Κάθε τέλος μια αρχή

by π. Χαράλαμπος Παπαδόπουλος

Εγώ θα σ' το πω απλά και ανθρώπινα, στο δικό μου πνευματικό επίπεδο που είναι χαμηλό και γήινο, γιατί κουράστηκα από τις υψηλές αναλύσεις.
Μην περιμένεις η ζωή να σε ρωτήσει εάν και πόσο αντέχεις. Δεν θα συμβεί ποτέ.
Μην περιμένεις να βρεθούν οι τέλειες συνθήκες για να πεις "θα ζήσω". Ζήσε σήμερα.
Μην περιμένεις να βρεις τον τέλειο πατέρα ή μάνα για να μην έχεις τραύματα.
Μην περιμένεις να βρεις τον τέλειο σύζυγο, γιατί απλά δεν θα τον βρεις ποτέ.
Μην περιμένεις να κάνεις τα τέλεια παιδιά, γιατί απλά δεν υπάρχουν.
Μην περιμένεις να συναντήσεις τους τέλειους φίλους, γιατί ούτε εσύ είσαι.
Μην περιμένεις να δουλέψεις στην ιδανική δουλειά, γιατί απλά θα μείνεις άνεργος.
Μην περιμένεις να δεις τον Θεό ως ένα "ον" που κατεβαίνει από τους ουρανούς σε μορφή χολιγουντιανής ταινίας. Απλά δεν θα συμβεί ποτέ και θα χάσεις την ευκαιρία να Τον συναντήσεις στην καθημερινότητά σου.
Μην περιμένεις να έχεις την τέλεια παρέα για να πας ένα περίπατο. Ξεκίνα έστω και μόνος. Στην διαδρομή, θα συναντήσεις συνοδοιπόρους.

128 pages, Paperback

First published November 2, 2015

About the author

Ο πατήρ Χαράλαμπος Παπαδόπουλος γεννήθηκε το 1975 στο Ηράκλειο Κρήτης.

Από μαθητής Γυμνασίου, ήρθε σε επαφή με εναλλακτικούς πολιτικούς, φιλοσοφικούς και μουσικούς χώρους. Αργότερα θα εισέλθει στο χώρο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Μελέτησε με ιδιαίτερη αγάπη και επιμέλεια θεολογία και ψυχολογία. Ασχολήθηκε με τις νέες μορφές πληροφοριακής επικοινωνίας, ιδιαιτέρως με το blogging δημιουργώντας πολλά blog με σημαντικότερο το π. Λίβυος.

Σήμερα ζει στην νότια Κρήτη, στο χωριό Πύργος, μεταξύ Αστερουσίων Ορέων και Λιβυκού Πελάγους. Είναι εφημέριος στην ενορία Αγ. Ειρήνης Πύργου όπου αναπτύσσει δραστηριότητες γύρω από την ποιμαντική προσέγγιση του σύγχρονου ανθρώπου και συγκεκριμένα των νέων.

Reviews

[Maria Bikaki · Rating 4 out of 5]

Θα μ πορούσαμε λοιπόν να πούμε με μια ρεαλιστική πνευματική ματιά ότι δεν υπάρχει καλός και κακός δρόμος. Όχι, δεν χρειάζεται ν’ απογοητεύεσαι. Η θλ΄΄ιψη στα μάτια σου, το σφίξιμο στην καρδιά σου, τα τρεμάμενα χέρια δεν είναι μετάνοια. Φόβος και ενοχή είναι. Γιατί σου είπαν ότι πρέπει να είσαι πάντα τέλειος, να είσαι κάπως για να σε αποδέχονται εσύ τον εαυτό σου. Κάθε που ραγίζει το προφίλ σου από ένα λάθος, κλονίζεσαι, χάνεσαι και πεθαίνεις, αισθάνεσαι ότι θα έρθει πάλι η τιμωρία, η απόρριψη απέναντι στο κακό παιδί. Όχι δεν υπάρχει λάθος και σωστό. Όλα είναι δρόμος. Το σωστό σε πάει στο λάθος και το λάθος στο σωστό. Όταν χάνεις, τότε βρίσκεις, και όταν πεθαίνεις, τότε ανασταίνεσαι. Μάθε λοιπόν πως υπάρχει Κάποιος που δε σε τιμωρεί για τα λάθη σου. Που σε αγαπά υπερβολικά στην αμαρτία, αστοχία και πτώση σου. Που σε κρατά αγκαλιά τότε που δε μπορείς να σύρεις τα πόδια σου. Μάθε πως πέρα από το σωστό και το λάθος, το καλό και το κακό στέκει η Αγάπη.


Τη μια μέρα αισθανόμαστε αναστημένοι και την άλλη στον πάτο της κόλασης. Πότε λυτρωμένοι και πότε αλύτρωτοι στην πατρίδα της καρδιάς και των ονείρων μας. Τα συναισθήματα μας μια μυρίζουν την άνοιξη και βάλσαμο και μια βαρυχειμωνιά, σαπισμένα φύλλα, χαλασμένες φωλιές, ακατοίκητες και αποχαιρετισμένες. Μια διαρκής εναλλαγή μας συντηρεί μα και συνάμα μας πληγώνει. Μας ωθεί μπροστά δίνοντας μας κουράγιο, αλλά ταυτόχρονα μας απελπίζει με την αστάθεια και ασάφεια της. Ο φόβος μεγεθύνεται πάντα στο ρευστό της ζωής, στο απρόβλεπτο που κατοικεί στα λεπτά που περνάνε και δεν ξέρεις τι μπορούν να σου φανερώσουν. Είναι στιγμές που νιώθεις το κορμί σου γεμάτο ορμή και πάθος προς τη ζωή, τα φιλέματα, τα δώρα και τα κανάκια της. Και είναι άλλες στιγμές που το σώμα είναι μαραμένο και παραδομένο δίχως μάχη και αγώνα στη ραστώνη, τη βαριά μελαγχολία των προσδοκιών. Μην ξεχνάτε ότι οσο γοητευόμαστε, απογοητευόμαστε. Και όσο μεγαλύτερο και άπιαστο είναι το όνειρο, τόσο χειρότερα τρομακτικός είναι ο εφιάλτης. Άλλωστε όταν υψώνεις τον πήχη, η ενδεχόμενη πτώση φαντάζει καταστροφική. Γεννάται το ερώτημα τι κάνω με αυτή τη θλίψη, με την αδυναμία να αντιμετωπίσω με αισιοδοξία την καθημερινότητα της ζωής; Αντιστέκομαι; Παραδίνομαι; Πως διαχειρίζομαι το συναίσθημα αυτό που πολλές φορές απειλεί να με καταπιεί;

[Eleni · Rating 4 out of 5]

Μετά το πέρας του συγκεκριμένου βιβλίου το πρώτο που ένιωσα: γαλήνη. Πρόκειται για ένα βιβλίο ευκολοδιάβαστο, με μεστό και απόλυτα κατανοητό λόγο και καθιστά ικανή την ολοκλήρωσή του μόλις μέσα σε λίγες ώρες. Υπήρξαν αποσπάσματα του βιβλίου με τα οποία ταυτίστηκα και άλλα που μου προκάλεσαν έκπληξη και πιο συγκεκριμένα συνειδητοποίηση κάποιων καθημερινών καταστάσεων που ποτέ δεν είχα σκεφτεί με τέτοιο τρόπο όπως αυτόν του π. Χαράλαμπου. Τον ευγνωμονώ και τον ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου γι' αυτό το υπέροχο έργο του.

Αξίζει οποιοσδήποτε να το διαβάσει, είτε πιστεύει είτε όχι στο Χριστιανισμό (γιατί πρόκειται για ένα βιβλίο κατά κύριο λόγο θρησκευτικό, όμως μπορείτε να το σκεφτείτε σαν μια εναλλακτική όψη του ίδιου πράγματος κι έτσι ενδεχομένως να δεχτείτε πιο εύκολα τη συνεχή αναφορά στο Θεό και στη σημασία της αγάπης από την πλευρά του Χριστιανισμού) και σας υπόσχομαι πως έχοντας το μυαλό σας "ανοιχτό", οι αλήθειες που μας παρουσιάζονται στο "Κάθε τέλος μια αρχή" θα είναι το έναυσμα για την αρχή της δικής σας αυτογνωσίας.

[Eleni · Rating 5 out of 5]

Ένα βιβλίο με μικρά κεφάλαια, σαν επιστολές που όμως ενώ φαίνονται απλά έχουν βαθύ νόημα και θέλουν μελέτη