Yazıyor musunuz? Hayır demeyin. Gözlerimle gördüm. Utanacak bir şey yok. Biliyorsunuz, benim de yazma problemim var. Kendinizi berbat mı hissediyorsunuz, berbat bir durumda mısınız? İlaç dokunuyor mu? Bağımlılığa karşı yapacak bir şey olmadığını mı düşünüyorsunuz? Yanılıyorsunuz. Yazmayı esin, bu mümkün, anlaşılmanız ve desteklenmeniz yeterli. Gelin, bir akşam kulübümze kattılın. Cinq-Diamands Sokağı'ndaki Caminto'nun arka tarafında toplanıyoruz. Gelin, yalnız değilisiniz.
Ta książka to rebus i literacka kunsztowna zabawa w stylu "Jeśli zimową nocą podróżny", ale czyta się ją o wiele mniej przyjemnie, niż Calvino. Doceniam, rozumiem, nawet się kilka razy zaśmiałam, ale nie czuję. Jedynie mnie zmęczyła. To nie jest dobry moment dla mojego mózgu na takie zabawy. Dlatego nie oceniam.
La maladie de vouloir écrire. Solution ? Un genre de Alcooliques anonymes pour les gens qui écrivent mal en ne vont jamais trouver un éditeur sérieux, mais ne savent pas comment arrêter à mettre stylo sur papier.