ทัณฑ์วิวาห์ลวง

by ม่านแก้ว

"ไสหัวออกไปซะ!..." เขาไปเปิดลิ้นชักชั้นบนสุดของโต๊ะข้างเตียงดึงเอกสารในซองสีน้ำตาลออกมาโยนใส่หน้าเธออย่างหยาบคาย ถึงไม่ต้องเก็บขึ้นมาดูก็รู้ว่ามันคืออะไร เธอเห็นมันแล้วในคืนแต่งงานและไม่เคยเหลืบตาไปดูอีกเลยรู้ตลอดว่ามันยังนอนแน่นิ่งอยู่ในลิ้นชักตรงนั้น
"ก่อนไปก็เซ็นซะด้วย คืนอิสระให้ผม ปลดปล่อยผมจากการแต่งงานบ้าๆ นี่เสียที"
"การแต่งงานกับน้องเอ๋ย มันทำให้พี่จินเป็นทุกข์มากเลยหรือคะ"
"ใช่ เป็นทุกข์อย่างที่สุด เธอน่าจะรู้ดีอยู่แล้วไม่ใช่หรือไง การต้องแต่งงานกับคนที่เราไม่ได้รัก มันจะไปมีความสุขได้ยังไง" เขาจงใจตอกย้ำความเจ็บปวดให้เธอราวกับไม่เห็นใบหน้าขาวซีดนั้น
"เป็นทุกข์เพราะต้องแต่งงานกับน้องเอ๋ย หรือเป็นทุกข์เพราะไปรยาจากไปกันแน่คะ" มือบางที่สั่นระริกกันแน่นอยู่ที่หน้าตัก แต่สายตายังคงมุ่งมั่นจ้องมองเขาอย่างรอคอยคำตอบ ไม่ว่าเขาจะตอบมายังไงมันคงไม่ทำให้เธอเจ็บไปมากกว่านี้อีกแล้ว

416 pages, Paperback

Published October 1, 2015

Reviews

[Fish Lapass · Rating 4 out of 5]

ฮือๆๆๆๆๆๆ อ่านไปก็น้ำตาคลอไป จุดเสียด แน่นในทรวง หูอื้อ ตาลาย คล้ายจะหายใจไม่ออก มันเสียดแทงอารมณ์ ทำไมถึงได้ทำร้ายกันได้ขนาดนั้น พระเจ้า....ลูกอยากร้องไห้...แต่มันร้อง-ไม่-ออก เปิดเรื่องได้น่ารัก หวานแหววด้วยธีมของเจ้าชายมาปรากฎตัวให้สาวน้อยด้อยประสบการณ์โลกภายนอก ได้จำฝังใจกับความประทับใจจนกลายเป็นความรักที่ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหน เจ้าชายคนนี้ก็ยังเป็นเจ้าของหัวใจเธออยู่ตลอด ขอชมนักเขียนเป็นการส่วนตัวค่ะ งานนี้ส่งอารมณ์ให้คนอ่านรู้สึกไปกับตัวละคร ไม่ว่าจะเป็นความรู้สึกของคนที่แอบรัก ที่ต้องทำใจให้ได้ว่าเขามีคนรักแล้ว หรือความรู้สึกหวาดระแวงคนรักที่กลับมาเจอคนในความทรงจำ หรือความรู้สึกเจ็บหนึบกับการเปลี่ยนไปของคนบางคนจากหน้ามือ...เป็นหลังเต่า ห๊ะ!!! ใช่แล้วค่ะ จากหน้ามือที่แสนนุ่มนวล น่าสัมผัส กลายไปเป็นหลังเต่าที่แสนกระด้าง ทำร้ายความรู้สึกได้อย่างเลือดเย็น ก็รู้อยู่นะว่าชอบกินหญ้าน่ะ แต่ก็อยากให้หาโอเมก้ามาบำรุงสมองซะด้วยเลย กว่าจะฉลาดขึ้นมารู้มั้ยว่า...มัน-สาย-เกิน-ไป