Ζητώ τη βοήθεια όποιου με διαβάζει. Και θέλω να βγάλει εκείνος τις αποφάσεις. Να με δικάσει αυτός. Με μέτρο τον εαυτό του και τον δικό του καημό. Την ανοιχτή πληγή του. Του ’χω απόλυτη εμπιστοσύνη. Θέλω να την πάρει ετούτη την ιστορία πάνω του. Να την κάνει δική του. Και να με συγχωρήσει, έτσι όπως τα εκθέτω εγώ τα γεγονότα, έτσι όπως τρέχω να προλάβω να φτάσω στο τέρμα. Να τη δέσει αυτός αλλιώτικα. Με καλύτερο τρόπο. Έτσι κι αλλιώς, δεν τρέχω για να κερδίσω άλλο έπαθλο. Τρέχω για να προλάβω να πάρω το αίμα μου πίσω. Για να πάρω τον πίνακα που μου ανήκει. Η Αλεξάνδρα, καθηγήτρια Αγγλικών, θα δολοφονήσει άγρια έναν παλιό μαθητή της, και θα ’χει χίλια δίκια.
Όλοι οι ήρωες του βιβλίου ήταν εξαιρετικά ιδιάζουσες περιπτώσεις με αποτέλεσμα ούτε να ταυτιστώ με κάποια, έστω, πτυχή τους αλλά ούτε και να μου κεντρίσουν το ενδιαφέρον για την εξέλιξη της ιστορία τους. Αυτές που άξιζαν πάρα πολύ, που ήταν συγκλονιστικά γραμμένες, μπορώ να πω, ήταν οι αφηγήσεις από τους διωγμούς που υπέστησαν οι Πόντιοι στην Σοβιετική Ένωση. Ατυχώς αποτελούν ένα πολύ μικρό μέρος του βιβλίου (ψήγματα του παρελθόντος της Αλεξάνδρας και της οικογένειάς της). Πολύ κρίμα να μην κάνει ο συγγραφέας ένα μυθιστόρημα πάνω σε αυτό το θέμα, αφού το κατέχει άριστα.
Εξαιρετικό. Μία ηρωίδα αληθινή. Με σάρκα και αίμα! Γραμμένο σφιχτά, με γλώσσα εξαιρετική και λέξεις που σε βάζουν σε βαθειές σκέψεις. Ένας συγγραφέας που λατρεύει τη γυναίκα και μπορεί να γράφει με δεξιοτεχνία μιλώντας σε πρώτο πρόσωπο! Διαβάστε το!
3.8* Θα το ήθελα λίγο πιο συμπυκνωμένο έτσι ώστε να μην αναπτύσσει η ηρωίδα τους ακριβείς λόγους που την ώθησαν στην πράξη της. Όταν κάτι είναι τόσο ακραίο και παρουσιάζεται σε τέτοια γλώσσα όπως αυτή στην οποία είναι μάστορας ο κ. Μήτσου νομίζω ότι όσο πιο ελλειπτικό είναι τόσο περισσότερο διογκώνει την φαντασιακή και σουρεαλιστική πλευρά του και καταφέρνει να αγγίξει κάτι πολύ βαθιά κρυμμένο μέσα μας