Η γλαφυρή αναπαράσταση μιας εποχής και όλου αυτού του πολύχρωμου γαλαξία της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς, που ορμητικά ενέσκηψε αμέσως με την πτώση της χούντας. Επέπεσε σαν πύρινη λαίλαπα στα πολιτικά πράγματα της χώρας. Πυρπόλησε όνειρα νέων ανθρώπων και πυροδότησε όλες τις απεργίες των μεγάλων εργοστασίων. Συγκλόνισε τους δρόμους της Αθήνας με τα ακραία συνθήματα της. Χωρίς να αποκτήσει ποτέ και κοινοβουλευτική εκπροσώπηση, αν και θα μπορούσε. Είτε γιατί δεν το επιδίωξε, είτε γιατί έμεινε πιστή στην βασική αρχή του αριστερισμού: την πολυδιάσπαση! Όπως πιστή έμεινε και στο κεντρικό σύνθημα του σχετικά πρόσφατου - ίσως και επίκαιρου για τα ελληνικά πράγματα- γαλλικού Μάη: "Γίνετε ρεαλιστές διεκδικήστε το αδύνατο!" Αν και καταγράφονται πρόσωπα, οργανώσεις -μέχρι και εφήμερες no name ομάδες που έψαχναν στίγμα και στέγη- καταστάσεις και γεγονότα, δεν διεκδικεί δάφνες ιστορικού δοκιμίου. Γιατί απλούστατα πρόκειται για μια κατάθεση ψυχής που με μια ανατρεπτική για τέτοια πράγματα γραφή, εστιάζει σε ανθρώπινους χαρακτήρες και συμπεριφορές, στη εναλλαγή του ευτράπελου με το διακηρυγμένο. Του γέλιου με τη συγκίνηση. Καθώς και στην έμφαση των παράπλευρων... ωφελειών αυτής της διαδρομής. Όπως οι ζεστές και αγαπησιάρικες παρέες, οι εκδρομές, τα γλέντια, το τραγούδι, το σινεμά, το θέατρο και τα βιβλία.
Ο Δημήτρης Κουκουλάς γεννήθηκε στη Μεσσηνία το 1947. Σπούδασε οικονομικά στο Πανεπιστήμιο Πειραιά. Γνωστός και πολυγραφότατος blogger με το ψευδώνυμο navarino-s, όπου καταπιάνεται με ποικιλία θεμάτων από κινηματογράφο και λογοτεχνία μέχρι αθλητισμό, μαγειρική και λαογραφία. Πρωτοεμφανίστηκε στη λογοτεχνία με το έργο του "Τα φορτηγά και άλλες ιστορίες".
Απολαυστικό! Μια περιδιάβαση στα χρόνια λίγο πριν και μετά τη δικτατορία μέχρι σήμερα (μέχρι το 2015 αλλά είναι σαν σήμερα) μέσα από τις ιστορίες των ομάδων που οι υπόλοιποι αποκαλούσαμε αριστερίστικες ή μαοϊκές. Ονόματα οργανώσεων και χαρακτηριστικά τους, πρόσωπα (γνωστά στους παλιότερους, βρήκα μέσα και το όνομα κολλητής μου), στιγμιότυπα καθημερινής ή/και επαναστατικής ζωής. Όλα οικεία στους μεγαλύτερους που ακολουθούσαμε αντίστοιχες πορείες από όμορους χώρους, διαβάσματα, μουσικά ακούσματα, διαδηλώσεις, συνωμοτικότητα στις συνευρέσεις, ταβερνάκια, έρωτες και τέλος... οι εξελίξεις των πραγμάτων, η παγκοσμιοποίηση, ο καταναλωτισμός, η αλλοτρίωση, οι μετακινήσεις, η επιμονή κάποιων "αμετανόητων", οι απώλειες. Μια γλυκόπικρη γεύση αφήνει η τελευταία φράση του βιβλίου: "Ηθικόν δίδαγμα λοιπόν: Τα κουρέλια τραγουδάνε ακόμα!!!". Ο συγγραφέας Δημήτρης Κουκουλάς, όπως βρήκα στο διαδίκτυο, έφυγε τον περασμένο Νοέμβρη. Αφήνω στη μνήμη του για τελείωμα, κι ας μην συμφωνούν κάποιοι, τον πιο γοητευτικό (για τον συγγραφέα) ορισμό της Αριστεράς που είχε δώσει ο Γιώργος Ιωάννου : "Αριστερά σημαίνει διαρκής ευαισθησία". Σε κάθε περίπτωση, αυτό βγάζει το βιβλίο του Δημήτρη Κουκουλά.