Wanderland

by Paul Baeten Gronda

Het is drie dagen voor een grote tentoonstelling van zijn werk wanneer de jonge schilder Igor Nast na vele jaren plots gebeld wordt door zijn halfbroer. Hun vader werd ziek en zal weldra sterven.

Tot dan had je kunnen denken dat Igor Nast alles mee had. Hij vond ooit de liefde. Hij kende vervolgens succes. Hij maakte fortuin.

Toch heerst er in Igor een grote onrust. Hij wordt achtervolgd door een groeiende duisternis en in geen van de huizen die hij op aanraden van zijn megalomane agent kocht, voelt hij zich thuis.

Igor laat het werk en het succes achter om zijn zieke vader op te zoeken. Een vader die hij als kind zag vertrekken en aan wie hij naar eigen zeggen geen enkele herinnering koestert. In het huis van zijn vader leert hij zijn vervreemde familie kennen. Zijn halfbroers, zijn verloren zus, zijn bijzondere neefje. Alles lijkt te verlopen zoals gevreesd, tot blijkt dat vader Nast nog een laatste grote verrassing in petto heeft. Wat die verrassing uiteindelijk zal opleveren, had Igor nooit kunnen voorzien.

Je zou kunnen denken dat de jonge schilder Igor Nast alles mee had, maar dan sta je waarschijnlijk te dicht bij het doek.

Genres: Fiction

224 pages, Paperback

Published November 1, 2015

About the author

Paul Baeten Gronda is een Vlaams schrijver en columnist.

Paul Baeten Gronda in de Nederlandstalige Wikipedia

Paul Baeten Gronda is a Flemish writer and columnist.

Reviews

[Christine Bonheure · Rating 3 out of 5]

Ik ken Paul Baeten Gronda alleen maar van zijn columns in De Morgen, en daar houd ik wel van. Genoeg om ook eens een roman van hem uit te proberen. En dat bleek een meevaller. Ik houd van het familieverhaal, de puntgave schrijfstijl en de vaak aanwezige humor. Sommige dialogen mogen er echt zijn. Het is het verhaal over een doodzieke papa die vier vrouwen heeft versleten en hier en daar een paar kinderen maakte. Die groeien op als verweesde halfbroers en -zussen zonder elkaar echt te kennen, op enkele korte ontmoetingen na. Nu de vader zijn laatste dagen doormaakt, komen ze allemaal nog even samen om afscheid te nemen. En zoiets is altijd spannend en onvoorspelbaar. Hier en daar missen de karakters wat diepgang, maar dat is niet altijd slecht, dan doe je gewoon een beroep op je eigen fantasie. Ik ga meer van hem lezen.

[Laurent De Maertelaer · Rating 3 out of 5]

De mondaine pijn van het zijn ontrafelt tot korte, schrijnende scènes: bijgestaan door een neurotisch legertje halfbroers en -zus, begraaft een bekende, rijke schilder zijn vader en diens woelig verleden. Bijzonder sfeervol, stilistisch sober maar trefzeker en bij momenten erg grappig. Het boek dat al jaren in Baeten Gronda sluimerde, is ontwaakt. En klauwt. Laten we Baeten Gronda met z'n allen goed in de gaten houden: een nog beter boek zit er dik in.

[Pieter Serrien · Rating 3 out of 5]

Geen grote fan, maar het leest wel lekker weg. Wat me vooral stoort aan de boeken van Gronda is dat hij altijd zo'n rijke tisten als hoofdpersonages neemt, mannen die de top hebben bereikt maar toch nog leegte voelen. Niet zo mijn ding...

[Wim Chielens · Rating 2 out of 5]

Dit zou een zeer emotioneel verhaal kunnen zijn van een man die zijn zusje verloor na een tragisch ongeluk, die zijn moeder vroeg verloor, die zijn grote liefde verloor toen ze plots verdween en nauwelijks een band had met zijn vader, die 5 kinderen uit 3 huwelijken had. Baeten Gronda hanteert echter zo'n afstandelijke stijl (zoals Roderik Six dat ook zo graag doet) dat het verhaal je als lezer ook snel koud laat. Wat overblijft is een zich voortkabbelend verhaal van 5 broers en zussen die weinig voor elkaar voelen en gedoemd zijn om samen te verblijven in het huis van hun vader, aan een meer in Zwitserland. Daartussen geweven is er het onduidelijke verhaal van de verdwenen geliefde en nog een politieverhoor dat uiteindelijk weinig terzake blijkt te doen. Het is allemaal redelijk mooi in taal gegoten, maar ach...

[Nadia · Rating 2 out of 5]

Wat een tijdverlies was het lezen van dit boek ! Ik heb me heel de tijd afgevraagd waar dit boek heen ging en wanneer het interessant zou worden. Waar ik bijvoorbeeld een hekel aan heb is dat er een naam/personage wordt geïntroduceerd zonder meer info. Ik sus me dan met de gedachte : lees verder, het zal wel duidelijk worden. Wie Delmira is wordt inderdaad later duidelijk maar de scènes in het wolkenhuis, de vage vriendin, het gedoe rond het licht,… het blijft allemaal vaag. De andere verhaallijn over de vader die op sterven ligt en de onderlinge verstandhouding met de halfbroers/-zus kon me niet boeien. Desondanks is het boek vlot geschreven en liet het zich vlot lezen en was het gelukkig uit vooraleer ik me nog eens kon afvragen wanneer het verhaal nu echt zou kantelen en interessant ging worden. Neen, wat mij betreft geen aanrader, maar gelukkig kunnen smaken verschillen.

[PDW · Rating 3 out of 5]

Ik lees zelden recente boeken, maar dit was een aangename verrassing. Er staat geen woord teveel in, vond recensent Marc Cloostermans. Zo is het precies.

[Elweesk · Rating 5 out of 5]

Vijf keer heb ik dit boek al gelezen. Wat een parel.

[Bernd · Rating 3 out of 5]

P.B.Gronda kende ik niet als romanschrijver, wel van korte artikels in Focus Knack. Maar hij heeft talent voor het verwoorden van vervreemde familierelaties. En hier en daar een trefzekere omschrijving van liefde. Ik geef er eentje: "Mijn lief was geen godin maar ze was als een nieuwe zomerdag".

[Niki Vervaeke · Rating 3 out of 5]

Je bent jong, succesvol en je vader, de vader van velen, ligt op sterven, of zo wordt het je toch verteld.
Igor Nast, schilder (van doeken, heel succesvolle, dure doeken), zoon, broer, halfbroer en vriend. We krijgen zijn verhaal te lezen, zijn jeugd, afgewisseld met latere passages, doorspekt met het nu en het sterfproces van zijn vader en de interactie met zijn familie. Igor wordt niet snel meer geraakt, veel gevoel ging verloren, ongewild. Hij voelt wel de angst, voor het afnemen van het licht, en de afstand tussen zichzelf en zijn familie, zijn geliefde, zichzelf.
Een mooi boek, heel vlot geschreven maar toch met de nodige tristesse. Ook een aantal heel rake zinnen en beschrijvingen.

http://www.knack.be/nieuws/boeken/ope...

[Caro · Rating 4 out of 5]

Heel mooi uitgebalanceerd verhaal, waarin er evenveel niet verteld wordt als wel. Paul Baeten Gronda laat heel veel open, maar dat is niet storend. Hij hanteert een uitgepuurde stijl, schrijft geen woord te veel.
Ik koos dit boek omdat ik hou van de columns van PB Gronda in Knack Focus. In dit boek slaat hij een heel andere toon aan, maar een roman is dan ook geen column. Wanderland heb ik heel graag gelezen.

[Bram Van Praet · Rating 4 out of 5]

Gronda heeft met dit boek een meeslepend verhaal geschreven dat je doet wegdromen. Het boek riep beelden op van mijn eigen leven en deed me terugdenken aan mijn eigen verleden. De roman is een fragmentarisch verhaal waarbij verschillende puzzelstukken steeds beter in elkaar passen. Dit roept de nodige vragen op die je goesting geven om verder te lezen. Het einde typeert voor mij de roman die me met vragen achterlaat en aan het denken zet. Samengevat: een aanrader!

[Andy Detaille]

Ik hou van de columns van P.B. Gronda. Hij is een zeer talentvol schrijver en zijn boeken worden beter en beter maar een meesterwerk is dit daarom zeker nog niet, daarvoor is het nog te doorwrocht en te vol van effectenbejag. Ik blijf'echter in hem geloven. Kom op Paul! One from the heart!

[Kim · Rating 5 out of 5]

Zo verdomd mooi.

[Geert · Rating 3 out of 5]

Leuk, vlot gelezen. Vergelijkbaar met Roxy? Sfeerschepping OK. Moest misschien verder uitgediept worden? En waarom dat item waar de zon verdwijnt...