Lost and Found ตัวตนหล่นหาย ปารากวัยหาเจอ

by ฐิตวินน์ คำเจริญ

เมื่อหนุ่มวัยรุ่นลูสเซอร์ อ้วน สิว ซึมเซา เหม่อลอย มองโลกในแง่ง่อย ไม่ค่อยชอบชีวิตและตัวตนของตัวเอง ตัดสินใจหนีจากสิ่งแวดล้อมเดิมๆ ที่น่าเบื่อ เพื่อพาตัวเองข้ามโลกสู่ประเทศปารากวัยในอเมริกาใต้ ที่นั่น เขาพบครอบครัวที่สอง มิตรภาพ ความสนุกสนานของชีวิต และที่คิดไม่ถึง-ตัวตนใหม่ที่ต่างจากเดิมราวกับกลายเป็นคนละคน

Genres: Nonfiction

336 pages, Paperback

First published January 1, 2009

Reviews

[Torn Marom · Rating 5 out of 5]

เป็นหนังสือที่เปิดโลกวัฒนธรรมปารากวัย และประเทศในแถบละตินมาก ชอบอ่านแนวบันทึกประสบการณ์เพราะอยากรู้ว่าเขาเจออะไรมาบ้าง เล่มนี้ไม่ทำให้ผิดหวัง ยิ่งอ่านยิ่งอยากรู้ว่ามันจะเรื่องซ่าๆ ภาษาวัยรุ่นละตินอะไรมาอีก เล่มนี้เป็นเรื่องแรกเลยมั้งที่อ่านเรื่องของเด็กแลกเปลี่ยน พออ่านแล้วก็เห็นเลยว่าทำไมระยะเวลาแค่หนึ่งปีในต่างแดนมันถึงทำให้คนเติบโตได้ขนาดนี้ อ่านจบพูดกับตัวเองประโยคเดียวเลยว่า "ทำไมตอนเด็กเอ็งไม่รู้จักไปหาโครงการอะไรยังงี้วะ!" ฮาา

[Nuttawat Kalapat · Rating 5 out of 5]

เป็นชีวิตafs 1ปีที่อ่านแล้ว

สนุกเฉย
ตรงไปตรงมา กระชับ จริงใจ
และเปิดโลก

ว่าเห้ย คนปารากวัยสนุก อาหารน่าสนใจ
บ้านเมืองน่าสนใจแฮะ

[Narumol_tama · Rating 4 out of 5]

He went ten thousand miles...to become a non-loser... ประโยคนี้จั่วอยู่บนหัวหนังสือหน้าปกลายเส้นการ์ตูนเด็กหนุ่มในเครื่องแบบนักเรียนใส่แว่นหัวเกรียนบุคลิกติ๋มๆ ไม่บอกก็เดาได้ไม่ยากว่าเป็นเนิร์ดตัวพ่อ ลายเส้นการ์ตูนตัดกับพื้นหลังสีส้ม และฟ้อนท์ตัวหนังสือสีขาวใหญ่ยักษ์ว่า "Lost and Found"

นอกจากประโยคจั่วหัวข้างต้นแล้ว คำโปรยปกหลังก็เป็นอีกหนึ่งส่วนที่ทำให้หนังสือเล่มนี้น่าสนใจสุดๆจนต้องหยิบเดินไปจ่ายตังค์ แต่ไม่ใช่เพราะหนังสือเล่มนี้น่าสนใจไม่เพียงพอถึงได้มาอ่านเอาตอนนี้ทั้งๆที่ตีพิมพ์และซื้อไว้ตั้งแต่ปี 2552 นู่น

ปารากวัยหนึ่งปี!! มันช่างเป็นประสบการณ์ชีวิตที่คนไทยหนึ่งในหมื่นแสนหรือล้านจะได้พบเจอ ปกติเราจะพบเห็นแต่เด็กนักเรียนไปเรียนต่ออเมริกา อังกฤษ ญี่ปุ่น ออสเตรเลีย และอื่นๆ แต่ไม่ยักจะเจอนักเรียนไปเรียนที่ปารากวัย!! ดินแดนที่ห่างไกลแต่มีสีสันในแบบฉบับอเมริกาใต้ ปารากวัยสำหรับเรา นอกจากนักฟุตบอลกระชากใจ "โรเก้ ซานตา ครูส" แล้วเราก็ไม่รู้จักอะไรอีกเลยนอกจากว่าปารากวัยเป็นหนึ่งในประเทศที่เล่นฟุตบอลเก่งประเทศหนึ่งของโลก

ฐิตวินน์ (หรือ ดีเจปาล์มในปัจจุบัน) แม้ในวัยสิบหก แต่ก็มีกึ๋นอยู่ไม่น้อยระดับที่รู้ตัวได้ว่าชีวิตวัยสิบหกของตัวเองมันไม่เติมเต็ม มีอะไรบางอย่างขาดๆหายๆ ถ้าเป็นเด็กชาติตะวันตก อายุสิบหกก็เป็นวัยปกติที่เติบโตมากพอที่จะเลือกชีวิตเส้นทางที่ตัวเองจะเดินไปได้แล้ว แต่สำหรับเด็กไทย ส่วนมากเรายังอยู่ในกรอบที่พ่อแม่และคนหมู่มากขีดเอาไว้ ปาล์มเองในวัยสิบหกก็ไม่ต่างกัน เลือกเรียนสายวิทย์ที่ตัวเองไม่ได้ชอบ พอค้นพบว่าไม่ใช่สิ่งที่ตัวเองต้องการ จะไปเรียกร้องกับแม่ขอสอบเข้าสายศิลป์ในปีหน้า แม่ก็ส่ายหัว อีกครั้งที่เราคิดว่าคุณปาล์มมีกึ๋นพอตัวที่ไปขอแม่อย่างนั้น เพราะหลายๆคนคงไม่กล้าแม้แต่จะคิด เรื่องที่จะเสียเวลาเรียนไปหนึ่งปีเป็นเรื่องที่รับได้ยากในเมืองไทยเพราะไม่มีใคร "กล้า" ทำกัน (ทั้งๆที่เรียนช้าไปหนึ่งปีก็ไม่ได้ผิดหรือโลกจะแตกซะหน่อย) และอย่างสุดท้ายที่เราว่าคุณปาล์มมีกึ๋นที่สุดก็ตรงที่เลือกที่จะหยุดและออกไปค้นหาตัวเองใหม่ แถมเท่ที่สุดที่เลือกไปเยือนดินแดนอเมริกาใต้อย่างปารากวัย

"Lost and Found" เป็นหนังสือที่อ่านง่ายเหมือนกำลังนั่งฟังใครคนหนึ่งเล่าเรื่องอะไรบางอย่างอยู่ และหลายๆครั้งก็แอบทำให้เรามีน้ำตาซึมขึ้นมาบ้าง ชีวิตหนึ่งปีที่ปารากวัยของคุณปาล์มมันครบรสครบเครื่องสมกับคำว่า "ชีวิต" เพราะชีวิตก็มีสุขทุกข์ขึ้นลงเศร้าเหงาวนเวียนกันไป บางเรื่องเราก็เลือกที่จะเปลี่ยนได้ บางเรื่องเราก็เปลี่ยนไม่ได้นอกจากเปลี่ยนทัศนคติหรือเปลี่ยนตัวเราเอง คุณปาล์มบอกว่าหนึ่งปีที่ปารากวัยเป็นหนึ่งปีที่สนุกที่สุดในชีวิต หลังจากได้อ่านจบแล้วเราก็เห็นว่ามันจริง ลองได้เตร็ดเตร่เที่ยวเล่นกับเพื่อนๆตลอดทั้งปี มีครอบครัวที่ปากร้ายแต่ใจดีให้พึ่งพิงอาศํย ใครล่ะจะไม่แฮปปี้ แต่มันแปลกตรงที่คุณปาล์มได้เรียนรู้ตัวเองมากขึ้น ได้รู้จักคำว่าเพื่อน ครอบครัว และชีวิตมากกว่าเดิม ผ่านชีวิตเที่ยวเล่นเตร็ดเตร่หนึ่งปีมากกว่าที่ได้เรียนรู้ตลอดระยะเวลาสิบปีที่ร่ำเรียนในโรงเรียนมา

เมื่อไหร่กันน๊า ที่การศึกษาบ้านเราจะสอนให้รู้จักชีวิตและโลกใบนี้ให้ดียิ่งขึ้น หรือมันเป็นสิ่งที่เรียนรู้ได้ด้วยประสบการณ์ชีวิตตัวเองเท่านั้น? แต่อย่างน้อยๆการศึกษาก็ควรสอนให้เรารู้จักตัวเอง สิ่งเหล่านี้มันสอนกันได้ถ้าการศึกษาไทยสอนให้เน้นความคิดมากกว่าท่องจำ

ถ้าเราไม่รู้จักตัวเอง แล้วเราจะเรียนกันไปเพื่ออะไร...

[Theerasak Maneeneim · Rating 3 out of 5]

LOST AND FOUND เป็นเรื่องราวประสบการณ์ส่วนตัวของหนุ่มม.ปลายที่ชื่อปาล์ม
เด็กอ้วน แว่น ผู้เบื่อชีวิต เบื่อเรียน เบื่อบ้าน ซึมเซา เหม่อลอย
ที่ไม่ค่อยชอบชีวิตและตัวตนของตัวเองเท่าไหร่

เมื่อสบช่องให้เขาได้โอกาสนี้จากชีวิตแบบนี้ด้วยการรับทุน AFS
ไปยังประเทศที่อยู่อีกซีกโลกหนึ่ง ... ปารากวัย

ปาล์มได้เล่าถึงวิถีชีวิต ที่เขาได้ใช้เวลา 1 ปีเต็มๆ ที่ปารากวัย
ซึ่งมีวิถีชีวิต และความเป็นอยู่ ต่างกับบ้านเกิดเมืองนอนอย่างสิ้นเชิง

ปาล์มต้องปรับตัวเองอย่างมาก ในการใช้ชีวิตร่วมกับ Family
ในการใช้ชีวิตกับเพื่อนๆ ที่โรงเรียนทีปารากวัย

ช่วงเวลา 1 ปี ... ปาล์มได้เรียนรู้อะไรมากมาก ปาล์มได้เปลี่ยนชีวิต
ได้เปลี่ยนตัวเอง เป็นปาล์มคนใหม่ที่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

1 ปี อะไรที่ทำให้ปาล์มเปลี่ยนไปมากมายขนาดนี้ ... ไปลองตามอ่านกันเองนะครับ

[Pumsish · Rating 4 out of 5]

ชาวปารากวัยนี่น่าสนใจดีนะ
- เต้นในที่สาธารณะได้เป็นเรื่องปกติถ้าได้ยินเสียงดนตรี
- เป็นประเทศกำลังพัฒนาเหมือนกันแต่มีพักนอนกลางวัน 2 ชม.(!) แล้วก็รับฟังเคารพความคิดเห็นของนักเรียนหรือผู้น้อย ฯลฯ

3.5*

[Kwanyyy · Rating 5 out of 5]

เล่าวิธีชีวิตของชาวปารากวัยได้ดี ผ่านมุมมองของคนที่ได้ไปใช้ชีวิตเป็นวัยรุ่นปารากวัยจริงๆ
ไม่เหมือนหนังสือพาทัวร์ประเทศ แต่เน้นการ���ช้ชีวิตมากกว่า
ผู้เขียนใช้ถ้อยคำ สนุกสนานตลอดเล่ม สนุกมาก
รวมถึงมีสอนภาษาสเปน และการออกเสียงที่ถูกต้องสอดแทรกระหว่างบทด้วย เพลินดีค่ะ

[Eric Nattawut · Rating 4 out of 5]

จำได้ว่าชอบตอนอ่าน อ่านจบก็ยังชอบ