาในช่วงหลังถึงจะมีเรื่องความรัก แต่อยู่บนพื้นฐานของการหลอกลวง เลยไม่ค่อยอินเท่าไหร่

โดยรวมให้ 3.5 ดาวค่ะ เล่มนี้เนื้อเรื่องจะสนุกมาก แต่เรื่องความรักพระนางยังไม่อินค่ะ

[Tee's Tree · Rating 5 out of 5]

ไม่ใช่แนวหวานๆ เนื้อเรื่องมีปมและเข้มข้นดี ไม่ถึงกับเครียด นางเอก-พระเอกประทับใจในความฉลาดทันคนของกันและกัน เป็นคนที่มั่นใจในตัวเองมาก เล่นเกมส์จิตกันตลอด นางเอกไม่อ่อนหวานเป็นคนฉลาดแต่ไม่แข็ง สรุปสนุก ติดตอนจบนิดหน่อย มีงงๆว่สอันนี้นานแล้วยังมีเล่าย้อนอีก แต่โดยรวมดี สนุก ชอบทั้งคู่

[หลังอ่านของน้ำฝน · Rating 3 out of 5]

หลังอ่านเพิ่มเติม : https://wp.me/p6yYEv-gi

[Jidapa · Rating 3 out of 5]

พล็อตเรื่องจะเบากว่ากรุ่นกลิ่นกลางรอยจำ อ่านได้เรื่อยๆ