What do you think?
Rate this book
Η ερωμένη της
Το μυθιστόρημα "Η ερωμένη της" που επαινέθηκε από τον Ξενόπουλο, αλλά εξαφανίστηκε μυστηριωδώς από το προσκήνιο μετά την έκδοση του 1929, έρχεται και πάλι στο φως. Αν στην εποχή του Μεσοπολέμου η ελληνική κοινωνία δεν ήταν ακόμη έτοιμη να δεχθεί την ειλικρίνεια μιας τόσο τολμηρής εξομολόγησης, η ιστορία αυτή μπορεί τώρα να διαβαστεί όπως θα το επιθυμούσε τότε η αντισυμβατική συγγραφέας της.
"Το βιβλίο της δ. Ντόρας Ρωζέττη, όπως το δείχνει αμέσως κι ο τίτλος του, εξιστορεί τον έρωτα μεταξύ ομοφύλων -δυο κοριτσιών, στην Αθήνα-, κι έναν έρωτα που δεν ήταν μόνο ψυχικός... Τι πιο αφύσικο, τι πιο παράνομο, τι πιο παράξενο πράγμα; Κι όμως, διαβάζοντας την ιστορία, το βρίσκει κανείς και φυσικό και νόμιμο. Γιατί; Γιατί είναι αληθινό... Τέτοιο βιβλίο ερωτικού πάθους μόνο άλλο ένα διάβασα στη ζωή μου· κι αυτό, κατά σύμπτωση, γραμμένο από γυναίκα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία. Η δ. Ρωζέττη ξέρει να γράφει. Έχει τη σκέψη λεπτή και βαθιά, η πινελιά της αποδίδει γραμμή, χρώμα κι ατμόσφαιρα. Αιστάνθηκε, φαίνεται, στη ζωή της ένα μεγάλο πόνο κι έγραψε ένα θαυμάσιο βιβλίο". - Γρηγόριος Ξενόπουλος
"Το βιβλίο της δ. Ντόρας Ρωζέττη, όπως το δείχνει αμέσως κι ο τίτλος του, εξιστορεί τον έρωτα μεταξύ ομοφύλων -δυο κοριτσιών, στην Αθήνα-, κι έναν έρωτα που δεν ήταν μόνο ψυχικός... Τι πιο αφύσικο, τι πιο παράνομο, τι πιο παράξενο πράγμα; Κι όμως, διαβάζοντας την ιστορία, το βρίσκει κανείς και φυσικό και νόμιμο. Γιατί; Γιατί είναι αληθινό... Τέτοιο βιβλίο ερωτικού πάθους μόνο άλλο ένα διάβασα στη ζωή μου· κι αυτό, κατά σύμπτωση, γραμμένο από γυναίκα.
Δεν υπάρχει αμφιβολία. Η δ. Ρωζέττη ξέρει να γράφει. Έχει τη σκέψη λεπτή και βαθιά, η πινελιά της αποδίδει γραμμή, χρώμα κι ατμόσφαιρα. Αιστάνθηκε, φαίνεται, στη ζωή της ένα μεγάλο πόνο κι έγραψε ένα θαυμάσιο βιβλίο". - Γρηγόριος Ξενόπουλος
242 pages, Paperback
First published January 1, 1929
7 people are currently reading
159 people want to read
About the author
Ντόρα Ρωζέττη
1 book4 followersΗ Ντόρα Ρωζέττη (πραγματικό ονοματεπώνυμο Ελένη - Νέλλη Καλογλοπούλου - Μπογιατζόγλου) ήταν αφροδισιολόγος, γυναικολόγος, υγιεινολόγος, συγγραφέας. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου το 1908 και πέθανε στην Αθήνα το 1989.
Έγραψε ένα και μοναδικό βιβλίο, «Η ερωμένη της», που εκδόθηκε στην Αθήνα το 1929 και ξανά το 2005.
Έγραψε ένα και μοναδικό βιβλίο, «Η ερωμένη της», που εκδόθηκε στην Αθήνα το 1929 και ξανά το 2005.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 23 of 23 reviews
February 11, 2018
Χάρη στις προσπάθειες μιας φιλολόγου η οποία ανακάλυψε και έφερε στο φώς το χαμένο αυτό βιβλίο, μπόρεσα να απολαύσω ένα ακατέργαστο διαμάντι από την ψευδώνυμη συγγραφέα του. Αν το διαβάσετε θα καταλάβετε γιατί επέλεξε να παραμείνει ανώνυμη. Χωρίς να περιγράφει τίποτα σοκαριστικό για τα σημερινά δεδομένα (ουτε για κάποια άλλη περίοδο ας είμαστε ειλικρινείς) η παραφορά και η έξαρση του ερωτικού συναισθήματος όπως το βιώνει η Ντόρα, η σχεδόν αρρωστημένη προσήλωση προς το αντικείμενο του πόθου της, σου κόβει την ανάσα. Με ένα λογο αφτιασίδωτο, άμεσο, ίσως και κάπως άτεχνο σου μεταδίδει όλη την αγωνία , χωρίς ο λόγος της να υποκειται κάποιου είδους επεξεργασία. Σαν να ξεχειλίζει ολο της το είναι, συναισθήματα που βρίσκουν διέξοδο στις λέξεις που ακριβώς χρειάζεται. Μου θύμισε η τρυφερότητα και η ποιητικότητα της τον λόγο του Καβάφη και του Καρυωτάκη. Όπως και η διεισδυτική και ακριβής ματιά της, όχι μονο στην ιδιοσυγκρασία και τον ψυχισμό των ομοφυλόφιλων γυναικών αλλα και του ανθρώπου γενικά. Άλλωστε η Ντόρα δεν διεκδικεί μονο την ανεξαρτησία της επιθυμίας της και την ελευθερία να διάγει την ζωή της, αλλα και οικονομική, πνευματική, και ηθική πληρότητα. Πολύ ενδιαφέρον το επίμετρο που μας παρέχει πληροφορίες για την μυστική πορεία αυτού του βιβλίου στα ελληνικά γράμματα καθως και τον εκθειαστικό λογο του Ξενόπουλου.
May 13, 2024
Ένας λυσσαλέος έρωτας μα τόσο ανθρώπινος κι ανακατωσούρικος. Η συγγραφέας έγραψε ένα αιρετικό μυθιστόρημα που στεφανώνεται στο τέλος με την κριτική του Ξενόπουλου. Καθώς και με το επίμετρο που μαθαίνουμε πολλές κι ενδιαφέρουσες πληροφορίες.
Τέλος ήτανε ένα βιβλίο που το έψαχνα πολύ καιρό να το αποκτήσω, είναι εξαντλημένο, και τελικά άξιζε τον κόπο.
Τέλος ήτανε ένα βιβλίο που το έψαχνα πολύ καιρό να το αποκτήσω, είναι εξαντλημένο, και τελικά άξιζε τον κόπο.
January 2, 2016
Το πιο εντυπωσιακό με αυτό το βιβλίο δεν είναι το ότι χάθηκε και ξαναβρέθηκε (αν και αυτό το γεγονός από μόνο του είναι αρκετά εντυπωσιακό).
Το πιο εντυπωσιακό είναι το θέμα του (προχωρημένο όχι απλά για το 1929 αλλά και για πολλά χρόνια αργότερα).
Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το περιβάλλον και ο τρόπος ζωής που περιγράφει.
Μιλάμε για το 1929 και οι φοιτητές (αγόρια και κορίτσια) ζουν περίπου όπως σήμερα. Με στέκια, έρωτες, κραιπάλες κλπ. Θα μπορούσε να έχει γραφτεί το 2010 ή να προσαρμοστεί στο 2010 με ελάχιστες διαφορές.
Αλλά ακόμα και η γραφή της συγγραφέως (ανώνυμη μες την επωνυμία της) είναι μοντέρνα. Μοντέρνα όχι για το 2015, αλλά οπωσδήποτε για το 1929.
Παρόλα αυτά, τα εντυπωσιακά, το βιβλίο έχει και τα θεματάκια του.
Η μονόπλευρη αφήγηση δεν ολοκληρώνει τους χαρακτήρες, ούτε καν την ίδια την αφηγήτρια.
Οι σκηνές μένουν ανολοκλήρωτες, σα να είναι ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα.
Και το τέλος, αν και οπωσδήποτε λυτρωτικό με μια πρώτη, επιφανειακή, ανάγνωση, τελικά αφήνει μια επίγευση της επίκειμενης καταστροφής, που δεν περιγράφεται ή προοικονομείται με κάποιο τρόπο, προβλέπεται όμως από τον σύγχρονο αναγνώστη με δεδομένο πώς πλέον ξέρουμε..
Η αγάπη σώζεται αλλά δεν σώζει τα πάντα.
Το πιο εντυπωσιακό είναι το θέμα του (προχωρημένο όχι απλά για το 1929 αλλά και για πολλά χρόνια αργότερα).
Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το περιβάλλον και ο τρόπος ζωής που περιγράφει.
Μιλάμε για το 1929 και οι φοιτητές (αγόρια και κορίτσια) ζουν περίπου όπως σήμερα. Με στέκια, έρωτες, κραιπάλες κλπ. Θα μπορούσε να έχει γραφτεί το 2010 ή να προσαρμοστεί στο 2010 με ελάχιστες διαφορές.
Αλλά ακόμα και η γραφή της συγγραφέως (ανώνυμη μες την επωνυμία της) είναι μοντέρνα. Μοντέρνα όχι για το 2015, αλλά οπωσδήποτε για το 1929.
Παρόλα αυτά, τα εντυπωσιακά, το βιβλίο έχει και τα θεματάκια του.
Η μονόπλευρη αφήγηση δεν ολοκληρώνει τους χαρακτήρες, ούτε καν την ίδια την αφηγήτρια.
Οι σκηνές μένουν ανολοκλήρωτες, σα να είναι ανάμεσα στο όνειρο και στην πραγματικότητα.
Και το τέλος, αν και οπωσδήποτε λυτρωτικό με μια πρώτη, επιφανειακή, ανάγνωση, τελικά αφήνει μια επίγευση της επίκειμενης καταστροφής, που δεν περιγράφεται ή προοικονομείται με κάποιο τρόπο, προβλέπεται όμως από τον σύγχρονο αναγνώστη με δεδομένο πώς πλέον ξέρουμε..
Η αγάπη σώζεται αλλά δεν σώζει τα πάντα.
June 27, 2022
«ακουμπώ το κεφάλι μου στο στήθος της και με σκεπάζει με το γιακά του παλτού της. με λικνίζει όπως η μητέρα το παιδί της.»
«μου δείχνει το ντεκολτέ της.
κι εφίλησα.»
ενδιαφέρον και μεσοπολεμικό. για τα σημερινά αναγνωστικά (μου) μάτια, η σχέση κι η αγάπη των δύο κοριτσιών είναι ασφυκτικά αφηγημένη και πολύ τοξική αλλά χρειάζεται, υποθέτω, να κοιτάξουμε το κείμενο (και) στα δικά του συμφραζόμενα. ακόμα κι έτσι, οι περιγραφές είναι όμορφες και λυρικές. υπάρχουν σπαρμένες εδώ κι εκεί μερικές σκέψεις πολύ συγκινητικές και ενδυναμωτικές: η αποφασιστικότητα κι η απλότητα με την οποία η ντόρα αποφασίζει πως χρειάζεται να χειραφετηθεί και να ανεξαρτητοποιηθεί οικονομικά από την οικογένειά της, η σχέση της με το διάβασμα και την επιστήμη, το θάρρος της να διεκδικήσει τον τρόπο που θέλει να ζει.
«μου δείχνει το ντεκολτέ της.
κι εφίλησα.»
ενδιαφέρον και μεσοπολεμικό. για τα σημερινά αναγνωστικά (μου) μάτια, η σχέση κι η αγάπη των δύο κοριτσιών είναι ασφυκτικά αφηγημένη και πολύ τοξική αλλά χρειάζεται, υποθέτω, να κοιτάξουμε το κείμενο (και) στα δικά του συμφραζόμενα. ακόμα κι έτσι, οι περιγραφές είναι όμορφες και λυρικές. υπάρχουν σπαρμένες εδώ κι εκεί μερικές σκέψεις πολύ συγκινητικές και ενδυναμωτικές: η αποφασιστικότητα κι η απλότητα με την οποία η ντόρα αποφασίζει πως χρειάζεται να χειραφετηθεί και να ανεξαρτητοποιηθεί οικονομικά από την οικογένειά της, η σχέση της με το διάβασμα και την επιστήμη, το θάρρος της να διεκδικήσει τον τρόπο που θέλει να ζει.
November 13, 2022
Απίστευτα πρωτοποριακό. Επίσης απίστευτο είναι το γεγονός ότι εκδόθηκε το 1929-κάποια σημεία του που αφορούν τη γυναικεία χειραφέτηση είναι επίκαιρα ακόμη σήμερα-και ότι εκθειάστηκε από τον μεγάλο Ξενόπουλο παρά το τολμηρό του θέμα. Όπως λέει και ο Ξενόπουλος "Μη νομίσετε τώρα πως θέλω να σας το συστήσω. Το πρώτο βιβλίο της δ. Ντόρας Ρωζέττη δεν είναι για τον καθένα." ...
[Εξαιρετικό το επίμετρο της Χριστίνας Ντουνιά, όπως εξαιρετική και η προσπάθειά της να βρεθούν τα δύο μοναδικά αντίτυπα του βιβλίου της Ρωζέττη που είχαν απομείνει από το 1929. Την ευχαριστούμε πολύ.]
[Εξαιρετικό το επίμετρο της Χριστίνας Ντουνιά, όπως εξαιρετική και η προσπάθειά της να βρεθούν τα δύο μοναδικά αντίτυπα του βιβλίου της Ρωζέττη που είχαν απομείνει από το 1929. Την ευχαριστούμε πολύ.]
March 10, 2013
It really touched my heart. Athenian life in '20s through a heartbroken woman's point of view. Two women trapped in a bourgeois prison. Will they manage to get free? However, there is another prison that they have to escape from as well, and that is themselves.
December 16, 2021
Σε αυτό το βιβλίο - ημερολόγιο η Ντόρα δεν αγαπάει απλώς την ερωμένη της, την λατρεύει.
Μια λατρεία που με έκανε να νιώσω άβολα στην αρχή καθώς με την γνώση του σήμερα (και τις ώρες ψυχοθεραπείας) μου φάνηκε τοξική και λόγω αυτού και επικίνδυνη. Ήθελα να τη ταρακουνήσω, να της πω πως δεν είναι έτσι ο έρωτας, ότι πρέπει να απαλλαχθεί από αυτά τα τρομερά για τον ψυχισμό της συναισθήματα - και τότε κατάλαβα πως για αυτήν αυτά τα σκαμπανεβάσματα της διάθεσης, ο ακραίος θαυμασμός όπως και η ακραία λύπη και ο θυμός, ήταν ο κόσμος όλος. Ήταν η έκφραση ενός έρωτα προσχηματικά κρυφού, σε μια Αθήνα έτοιμη να ανθίσει πολιτιστικά και κοινωνικά (μα δεν πρόλαβε).
Μέσα από τις περιγραφές της την φαντάστηκα στην πόλη να συναντά καλλιτέχνες σε υπόγεια, να βγαίνει για γλυκό με την αγαπημένη της, να τη φιλάει σε σοκάκια, να σπουδάζει στο χημικό.
Η Ντόρα είναι μια νέα γυναίκα που αν και με μια πρώτη ματιά μπορεί κάποιος να τη θεωρήσει σχεδόν αλλοπρόσαλλη συναισθηματικά, είναι στον πυρήνα του χαρακτήρα της απόλυτα συνειδητοποιημένη κοινωνικά (και πολιτικά). Σχολιάζει την θέση της γυναίκας, τη πραγματικότητα των σχέσεων και της ζωής, παίρνει αποφάσεις για τις οποίες γνωρίζει το κόστος.
Αν το καλοσκεφτώ, η Ντόρα είναι μια θαρραλέα γυναίκα.
Μια λατρεία που με έκανε να νιώσω άβολα στην αρχή καθώς με την γνώση του σήμερα (και τις ώρες ψυχοθεραπείας) μου φάνηκε τοξική και λόγω αυτού και επικίνδυνη. Ήθελα να τη ταρακουνήσω, να της πω πως δεν είναι έτσι ο έρωτας, ότι πρέπει να απαλλαχθεί από αυτά τα τρομερά για τον ψυχισμό της συναισθήματα - και τότε κατάλαβα πως για αυτήν αυτά τα σκαμπανεβάσματα της διάθεσης, ο ακραίος θαυμασμός όπως και η ακραία λύπη και ο θυμός, ήταν ο κόσμος όλος. Ήταν η έκφραση ενός έρωτα προσχηματικά κρυφού, σε μια Αθήνα έτοιμη να ανθίσει πολιτιστικά και κοινωνικά (μα δεν πρόλαβε).
Μέσα από τις περιγραφές της την φαντάστηκα στην πόλη να συναντά καλλιτέχνες σε υπόγεια, να βγαίνει για γλυκό με την αγαπημένη της, να τη φιλάει σε σοκάκια, να σπουδάζει στο χημικό.
Η Ντόρα είναι μια νέα γυναίκα που αν και με μια πρώτη ματιά μπορεί κάποιος να τη θεωρήσει σχεδόν αλλοπρόσαλλη συναισθηματικά, είναι στον πυρήνα του χαρακτήρα της απόλυτα συνειδητοποιημένη κοινωνικά (και πολιτικά). Σχολιάζει την θέση της γυναίκας, τη πραγματικότητα των σχέσεων και της ζωής, παίρνει αποφάσεις για τις οποίες γνωρίζει το κόστος.
Αν το καλοσκεφτώ, η Ντόρα είναι μια θαρραλέα γυναίκα.
December 10, 2023
Δεν περίμενα ποτέ να βρω τόσο παλιό βιβλίο τέτοιου περιεχομένου και συγκεκριμένα γραμμένο από ελληνίδα συγγραφέα. Αφηγείται τον έρωτα δυο γυναικών την δεκαετία του 1920...κοντεύουμε έναν αιώνα μετά 2023 και είναι ακόμα σχεδόν επίκαιρο! Σε αρκετά σημεία διέκρινα πολλές ομοιότητες με την ζωή και τις σκέψεις των φοιτητών σήμερα.
Το εντυπωσιακό όμως είναι το ποσό προχωρημένο είναι το βιβλίο για την εποχή αυτήν. Επιβεβαιώνεται αυτό και από τις αντιδράσεις του κόσμου αφού πρωτοεκδόθηκε το 1929 (το μίσησαν). Διαβάζοντας το επίμετρο συνειδητοποίησα πως είναι το πρώτο γνωστό βιβλίο έβερ που αναφέρεται αφιλτράριστα σε λεσβιακό έρωτα, χωρίς κρυμμένα νοήματα.
Μου άρεσε:)
Το εντυπωσιακό όμως είναι το ποσό προχωρημένο είναι το βιβλίο για την εποχή αυτήν. Επιβεβαιώνεται αυτό και από τις αντιδράσεις του κόσμου αφού πρωτοεκδόθηκε το 1929 (το μίσησαν). Διαβάζοντας το επίμετρο συνειδητοποίησα πως είναι το πρώτο γνωστό βιβλίο έβερ που αναφέρεται αφιλτράριστα σε λεσβιακό έρωτα, χωρίς κρυμμένα νοήματα.
Μου άρεσε:)
October 24, 2018
[Άρεσε στον Ξενόπουλο, άρεσε και σ' εμένα (!).]
January 10, 2018
Γνωρίστηκα με την Ερωμένη της, όταν σε μια από τις επισκέψεις μου σε κάποιο βιβλιοπωλείο την Άνοιξη του 2006, τράβηξε την προσοχή μου αυτό το βιβλίο. Κατ’ αρχήν, ο τολμηρός τίτλος, που υποδηλώνει ένα θέμα ταμπού για το έτος έκδοσης (1929), αλλά και για αρκετούς ακόμη και σήμερα, καθώς και το μάλλον ξενικό όνομα της συγγραφέα που υπήρχε μεγάλη πιθανότητα, όπως σκέφτηκα, να είναι ψευδώνυμο με κάποια κρυφή σημασία, ήταν παραπάνω από αρκετά για να κινήσουν την αναγνωστική μου περιέργεια. Χωρίς να υποκύψω σε κάποιου είδους πειρασμό να διαβάσω πρώτα το επίμετρο και την κριτική, ξεκίνησα την ανάγνωση.
Πολύ γρήγορα με συνεπήρε η αμεσότητα και η ειλικρίνεια της γραφής, το βάθος των συναισθημάτων των χαρακτήρων και η αγωνιώδης περιπέτεια ενός πραγματικά μεγάλου έρωτα που καμία σημασία δεν είχε αν επρόκειτο για έρωτα ομοφύλων ή ετεροφύλων. Γιατί, όπως επισημαίνει και ο ίδιος ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, «όταν εκείνος που μας παρουσιάζει το ανθρώπινο, έχει το χάρισμα να μας δείχνει μαζί και το βάθος, κάνει Τέχνη. Κι από το κράτος της Τέχνης τίποτα το ανθρώπινο δεν μένει έξω.»
Το βιβλίο εξιστορεί τον έρωτα δύο κοριτσιών στην Αθήνα του 1929, της Ντόρας, φοιτήτριας της Χημείας που είναι κάπως ‘εκκεντρική και λίγο αγοροκόριτσο’ και της Λίζας, μιας όμορφης και φιλάρεσκης κοπέλας που εργάζεται σ’ ένα γραφείο. Ο έρωτάς τους χαρακτηρίζεται από μανία και πάθος, χωρισμούς και σμιξίματα, αγωνία για την ταπείνωση και τον εξευτελισμό, αναζήτηση μιας διαφυγής και ελπίδας για το μέλλον.
Γράφει η Χριστίνα Ντουνιά στο Επίμετρο, μεταξύ άλλων: «…Δεν είναι τυχαίο ότι το μυθιστόρημα της Ντόρας Ρωζέττη εμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Στη διάρκεια της σημαντικής αυτής περιόδου τόσο στον ευρωπαϊκό όσο και στον ελληνικό χώρο και ιδιαίτερα στους κόλπους των διανοουμένων και καλλιτεχνών, εκδηλώνεται μια έντονη διάθεση ελευθερίας, κατάφασης της ερωτικής επιθυμίας και ανατροπής των κοινωνικών συμβάσεων. …Η ποίηση του Καβάφη κερδίζει την αθηναϊκή νεολαία, ο Λαπαθιώτης δεν κρύβει την ομοφυλοφιλία του δηλώνοντας ταυτόχρονα οπαδός του κομμουνιστικού οράματος, η Πολυδούρη εφαρμόζει αυτοσχέδια στη ζωή της τις ιδέες του φεμινιστικού κινήματος και ο Καρυωτάκης γράφει τις ανατρεπτικές του σάτιρες. …Ωστόσο αν ο άνεμος ερωτισμού και ελευθερίας που φυσά στα φοιτητικά και καλλιτεχνικά στέκια επιτρέπει στη Ρωζέττη το ρίσκο αυτού του τολμηρού εγχειρήματος, η ελληνική κοινωνία δεν είναι έτοιμη να το δεχτεί.»
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος γράφει στην κριτική του στη Νέα Εστία για το βιβλίο: «Δεν υπάρχει αμφιβολία. Η δ. Ρωζέττη ξέρει να γράφει. Έχει τη σκέψη λεπτή και βαθιά, η πινελιά της αποδίδει γραμμή, χρώμα κι ατμόσφαιρα. Αιστάνθηκε, φαίνεται, στη ζωή της, έναν μεγάλο πόνο κι έγραψε ένα θαυμάσιο βιβλίο. Θα γράψει κι άλλο; Ή θα μείνει μ’ αυτή μόνο την quasi αυτοβιογραφία; Δεν μπορούμε να πούμε.»
Όχι, η Ντόρα Ρωζέττη δεν έγραψε άλλο βιβλίο. Ίσως τρόμαξε, ίσως μετάνιωσε για την «Ερωμένη της», ίσως μεσολάβησαν άλλοι παράγοντες στη ζωή της, πάντως δεν έδωσε συνέχεια στην πένα της. Πολλοί, στη συνέχεια, ασχολήθηκαν περισσότερο με την ταυτότητα της συγγραφέως παρά για το ίδιο το βιβλίο. Έτσι λοιπόν, όσοι αναγνώστες ενδιαφέρονται γι’ αυτό το θέμα μπορούν να διαβάσουν το βιβλίο : Η ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΚΥΡΙΑ ΝΤΟΡΑ ΡΩΖΕΤΤΗ, Το νεανικό της λεύκωμα, της Ελένης Μπακοπούλου, Εκδόσεις Οδός Πανός, 2012
https://the-yellow-buses.blogspot.gr/...
Πολύ γρήγορα με συνεπήρε η αμεσότητα και η ειλικρίνεια της γραφής, το βάθος των συναισθημάτων των χαρακτήρων και η αγωνιώδης περιπέτεια ενός πραγματικά μεγάλου έρωτα που καμία σημασία δεν είχε αν επρόκειτο για έρωτα ομοφύλων ή ετεροφύλων. Γιατί, όπως επισημαίνει και ο ίδιος ο Γρηγόριος Ξενόπουλος, «όταν εκείνος που μας παρουσιάζει το ανθρώπινο, έχει το χάρισμα να μας δείχνει μαζί και το βάθος, κάνει Τέχνη. Κι από το κράτος της Τέχνης τίποτα το ανθρώπινο δεν μένει έξω.»
Το βιβλίο εξιστορεί τον έρωτα δύο κοριτσιών στην Αθήνα του 1929, της Ντόρας, φοιτήτριας της Χημείας που είναι κάπως ‘εκκεντρική και λίγο αγοροκόριτσο’ και της Λίζας, μιας όμορφης και φιλάρεσκης κοπέλας που εργάζεται σ’ ένα γραφείο. Ο έρωτάς τους χαρακτηρίζεται από μανία και πάθος, χωρισμούς και σμιξίματα, αγωνία για την ταπείνωση και τον εξευτελισμό, αναζήτηση μιας διαφυγής και ελπίδας για το μέλλον.
Γράφει η Χριστίνα Ντουνιά στο Επίμετρο, μεταξύ άλλων: «…Δεν είναι τυχαίο ότι το μυθιστόρημα της Ντόρας Ρωζέττη εμφανίζεται στα τέλη της δεκαετίας του 1920. Στη διάρκεια της σημαντικής αυτής περιόδου τόσο στον ευρωπαϊκό όσο και στον ελληνικό χώρο και ιδιαίτερα στους κόλπους των διανοουμένων και καλλιτεχνών, εκδηλώνεται μια έντονη διάθεση ελευθερίας, κατάφασης της ερωτικής επιθυμίας και ανατροπής των κοινωνικών συμβάσεων. …Η ποίηση του Καβάφη κερδίζει την αθηναϊκή νεολαία, ο Λαπαθιώτης δεν κρύβει την ομοφυλοφιλία του δηλώνοντας ταυτόχρονα οπαδός του κομμουνιστικού οράματος, η Πολυδούρη εφαρμόζει αυτοσχέδια στη ζωή της τις ιδέες του φεμινιστικού κινήματος και ο Καρυωτάκης γράφει τις ανατρεπτικές του σάτιρες. …Ωστόσο αν ο άνεμος ερωτισμού και ελευθερίας που φυσά στα φοιτητικά και καλλιτεχνικά στέκια επιτρέπει στη Ρωζέττη το ρίσκο αυτού του τολμηρού εγχειρήματος, η ελληνική κοινωνία δεν είναι έτοιμη να το δεχτεί.»
Ο Γρηγόριος Ξενόπουλος γράφει στην κριτική του στη Νέα Εστία για το βιβλίο: «Δεν υπάρχει αμφιβολία. Η δ. Ρωζέττη ξέρει να γράφει. Έχει τη σκέψη λεπτή και βαθιά, η πινελιά της αποδίδει γραμμή, χρώμα κι ατμόσφαιρα. Αιστάνθηκε, φαίνεται, στη ζωή της, έναν μεγάλο πόνο κι έγραψε ένα θαυμάσιο βιβλίο. Θα γράψει κι άλλο; Ή θα μείνει μ’ αυτή μόνο την quasi αυτοβιογραφία; Δεν μπορούμε να πούμε.»
Όχι, η Ντόρα Ρωζέττη δεν έγραψε άλλο βιβλίο. Ίσως τρόμαξε, ίσως μετάνιωσε για την «Ερωμένη της», ίσως μεσολάβησαν άλλοι παράγοντες στη ζωή της, πάντως δεν έδωσε συνέχεια στην πένα της. Πολλοί, στη συνέχεια, ασχολήθηκαν περισσότερο με την ταυτότητα της συγγραφέως παρά για το ίδιο το βιβλίο. Έτσι λοιπόν, όσοι αναγνώστες ενδιαφέρονται γι’ αυτό το θέμα μπορούν να διαβάσουν το βιβλίο : Η ΦΙΛΗ ΜΟΥ ΚΥΡΙΑ ΝΤΟΡΑ ΡΩΖΕΤΤΗ, Το νεανικό της λεύκωμα, της Ελένης Μπακοπούλου, Εκδόσεις Οδός Πανός, 2012
https://the-yellow-buses.blogspot.gr/...
November 8, 2023
Ένα πολύ δυνατό μυθιστόρημα (βιογραφική αφήγηση). Ο τρόπος γραφής της συγγραφέως είναι τόσο μοντέρνος που φαντάζει ως ένα ημερολόγιο μιας κοπέλας της τωρινής εποχής. Θα ήμουν ευχαριστημένη ακόμα και αν δεν υπήρχε το τέλος του βιβλίου που προστέθηκε μεταγενέστερα απο φίλους της Ντόρας, καθώς με το να μένει ανολοκλήρωτο το βιβλίο βλέπουμε και εμείς ως αναγνώστες της ωμότητα της ζωής της.
November 16, 2022
Η ιστορία του βιβλίου αυτού (χρονολογία - χάσιμο- θεματολογία κτλ ) το καθιστά από μόνη της ιδιαίτερο . Ωστοσο δεν ξέρω με κουρασε πολύ . Η σκηνές κοβοντουσαν απότομα , άλλαζε συνέχεια κεφάλαια και φλυαρούσε παρά πολύ .
June 30, 2015
Πολύ προχωρημένο για την εποχή του, ωραία γραφή, καθημερινή, βίαιη, άτεχνη αλλά απολαυστική.
February 7, 2025
«Σοφοί του κόσμου, ηθικολόγοι, ελάτε να με πείσετε πως δεν είναι έρωτας η ομοφυλόφιλη αυτή εκδήλωση, δεν είναι αγαλλίαση, φρενίτιδα, ευτυχία!...»
February 17, 2025
Είναι εξαιρετικά συγκινητικό πως σχεδόν έναν αιώνα μετά μάθαμε το αληθινό όνομα της συγγραφέως του βιβλίου, χάρη στην έρευνα γυναικών που το θεώρησαν σημαντικό.
September 28, 2025
Ένας παράφορος έρωτας μεταξύ δυο νέων γυναικών το μακρινό 1929. Η ιστορία αφορά την Ντόρα που ερωτεύεται την φίλη της και στην αρχή νιώθει πως αυτή η σχέση δεν θα έχει μέλλον. Οι δύο γυναίκες μέρα με τη μέρα έρχονται πιο κοντά και η αγάπη μέσα τους φουντώνει. Μια φλόγα που άλλοτε τις καίει και άλλοτε τις οδηγεί στον Παράδεισο, στην ευτυχία. Μια τα φτιάχνουν μία τα χαλούν. Δύο κόσμοι αντίθετοι που διψούν για αγάπη και αποδοχή. Οι δυσκολίες πολλές μα η Ντόρα δε διστάζει να πάει κόντρα στην οικογένεια της, στην κοινωνία και στους φίλους για να ζήσει ανεξάρτητη.
Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μορφή ημερολογίου που δεν κουράζει. Για το 2025 πάντως δεν έχει μέσα κάτι που προσβάλλει. Άραγε υπάρχει κάποιο μέρος όπου οι δυο αυτές γυναίκες μπορούν να ζήσουν τον έρωτά τους; Το τέλος το βρήκα καταπληκτικό.
Το βιβλίο είναι γραμμένο σε μορφή ημερολογίου που δεν κουράζει. Για το 2025 πάντως δεν έχει μέσα κάτι που προσβάλλει. Άραγε υπάρχει κάποιο μέρος όπου οι δυο αυτές γυναίκες μπορούν να ζήσουν τον έρωτά τους; Το τέλος το βρήκα καταπληκτικό.
October 21, 2022
Μπορώ να εκτιμήσω το βιβλίο για την εποχή του και αδιαμφισβήτητα η γραφή είναι υπέροχη για εμένα ωστόσο αυτό που περιγράφει ως αγάπη είναι εμμονή έως και emotional addiction. Στο τέλος έμεινα άφωνη γιατί μόνο τότε κατάλαβα ότι και η Λίζα αγαπά την Ντόρα. Δεν ήθελα να τελειώσει.
This entire review has been hidden because of spoilers.
December 14, 2024
Τολμηρό ακόμα και με σημερινά δεδομένα, ειλικρινές και χειμαρρώδες.
January 19, 2025
Υπέροχο, επίκαιρο και συγκινητικό.
July 9, 2025
Είναι ένα σημαντικό βιβλίο για την queer κοινότητα της Ελλάδας αλλά και του φεμινισμού. Μια λεσβιακή ιστορία αγάπης μέσα από την πένα μιας γυναίκας και όχι της πατριαρχίας
August 14, 2025
τόξικ γιούρι
August 20, 2025
ως λεσβία μπορώ να εγγυηθώ ότι είναι πολύ ριαλ βιβλίο
This entire review has been hidden because of spoilers.
November 20, 2012
πολύ ωραίο βιβλίο...
σαν χρονόμηχανή που σε κάνει ηδονοβλε��ία άλλων, πρωτινών εποχών!
σαν χρονόμηχανή που σε κάνει ηδονοβλε��ία άλλων, πρωτινών εποχών!
Displaying 1 - 23 of 23 reviews