What do you think?
Rate this book
Stacja Jagodno #2
Marzenia szyte na miarę
Co łączy doktor Ewę z babcią Różą? Kto mieszka w tajemniczym dworku? Czy Tamara odnajdzie miłość? Jakie jeszcze sekrety skrywa urokliwe Jagodno w Górach Świętokrzyskich?
Stacja Jagodno to nie tylko sielski krajobraz, ale także świat pełen emocji – radości z sukcesów i smutku porażek, miłości i nienawiści, namiętności, samotności i nowych relacji. To przede wszystkim jednak losy kobiet, które bez względu na miejsce zamieszkania i wiek, czują podobnie i pragną szczęścia. W Jagodnie spotkacie ich wiele, poznacie siłę kobiecości i moc z niej płynącą.
Stacja Jagodno to nie tylko sielski krajobraz, ale także świat pełen emocji – radości z sukcesów i smutku porażek, miłości i nienawiści, namiętności, samotności i nowych relacji. To przede wszystkim jednak losy kobiet, które bez względu na miejsce zamieszkania i wiek, czują podobnie i pragną szczęścia. W Jagodnie spotkacie ich wiele, poznacie siłę kobiecości i moc z niej płynącą.
340 pages, Paperback
First published October 21, 2015
2 people are currently reading
25 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
December 30, 2022
Leniwa niedziela z książką. Miałam poczytać tylko godzinkę, a tu nagle książka mi się skończyła, a za oknem ciemno. Czyli drugi tom mnie nie zawiódł. Ba, podobał mi się bardziej niż pierwszy. Od razu łapię za trzeci z nadzieją, że rozwiąże się sprawa Łukasza, bo umieram z ciekawości.
July 18, 2018
„ - Może dawniej ludzie mieli więcej czasu na miłość?
- Więcej czasu?
- No tak. Nie spieszyli się. Powoli poznawali, musieli się dłużej starać, czekać na pocałunek czy seks. A potem nie spieszyli się tak ciągle, mieli czas na rozmowy, na przyjrzenie się drugiej osobie, zauważenie jej. A teraz – wszystko szybko – od razu do łóżka, potem ciągła gonitwa, bo przecież praca i zarobić trzeba na tyle rzeczy, nie? No i nie ma kiedy popatrzeć na tego, obok kogo się budzisz. Zresztą po co? Zawsze można zamienić na inną osobę. Tak jak z ciuchami – wiesz, że jakość kiepska, tu odstaje, tu uciska, ale ważne, że na początku dobrze wygląda, bo i tak w kolejnym sezonie spodoba ci się coś innego. A dawniej kupowało się rzeczy na lata, więc trzeba było dobrze wybrać, dopasować i dbać.”
Prawda jest taka, że choć trochę skarżyłam się na zwyczajność "Zaplątanej miłości", to i tak nie potrafiłam odmówić sobie sięgnięcia po drugą część Stacji Jagodno.
Tak bardzo polubiłam niektórych bohaterów, że po prostu musiałam zobaczyć, jak zakończą się pewne wątki poruszone jeszcze w pierwszej części. Autorka jednak wciąż nie przestaje mnie zaskakiwać. Pojawiły się bowiem kolejne historie, których zakończenia znowu chciałabym poznać. Wyczuwam potencjał w wielu wydarzeniach i czuję, że trzecia książka będzie petardą ;)
Czym zatem kusi nas Karolina Wilczyńska? Tajemniczym starym domem na leśnej polanie, dziwnym leśniczym który nie wzbudził mojego zaufania, znikającym od czasu do czasu Łukaszem, małą uroczą Nikolką i panną Zuzanną, której po prostu nie da się nie lubić.
W „Marzeniach szytych na miarę” zwróciłam uwagę przede wszystkim na barwne opisy. Całe otoczenie dworku zostało przedstawione w interesujący sposób. Aż ma się ochotę napić herbaty razem z jego mieszkankami. Sielskość polskiej wsi była o wiele ciekawsza niż przestrzeń samych Kielc. W książce znajdziemy także fragmenty opisujące wojnę i życie podczas jej trwania, dzięki czemu cofniemy się w przeszłość niektórych bohaterów.
Poza tym w tej części widać kobiecą siłę i pomysłowość. Oczywiście nie obyło się bez typowych rozterek sercowych, zapachów unoszących się w kuchni i prostoty dnia codziennego. Emocje grają tu jednak dość istotną rolę. Razem z bohaterami doświadczamy złości, smutku, radości, zniecierpliwienia, bezsilności i stanu zakochania. Doświadczamy życia. Prawdziwego, chwytającego za serce życia.
- Więcej czasu?
- No tak. Nie spieszyli się. Powoli poznawali, musieli się dłużej starać, czekać na pocałunek czy seks. A potem nie spieszyli się tak ciągle, mieli czas na rozmowy, na przyjrzenie się drugiej osobie, zauważenie jej. A teraz – wszystko szybko – od razu do łóżka, potem ciągła gonitwa, bo przecież praca i zarobić trzeba na tyle rzeczy, nie? No i nie ma kiedy popatrzeć na tego, obok kogo się budzisz. Zresztą po co? Zawsze można zamienić na inną osobę. Tak jak z ciuchami – wiesz, że jakość kiepska, tu odstaje, tu uciska, ale ważne, że na początku dobrze wygląda, bo i tak w kolejnym sezonie spodoba ci się coś innego. A dawniej kupowało się rzeczy na lata, więc trzeba było dobrze wybrać, dopasować i dbać.”
Prawda jest taka, że choć trochę skarżyłam się na zwyczajność "Zaplątanej miłości", to i tak nie potrafiłam odmówić sobie sięgnięcia po drugą część Stacji Jagodno.
Tak bardzo polubiłam niektórych bohaterów, że po prostu musiałam zobaczyć, jak zakończą się pewne wątki poruszone jeszcze w pierwszej części. Autorka jednak wciąż nie przestaje mnie zaskakiwać. Pojawiły się bowiem kolejne historie, których zakończenia znowu chciałabym poznać. Wyczuwam potencjał w wielu wydarzeniach i czuję, że trzecia książka będzie petardą ;)
Czym zatem kusi nas Karolina Wilczyńska? Tajemniczym starym domem na leśnej polanie, dziwnym leśniczym który nie wzbudził mojego zaufania, znikającym od czasu do czasu Łukaszem, małą uroczą Nikolką i panną Zuzanną, której po prostu nie da się nie lubić.
W „Marzeniach szytych na miarę” zwróciłam uwagę przede wszystkim na barwne opisy. Całe otoczenie dworku zostało przedstawione w interesujący sposób. Aż ma się ochotę napić herbaty razem z jego mieszkankami. Sielskość polskiej wsi była o wiele ciekawsza niż przestrzeń samych Kielc. W książce znajdziemy także fragmenty opisujące wojnę i życie podczas jej trwania, dzięki czemu cofniemy się w przeszłość niektórych bohaterów.
Poza tym w tej części widać kobiecą siłę i pomysłowość. Oczywiście nie obyło się bez typowych rozterek sercowych, zapachów unoszących się w kuchni i prostoty dnia codziennego. Emocje grają tu jednak dość istotną rolę. Razem z bohaterami doświadczamy złości, smutku, radości, zniecierpliwienia, bezsilności i stanu zakochania. Doświadczamy życia. Prawdziwego, chwytającego za serce życia.
January 8, 2026
czasami robimy coś i jesteśmy szczęśliwi tak po wierzchu, na chwilę. Jest przyjemnie, ale w głębi duszy czujemy, że to nie jest do końca dobre albo nic dobrego na dłużej nie przyniesie. A czasami musimy zrezygnować z tych przyjemności i robić rzeczy, które wiele nas kosztują, wymagają wyrzeczeń albo nie są przyjemne. Za to wiemy , że dzięki temu będzie lepiej i radość i zadowolenie przyjdą, ale później. Wtedy tak po wierzchu jest trudno, ale łatwo i lekko w głębi duszy.
- (...) Wiesz, przeżyli ze sobą ponad sześćdziesiąt lat. I chyba nadal bardzo się kochają....
- Pozazdrościć takiego uczucia. Że też nam się taka miłość nie przytrafia.
- Może dawniej ludzi mieli więcej czasu na miłość?
- Więcej czasu?
- No tak. Nie spieszyli się. Powoli poznawali, musieli się dłużej starać, czekać na pocałunek czy seks. A potem nie spieszyli się tak ciągle, mieli czas na rozmowy, na przyjrzenie się drugiej osobie, zauważenie jej. A teraz - wszystko szybko - od razu do łóżka, potem ciągła gonitwa, bo przecież praca i zarobić trzeba na tyle rzeczy, nie? No i nie ma kiedy popatrzeć na tego, obok kogo się budzisz. Zresztą po co? Zawsze można zamienić na inną osobę. Tak jak z ciuchami - wiesz, że jakość kiepska, tu odstaje, tu uciska, ale ważne, że na początku dobrze wygląda, bo i tak w kolejnym sezonie spodoba ci się coś innego. A dawniej kupowało się rzeczy na lata, więc trzeba było dobrze wybrać, dopasować i dbać.
Musisz wiedzieć, czego chcesz. Co ci pasuje, co lubisz. I wtedy dopiero je tworzyć, uszyć najlepsze dla siebie. Wymarzyć sobie i potem te marzenia zrealizować. Swoje, nie czyjeś.
- Takie marzenia szyte na miarę?
Są książki i serie po których lekturze myślisz wyłącznie o dobrych i ważnych rzeczach.
Przychodzą Ci do głowy ludzie,których kochasz , albo po prostu tacy, którzy coś w Tobie zmienili.
Takie dobre i ciepłe emocje pozostawiła we mnie powieść Karoliny Wilczyńskiej.
Tamara i jej córka Marysia przeżyły bardzo trudny okres , lecz powoli odbudowują swoje relacje i uczą sie ufać sobie nawzajem.
Spokój jak zawsze odnajdują w pewnym białym domku na końcu małej wsi Borowa u babci Róży.
Tym razem każda z bohaterek przeżywa własne rozterki - Tamara stara się sprostać wszystkim obowiązkom, a na jej drodze ponownie stają mężczyźni- leśniczy Szymon i Łukasz- ten, który w oczach wielu osób jest tylko kłopotem.
Który z nich ma czyste intencje?
Marysia za to znów otwiera serce , a Kamil, który zdecydowanie się do tego przyczynia zyskuje sympatię.
Nastolatkowie poznają dwie, całkiem prawdziwe arystokratki-siostry Zuzannę i Julię Leszczyńskie - te z kolei skrywają bardzo ciekawą i trudną przeszłość.
Kolejną osobą ważną w całej opowieści są oczywiście Róża i Zofia - ta druga jest ma bez wątpienia wiele talentów , lecz jest bardzo niedoceniana przez córkę Kasię i zięcia Jarka.
Czy seniorka zdecyduje się postawić na siebie?
Niemniej i istotną postacią jest Ewa i to jej losy wywołały u mnie bolesne ukłucie w sercu, …bo właśnie w takich momentach najmocniej czuć, że „Marzenia szyte na miarę” nie są jedynie obyczajową opowieścią, ale książką o wyborach, które bolą, i o odwadze, by w końcu zacząć żyć w zgodzie ze sobą.
Losy Ewy pokazują, jak łatwo jest zgubić siebie, próbując spełniać cudze oczekiwania, i jak wysoką cenę płaci się za milczenie. Jej historia nie krzyczy – ona cicho pęka w środku, zostawiając po sobie niepokój i smutek, który długo nie chce zniknąć. To jedna z tych postaci, które zostają z czytelnikiem na długo po zamknięciu książki.
Karolina Wilczyńska po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o emocjach zwyczajnych ludzi w sposób niezwykle prawdziwy. Tu nie ma łatwych rozwiązań ani bajkowych zakończeń. Są za to relacje, które trzeba naprawiać powoli, miłości, które wymagają cierpliwości, i decyzje, które na początku bolą, ale z czasem przynoszą ulgę i spokój. Autorka pięknie pokazuje różnicę między tym, co daje chwilową przyjemność, a tym, co buduje szczęście na dłużej.
Borowa znów staje się miejscem bezpiecznym – przestrzenią, w której można się zatrzymać, posłuchać własnego serca i zrozumieć, że marzenia naprawdę warto szyć na miarę, a nie nosić te, które ktoś inny nam narzucił. Relacje międzypokoleniowe, ciepło bijące od babci Róży, niedopowiedzenia, które w końcu domagają się prawdy – wszystko to tworzy historię pełną uważności i czułości.
To książka, która otula, ale jednocześnie skłania do refleksji. O miłości, która dojrzewa. O potrzebie bycia zauważonym. O tym, że nigdy nie jest za późno, by wybrać siebie.
„Marzenia szyte na miarę” zostawiają w sercu ciepło, spokój i tę cichą nadzieję, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można jeszcze uszyć życie dokładnie takie, jakie naprawdę do nas pasuje.
- (...) Wiesz, przeżyli ze sobą ponad sześćdziesiąt lat. I chyba nadal bardzo się kochają....
- Pozazdrościć takiego uczucia. Że też nam się taka miłość nie przytrafia.
- Może dawniej ludzi mieli więcej czasu na miłość?
- Więcej czasu?
- No tak. Nie spieszyli się. Powoli poznawali, musieli się dłużej starać, czekać na pocałunek czy seks. A potem nie spieszyli się tak ciągle, mieli czas na rozmowy, na przyjrzenie się drugiej osobie, zauważenie jej. A teraz - wszystko szybko - od razu do łóżka, potem ciągła gonitwa, bo przecież praca i zarobić trzeba na tyle rzeczy, nie? No i nie ma kiedy popatrzeć na tego, obok kogo się budzisz. Zresztą po co? Zawsze można zamienić na inną osobę. Tak jak z ciuchami - wiesz, że jakość kiepska, tu odstaje, tu uciska, ale ważne, że na początku dobrze wygląda, bo i tak w kolejnym sezonie spodoba ci się coś innego. A dawniej kupowało się rzeczy na lata, więc trzeba było dobrze wybrać, dopasować i dbać.
Musisz wiedzieć, czego chcesz. Co ci pasuje, co lubisz. I wtedy dopiero je tworzyć, uszyć najlepsze dla siebie. Wymarzyć sobie i potem te marzenia zrealizować. Swoje, nie czyjeś.
- Takie marzenia szyte na miarę?
Są książki i serie po których lekturze myślisz wyłącznie o dobrych i ważnych rzeczach.
Przychodzą Ci do głowy ludzie,których kochasz , albo po prostu tacy, którzy coś w Tobie zmienili.
Takie dobre i ciepłe emocje pozostawiła we mnie powieść Karoliny Wilczyńskiej.
Tamara i jej córka Marysia przeżyły bardzo trudny okres , lecz powoli odbudowują swoje relacje i uczą sie ufać sobie nawzajem.
Spokój jak zawsze odnajdują w pewnym białym domku na końcu małej wsi Borowa u babci Róży.
Tym razem każda z bohaterek przeżywa własne rozterki - Tamara stara się sprostać wszystkim obowiązkom, a na jej drodze ponownie stają mężczyźni- leśniczy Szymon i Łukasz- ten, który w oczach wielu osób jest tylko kłopotem.
Który z nich ma czyste intencje?
Marysia za to znów otwiera serce , a Kamil, który zdecydowanie się do tego przyczynia zyskuje sympatię.
Nastolatkowie poznają dwie, całkiem prawdziwe arystokratki-siostry Zuzannę i Julię Leszczyńskie - te z kolei skrywają bardzo ciekawą i trudną przeszłość.
Kolejną osobą ważną w całej opowieści są oczywiście Róża i Zofia - ta druga jest ma bez wątpienia wiele talentów , lecz jest bardzo niedoceniana przez córkę Kasię i zięcia Jarka.
Czy seniorka zdecyduje się postawić na siebie?
Niemniej i istotną postacią jest Ewa i to jej losy wywołały u mnie bolesne ukłucie w sercu, …bo właśnie w takich momentach najmocniej czuć, że „Marzenia szyte na miarę” nie są jedynie obyczajową opowieścią, ale książką o wyborach, które bolą, i o odwadze, by w końcu zacząć żyć w zgodzie ze sobą.
Losy Ewy pokazują, jak łatwo jest zgubić siebie, próbując spełniać cudze oczekiwania, i jak wysoką cenę płaci się za milczenie. Jej historia nie krzyczy – ona cicho pęka w środku, zostawiając po sobie niepokój i smutek, który długo nie chce zniknąć. To jedna z tych postaci, które zostają z czytelnikiem na długo po zamknięciu książki.
Karolina Wilczyńska po raz kolejny udowadnia, że potrafi pisać o emocjach zwyczajnych ludzi w sposób niezwykle prawdziwy. Tu nie ma łatwych rozwiązań ani bajkowych zakończeń. Są za to relacje, które trzeba naprawiać powoli, miłości, które wymagają cierpliwości, i decyzje, które na początku bolą, ale z czasem przynoszą ulgę i spokój. Autorka pięknie pokazuje różnicę między tym, co daje chwilową przyjemność, a tym, co buduje szczęście na dłużej.
Borowa znów staje się miejscem bezpiecznym – przestrzenią, w której można się zatrzymać, posłuchać własnego serca i zrozumieć, że marzenia naprawdę warto szyć na miarę, a nie nosić te, które ktoś inny nam narzucił. Relacje międzypokoleniowe, ciepło bijące od babci Róży, niedopowiedzenia, które w końcu domagają się prawdy – wszystko to tworzy historię pełną uważności i czułości.
To książka, która otula, ale jednocześnie skłania do refleksji. O miłości, która dojrzewa. O potrzebie bycia zauważonym. O tym, że nigdy nie jest za późno, by wybrać siebie.
„Marzenia szyte na miarę” zostawiają w sercu ciepło, spokój i tę cichą nadzieję, że nawet po najtrudniejszych doświadczeniach można jeszcze uszyć życie dokładnie takie, jakie naprawdę do nas pasuje.
June 28, 2025
Lubisz historie, w których czuć zapach domowej szarlotki, ciepło rodzinnych relacji i echo tajemnic przeszłości?
Jeśli tak jak ja czasem tęsknisz za światem, w którym ludzie jeszcze mają czas na rozmowę przy herbacie, a dobroć i zaufanie mają znaczenie - koniecznie sięgnij po „Marzenia szyte na miarę” Karoliny Wilczyńskiej.
To druga część serii „Stacja Jagodno” i… nie da się jej czytać bez emocji. Od pierwszej strony znowu jestem w białym domku Babci Rózi, gdzie czas płynie wolniej, a każdy kąt ma swój sekret. Tamara i Marysia stają się tu nie tylko bohaterkami, ale i przewodniczkami po Jagodnie - malowniczej miejscowości u podnóża Gór Świętokrzyskich, gdzie codzienność przeplata się z magią wspomnień i siłą kobiecej solidarności.
Zachwyciło mnie to, jak autorka potrafi oddać klimat miejsca. Góry, lasy, mały dworek ukryty gdzieś w gęstwinie, herbatki z fiołków i ciasteczka na werandzie - brzmi sielankowo? I dobrze, bo to właśnie ta sielskość pozwala zagłębić się w emocje. W „Marzeniach…” nic nie jest przerysowane, wszystko pachnie życiem. Jest choroba i samotność, jest miłość i namiętność, są trudne decyzje i ogromna potrzeba bliskości.
Ale najpiękniejsze są tu relacje. Międzypokoleniowe, zbudowane na cierpliwości i zaufaniu. Zachwyciła mnie postać starszych sióstr - Zuzanny i Julii - mieszkających samotnie w leśnym dworku, z początku nieufnych, wręcz chłodnych. A jednak Marysia potrafi do nich dotrzeć. Te sceny mają w sobie coś bardzo prawdziwego - pokazują, jak często za oschłością kryje się potrzeba bliskości.
Nie sposób nie wspomnieć o Babci Rózi, która już w poprzednim tomie skradła moje serce. Jest ciepła, mądra i uparta - taka, jaką każda z nas chciałaby mieć w swoim życiu. Jej dom staje się dla wielu azylem - również dla czytelnika. To miejsce, do którego chce się wracać.
Karolina Wilczyńska stworzyła historię, która otula. Nie brak tu dramatów i sekretów, ale one nie przytłaczają. Zamiast tego skłaniają do refleksji nad tym, co naprawdę ważne: rodzina, akceptacja, miłość. I to niezależnie od wieku czy doświadczeń. Książka jest też pięknym hołdem dla kobiet - tych młodych, które dopiero szukają swojej drogi, i tych starszych, które tę drogę już przeszły, ale nadal mają wiele do powiedzenia.
Cieszę się, że są takie książki - spokojne, ale nie nudne, emocjonalne, ale nie ckliwe. „Marzenia szyte na miarę” to opowieść jak miękki koc w jesienny wieczór. Idealna na chwilę zatrzymania w codziennym pędzie. Czytałam ją z uśmiechem i łzą w oku. I wiem jedno: Jagodno jeszcze nie powiedziało ostatniego słowa. A ja już szykuję się na kolejną wizytę.
Ocena: 9/10 - za klimat, za emocje, za bohaterów, z którymi chce się zaprzyjaźnić.
Jeśli tak jak ja czasem tęsknisz za światem, w którym ludzie jeszcze mają czas na rozmowę przy herbacie, a dobroć i zaufanie mają znaczenie - koniecznie sięgnij po „Marzenia szyte na miarę” Karoliny Wilczyńskiej.
To druga część serii „Stacja Jagodno” i… nie da się jej czytać bez emocji. Od pierwszej strony znowu jestem w białym domku Babci Rózi, gdzie czas płynie wolniej, a każdy kąt ma swój sekret. Tamara i Marysia stają się tu nie tylko bohaterkami, ale i przewodniczkami po Jagodnie - malowniczej miejscowości u podnóża Gór Świętokrzyskich, gdzie codzienność przeplata się z magią wspomnień i siłą kobiecej solidarności.
Zachwyciło mnie to, jak autorka potrafi oddać klimat miejsca. Góry, lasy, mały dworek ukryty gdzieś w gęstwinie, herbatki z fiołków i ciasteczka na werandzie - brzmi sielankowo? I dobrze, bo to właśnie ta sielskość pozwala zagłębić się w emocje. W „Marzeniach…” nic nie jest przerysowane, wszystko pachnie życiem. Jest choroba i samotność, jest miłość i namiętność, są trudne decyzje i ogromna potrzeba bliskości.
Ale najpiękniejsze są tu relacje. Międzypokoleniowe, zbudowane na cierpliwości i zaufaniu. Zachwyciła mnie postać starszych sióstr - Zuzanny i Julii - mieszkających samotnie w leśnym dworku, z początku nieufnych, wręcz chłodnych. A jednak Marysia potrafi do nich dotrzeć. Te sceny mają w sobie coś bardzo prawdziwego - pokazują, jak często za oschłością kryje się potrzeba bliskości.
Nie sposób nie wspomnieć o Babci Rózi, która już w poprzednim tomie skradła moje serce. Jest ciepła, mądra i uparta - taka, jaką każda z nas chciałaby mieć w swoim życiu. Jej dom staje się dla wielu azylem - również dla czytelnika. To miejsce, do którego chce się wracać.
Karolina Wilczyńska stworzyła historię, która otula. Nie brak tu dramatów i sekretów, ale one nie przytłaczają. Zamiast tego skłaniają do refleksji nad tym, co naprawdę ważne: rodzina, akceptacja, miłość. I to niezależnie od wieku czy doświadczeń. Książka jest też pięknym hołdem dla kobiet - tych młodych, które dopiero szukają swojej drogi, i tych starszych, które tę drogę już przeszły, ale nadal mają wiele do powiedzenia.
Cieszę się, że są takie książki - spokojne, ale nie nudne, emocjonalne, ale nie ckliwe. „Marzenia szyte na miarę” to opowieść jak miękki koc w jesienny wieczór. Idealna na chwilę zatrzymania w codziennym pędzie. Czytałam ją z uśmiechem i łzą w oku. I wiem jedno: Jagodno jeszcze nie powiedziało ostatniego słowa. A ja już szykuję się na kolejną wizytę.
Ocena: 9/10 - za klimat, za emocje, za bohaterów, z którymi chce się zaprzyjaźnić.
August 9, 2025
Czy można stworzyć życie skrojone idealnie do swoich potrzeb?
Czy niespodziewane zmiany mogą zaprowadzić nas do szczęścia?
Kochani, chciałabym Was serdecznie zachęcić do sięgnięcia po drugi tom serii „Stacja Jagodno”, gdzie emocje, relacje i kobieca siła przeplatają się w pełnej barw, życiowej historii.
W „Marzeniach szytych na miarę” Karolina Wilczyńska kontynuuje opowieść o Tamarze, Ewie, babci Róży i mieszkańcach tajemniczego dworku. Każda z bohaterek mierzy się tu z własnymi pragnieniami, wątpliwościami i niełatwymi wyborami, które – choć nie prowadzą prostą drogą – uczą, że warto sięgać po swoje marzenia, a nie te narzucone z zewnątrz.
Autorka z ogromną czułością i lekkością pokazuje, że szczęście nie zawsze przychodzi od razu. Czasem trzeba coś poświęcić, zatrzymać się, pomyśleć, a nawet… poczekać. Ta historia działa jak drogowskaz – przypomina, by żyć w zgodzie ze sobą i nie bać się zmian.
To opowieść o sile kobiet – niezależnie od wieku czy doświadczeń – o ich emocjach, potrzebach, wyborach i drodze do spełnienia. Jeśli szukacie ciepłej, refleksyjnej książki, która pozwoli Wam na chwilę oddechu i doda otuchy – ta historia jest uszyta właśnie dla Was.
📌 PS. Książka ma przepięknie barwione brzegi – coś dla miłośników estetycznych wydań!
Fani audiobooków też mogą szykować słuchawki, ponieważ jest nagrany audiobook - czyta Klaudia Bełcik, która ma bardzo biegły głos. Idealny do tej historii. 🎧
Cytaty:
„Musisz wiedzieć, czego chcesz. Co ci pasuje, co lubisz. I wtedy dopiero je tworzyć, uszyć najlepsze dla siebie. Wymarzyć sobie i potem te marzenia zrealizować. Swoje, nie czyjeś. - Takie marzenia szyte na miarę?”
„Czasami robimy coś i jesteśmy szczęśliwi tak po wierzchu, na chwilę. Jest przyjemnie, ale w głębi duszy czujemy, że to nie jest do końca dobre albo nic dobrego na dłużej nie przyniesie. A czasami musimy zrezygnować z tych przyjemności i robić rzeczy, które wiele nas kosztują, wymagają wyrzeczeń albo nie są przyjemne. Za to wiemy , że dzięki temu będzie lepiej i radość i zadowolenie przyjdą, ale później. Wtedy tak po wierzchu jest trudno, ale łatwo i lekko w głębi duszy.”
Czy niespodziewane zmiany mogą zaprowadzić nas do szczęścia?
Kochani, chciałabym Was serdecznie zachęcić do sięgnięcia po drugi tom serii „Stacja Jagodno”, gdzie emocje, relacje i kobieca siła przeplatają się w pełnej barw, życiowej historii.
W „Marzeniach szytych na miarę” Karolina Wilczyńska kontynuuje opowieść o Tamarze, Ewie, babci Róży i mieszkańcach tajemniczego dworku. Każda z bohaterek mierzy się tu z własnymi pragnieniami, wątpliwościami i niełatwymi wyborami, które – choć nie prowadzą prostą drogą – uczą, że warto sięgać po swoje marzenia, a nie te narzucone z zewnątrz.
Autorka z ogromną czułością i lekkością pokazuje, że szczęście nie zawsze przychodzi od razu. Czasem trzeba coś poświęcić, zatrzymać się, pomyśleć, a nawet… poczekać. Ta historia działa jak drogowskaz – przypomina, by żyć w zgodzie ze sobą i nie bać się zmian.
To opowieść o sile kobiet – niezależnie od wieku czy doświadczeń – o ich emocjach, potrzebach, wyborach i drodze do spełnienia. Jeśli szukacie ciepłej, refleksyjnej książki, która pozwoli Wam na chwilę oddechu i doda otuchy – ta historia jest uszyta właśnie dla Was.
📌 PS. Książka ma przepięknie barwione brzegi – coś dla miłośników estetycznych wydań!
Fani audiobooków też mogą szykować słuchawki, ponieważ jest nagrany audiobook - czyta Klaudia Bełcik, która ma bardzo biegły głos. Idealny do tej historii. 🎧
Cytaty:
„Musisz wiedzieć, czego chcesz. Co ci pasuje, co lubisz. I wtedy dopiero je tworzyć, uszyć najlepsze dla siebie. Wymarzyć sobie i potem te marzenia zrealizować. Swoje, nie czyjeś. - Takie marzenia szyte na miarę?”
„Czasami robimy coś i jesteśmy szczęśliwi tak po wierzchu, na chwilę. Jest przyjemnie, ale w głębi duszy czujemy, że to nie jest do końca dobre albo nic dobrego na dłużej nie przyniesie. A czasami musimy zrezygnować z tych przyjemności i robić rzeczy, które wiele nas kosztują, wymagają wyrzeczeń albo nie są przyjemne. Za to wiemy , że dzięki temu będzie lepiej i radość i zadowolenie przyjdą, ale później. Wtedy tak po wierzchu jest trudno, ale łatwo i lekko w głębi duszy.”
September 4, 2025
🔥🔥🔥RECENZJA 🔥🔥🔥
Dzień dobry Kochani. Zapraszam Was dzisiaj bardzo serdecznie na moją recenzję na temat książki @karolina_wilczynska_autorka pt. ,,Stacja Jagodno. Marzenia szyte na miarę". Książkę tą miałam przyjemność przeczytać dzięki #współpracabarterowa z wydawnictwem @skarpawarszawska.
Tamara wspólnie ze swoją nastoletnią córką Marysią z dnia na dzień coraz lepiej się dogadują. Udało im się pokonać problemy jakie stanęły im na drodze i wspólnie pracują nad ich relacją. Kobiety bardzo też przejęły się zdrowiem babci Róży, która trafiła do szpitala, i zamierzają zrobić wszystko aby jej pomóc w powrocie do zdrowia. Niestety ów fakt nie podoba się matce Tamary, która zarzuca jej iż z powodu obcej kobiety zaniedbuje własną matkę. A fakt zbliżających się świąt jeszcze bardziej zaognia konflikt. Jednak każdą wolną chwilę spędzają u Róży. Pewnego dnia Marysią podczas spaceru trafia na tajemniczy dworek w środku lasu zajmowany przez dwie bardzo specyficzne osoby.
Jak potoczą się dalsze losy Tamary, Marysi oraz babci Róży? Czy Pani Ewa zdecyduje się wyznać dlaczego tak bardzo nie lubi starszej Pani? Kim okażą się mieszkanki tajemniczego dworku?
Muszę wam powiedzieć iż z niecierpliwością czekałam na kolejną część o losach tych silnych oraz wspaniałych kobiet. Z przyjemnością towarzyszyłam bohaterkom w ich codziennym życiu oraz jak każdego dnia zmagali się z problemami. Autorka pokazuje nam iż nie ważne w jakim wieku jesteśmy i z czym się zmagamy, zawsze warto walczyć o własne szczęście. Nigdy nie należy się poddawać. Jest to bardzo przyjemna obyczajówka, która umili wam wieczór i pozwoli się oderwać od własnych problemów. Oczywiście nie mogę nie wspomnieć o tym jak cudownie została ona wydana. Okładka, która przyciąga wzrok i zachęca do czytania a do tego barwione brzegi, które są wprost cudowne. Aż nie mogę się doczekać aby sięgnąć po kolejną część.
Bardzo dziękuję wydawnictwu @skarpawarszawska
za egzemplarz książki do recenzji 😘😘
#recenzja #współpracabarterowa #współpracarecenzencka #skarpawarszawska #stacjajagodno #polecamprzeczytać #wartoprzeczytać #silnekobiety #marzeniaszytenamiarę #bookstagramtopasja #rudaczyta2022 #readingbooks📚
Dzień dobry Kochani. Zapraszam Was dzisiaj bardzo serdecznie na moją recenzję na temat książki @karolina_wilczynska_autorka pt. ,,Stacja Jagodno. Marzenia szyte na miarę". Książkę tą miałam przyjemność przeczytać dzięki #współpracabarterowa z wydawnictwem @skarpawarszawska.
Tamara wspólnie ze swoją nastoletnią córką Marysią z dnia na dzień coraz lepiej się dogadują. Udało im się pokonać problemy jakie stanęły im na drodze i wspólnie pracują nad ich relacją. Kobiety bardzo też przejęły się zdrowiem babci Róży, która trafiła do szpitala, i zamierzają zrobić wszystko aby jej pomóc w powrocie do zdrowia. Niestety ów fakt nie podoba się matce Tamary, która zarzuca jej iż z powodu obcej kobiety zaniedbuje własną matkę. A fakt zbliżających się świąt jeszcze bardziej zaognia konflikt. Jednak każdą wolną chwilę spędzają u Róży. Pewnego dnia Marysią podczas spaceru trafia na tajemniczy dworek w środku lasu zajmowany przez dwie bardzo specyficzne osoby.
Jak potoczą się dalsze losy Tamary, Marysi oraz babci Róży? Czy Pani Ewa zdecyduje się wyznać dlaczego tak bardzo nie lubi starszej Pani? Kim okażą się mieszkanki tajemniczego dworku?
Muszę wam powiedzieć iż z niecierpliwością czekałam na kolejną część o losach tych silnych oraz wspaniałych kobiet. Z przyjemnością towarzyszyłam bohaterkom w ich codziennym życiu oraz jak każdego dnia zmagali się z problemami. Autorka pokazuje nam iż nie ważne w jakim wieku jesteśmy i z czym się zmagamy, zawsze warto walczyć o własne szczęście. Nigdy nie należy się poddawać. Jest to bardzo przyjemna obyczajówka, która umili wam wieczór i pozwoli się oderwać od własnych problemów. Oczywiście nie mogę nie wspomnieć o tym jak cudownie została ona wydana. Okładka, która przyciąga wzrok i zachęca do czytania a do tego barwione brzegi, które są wprost cudowne. Aż nie mogę się doczekać aby sięgnąć po kolejną część.
Bardzo dziękuję wydawnictwu @skarpawarszawska
za egzemplarz książki do recenzji 😘😘
#recenzja #współpracabarterowa #współpracarecenzencka #skarpawarszawska #stacjajagodno #polecamprzeczytać #wartoprzeczytać #silnekobiety #marzeniaszytenamiarę #bookstagramtopasja #rudaczyta2022 #readingbooks📚
August 10, 2025
Dziś zaglądam do Was, aby przedstawić kolejny tom sagi „Stacja Jagodno” pod tytułem „Marzenia szyte na miarę” Karolina Wilczyńska, wydawnictwo Skarpa Warszawska.
Powiem, wam że czkałam na ten tom i z dużą ciekawością po niego sięgnęłam, jednak minusem jest to że muszę czekać na kontynuację. Przez książkę przepłynęłam i nawet nie wiem kiedy znalazłam się na ostatniej stronie. Powoli odkrywamy coraz więcej sekretów i szczegółów z przeszłości życia bohaterek. Ewa dźwiga tajemnicę swojego życia, a w pewnym momencie czuje, że przyszedł czas aby wyjawić prawdę. Jaki wpływ to wyznanie będzie miało na dalsze życie i los bohaterek? Co tak naprawdę łączy Ewę oraz Różę?
Pojawia się nowy wątek, który mnie bardzo zaciekawił, a mianowicie dworek ukryty wśród drzew. Bardzo ciekawi mnie jaka tajemnica ukryta jest w jego murach. Poznajemy tu również historię kolejnej kobiety, która poświęca się dla córki, zięcia oraz wnuków, a zamian za to nawet nie otrzymuje miłego słowa.
Autorka w swoją powieść wplata ważne tematy jak trudne relacje rodzinne, nowe znajomości, pokazanie że warto mieć marzenia i darzyć aby je spełnić, nie odkładać ich na później, gdyż im bardziej są zakurzone tym ciężej z ich realizacją.
Polecam Wam obie książki, a ja wyglądam już niecierpliwie kontynuacji.
Powiem, wam że czkałam na ten tom i z dużą ciekawością po niego sięgnęłam, jednak minusem jest to że muszę czekać na kontynuację. Przez książkę przepłynęłam i nawet nie wiem kiedy znalazłam się na ostatniej stronie. Powoli odkrywamy coraz więcej sekretów i szczegółów z przeszłości życia bohaterek. Ewa dźwiga tajemnicę swojego życia, a w pewnym momencie czuje, że przyszedł czas aby wyjawić prawdę. Jaki wpływ to wyznanie będzie miało na dalsze życie i los bohaterek? Co tak naprawdę łączy Ewę oraz Różę?
Pojawia się nowy wątek, który mnie bardzo zaciekawił, a mianowicie dworek ukryty wśród drzew. Bardzo ciekawi mnie jaka tajemnica ukryta jest w jego murach. Poznajemy tu również historię kolejnej kobiety, która poświęca się dla córki, zięcia oraz wnuków, a zamian za to nawet nie otrzymuje miłego słowa.
Autorka w swoją powieść wplata ważne tematy jak trudne relacje rodzinne, nowe znajomości, pokazanie że warto mieć marzenia i darzyć aby je spełnić, nie odkładać ich na później, gdyż im bardziej są zakurzone tym ciężej z ich realizacją.
Polecam Wam obie książki, a ja wyglądam już niecierpliwie kontynuacji.
July 30, 2025
Drugi tom znanej i lubianej serii pt.:”Stacja Jagodno”. Jak dobrze, że została wznowiona. Akcja nabiera tempa.
Jak to przy seriach, trudno pisać o fabule, bez spoilerowania, ale spróbuję.
W życiu Tamary stabilizacja, Marysia nadrabia stracony czas w szkole. Babcia Róża wychodzi ze szpitala, Tamara martwi się o nią- a to jest solą w oku jej matki. Dlaczego? Tu się pojawi taki plot twist, że nie zgadniecie. Tak, poznamy tajemnicę, która łączy doktor Ewę z babcią Różą.
Jednak moim ulubionym wątkiem, jest tajemniczy opuszczony dworek w środku lasu i jego mieszkanki. Marysia poznaje hrabianki. Ekscentryczne staruszki skradły moje serce i nie mogę się doczekać kontynuacji, by poznać je bliżej, odkryć kim są i co sprawiło, że zaszyły się w dworku z dala od innych. Kolejne tajemnice i sekrety rodzinne- to lubię. To, co sprawia, że Jagodno wciąga od pierwszych stron, to trudne relacje międzyludzkie, losy kobiet, które bez względu na wiek i pochodzenie, chcą być zrozumiane i szczęśliwe. Optymistyczna i ciepła historia. Bardzo polecam!
Jak to przy seriach, trudno pisać o fabule, bez spoilerowania, ale spróbuję.
W życiu Tamary stabilizacja, Marysia nadrabia stracony czas w szkole. Babcia Róża wychodzi ze szpitala, Tamara martwi się o nią- a to jest solą w oku jej matki. Dlaczego? Tu się pojawi taki plot twist, że nie zgadniecie. Tak, poznamy tajemnicę, która łączy doktor Ewę z babcią Różą.
Jednak moim ulubionym wątkiem, jest tajemniczy opuszczony dworek w środku lasu i jego mieszkanki. Marysia poznaje hrabianki. Ekscentryczne staruszki skradły moje serce i nie mogę się doczekać kontynuacji, by poznać je bliżej, odkryć kim są i co sprawiło, że zaszyły się w dworku z dala od innych. Kolejne tajemnice i sekrety rodzinne- to lubię. To, co sprawia, że Jagodno wciąga od pierwszych stron, to trudne relacje międzyludzkie, losy kobiet, które bez względu na wiek i pochodzenie, chcą być zrozumiane i szczęśliwe. Optymistyczna i ciepła historia. Bardzo polecam!
January 29, 2019
Drugi tom "Marzenia szyte na miarę" zachowuje podobny, idylliczny klimat jak tom pierwszy. Autorka kolejny raz umila nam czas w towarzystwie Tamary, Marysi i Babci Róży. Poznajemy też nowe postacie, które zdecydowanie uatrakcyjniają powieść, czyniąc ją jeszcze bardziej nietuzinkową. Fajnym pomysłem było ulokowanie w książce elementu starego dworku i hrabianek Leszczyńskich. Nadał on tajemniczości i sprawił, że "Marzenia szyte na miarę" stały się jeszcze bardziej emocjonujące.
April 19, 2020
Bardzo pozytywna, ciepła i mądra opowieść.
June 10, 2023
3.25 stars
August 24, 2025
Tak bardzo mi było szkoda babci Zosi, a Jarkowi najchętniej dałabym w pysk 🤬
Displaying 1 - 13 of 13 reviews